In Saggio di filologia sarda comparata sopra il capo XV del Vangelo di San Luca, con annotazioni del Can. Giovanni Spano, Cagliari, Tip. di A. Timon, 1854 (presso la Biblioteca della Facoltą Teologica della Sardegna, Cagliari).
Lc 15,1 Intantu s' accustàaini a Iddu li pubblicani e li piccadori par
iscultallu.
Lc 15,2 E li Farisei e li Scribi mulmuraàni dicendi: Chistu riccìi
li piccadori, e magna cun iddi.
Lc 15,3 E proponi a iddi chista paràbola dicendi:
Lc 15,4 Ca di voi ha centu pecuri, e si n' ha paldutu una, no lassa l'alti noranta
noi in lu diseltu, e anda in cilca di la ch' era palduta fina chi la 'ncontra?
Lc 15,5 E aèndila incuntrata, si la poni supra li spaddi allegru.
Lc 15,6 E arriatu a casa chiama l'amichi e li vicini, dicendili: Alligretii
cun mecu, palk' haghiu agattatu la me' pecura chi s' era palduta.
Lc 15,7 Eu vi dicu chi cussì illu Celu s' ha a fa più festa par
un piccadori chi faci pinitenzia, che pal noranta noi justi chi no hani bisognu
di pinitenzia.
Lc 15,8 Ovveru cal' è chidda femina chi aendi deci drammi, e paldutan'
una no accendia la candela, e non iscòpia la casa, e no cilchïa
cun tutta diligenzia fin a chi l' àgghia incuntrata ?
Lc 15,9 E incuntràtala chimia l' amichi e li vicini dicendi: Alligrettii
cun mecu, palch' hàghiu agattatu la dramma palduta.
Lc 15,10 Cussì, dic' eu a voi, hani a fa festa l' Agnuli di Deu par un
piccadori chi faccia pinitenzia.
Lc 15,11 E agghiunghiisi: Un omu aìa du fiddòli.
Lc 15,12 Lu minori d' iddi disi a lu babbu: Babbu, dammi la palti di li bè
chi mi tocca: e iddu fesi intre tutte dui li pulzioni di li so be'.
Lc 15,13 Da chi a pochi dì, aèndisi pighiatu tuttu, la fiddòlu
minori si n' andesi a iscrurrì mundu a locu allalgu, culà ispaldiziesi
tuttu lu soju viendi in bracciu a tutti li vizj.
Lc 15,14 Cand' aìa dissipatu tuttu ni vinisi una gran caristìa
in chissu paesi, e iddu prinzipiesi a mancà di lu nizzissariu.
Lc 15,15 E andesi, e s'introducìsi in casa d' un Cittadinu di chissu
paesi. E la madasi a la so campagna pal valdià li polci.
Lc 15,16 E bramàa di pjinassi la ventri di la ghianda chi magnàani
li polci, e nisciunu ni li daghjia.
Lc 15,17 Ma intratu in sé, disi: Canti silvidori in casa di Babu meu
hani pani in abbundanzia; ed eu chici molgu di fami !
Lc 15,18 Mi n' hàghiu a pisà, e laghiu a andà und'è
babbu meu, e l' aghiu a dí: Babbu haghiu piccatu contra lu Celu, e contra
te.
Lc15,19 No socu dignu d' esse chiamatu tò fiddòlu: tràttami
come unu di li tò silvidori.
Lc15,20 E pisàtusi, s' incaminesi aunde lu babbu. E mentri iddu era ancora
a lalgu, lu babbu lu siriesi, e si muisi a pietài, e l' iscivi a via
currendi, e li ghiittesi li bracci a lu coddu, e lu baxiesi.
Lc 15,21 E lu fiddòlu li disi: Babbu, hàghiu piccatu contr' a
lu Celu e contr' a te: non socu più dignu d' esse chiamatu tò
fiddòlu.
Lc 15,22 E lu babbu disi a li so silvidori: Prestu, buchèti fora lu vistiri
più preziosu, e punitiillu indossu, e punitili in ditu l' aneddu, e li
bulzighini a li pedi.
Lc 15,23 E arrichètimi lu viteddu grassu e ammazzètilu, e magnemu
e ischialèmu.
Lc 15,24 Palchì chistu me' fiddòlu era moltu, ed è risuscitatu:
s' era paldutu, e s' è incultratu. E cumincesini a magnà.
Lc 15,25 In chistu lu fiddòlu più mannu era illa campagna, e in
lu turrà accustèndisi a casa intindísi la sinfonìa,
e li baddi.
Lc 15,26 E chiamèsi unu di li silvidori, e li dimandesi chi era tuttu
chistu.
Lc 15,27 E iddu li rispundisi: E' turratu to' frateddu, e Babbu toju ha ammazzatu
un viteddu grassu, palchì l' ha ricuparatu sanu.
Lc 15,28 E iddu andesi in còllara, e no vulia intrà. Lu Babbu
addunca iscìsi fora, e cumincesi a prigallu.
Lc 15,29 Ma iddu rispundisi cussì a lu Babbu: So' già tant' anni
chi ti selvu, e no hàghiu mai violatu un cumandu toju, e no n' hai datu
mai un caprittu a magnammilu cu li mè amichi.
Lc 15,30 Ma dach' è vinutu chistu tò fiddòlu chi s' ha
divoratu tuttu lu soju cun femini di mala vita hai ammazzatu par iddu lu viteddu
grassu.
Lc 15,31 Ma lu Babu li disi: Fiddòlu, tu se' sempri cun mecu, e tuttu
lu ch' hàgiu è cosa toja.
Lc 15,32 Ma era troppu justu di fa cunviti e di fa festa, palchì chistu
tò frateddu era moltu, e è turratu in vita; s' era paldutu, e
s' è agattatu.
________________
©www.sufueddu.org
Pagina aggiornata il 20-10-07
a cura di Antonio Pinna