© Vangelo di Marco 8,1-38 1999. Traduzione in sardo campidanese, variante del Sarcidano isilese,
di Antioco e Paolo Ghiani ; consulenza esegetica di Antonio Pinna

Marco 8,1-38

1In cussas dis, sendu chi ddu iat torra genti meda e non portendu cosa de papai, tzerriaus is iscientis dd’is narat: 2«Seu apenau pos a genti ca giai de tres dis abarrant cun mimi, e non portant cosa de papai. 3Chi ndi ddus lassu andai giaunus a domu insoru s’ant a arrui in sa bia e calancunu de i cussus est benniu de aillargu. 4E is iscientis dd’iant arrespustu: «E comenti a i custus, unu ddus iat podiri prandi a pani, innoi in su desertu?». 5E ddis iat pregontau: «Cantu ndi portais de panis?». Dd’iant nau: «Seti». 6E cumandat a sa genti a si setziri in terra; e pigaus is seti panis, iat torrau gratzias, ddus iat pratzius e ddus donàt a is iscientis suus po ddus aporri e ddus iant aportus a sa genti. 7Portànt pagus piscisceddus puru, e  naràda sa beneditzioni asuba insoru iat nau a aporri fintzas e cussus. 8E iant papau e si fiant prandius e de is arrogus srobaus nd’iant boddiu seti sportas. 9 E fiant giai giai cuatru milla. E nci ddus iat dispedius.

10E illuegu nci fut artziau a sa barca cun is iscientis suus e si ndi fut andau a tretu de Dalmanutà.

11Tandus fiant lompius is fariseus e iant cumentzau a chistionai cun issu e ddi faiant chistioni po unu sinnali de su celu, po ddu tentai. 12E suspressendu meda, narat: «Poita custa arratza de genti fait chistioni po unu sinnali? Amen, si nau: A sa sigura, a i custa arratza de genti non dd’at a essiri donau sinnali perunu!». 13E dd’us iat lassaus, nci fiat artziau torra e si ndi fut andau a s’atru oru.

14Si ndi fiant scarescius de s’ingolliri pani e in sa barca cun issus ddui teniant unu pani feti. 15Tandus issu ddus pretzetàt, narendi: «Mirài, castiaisì de su framentu de is fariseus e de su framentu de Erodi!». 16E issus fiant arrexonendi is unus cun is atrus: «Non portaus pani». 17Issu si ndi fut sapìu e ddis narat: «Poita seis arrexonendi ca non portais pani? Non iscieis e non cumprendeis ancora? Su coru tostau portais?

18Portendi ogus non bieis? e portendi origas no intendeis? E non si nd’arregodais? 19Candu ia pratziu is cincu panis po is cincumilla, cantu cadinus prenus de arrogus nd’iais boddiu?». Ddi narant: «Doxi». 20«E candu ia pratziu is seti panis po is cuatrumilla, cantu cadinus prenus de arrogus nd’iais boddiu?». E ddi narant: «Seti». 21E ddis naràt: «Ancora non cumprendeis?».

22E lompint a Betzaida. E nci ddi portant unu tzrupu e ddu pregant a ddu tocai. 23Pigàda sa manu a su tzrupu ndi dd’iat ingortu a foras de sa bidda e apustis iat fatu salìa e si dd’iat posta in ogus, dd’iat postu is manus in pitzus e dd’iat pregontau: «Cosa bis?». 24Castiendusì naràt: «Biu is ominis, ca biu comenti de matas caminendi a ingiriu». 25Tandus dd’iat torrau a ponni is manus in ogus e iat castiau fissu e fut torrau sanu e biat crara donnia cosa. 26E nci dd’iat mandau a domu sua nendiddi: «A bidda no ddu ìntristi nemancu».

27 E fut partiu, Gesùs e is iscientis suus faci a is biddas de Cesarea de Filipu, e bia bia pregontàt a is iscientis suus, narendiddis: «Sa genti e chini narat ca seu deu?». 28Issus dd’iant arrespustu, narendiddi: «Giuanni Batista, e a chini Allias, a chini unu de is profetas». 29Issu tandus ddis pregontàt: «Bosatrus, e chini narais ca seu?». Iat arrespustu Perdu, e ddi narat: «Tui ses su Cristus!». 30E ddus iat ameletzaus po non nai nudda a nemus de issu.

31E iat cumentzau a ddis donai imparu : «Su Fillu de s’omini depit sunfriri meda e depit essiri arrefudau de is predis maioris e de is ominis de lei e bociu e apustis de tres dis at a essiri arresuscitau». 32E naràt custu fueddu ladinu. Tandus Perdu dd’iat pigau a sa sola e iat cumentzau a ddu ameletzai. 33Issu, si fut furriau e castiendi a is iscientis suus, iat ameletzau a Perdu e narat: «Sodiga infatu miu, aremigu! Ca tui no atìnas a is cosas de Deus, ma a i cussas de is ominis!».

34E tzerriada sa genti cun is iscientis suus dd’is iat nau: «Chi calincunu, mi bolit sodigai, denneghit a issu e totu, pighit sa gruxi sua e sodighit». 35Ca a chini at bolli sarvai sa vida sua, dd’at a perdiri; a chini invecis at a perdiri sa vida sua po mimi e po s’evangeliu, si dd’at a sarvai. 36E ita prou ndi tenit s’omini, chi essat guadangiau su mundu intreu e perdiu sa vida sua? 37E ita at a podiri donai s’omini, a cambiu a pari po sa vida sua? 38A chini ndi dd’at essiri partu bregungia de mimi e de is fueddus mius in faci de i custa arratza de genti adultera e pecadora, e a su Fillu de s’omini ndi dd’at a parri bregungia de issu, candu at a lompiri in sa groria de su Babu suu cun is angelus santus.