© Vangelo di Marco 1998. Traduzione in sardo campidanese, variante del Sarcidano isilese,
di Antioco e Paolo
Ghiani. Consulenza esegetica di Antonio Pinna.
Proposta di traduzione Ghiani 1998 con osservazioni Pinna 1998
1Partiu de innģ fut lompiu a is lacanas de sa Giudea, a satra parti de su Giordanu e sa genti si fut torrada a pinnigai anca est issu e comenti fut avesu a fai ddis donąt imparu.
2E acostiaus is fariseus po ddu tentai, ddiant pregontau: «Litzitu ddest a su pobiddu a arrefudai sa pobidda?». 3E issu arrespundendi ddis iat nau: «Ita sat pretzetau Moisč?». 4Issus iant arrespustu: «Moisč at pretzetau de iscriri una carta de arrefudu e a nci dda bogai». 5Gesłs ddis iat nau: «Issu iat scritu custu pretzetu po mori de su coru tostau cosa de bosatrus». 6A printzipius perou de sa creatzioni ddus iat fatus mascu e femina. 7Po cussu somini at a lassai su babu e sa mama sua [e sat a iungi a sa femina sua] e 8issus duus antessiri una carri feti. 9Duncas su chi Deus at giuntu, no ddu depit scrobai sņmini». 10E is iscientis, in domu ndi ddi torrąnt a pregontai. 11E ddis iat nau: «Chini arrefudat sa pobidda e si coiat cun dunatra fait farta [de fidi] contras a issa 12e chi issa arrefudat su pobiddu e si ndi coiat unatru fait farta».
13E nci ddaporriant is pipius po ddus tocai, is iscientis suus perou ddus ameletząnt. 14Gesłs biendi sa cosa si fut arrennegau e ddis iat nau: «Lassai chi is pipius acostint anchest mimi e non si ddu proibais; ca sarrčnniu de Deus est de is chi funt cumenti de icustus. 15Si nau deaderus: chini no at a arriciri sarrčnniu de Deus cumenti de unu pipiu, no dduat a intrai». 16E imprassendiddus ddus benedixiat ponendiddis is manus in pitzus.
17E candu fut bessencinci a sa bia, ndi fut suncurtu unu tali chi ingenugau ananti suu ddi pregontąt: «Maistu bonu, ita apa fai po eredai sa fida eterna?». 18Gesłs ddiat arrespustu: «Poita mi naras bonu? Nemus est bonu, chi no unu feti: Deus. 19Connoscis is cumandamentus: non bociast, non fatzas farta a sa coia, non furist, non fatzas su testimongiu frassu, onora a babu tuu e a mama tua».
20Tandus issu ddiat nau: «Maistu, totu custas cosas ddas apu arrispetadas giai de sa gioventudi mia». 21Gesłs tandus ddiat castiau, ddiat stimau e ddiat nau: «Una cosa feti tamancat: bai, totu su chi tenis bendididdu e donaddu a is poburus e as a tenniri unu tesoru in su celu; agoa beni e sodigamģ». 22Issu intristau po custus fueddus, si ndi fut andau afrigģu, ca fiat unu chi teniat propiedais mannas.
23E Gesłs, castiendusģ a ingiriu iat nau a is iscientis suus: «Ta traballosu at essiri, po is chi tenint arrichesas, a ncintrai a sarrenniu de Deus!». 24Is iscientis fuant spantaus po is fueddus suus. E Gesłs arrespundendiddis iat nau torra: «Fillus mius, cumenti est treballosu a ncintrai a sarrenniu de Deus! Est prus facili po unu camellu a nci passai in dunu cossu de agu che po unarricu a ncintrai a sarrenniu de Deus!». 26E issus prus e prus spantaus, narąnt intra issus: «E chini sat podiri sarvai?». 27Castiendiddus Gesłs iat nau: «Po is ominis non si podit fai, no anchest Deus, perou: ca anchest Desus si podit donnia cosa!».
28Perdu si fut postu a ddi nai: «Mi, nosu esus lassau totu e teus postu infatu». 29Gesłs ddiat arrespustu: «Si nau sa beridai: non nci at nemus chi apat lassau domu, o fradis, o sorris, o mama, o babu, o fillus, o cungiuas po mimi e po sevangeliu, 30chi no arriciat, imoi e totu, domus e fradis e sorris e mamas e fillus e cungiaus impari cun trumentus e in su [tempus] benidori sa fida eterna. 31Medas antessiri de primus urtimus e de urtimus primus».
32Fiant is sa bia artziendinci a Gerusalemi e Gesłs fut andendi ananti insoru e issus fiant spantaus; e is chi fiant infatu fiant timendi. E torrendiddus a pigai, a is Doxi, iat cumentzau a ddis nai is cosas chi depiant sussediri. 33«Mirąi, nci artziaus a Gerusalemmi e su Fillu de somini ddant a intregai a is predis maioris e a is ominis de lei, ddant a cundennai a morti e ddant a intregai a is istrangius 34e ddant a iscerriai, ddant a ispudai, ddant a aciotai e ddant a bociri a agoa de tre dis at a arresuscitai».
35Tandus si ddu acostiant Giacu e Giuanni, fillus de Zebedeu nendiddi: «Maistu, boleus chi si fatzast su chi seus po ti pediri». 36E issu ddis iat nau: «Ita boleis a si fai?». 37Issus ddiant nau: «Donasģ a si setzi unu a manu dereta e satru a manu de manca, in sa groria tua». 38Gesłs tandus ddis iat nau: «No iscieis ita seis pedendi. Nci podeis bufai su calixi chi mi bufu deu? O a si batiai cun su batiu chi ant a batiai a mimi?». 39E issus iant arrespustu: «Gi podeus!». Gesłs ddis iat nau: «Su calixi chi mi bufu deu, gi si ddeis a bufai e gi eis a essiri batiaus cun su batiu chi batiant a mimi. 40A si setziri perou a manu dereta mia o a manu de manca non tocat a mei a ddu donai, est po chini est istetiu aprontau».
41E intendendiddus, is atrus dexi iant cumentzau a sarrennegai cun Giacu e cun Giuanni. 42Tandus Gesłs ddus iat tzerriaus e ddis iat nau: «Scieis ca is chi funt cuntzideraus is capus de in natzionis, ddas cumandant e is maioris insoru tenint su poderi a pitzus insoru. 43No est aici in mesu de bosatrus perou, e chini sat a bolli fai mannu intra bosatrus, at essiri srebidori de bosatrus 44e chini intra a bosatrus at a bolliri essiri su primu, at essiri su srebidori de totus. 45Difatis su Fillu de somini no est benniu po essiri srebiu, ma po srebiri e po donai sa fida sua a ischitiu po medas».
46E fiant lompius a Gericu e candu ndi fut bessendi de Gericu cun is iscientis suus e cun genti meda, su fillu de Timeu, Bartimeu, su pedidori tzrupu, fut setziu in soru de sa bia, [pedendi]. 47Issu comenti iat intendiu ca ddui fut Gesłs, su Natzarenu, iat cumentzau a tzerriai e a nai: «Fillu de David, Gesłs, tenindi piedai de mimi!». 48E medas ddamaletząnt po ddu scitiri, issu perou, tzerriat prus meda: «Fillu de David, piedai de mimi!». 49E Gesłs si fut frimau e iat nau: «Tzerriaiddu!». E tzerriant a su tzrupu, nendiddi: «Fai coragiu! Pesadindi, est tzerriendutģ.». 50Issu, fuliau su manteddu suu, si ndi fut istrantaxau e fut acostiau anca fut Gesłs. 51E arrespundendiddi Gesłs iat nau: «Ita bolis a ti fai?». E su tzrupu ddiat nau: «Rabbunģ, faimģ torrai a biri». 52E Gesłs ddiat nau: «Bai, sa fidi tua tat sarvau». E in sora e totu iat torrau a biri e iat cumentzau a ddi ponni infatu in sa bia.
10,1 sa genti: questa volta in greco non cč larticolo determinativo
10,1 come sempre, fate scomparire il palin, che č sempre importante dal punto di vista redazionale
10,1 a satra parti: forse qui č semplicemente lungo il Giordano (si č durante il viaggio verso Gerusalemme)
10,2 In greco non č discorso diretto; vi siete adeguati a Cei 71. Cei 97 corregge.
10,2 I farisei in greco qui sono senza articolo determinativo
10,3 Anche in questo caso, in greco č meglio evidenziata la differenziazione voi (ebrei) noi (cristiani)
10,8 Manca la seconda mezza frase
10,10 in domu : qui cč larticolo determinativo (anche se si č in viaggio ... e in zona desertica...)
10,21 Qui invece di poni infatu usate (secondo me meglio) sodigai.
10,22: intristau per stygnasas, e afrigiu per lupoumenos : cf avanti, 14,19 per lomogeneitą nel tradurre lupoumenos-lypeisthai intristau-intristai (non ci sono altri casi in Mc, eccetto una volta il composto sullypoumenos, in 3,5, che voi avete tradotto cun tristura);
stygnazo, che qui traducete con intristau, implica, come quando il cielo si scurisce, un senso di minaccia, o di peggio (cf Mt 16,3); cercare un altro termine pił esatto per questo versetto, lasciando intristau per lypoumenos.
10,32 paralambano nel senso di prendere in disparte cf 5,40; 9,2; 14,33
10,35 acostiant : qui traduce un verbo hapaxlegomenon in Mc, invece voi fate un uso intensivo del verbo acostiai; controllare la varietą dei verbi che traducete con acostiai
10,38ss Il testo greco ripete in breve spazio quattro volte il pronoe ego : la sottolineatura scompare nella vostra alternanza fra deu e mimi (trasformate il passivo in attivo)
10,43ss en ymin : tre volte in greco, ma voi avete tre espressioni variate: č proprio opportuno?