Su Canticu De Sos Canticos De Salamone
Cap. 1
Ct 1,1 Mi baset cun d' unu basu de sa bucca sua: proite sas titttas tuas sunt
mezzus de su binu,
Ct 1,2 Fragrantes de unguentos optimos. Ozu ispartu est su nomen tou: pro cussu
sas jovaneddas t' istimant.
Ct 1,3 trazami: hamus a currere infactu de sos unguentos tuos. Su re m' hat
introduidu in sas dispensas suas: hamus a exultare, et nos hamus allegrare cum
tegus, ammentendenos de sas tittas tuas subra su binu: sos justos ti amant.
Ct 1,4 So niedda, ma donosa, fizas de Jerusalem, comente sos tabernaculos de
Cedar, comente sas peddes de Salamone.
Ct 1,5 Non querfedas considerare, qui sia bruna, proite m' hat iscolaridu su
sole: sos fizos de mama mia hant gherradu contra ad mie, m' hant postu a tentadora
in sas binzas: sa binza mia non hapo tentadu.
Ct 1,6 Inzitami cuddu, qui istimat s' anima mia, inue pascas, inue factas su
mesudie, proite non ande vaghende infactu ad sos masones de sos cumpagnos tuos.
Ct 1,7 Si tue non l' ischis, o bellissima inter sas feminas, intra, et beni
infactu ad sas istigas de sos cumones, et pasche sos crabittos tuos affacca
ad sos tabernaculos de sos pastores.
Ct 1,8 Ti hapo assimizadu ad sa cavalleria mia in sos coccios de Faraone, o
amiga mia.
Ct 1,9 Bellas sunt sas massiddas tuas comente de turture, su tuju tou comente
collanas.
Ct 1,10 Ti hamus a fagher collneddas de oro, incrastadas de prata.
Ct 1,11 Mentras su re fit sezzidu ad mesa, su nardu meu hat dadu sa fragrantia
sua.
Ct 1,12 Unu mattulu de myrrha est ad mie s' istimadu meu, in mesu de sas tittas
mias si det reposare.
Ct 1,13 Une budrone de cypru est ad mie s' istimadu meu, in sas binzas de Engaddi.
Ct 1,14 Ecco tue ses bella, amiga mia, ecco tue ses bella sos oios tuos sunt
de columbas.
Ct 1,15 Ecco tue ses bellu, o istimadu meu, et donosu. Su lectu nostru est plenu
de flores:
Ct 1,16 Sas traes de sas domos nostras sunt de cedru, sos salajos sunt de cypressu.
Cap. 2
Ct 2,1 Eo so fiore de su campu, et lizu de sas baddes.
Ct 2,2 Comente unu lizu inter sas ispinas, gasi est s' amiga mia inter sas jovaneddas.
Ct 2,3 Comente est un' arvure de mela inter sas linnas de sas sylvas, gasi est
s' istimadu meu inter sos jovanos. Mi so sezzida subta s' umbra de cuddu, qui
hapo disizadu: et i su fructu sou dulche ad sa bucca mia.
Ct 2,4 M' hat introduidu in sa dispensa, hat orinadu in me sa charidade.
Ct 2,5 Mantenidemi cum flores, inghiriademi de melas: proite benzo mancu de
amore.
Ct 2,6 Sa manca sua subra sa testa mia, et i sa dextra sua m' hat abbrazzare.
Ct 2,7 Bos iscongiuro, o fizas de Jerusalem, pro sos crabolos, et pro sos chervos
de sos campos, non ischidedas, nen seghedas su sustu ad s' istimada mia, finzas
qui ipsa querfat.
Ct 2,8 Sa boghe de s' istimadu meu, ecco qui ipse benit alzende in sos montes,
passende in sas costas:
Ct 2,9 Simile est s' istimadu meu ad unu crabolu, et ad unu biti de chervos.
Ecco ipse istat addaisegus de su muru nostru, abbaidende dai sos balcones, observende
dai sas gelosias.
Ct 2,10 Ecco s' istimadu meu faeddat ad mie: Pesa, camina, amiga mia, columba
mia, donosa mia, et beni.
Ct 2,11 S' ierru est ja passadu, s' abba est cessada, et si qu' est andada.
Ct 2,12 Sos flores sunt cumpartos in sa terra nostra, su tempus de sa pudera
est bennidu: su cantigu de sas turtures s' est intesu in sa terra nostra:
Ct 2,13 Sa figu hat bogau su crabione sou: sas binzas fiorende hant tramandadu
s' odore ipsoro: pesa, amiga mia, donosa mia, et beni:
Ct 2,14 Sa columba mia in sas pelcias de sa pedra, in sas istampas de sas moderinas,
ammustrami sa cara tua, benzat sa boghe tua ad sas orijas mias: sa boghe tua
dulche, et i sa cara tua gratiosa.
Ct 2,15 Tenidenos sos mazzoneddos, qui arruinant sas binzas: ja qui sa binza
nostra hat fioridu.
Ct 2,16 S' istimadu meu ad mie, et eo ad ipse, qui si paschet inter sos lizos,
Ct 2,17 Finzas qui ispuntet sa die, et falent sas umbras. Torra insegus: sias
simile istimadu meu, ad su crabolu, et ad su biti de sos chervos subra sos montes
de Bether.
Cap.3
Ct 3,1 In su lectu meu hapo quircadu intro de nocte cuddu, qui istimat s' anima
mia: l' hapo quircadu, et non l' hapo incontradu.
Ct 3,2 Mi nd' hap' a pesare, et hap 'a girare sa cittade: per i sas carreras
et i sas piattas hap' a quircare cuddu, qui istimat s' anima mia: lu quirchesi,
et non incontresi.
Ct 3,3 M' hant incontradu sas guardias, qui custodiant sa cittade: forsis hazis
bidu cuddu, qui istimat s' anima mia ?
Ct 3,4 Unu pagu hapende iscumpassadu a ipsos, incontresi cuddu, qui istimat
s' anima mia: lu tenzesi: né l' hap' a iscappare, finzas qui l' introdua
in domo de mama mia, et in s' appusentu, inue m' hat generadu.
Ct 3,5 Bosiscongiuro, o fizas de Jerusalem, pro sos crabolos, et pro sos chervos
de sos campos, non ischidedas, nen seghedas su sustu ad s' istimada, finzas
qui ipsa querfat.
Ct 3,6 Quie est custa, qui alzat dai su desertu, comente una columna de fumu
de sos aromas de sa myrrha, et de s' incensu, et de ogni piuere de su profumadore
?
Ct 3,7 Ecco su lectu de Salamone, qui est attorniadu dai sexanta fortes de sos
plus fortes de Israele:
Ct 3,8 Totu tenent sas ispadas, et habilissimos ad sas gherras: dognunu portat
s' ispada in chintu pro timore de sa nocte.
Ct 3,9 Su re Salamone s' hat factu una portantina de linna de su Libanu:
Ct 3,10 Sas columnas suas hat factu de prata, su sezzidorzu de oro, su baldachinu
purpurinu: sas partes de mesu hat cobertu cum charidade pro amore de sas fizas
de Jerusalem:
Ct 3,11 Besside, fizas de Sion, et mirade su re Salamone in diadema, cum su
quale l' hat coronadu sa mama sua in sa die de s' isposaliziu sou, et in sa
die de s' allegresa de su coro sou.
Cap. 4
Ct 4,1 Quantu ses bella, amiga mia, quantu tue ses bella ! Sos ojos tuos de
columbas, senza quantu si cuat ad intro. Sos pilos tuos comente masones de crabas,
qui alzant dai su monte de Galaad.
Ct 4,2 Sas dentes tuas comente berveghes tusas, qui bessint dai su bagnu, totu
sunt prossimas de duos fizos, senza qui bi nd' hapat niuna isterile.
Ct 4,3 sas laras tuas sunt comente gallone de iscarlatta: et i su faeddare tou
est dulche. Comente unu biculu de mela granada, gasi sunt sas massidas tuas,
senza su qui si cuat a parte de intro.
Ct 4,4 Su tuju tou est comente sa turre de David, qui est fraigada cum muraglias:
milli iscudos pendent da ipsa, ogni armadura de sos fortes.
Ct 4,5 Sas duas tittas tuas sunt comente duos fedos de crabola copiolos, qui
paschent inter sos lizos.
Ct 4,6 Finzas qui factat die, et si retirent sas umbras, hap' andare ad su monte
de sa myrrha, et ad su montiju de s' incensu.
Ct 4,7 Tota ses bella, amiga mia, et mancia non bi hat in te.
Ct 4,8 Beni dai su Libanu, isposa mia, beni dai su Libanu, beni: des esser coronada
dai s' altura de Amana, dai sa punta de Sanir et de Hermon, dai sos cuiles de
sos leones, dai sos montes de sos leopardos.
Ct 4,9 Has feridu su coro meu, sorre mia isposa, has feridu su coro meu ind'
unu de sos ojos tuos, et ind' una trizza de su tuju tou.
Ct 4,10 Quantu sunt bellas sas tittas tuas, sorre mia isposa ! sas tittas tuas
sunt plus bellas de su binu, et s' odore de sos unguentos tuos subra totu sos
aromas.
Ct 4,11 Pane de mele distillante sunt sas laras tuas, o isposa, mele et lacte
subta sa limba tua: et s' odore de sos bestires tuos comente odore de incensu.
Ct 4,12 Hortu tancadu, sorre mia isposa, hortu tancadu, funtana serrada.
Ct 4,13 Sas piantationes tuas sunt unu paradisu de mela granada cum sos fructos
de sas melas. De cypru cum su nardu.
Ct 4,14Su nardu et i su zafferanu, sa canna aromatica et i su cinnamomu cum
tota sa linna de su Libanu, sa myrrha et s 'aloe cum totu sos primos unguentos.
Ct 4,15 Funtana de hortos: putu de abbas bias, qui iscurrent cum furia dai su
Libanu.
Ct 4,16 Pesa, o tramuntana, et beni, o bentu de mesudie, isbuffa in s' hortu
meu, et bessant sos profumos ipsoro.
Cap. 5
Ct 5,1 Benzat s' istimadu meu in s' hortu sou, et mandighet fructu de sas melas
suas. Beni in s' hortu meu, sorre mia isposa, apo arregortu sa myrrha mia cum
sos aromas mios: hapo mandigadu su pane de su mele cum su mele meu, hapo bidu
su binu meu cum su lacte meu: mandigade, amigos, et biide, et imbreagadebos,
carissimos.
Ct 5,2 Eo dormo, et i su coro meu bizat: sa boghe de s' istimadu meu, qui toccat:
Abberimi, sorre mia, amiga mia, columba mia, immaculada mia: proite sa conca
mia est piena de lentore, et i sos pilos mios de sos buttios de sa nocte.
Ct 5,3 Mi so ispozada de sa tuniga mia, comente mi l' hapo a bestire ? m' hapo
samunadu sos pes mios, comente mi los hapo a imbruttare ?
Ct 5,4 S' istimadu meu hat postu sa manu sua in s' abbertura, et i sa matta
mia hat tremuladu ad su toccu sou.
Ct 5,5 Mi nde pesesi pro abberrer ad s' istimadu meu: sas manos mias distillesint
myrrha, et i sos poddighes mios pienos de myrrha suavissima.
Ct 5,6 Hap' abbertu su runzone de sa porta mia ad s' istimadu meu: ma ipse si
que fit andadu. S' anima mia bessesit fora de se, appenas qui faeddesit: quirchesi,
et non l' incontresi: clamesi, et non m' hat rispostu.
Ct 5,7 M' incontresint sas guardias, qui giraiant in sa cittade: mi hant iscutu,
et mi hant fertu: sas guardias de sas muraghias mi hant leadu su velu.
Ct 5,8 Bos iscongiuro, o fizas de Jerusalem, si incontrades s' istimadu meu,
qui l' annunciedas, comente eo m' isfino de amore.
Ct 5,9 Quale' est s' istimadu tou plus que istimadu, o bellissima de sas feminas
? qual' est s' istimadu tou plus que istimadu, proite gasi iscongiuras a nois
?
Ct 5,10 S' istimadu meu biancu et ruju, electu inter sos mille.
Ct 5,11 Sa conca sua de oro optimu: sos pilos suos comente sas elevationes de
sas palmas, nieddos comente corvu.
Ct 5,12 Sos ojos suos comente columbas subra sos rizolos de abba, sas quales
sunt samunadas cum lacte, et istant affacca ad sas venas primissimas.
Ct 5,13 Sas massiddas suas comente arzoleddas de aromas piantadas dai sos profumadores.
Sas laras suas lizos distillantes de myrrha noale.
Ct 5,14 Sas manos suas torinadas de oro, pienas de jacinthos. Sa matta sua de
avoriu, incrastada a zapphiros.
Ct 5,15 Sas cambas suas columnas de marmaru, fundadas subra bases de oro. Sa
presentia de ipsu comente unu Libanu electu comente unu cedru.
Ct 5,16 Su tuju sou suavissimu, et totu desiderabile: tale est su dilectu meu,
et ipse est s' amigu meu, o fizas de Jerusalem.
Ct 5,17 Ad ue est andadu su dilectu tou, o bellissima de sas muzeres ? ad ue
est tuccadu s' istimadu tou, et l' hamus a quircare cum tegus ?
Cap. 6
Ct 6,1 S' istimadu meu falaiat ad s' hortu sou ad sa pastera de sos aromatos,
pro qui pascat in sos hortos, et arregogliat sos lizos.
Ct 6,2 Eo ad s' istimadu meu, et s' istimadu meu ad mie, qui paschet inter sos
lizos.
Ct 6,3 Bella ses, amiga mia, suave, et donosa, comente Jerusalem: terribile
comente un' armada ordinada in sos campos.
Ct 6,4 Gira dai me sos ojos tuos, proite ipsos mi factesint incantare. Sos pilos
tuos comente masone de crabas, qui cumparzesint de Galaad.
Ct 6,5 Sas dentes tuas comente una gama de berveghes, qui sunt bessidas dai
su samunadorzu: totu sunt prossimas de doppiolos, et niuna in ipsas est isterile.
Ct 6,6 Comente s' iscorza de sa mela granada, gasi sunt sas massiddas tuas,
senza sas cosas tuas, qui sunt cuadas.
Ct 6,7 Sexanta sunt sas reginas, et octanta sas concubinas, et de sas jovaneddas
non bi hat numeru.
Ct 6,8 Una est sa columba mia, sa perfecta mia, unica de sa mama sua, electa
ad i cudda, qui l' hat ingenerada. Bidesint a ipsa sas fizas, et l' hant bantada:
sas reinas et concubinas, et l' hant laudada.
Ct 6,9 Qual' est custa, qui si avanzat comente aurora ispuntende, bella comente
luna, risplendente comente sole, terribile comente un' armada ordinada in sos
campos ?
Ct 6,10 Falesi in s' hortu de sas nughes, pro bidere sas melas de sas baddesm
et pro abbaidare, si sa binza haperet fioridu, et esserent bessidas sas melas
granadas.
Ct 6,11 Non nd' hapo ischidu: s' anima mia m' hat turbadu pro rejone de sos
coccios de Aminadab.
Ct 6,12 Torra, torra, o Sulamitide: torra, insegus, ad tales qui ti miremus.
Cap. 7
Ct 7,1 Ite des bidere in sa Sulamitide, si non sos choros de sos exercitos ?
Quantu sunt bellos sos passos tuos in sa calzamerita, fiza de principe ! Sas
juncturas de sas coscias tuas, comente collanas, qui sunt factas dai manu de
artifice.
Ct 7,2 S' imbiligu tou comente tazza facta ad torinu, qui non mancat mai de
biiduras. Sa matta tua comente unu muntone de trigu, inghiriadu de lizos.
(questi versetti mancanti saranno inseriti al più presto)
Ct 7,3
Ct 7,4
Ct 7,5
Ct 7,6
Ct 7,7
Ct 7,8
Ct 7,9
Ct 7,10
Ct 7,11
Ct 7,12
Ct 7,13
Ct 7,14
Cap. 8
Ct 8,1
Ct 8,2
Ct 8,3
Ct 8,4
Ct 8,5
. Rumpida mama tua, inie est istad violada cudda, qui ti hat generadu.
Ct 8,6 Pone a mie comente sigillu subra su coro tou, comente sigillu subra su
brazzu tou: proite forte comente morte est s' istima, dura comente inferru sa
gelosia: sas lampanas de fogu et de fiamas.
Ct 8,7 Sas medas abbas non hant potidu istudare sa charidade, ne i sos flumenes
l' hant a covacare: si deret s' homine totu sa substantia de domo sua pro s'
istima, comente nudda l' hat a dispretiare.
Ct 8,8 Sorre nostra est minore, et non portat tittas. Ite hamus a fagher ad
sorre nostra in sa die, quando si hat a faeddare ?
Ct 8,9 Si est muraglia, fraighemus subra ipsa bastiones de prata: si est janna,
afforremusla cum taulas de cedru.
Ct 8,10 Eo so muraglia: et i sas tittas mias comente turre, da qui so facta
quasi ad presentia de cuddu, qui quircat sa paghe.
Ct 8,11 Sa binza fit ad su pacificu in cudda, qui tenet populos: l' hat dada
ad sos tentadores, s' homine battit pro su fructu sou milli monedas de prata.
Ct 8,12 Sa binza mia est innantis meu. Milli sunt sos pacificos tuos, et dughentos
ai cuddos, qui custoint sos fructos suos.
Ct 8,13 Tue, qui habitas in sos hortos, sos amigos iscultant: faghemi iscultare
sa boghe tua.
Ct 8,14 Fui, istimadu meu, et assimiza ad unu crabolu, et ad unu biti de chervos
subra sos montes de aromatos.