© Vangelo di Marco. Traduzione in sardo campidanese, variante del Sarcidano isilese,
di Antioco e Paolo Ghiani ; consulenza esegetica di Antonio Pinna

Marcu 10,1-52

1E partiu de innì fut lompiu a is lacanas de sa Giudea, oru oru de su Giordanu e genti si fut pinnigada torra anca est issu e comenti fut avesu a fai ddis donàt imparu.

2E acostiaus fariseus po ddu tentai, ddi pregontànt chi dd’est litzitu a su pobiddu a arrefudai sa pobidda 3E issu iat arrespustu e dd’is iat nau: «A bosatrus ta s’at pretzetau Moisè?». 4Issus iant arrespustu: «Moisè at pretzetau de iscriri una carta de arrefudu e a nci dda bogai». 5Gesùs ddis iat nau: «Issu iat scritu custu pretzetu po mori de su coru tostau cosa de bosatrus». 6A printzipius perou de sa creatzioni ddus iat fatus mascu e femina. 7Po cussu s’omini at a lassai su babu e sa mama sua [e s’at a giungi a sa femina sua] e 8issus duus ant’essiri una carri feti. Aici non funt prus duus ma una carri. 9Duncas su chi Deus at giuntu, no ddu depit scrobai s’òmini». 10E is iscientis, in sa domu ndi ddi torrànt a pregontai. 11E ddis iat nau: «Chini arrefudat sa pobidda e si coiat cun d’un’atra fait farta [de fidi] contras a issa 12e chi issa arrefudat su pobiddu e si ndi coiat un’atru fait farta».

13E nci dd’aporriant is pipius po ddus tocai, is iscientis suus perou ddus ameletzànt. 14Gesùs biendi sa cosa si fut arrennegau e ddis iat nau: «Lassai chi is pipius acostint anch’est mimi e non si ddu proibais; ca s’arrènniu de Deus est de is chi funt cumenti de icustus. 15Amen, si naru: chini no at a arriciri s’arrènniu de Deus cumenti de unu pipiu, no ddu’at a intrai». 16E imprassendiddus ddus benedixiat ponendiddis is manus in pitzus.

17E candu fut bessencinci a sa bia, ndi fut suncurtu unu tali chi ingenugau ananti suu ddi pregontàt: «Maistu bonu, ita ap’a fai po eredai sa fida eterna?». 18Gesùs dd’iat arrespustu: «Poita mi naras bonu? Nemus est bonu, chi no unu feti: Deus. 19Connoscis is cumandamentus: non bociast, non fatzas farta a sa coia, non furist, non fatzas su testimongiu frassu, onora a babu tuu e a mama tua».

20Tandus issu dd’iat nau: «Maistu, totu custas cosas ddas apu arrispetadas giai de sa gioventudi mia». 21Gesùs tandus dd’iat castiau, dd’iat stimau e dd’iat nau: «Una cosa feti t’amancat: bai, totu su chi tenis bendididdu e donaddu a is poburus e as a tenniri unu tesoru in su celu; agoa beni e sodigamì». 22Issu annuau po custus fueddus, si ndi fut andau intristau, ca fiat unu chi teniat propiedais mannas.

23E Gesùs, castiendusì a ingiriu iat nau a is iscientis suus: «Ta traballosu at essiri, po is chi tenint arrichesas, a nc’intrai a s’arrenniu de Deus!». 24Is iscientis fuant spantaus po is fueddus suus. E Gesùs iat arrespustu torra e ddis narat: «Fillus mius, cumenti est treballosu a nc’intrai a s’arrenniu de Deus! Est prus facili po unu camellu a nci passai in d’unu cossu de agu che po un’arricu a nc’intrai a s’arrenniu de Deus!». 26E issus prus e prus spantaus, narànt intra issus: «E chini s’at podiri sarvai?». 27Castiendiddus Gesùs iat nau: «Po is ominis non si podit fai, no anch’est Deus, perou: ca anch’est Desus si podit donnia cosa!».

28Perdu si fut postu a ddi nai: «Mira, nosu eus lassau totu e t’eus postu infatu». 29Gesùs dd’iat nau: «Amen, si nau: non nci at nemus chi apat lassau domu, o fradis, o sorris, o mama, o babu, o fillus, o cungiuas po mimi e po s’evangeliu, 30chi no arriciat, imoi e totu, domus e fradis e sorris e mamas e fillus e cungiaus impari cun trumentus e in su [tempus] benidori sa fida eterna. 31Medas ant’essiri de primus urtimus e de urtimus primus».

32Fiant in sa bia artziendinci a Gerusalemi e Gesùs fut caminendi ananti insoru e issus fiant spantaus; e is chi fiant infatu fiant timendi. E pigaus torra is Doxi, iat cumentzau a ddis nai is cosas chi depiant sussediri. 33«Mirài, nci artziaus a Gerusalemmi e su Fillu de s’omini dd’ant a intregai a is predis maioris e a is ominis de lei, dd’ant a cundennai a morti e dd’ant a intregai a is istrangius 34e dd’ant fai scerriu, dd’ant a prenni de ispudus, dd’ant a carrigai de aciotus e dd’ant a bociri a agoa de tre dis at a arresuscitai».

35Tandus si ddu’ acostiant Giacu e Giuanni, fillus de Zebedeu nendiddi: «Maistu, boleus chi si fatzast su chi seus po ti pediri». 36E issu ddis iat nau: «Ita boleis a si fai?». 37Issus dd’iant nau: «Acantzasì a si setzi unu a manu dereta e s’atru a manu de manca, in sa groria tua». 38Gesùs tandus ddis iat nau: «No iscieis ita seis pedendi. Nci podeis bufai su calixi chi mi bufu deu o essiri batiaus  cun su batiu cun su cali deu apu a essiri batiau?». 39E issus iant arrespustu: «Gi podeus!». Gesùs ddis iat nau: «Su calixi chi mi bufu deu, gi si ddeis a bufai e gi eis a essiri batiaus cun su batiu chi batiant a mimi. 40A si setziri perou a manu dereta mia o a manu de manca non tocat a mei a ddu donai, est po chini est istetiu aprontau».

41E intendendiddus, is atrus dexi iant cumentzau a s’arrennegai cun Giacu e cun Giuanni. 42Tandus Gesùs ddus iat tzerriaus e ddis iat nau: «Scieis ca is chi funt cuntzideraus is capus de in natzionis, ddas cumandant e is maioris insoru tenint su poderi a pitzus insoru. 43No est aici in mesu de bosatrus perou, e chini s’at a bolli fai mannu in mesu de bosatrus, at essiri srebidori de bosatrus 44e chini in mesu de bosatrus at a bolliri essiri su primu, at essiri su srebidori de totus. 45Difatis su Fillu de s’omini no est benniu po essiri srebiu, ma po srebiri e po donai sa vida sua a ischitiu po medas».

46E fiant lompius a Gericu e candu ndi fut bessendi de Gericu cun is iscientis suus e cun genti meda, su fillu de Timeu, Bartimeu, su pedidori tzrupu, fut setziu in s’oru de sa bia, [pedendi]. 47E issu comenti iat intendiu ca ddui fut Gesùs, su Natzarenu, iat cumentzau a tzerriai e a nai: «Fillu de David, Gesùs, tenindi piedai de mimi!». 48E medas dd’amaletzànt po ddu  scitiri, issu perou, tzerriat prus meda: «Fillu de David, piedai de mimi!». 49E Gesùs si fut frimau e iat nau: «Tzerriaiddu!». E tzerriant a su tzrupu, nendiddi: «Fai coragiu! Pesadindi, est tzerriendutì.». 50Issu, fuliau su manteddu suu, si ndi fut istrantaxau e fut acostiau anca fut Gesùs. 51E dd’iat arrespust Gesùs e iat nau: «Ita bolis a ti fai?». E su tzrupu dd’iat nau: «Rabbunì, faimì torrai a biri». 52E Gesùs dd’iat nau: «Bai, sa fidi tua t’at sarvau». E in s’ora e totu iat torrau a biri e iat cumentzau a ddi ponni infatu in sa bia.