© Vangelo di Marco 1999. Traduzione in sardo campidanese, variante del Sarcidano isilese,
di Antioco e Paolo Ghiani.
Consulenza
esegetica di Antonio Pinna.
Proposta di traduzione Ghiani 1999 con osservazioni Pinna 1999-2000
Mc 1-16 Testo integrale della proposta di traduzione 1999
Marcu 1,1-45
1Cumentzu de sevangčliu
de Gesłs Cristu, Fillu de
Deus. 2Comenti ddu at iscritu in su profeta Isaia:
Mira,
deu mandu su missu miu ananti tuu,
issu
tat a aprontai sa bia.
3Una boxi tzerriat in su
desertu:
aprontai
sa bia de su Sennori,
aderetzaiddi is moris.
4Si
fut incrarau Giuanni, cussu chi batiat in su desertu, predichendi unu batiu de
penitentzia a perdonu de is pecaus. 5Anca fut issu suncurriat totu
canta sa Giudea e totu is Gerosolimitanus. E arreconnoscendi is pecaus intzoru
si faiant batiai de issu in sarriu Giordanu. 6E Giuanni portąt
unu bestiri de pilu de camellu e in lumbus una
cintroxa de peddi, papąt pibitziris e meli aresti 7e predicąt
narendi: «Benit apustis miu su chi est prus forti de mimi, deu non seu
dģnniu, incrubendimģ, de ndi ddi scapiai is corrias de is andalis. 8Deu sapu batiau cun ącua, ma issu sat a batiai cun Spiritu
santu».
9 In cussas dis Gesłs ndi fut benniu de Nązaret de Galilea
e fut istetiu batiau de Giuanni in su Giordanu. 10 E illuegu
bessendindi de sącua iat biu is celus aberendusģ e su Spiritu
abascendindeddi a pitzus comenti de una columba. 11 E de is celus
ndi fut lņmpia una boxi: «Tui ses su fillu miu stimau, tui mi ses
aggradessiu».
12 Apustis su Spiritu nci ddiat impčlliu a su
desertu. 13 E
fiat abarrau coranta dis in su desertu a ddu tentai su tiaulu, biviat cun is
bestias e is angelus ddu srebiant.
14 Apustis chi Giuanni fut istetiu intregau, Gesłs fut andau
in Galilea predichendi sa nova bona de Deus 15 e narendi: «Est
cumprģu su tempus, ndest acostiau sarrčnniu de Deus; furriai de
pentzamentu e creei a sa nova bona».
16Passendi
in soru de su mari de Galilea iat biu a Simoni e a Andria, su fradi de
Simoni, getendinci sarretza a mari, ca fiant piscadoris. 17E
Gesłs ddis at nau: «Sodigai infatu miu e sapa fai piscadoris de
ņminis». 18E illuegu iant lassau is arretzas e ddiant sodigau. 19Pagu pagu prus ainnantis iat biu a Giacu de Zebedeu e a Giuanni
su fradi, aconcendi is arretzas in sa barca. 20Illuegu ddus iat
tzerriaus. Issus iant lassau in sa barca a Zebedeu, su babu intzoru, cun is
gerronaderis e si ndi fiant andaus infatu suu.
21Intrant
a Cafarnąu e illuegu su sąbudu fiat intrau a sa sinagoga e donąt imparu. 22E
fiant spantaus de sa dotrina sua, ca fiat imparendiddus cun poderi e non
comenti de is ominis de lei. 23E tandus, ddu iat in sa sinagoga
unņmini cun dunu spiritu malu e iat aboxinau, narendi: 24«Ita
teneus de biri cun tui, Gesłs Nazarenu? Ses benniu po isperdiri a nosu! Ddu sciu, chini ses: su santu de Deus».
25E
Gesłs ddiat amaletzau, narendi: «Citudģ! Bessindeddi a foras!». 26E
su spiritu malu, trotoxendiddu totu, e aboxinendi a boxi manna ndi ddi fut
bessiu. 27E totus fiant abarraus aici spantaus chi, chistionant sunu
cun satru, narendi: «Ita cosa est custa? Unu imparu nou donau cun poderi. Cumandat
fintzas e a is spiritus malus e ddi ponint in menti!». 28E sa
nomenada sua fut bessia a lestru in dņnnia logu e in totu is lącanas de sa
Galilea.
29E
bessius de sa sinagoga fiant andaus illuegu a domu de Simoni e de Andria cun
Giacu e Giuanni. 30Sa sroga de Simoni fiat crocada cun sa
callentura e illuegu ddi fueddant
de issa. 31Issu fut acostiau e ndi ddiat pesada pighendidda a sa
manu; sa callentura ndi ddi fut bessia e issa ddus srebiat.
32A
merģ, agoa chi su soli nci fut calau, ndi ddi betiant totu is fertus de mali
e is chi fiant in poderi de su dimoniu. 33Totu sa citai fiat
pinnigada ananti de sa porta. 34E iat sanau malaidus medas, de
donnia casta de mali e nciat bogau medas dimonius; 34ma a is
dimonius no ddus lassąt fueddai, ca scģant chini fiat.
35A
su chitzi, innantis de obresci, si ndi fut pesau, nci fut bessiu e si ndi fut
andau a unu logu assolau e innģ megąt de pregai. 36Si fut postu a
ddu cicai Simoni e is chi fiant cun issu, 37e ddiant agatau e
ddi narant: «Totus funt in cica tua». 38E ddis narat: «Andeus a
atru logu, peri is biddas de acanta, po predicai innģ puru ca est po custu
chi seu bčnniu!». 39E fiat andau predichendi peri is sinagogas
intzoru, in totu sa Galilea e boghendinci is dimonius.
40Tandus
acostiat acanta sua unu lebrosu preghendiddu e ingenughendisģ e
narendiddi: «Chi bolis, tui mi podis sanai!». 41Arrennega, iat
allonghiau sa manu, ddiat tocau e ddi narat: «Bollu, sana!». 42Illuegu
sa lebra fut sparčssia e fut sanau. 43E amaletzendiddu de pressi
nci ddiat bogau, 44 e ddi narat: «Castia, non nerist nudda a
nemus, ma bai e faidģ biri de su predi e fai, ca ses torrau sanu, soferta
comenti at cumandau Mosč, chi ddis siat de testimongiu». 45Ma
cuddu si ndi fut andau e iat cumentzau a bandiri e a ispainai aici meda sa
cosa, chi Gesłs non podiat prus intrai a craru in duna citai, ma abarrąt
in foras, in logus assolaus e beniant anca fut issu de innuisisiat.
1Dis
infatu, torrau a intrai a Cafarnau, si fut scipiu ca fut in domu. 2Si
ndiat pinnigau medas tantis chi no dduiat prus logu mancu ananti de sa
genna; e ddis narąt su fueddu.
3Fiant
lompius portendinceddi unu mąrturu e ddu portąnt in cuatru. 4Sigomenti
ca non si nci ddu podiantbattiri ananti, po mori de sa de sa genti, ndiant
scovecau sa crobetura anca fut issu e iant fatu unu stampu e nciant fatu
abasciai sa lčtia anca fut crocau su mąrturu. 5Gesłs ca iat biu
sa fidi intzoru, narat a su mąrturu: «Fillu, is pecaus tuus funt perdonaus».
6Ddu
iat unus cantus ņminis de lei sčtzius innia e chi aintru de su coru
arrexonąnt: 7«Custu, puita fueddat aici? Est frastimendi! E chini
ddus podit perdonai is pecaus? No est Deus feti?».
8Gesłs,
illuegu iat cumprendiu in su spiritu suu, ca intra sei, fiant arrexonendi aici,
ddis narat: «Poita aintru de is corus de bosatrus seis arrexonendi aici? 9Ita
est prus discantzosu a narri a su mąrturu: Is pecaus tuus funt perdonaus, o a
narri: Pesadindi, atuadģ sa lčtia tua e camina? 10Imoi, po si fai
isciri ca su Fillu de sņmini, in sa terra, tenit poderi de perdonai is
pecaus, narat a su mąrturu 11A tui naru, pesadindi, atuadģ
sa lčtia e baidģndi a domu tua». 12Cuddu, illuegu, si ndi fut
pesau, siat atuau sa lčtia e si ndi fut andau ananti de totus, totus fiant
spantaus e torrąnt groria a Deus narendi: «Cosas aici, mai ndeus biu!».
13Fut torrau a bessiri ororu de mari. Totu sa genti acostiąt anca fut issu
e ddis donąt imparu. 14E passendi iat biu a Levi de Alfeu sčtziu
in su dątziu e ddiat nau: «Sodigamģ». Si ndi fut pesau e iat sodigau
infatu suu.
15Sussčdit ca issu fut sterriu papendi in domu de i cuddu, e dątzieris medas
e pecadoris fiant sterrius impari cun Gesłs e cun is iscientis suus, ca fiant
medas, e sodigąnt infatu suu. 16E is ņminis de lei de sa parti de
is fariseus, biendiddu papendi cun is pecadoris e is datzieris, narąnt a is
iscientis suus: «Papat e bufat cun datzieris e pecadoris!». 17Gesłs,
ca iat intendiu, ddis narat: «De su dotori, non ndi tenint abisongiu is chi
funt sanus, ma is chi funt maladius, non seu bčnniu po tzerriai a is giustus,
ma a is pecadoris».
18 Is iscientis de Giuanni e is fariseus fiant faendi unu giałngiu. Benint
anca est issu e ddi narant: «Poita is iscientis de Giuanni e is iscientis de
is fariseus giałngiant e is iscientis tuus non giałngiant?». 19
E Gesłs ddis iat nau: «Is chi funt cumbidaus a sa coia, ita podint giaungiai
candu su sposu est cun issus? Totu su tempus chi su sposu est cun issus non
podint giaungiai. 20Ma
ant a lņmpiri dis, candu si ndi ddus ant a liai a su sposu e tandus, ant a
giaungiai sa dģ e totu. 21 Nemus cosit unu tzapulu de pannu cru a
unu bestiri bčciu; indechino sacņnciu fatu a nou, furat a su bčciu e su
scņrriu bessit prus mannu. 22 E nemus getat binu nou aintru de
urdis bčcius, indechino su binu tzacat is urdis e si nci perdit su binu e is
urdis, ma binu nou in urdis nous.
23
Fut sussčdiu ca unu sąbudu, passendi in mesu de is terras prenas a trigu, is
iscientis suus, andendi andendi, iant incumentzau a tirai ispiga. 24
Is fariseus ddi narąnt: «Mira, poita funt faendi in dģ de sąbudu su chi no
est lģtzitu?». 25 E issu ddis narat: «No ddeis lģgiu mai ita
iat fatu David, candu iat tentu apretu e ddiat pigau fąmini a issu e a is
chi fiant cun issu? 26 Comenti fut intrau a sa domu de Deus, candu
fut predi maiori Abiatar e siat papau is panis de ponidura chi no est
lģtzitu a ndi papai feti che a is predis, e ndiat donau fintzas e a is chi
fiant cun issu?». 27 E
ddis narąt: «Su sąbudu est stetiu fatu po sņmini e non sņmini po su
sąbudu. 28 Po mori e po cussu su sņmini est meri fintzas de su
sąbudu».
7Gesłs
in sinteris si ndi fut andau a soru de su mari cun is iscientis suus e
meda genti de sa Galilea ddiat postu infatu. E de sa Giudea, 8de Gerusalemi, de sIdumea, de inguddei
de
su Giordanu e de is partis de Tiru e de Sidoni genti meda, ca iant intčndiu
su chi faiat, fut andada anca fut issu. 9Tandus, po mori de sa
genti, iat nau a is iscientis suus a ddi tenni in prontu una barca, po no ddu
strecai, 10ca ndiat sanau medas, tanti chi totu is chi fiant
fertus de maladia, si nci ddi getąnt a pitzus po ddu tocai.
11Is ispiritus malus candu ddu biant, si nci ddi getąnt ananti tzerriendi: «Tui
ses su Fillu de Deus!». 12Ma
issu ddus ameletząt meda chi no ddessant bogau in craru.
13E
nci fut artziau a su monti, iat tzerriau cun issu a is chi iat bņfiu e issus
fiant andaus anca fut issu. 14Ndiat fattu Doxi po abarrai cun issu, 15po ddus mandai a predicai e po tenni su poderi de nci bogai
is dimņnius.
16E
a Simoni ddiat postu a nņmini Perdu, 17e a Giacu de Zebedeu e a
Giuanni, su fradi de Giacu ddis iat postu a nņminis Boanerghes, chi iat
essiri, fillus de su tronu; 18e a Andria, a Filipu, a Batumeu, a
Mateu, a Tomasu e a Giacu de Alfeu, a Taddeu, a Simoni su Cananesu 19e
a Giudas Iscariņt, su chi apustis ddiat intregau.
20Fut
intrau a una domu e siat torrau a pinnigai genti, tantis chi non si podiant
papai mancu unu młssiu de pani. 21Tandus cussus de sa parti sua
candu iant intčndiu custa cosa, iant mņviu po ndi ddu pigai, ca narąnt: «Sest
ischissiau.».
22E
is ņminis de lei chi fiant abasciaus de Gerusalemi, narąnt: «Portat a
Belzebul e nci bogat is dimņnius cun su poderi de su capu de is dimņnius.».
23Issu ddus iat tzerriaus e cun parabulas ddis narąt: «Comenti sarimigu
nci podit bogai a sarimigu? 24Imoi chi unarrčnniu si pratzit
intra sei, cussarrčnniu non podit apoderai; 25e chi una
domu si pratzit intra sei, cussa domu no at a podiri apoderai. 26 E
fintazs e sarimigu chi si pesat contras a issu e totu e si pratzit, non
podit apoderai, ma est a sacabbu. 27Ca, nemus, intrau chi siat a
sa domu de unņmini forti, ndi ddi podit furai is trastus chi innantis no
acąpiat a sņmini forti, tandus feti, ddat a torrobai sa domu. 28Amen,
si nau ca totu at čssiri perdonau a is fillus de is ņminis, is pecaus e is
frastimus, po cantu apant a frastimai. 29Ma chini at ai frastimau a
su Spiritu santu , no at a tenni perdonu po seternidai: est afartau de
pecau eternali.». 30Poita ca narąnt: «Portat unu spiritu malu.».
31Lompit sa mama sua e is fradis suus e, iant mandau a ndi ddu tzerriai,
abarrendi a parti de foras. 32Si
ddi fiat sčtzia totu a ingģriu genti, e ddi narant: «Mģ, mama tua, fradis
tuus e sorris tuas, in foras, cicant a tui.». 33E issu ddis iat
arrespustu e narat: «Chini est mama mia e is fradis mius?». 34Castiendi
a fłrriu a fłrriu is chi fiant setzius a ingģriu a issu, narat: «Castiai a
mama mia e a fradis mius! 35A chini at a fai sa voluntai de Deus,
cussu fradi miu, sorri e mama est.».
1E
iat cumentzau torra a donai imparu acanta de su mari. E siat pinnigau anca
fut issu una truba manna de genti tantis chi nci fut artziau a una barca, in
su mari, e si ddui fut sčtziu e totu sa genti fiat in terra ororu de mari.
2E ddis imparąt cun parabulas cosa meda e ddis narąt in simparu suu:
3«Ascurtai:
custu fut unu messaiu chi fiat bessiu a seminai. 4E fut sussčdiu
ca seminendi, parti nci fiat arrutu a tretu de sa bia, e fiant lņmpius is
pillonis e si ddiant papau. 5Parti nci fut arrutu a sa perda
anca no dduiat terra meda e iat bogau illuegu ca no dduiat pillu de
terra, 6e candu si ndi fut pesau su soli si fiat assichillonau ca
non portąt arraixinis e si fut sicau. 7E parti nci fut arrutu a
mesu de sa spina, e sa spina fiat crescia e ddiat allupau e no iat bogau
frutu. 8E atrus nci fiant arrutus in sa terra bona e fiant bčnnius
a frutu e iant amanniau e amadurau e iant getau unu a trinta, unu a sessanta e
unu a centu». 9E narąt: «A chini portat origas po ascurtai, ascurtit».
10E
candu fut abarrau a solu, is chi portąt a ingiriu suu cun is Doxi, ddi
pregontąnt de is parabulas. 11E ddis narąt: «A bosaturus est
stčtiu donau su mistčriu de sarrčnniu de Deus; ma po is chi funt in
foras, dņnnia cosa est posta in parąbulas,12poita chi
castiai
castint, e non biant;
ascurtai
ascurtint, e non cumprendant,
aici
chi non furrint de pentzamentu e agatint perdonu».
13E
ddis narat: «Chi non cumprendeis custa parąbula, tandus comenti ddas eis a
connosciri totu is parąbulas? 14Su messaiu seminat su fueddu. 15Is
de soru de sa bia funt cussus innui est stčtiu seminau su fueddu; e candu
ddant ascurtau, illuegu lompit saremigu e ndingollit su fueddu
seminau aintru insoru. 16E is chi funt seminaus in mesu de sa perda
funt cussus chi candu ant ascurtau su fueddu, illuegu ddarricint cun gosu, 17ma
non portant arraixinis cosa insoru e funt che su tempus, po cussu candu
arribat sa tribulia o sapretu, po mori de su fueddu illuegu imbrłchinant. 18E
atrus funt cussus seminaus in mesu de sa spina. Custus puru ascurtant su
fueddu, 19ma su pistighģngiu po is cosas de su mundu e singannu
de sarrichesa e totu is atrus disģgius chi saciungint, allupant su
fueddu e non bogat frutu. 20E cussus chi funt stčtius seminaus in
sa terra bona, funt is chi ascurtant su fueddu e ddarricint e getant frutu
a trinta e a sessanta e a centu».
21E
ddis narąt: «O ca benit sa ląntia po dda ponni asuta de simbudu o asuta
de su letu? No at essiri po dda ponni in pitzus de su candelobru? 22Ca
non nci at cosa cuada chi non bessat a pillu, nč cosa fata a iscusi chi non
bessat a craru. 23Chi calancunu portat origas po ascurtai, ascurtit». 24E ddis narąt: «Castiaisģ a su chi ascurtais: cun sa misura chi
misurais eis a essiri misuraus, e si ndant a aciungiri in prus. 25Ca,
a chini ndi tenit, ndi ddant a aciungiri e a chini non ndi tenit ndi ddant
a pigai fintzas su chi tenit.».
26E
narąt: «Sarrčnniu de Deus est aici, comenti chi unu nci apat getau su
sčmini a sa terra, 27e si dromat e si ndi pesit, a de noti e a de
dģ, su sčmini intzčurrat e crescit e issu e totu no iscit comenti. 28De
sei e totu sa terra betit frutu, innantis su cambu, agoa sa spiga e agoa su
granu drempģu in sa spiga. 29E candu su frutu est prontu illuegu
ddi getat sa fraci ca est lņmpia sa messa».
30E
narąt: «Comenti ddassimbillaus sarrčnniu de Deus? In cali parąbula
ddeus a ponniri? 31Est comenti po su sčmini de salaussa chi
candu nci ddant getau a sa terra, est su prus pitieddeddu de totu is
sčminis de sa terra, 32ma agoa de ddari seminau crescit e
bessit prus mannu de totu sortalģtzia, fait cambus
aici mannus chi is pillonis de su celu si podint aculiai asuta de sumbra
sua».
33E
cun parąbulas medas che i custas, ddis narąt su fueddu comenti podiant
cumprčndiri. 34E non ddis fueddąt foras che in parąbulas; ma a
is iscientis suus, a sa sola, ddis isciolliat totu.
35E
sa dģ e totu, a parti de merģ, ddis narat: «Passeussinci a satru oru». 36E
dispidģa sa genti ndi ddiant pigau in sa barca comenti fiat, e cun issu
dduiat fintzas e atras barcas. 37E si fut pesada una frusa manna
de bentu e nci getąt is undas a sa barca, tantis chi sa barca fiat giai giai
prena. 38Issu fiat in sa puppa, dromiu in su cabitzali. Ndi ddu
scidant e ddi narant: «Maistu, non ndi tenis axģu chi si moreus?». 39E
pesendusindi iat ameletzau a su bentu e iat nau a su mari: «Citģu, mudu
siast!». E su bentu si fut asseliau e iat fatu una bonantza manna. 40E
ddis iat nau: «Poita seis timendi? Non teneis fidi ancora?». 41E
fiant intimorigiaus de una timorģa manna e si narąnt de pari a pari: «Duncas
e chini est custu, chi fintzas e su bentu e su mari ddi ponint in menti?».
Marcu 5,1-43
1E fiant andaus a satru oru de su mari, a is partis de is
Gerasenus. 2Candu
ndi fut abasciau de sa barca, illuegu de mesu de is monimentus fut bessiu a ddatobiai
unomini cun dunu spiritu malu 3chi iat postu domu in is
tumbas e nemus ddu podiat prus acapiai mancu a cadena: 4ca fisciu
fut istetiu acapiau cun travas e cadenas, ma issu iat truncau is cadenas e
segau is travas e nemus nci dda faiat prus a ddu domai. 5E
a totu dģ e a totu noti, per is tumbas e per i montis, fiat tzerriendi e
ferendusģ cun perdas. 6Duncas candu iat biu a Gesłs, de aillargu,
iat curtu e si ddi fut ingenugau ananti, 7e tzerriendi a boxi
manna, narat: «Ita tengiu de biri cun tui, Gesłs, Fillu de Deus su totu artu?
Ti ddu pedu po Deus, non mi trumentis». 8 Ca ddi narąt: «Bessinci
spiritu malu de custu omini». 9E ddi pregontąt: «Cali est su
nomini tu?». E ddi narat: «Legioni, est su nomini miu, ca seus medas». 10E
ddu pregąt meda a non nci ddu mandai a foras de cussus logus.11
Pascendi innia in su monti ddu iat unu tallu mannu de procus. 12E
ddu pregąnt narendiddi: «Mandasinci anca is procus, po nci ddis intrai
aintru». 13E si ddus iat acantzau. Is
spiritus malus comenti ndi fiant bessius, nci fiant intraus aintru de is
procus. E
su tallu, si nci fut ispentumau de unatza a su mari, iant essiri duamilla,
e si fiant allupaus in su mari.
14Is
chi fiant pascendiddus si fiant fuius e iant torrau a contai sa nova in sa
tzidadi e in su sartu e fiant bessius a biri su chi fut sussediu. 15Lompint
acanta de Gesłs e bint su chi fut in poderi de su dimoniu setziu, bestiu e
torrau in sentidu, cuddu chi fiat stetiu possedģu de sa legioni, e iant timiu.
16E cussus chi iant biu, ddis iant contau comenti fut sussediu a su
chi fiat istetiu in poderi de su dimoniu e su contu de is procus. 17E
iant cumentzau a ddu pregai a si ndandai de is terras insoru. 18Candu
fut artziendinci a sa barca su chi fut istetiu in poderi de su dimoniu, ddu
pregąt a ddu fai abarrai cun issu. 19E non ddiat lassau, ma ddi
narat: «Bai a domu tua, anca est sa genti tua e conta a issus su chi tat
fatu su Sennori e ca tat lastimau. 20E si ndi fut andau e iat
cumentzau a predicai in sa Decapoli su chi ddiat fatu a issu Gesłs e totus
abarrąnt spantaus.
21E
Gesłs nci fiat imperrau torra a barca a satra parti e si fut pinnigada
genti meda anca fut issu. 22E lompit unu de is maioris de sa
sinagoga, ddi narąnt a nomini Giąiru, e biendiddu si nci getat a peis suus 23e
ddu pregat meda, narendi: «Filla mia est acabbendusģ, beni e poniddi is
manus po dda sanai e po dda fai bivi. 24E fut andau cun issu e ddi
poniat infatu genti meda e ddapretąnt de donnia parti. 25E una
femina chi de doxi annus teniat unu scolu de sanguni 26e iat patiu
meda po mori de medas dotoris, spendendi totu su chi teniat, chentza de ndi
tenni prou perunu, antzis ndi fut andada prus in peus, 27candu iat
intendiu de Gesłs, fiat bennia de palas in mesu de sa genti e ddiat tocau
su bestiri. 28Ca narąt: «Chi ddi tocu assumancu su bestiri, apa
sanai». 29E illuegu sa vena de su sanguni si ddi fut sicada e iat
intendiu in su cropus ca fut istetia sanąda de su mali. 30E Gesłs
illuegu ca si ndi fut sapģu in sei e totu de su poderi chi ndi ddi fut bessiu,
furriendusģ anca fut sa genti, narąt: «E chini mat tocau su bestiri?». 31E is iscientis suus ddiant nau: «Bis sa genti apretendudģ e naras:
Chini mat tocau?». 32E
si castiąt totu a fłrriu, po biri cussa chi ddiat fatu. 33Sa
femina timendi e tremendi, ca isciat su chi ddi fut sussediu, fut bennia e si
nci ddi fut getada ananti e ddiat nau totu sa beridai. 34Issu ddiat
nau: «Filla, sa fidi tua tat sanau. Baidģndi in paxi e abarra sana de su
mali tuu».
35Megąt
ancora de fueddai, candu benint de domu de su maiori de sa sinagoga narendi:
«Filla tua sest morta, poita strubas ancora su Maistu?». 36Gesłs,
ca iat intendiu su fueddu chi fiat nendi, narat a su maiori de sa sinagoga:
«Non timas, crei feti». 37E cun issu no iat lassau sodigai a
nemus, foras che a Perdu e a Giacu e a Giuanni, su fradi de Giacu. 38E
lompint a domu de su maiori de sa sinagoga e bidi su treulu e is chi funt
prangendi e atitendi meda. 39E fiat intrau e ddis narat: «Poita
faeis treulu e prangeis? Sa pipia no est morta, est dromia». 40E
cuddus si ndarrģant de issu, ma issu nciat bogau a foras a totus e
pigat a su babu de sa pipia e a sa mama e a is chi fiant cun issu e ncintrat
anca fut sa pipia. 41 E iat pigau sa manu de sa pipia e ddi narat:
«Talitą cum!». Comenti e a nai: «Sa pipia, pesadindi, ti nau!». 42Illuegu
sa pipia si ndi pesat e si ponit a caminai, ca teniat doxi annus. E si fiant
spantaus de unu spantu mannu. 43E ddus iat beni pretzetau chi nemus
ddessit avreguau, e iat nau a ddi donai a papai.
Marcu
6,1-56
1Iat
moviu de innģ e andat a is logus suus e is iscientis suus sodigant cun issu. 2Candu
fut lompiu su sabudu iat cumentzau a donai imparu in sa sinagoga e totus
ascurtendiddu fiant spantaus, narendi: «E de innui a i custu, custas cosas? E
i custu sabiori chi ddest donau? E i custas operas poderosas chi ndi
bessint de is manus suas?». 3Custu no est su maistu de linna, su fillu de Maria, su
fradi de Giacu, de Ioses, de Giudas e de Simoni? E
is sorris suas non funt innoi in mesu nostu?». E si ndi scandalitząnt de
issu. 4E Gesłs ddis narąt: «Non nci at profeta chentza de onori
chi no in logu suu, in su parentau suu e in domu sua». 5E innģ no
ddui podiat fai opera poderosa peruna, feti a pagus malaidus, is calis, iat
postu is manus, fiant sanaus. 6E si spantada ca fiant chentza de
fidi. E andąt in giru peri is biddas donendi imparu. 7E tzerriat a
is Doxi e iat cumentzau a ddus mandai a duus a duus, ddis donąt poderi a
pitzus de is spiritus malus 8e ddus iat pretzetaus a no ingņlliri
nudda po su viagiu, foras che su bąculu feti: né pani, né bertula, né
soddu de arramini in sa bussa, 9ma a si cratzai is andąlis e a non
si ponni duus bestiris. 10E ddis narąt: «Candu intrais a una domu,
abarraiddņi fintzas a chi si ndeis a andai de ingui. 11E chi in
dunu logu non sarricint e non sascurtant, andendisindi, scutulaisindi
su pruniu de asuta de is peis, po testimongiu contras a issus. 12E
nci fiant bessius e predicąnt a furriai de pentzamentu [si cunvertiri], 13nci
bogąnt dimonius medas e ungiant cun ollu medas malaidus e sanąnt.
14E
surrei Erodi ndiat intendiu fueddai, ca su nomini su fiat nodģu, e
narąnt: «Giuanni Batista est arrisuscitau de is mortus, po cussu is poderis
operant cun issu.». 15Atrus narąnt: «Est Allģas»; e atrus ancora narąnt:
«Est unu profeta, comenti unu de is profetas». 16Candu
ddiat intendiu, Erodi narąt: «A i cussu chi deu ndi ddapu segau sa
conca, cussu Giuanni est istetiu arrisuscitau». 17Ca Erodi e totu
iat mandau a ndi pinnigai a Giuanni e ddiat poderau in presoni po mori de
Erodiadi, sa pobidda de Filipu, fradi suu, ca si ddiat coiada. 18Ca
Giuanni a Erodi ddi narąt: «Non test lģtzitu a ti pigai sa pobidda de
fradi tuu». 19Erodiade si fiat atirriada cun issu e ddu boliat
bociri, e no ddu podiat fai, 20poita ca Erodi ddu timiat, a Giuanni,
connoscendiddu po omini giustu e santu e ddaguardąt e candu ddascurtąt
abarrąt dudosu meda, e ddascurtąt cun prexeri.
21E
fu lompia sa dģ giusta candu Erodi, po sa dģ chi iat cumprģu is annus, iat
fatu una cena po is maioris, is ufitzialis e is prus mannus de sa Galilea. 22E
fut intrada sa filla propria de Erodiade e iat baddau e a Erodi e a is chi
fiant in sa mesa cun issu ddis fut prąxia. Surrei ddiat nau, a sa
picioca: «Pedimģ su chi bolis e ti ddapa donai». 23E ddiat
giurau: «Calecasiat cosa chi mas a pediri, ti ddapa donai, fintzas e
su mesu de sarrenniu miu». 24Issa nci fut bessia a foras e a sa
mama ddiat nau: «Ita apa pediri?». E issa ddiat nau: «Sa conca de
Giuanni Batista». 25E fut intrada illuegu de pressi anca fut surrei
e iat pedģu, narendi: «Bollu chi mi dongias imoi e totu in duna safata sa
conca de Giuanni cussu chi batiat». 26E su surrei si fut
intristau meda, ma po mori de sa giura e de is chi fiant in sa mesa non ddiat
bofia storrai. 27Surrei illuegu iat mandau una guardia e ddiat
pretzetau a ndi ddi batiri sa conca sua. e fut andau e ddiat sconcau in
presoni, 28e nciat portau sa conca de issu in dunu pratu e ddiat
donada a sa picioca e sa picioca ddiat donada a sa mama sua. 29E
is iscientis suus candu ddiant intendiu fiant andaus e ndiant pigau su
cropus de issu e ddiant postu in duna tumba.
30E is apostulus si fiant pinnigaus anca fut Gesłs e ddiant contau totu su
chi iant fatu e simparu chi iant donau. 31
E ddis narat: «Benei bosatrus, a unoru a parti, a unu logu assolau, e
pasiaisģ pagu pagu». Ca fiant medas is chi andąnt e torrąnt e non teniant
mancu ora de papai.
32E
si ndi fiant andaus a barca a unu logu assolau, a una parti.
33E
ddus iant bius andendusindi e medas iant cumprendiu e fiant suncurtus a innģ
a pei, de totus is biddas e fiant arribaus innantis de issus.
34E
candu ndi fut calau iat biu meda genti e ndiat tentu piedai, ca fiant che
brebeis chi non tenint pastori e iat incumentzau a ddis imparai cosa meda.
35E
si fut fatu trigadiu e is iscientis suus fiant acostiaus anca fut issu e ddi
narąnt: «Su logu est assolau e est giai trigadiu, 36dispididdus
de modu chi andendi peri is terras e is biddas a ingiriu si comprint cosa de
papai». 37Arrespundendi ddis iat nau: «Donaiddis a papai
bosatrus». E ddi narant: «Iaus a dčpiri andai nosu a comporai duxentus
dinais de pani e a ddis donai a papai?». 38Issu
ddis narat: «Cantu ndi portais de panis? Baxi,
castiai». E agoa chi ddiant scipiu, ddi narant: «Cincu e duus piscis». 39E
ddis iat cumandau a ddus fai setzi totus, a fiotus a fiotus in sebra birdi.
40E si fiant setzius a pratzas a pratzas de centu e de cincuanta. 41E
issu iat pigau is cincu panis e is duus piscis, iat pesau is ogus a su celu,
iat nau sa benedģzioni e iat pratzģu is panis e ddus iat donaus a is
iscientis suus, po si ddus aporri, e is duus piscis ddus iat pratzius a totus.
42E iant papau totus e si fiant prąndius. 43E ndiant pigau doxi cadinus prenus de arrogus, e de
piscis. 44Is
chi siant papau is panis fiant cincumilla ominis.
45E illuegu iat apretau a is iscientis suus po nci artziai a sa barca, po
andai innantis suu a satru oru, faci a Betzaida, in sora chi issu nci dispidiat sa genti.
46E
apustis chi ddus iat dispidius nci fut istresiau a su monti po pregai. 47E
a parti de merģ, sa barca fiat in mesu de su mari e issu solu in terra. 48E
biendiddus arremendi, fadiaus ca su bentu ddis fiat contras, a coa de noti
benit acanta insoru, caminendi in su mari e nci ddis boliat bessiri ainnantis.
49 Issus biendiddu caminendi in su mari iant pentzau: «Est una
pantuma!», e iant aboxinau. 50Ca ddiant biu totus e fiant
assustraus. Issu illuegu ddus iat fueddaus e ddis narat: «Cunfidai, seu deu;
non timais!». 51E nci fiat artziau a sa barca cun issus e su bentu
si fut asseliau. E issus intra sei fiant spantaus meda. 52Ca no
iant cumprendiu nudda de is panis e su coru insoru si fiat aperdau.
53E
apustis chi nci fiant imperraus, fiant acostiaus a terra e fiant lompius a
Genesaret. 54E candu ndi fiant calaus de sa barca, ddiant
connotu illuegu 55iant suncurtu de totus cussas terras e iant
incumentzau a nci portai in is letias is fertus de mali, anca intendiant ca
fiat. 56E innui e chi essit intrau, biddas, citais o sartus, nci
poniant is prus arrendius in is pratzas e ddu pregąnt, assumancu a ddi podiri
tocai sa frangia de su bestiri; e is chi ddu tocąnt, sanąnt.
Marcu
7,1-37
1E
si pinnigant anca fut issu is fariseus e unuscantus ominis de lei bčnnius de
Gerusalemi. 2E candu iant biu ca unuscantus de is iscientis suus
non papant cun is manus nidas, iat essiri a narri chentza de si ddas sciacuai,
3- ca is fariseus e totus is Giudeus non papant chi non si
sciacuant is manus cun duna farrancada, pumpiendi su connotu de is antigus
4e candu furriant de su mercau non
papant chi non si sciacuant, e tenint fintzas e atras cosas medas chi ant
connotu de apumpiai: sciacuaduras de tassas, de tianus e de istrexus de
arramini [e istoias] - 5is fariseus e is ominis de lei ddi
pregontant: «Poitest chi is iscientis tuus non sighint su connotu de is
antigus e papant chentza de is manus nidas?».
6E
issu ddis ist nau: «Iat profetau giustu de bosatrus, Isaia, fraitzus, comenti
ddu at iscritu:
Custu populu monorat cun is lavras,
ma su coru insoru est aillargu de mimi;
7monorant de badas
imparendi imparus, pretzetus de ominis.
8Lassendi su pretzetu de Deus, apumpiais su connotu de is ominis».
9E
ddis narąt: «Sbuidais giustu su pretzetu de Deus po achistiri su connotu de
bosatrus. 10Mosč iat nau fintzas: Onora a babu tuu e a mama tua,
e, a chini maledixit a su babu e a sa mama, siat acabau cun sa morti. Ma
bosatrus narais: Chi unomini narat a su babu o a sa mama: Est Korban,
su chi iast a depiri arriciri de agiudu de mei, est a nai, est una
impromitentzia, 12non ddi lassais fai prus nudda po su babu o po sa
mama 13torrendi a nudda su fueddu de Deus po su connotu chi seis
tramandau bosatrus. E
cosas aici ndi faeis medas».
14E
iat tzerriau torra a sa genti e ddis narąt: «Ascurtaimģ totus e cumprendei:
15Non sagat nudda in foras de somini chi intrendinceddi
aintru ddu potzat amaciai. Est su chi ndi bessit de somini chi amąciat a somini!
(16).
17E candu nci fut intrau a domu, aillargu de sa genti, is iscientis suus ddiant
pregontau de sa parabula. 18E dd is narat: «Tandus seis fintzas e
bosatrus chentza de sentidu? Non cumprendeis ca totu su chi est a parti de
foras, intrendudinci aintru de somini, non ddu podit amaciai, 19ca
non nci ddintrat a su coru, ma a brenti e nci ddacabat in sa bassa?»,
faendi sintzilla donnia cosa de papai. 20E
narąt: «Su chi ndi bessit de somini, cussu est chi amąciat a somini. 21Ca
de aintru de su coru de is ominis ndi bessint is pentzamentus malus:
bregungias, furas, mortis, 22adulterius, susunchentzias, malesas,
trassa, disonestai, ogu malu, frastimu, fari mannosu, locura. 23Totus custas cosas malas ndi bessint de aintru e amaciant somini».
24Tandus si ndi fut pesau e si ndi fut andau de innģ a is partis de Tiru e
fut intrau a una domu e boliat a no ddu sciri nemus, ma non fut potziu abarrai
cuau. 25Antzis
illuegu ddiat avreguau una femina chi teniat una fillixedda chi portat unu
spiritu malu, issa, lompia, si nci ddi fut getada a peis. 26Sa
femina fut greca, de genti Sirofenissa, e ddi pediat a nci bogai su dimoniu de
sa fillixedda sua. 27E issu ddi narąt: «Innantis lassa chi ndi
siat bogau su famini a is pipius, ca no est giustu a ndi pigai su pani de is
pipius po nci ddu fuliai a is calleddus». 28E issa iat arrespustu,
e ddi narat: «Sennori, fintzas e is calleddus, asuta de sa mesa, si papant sa
farinalla de is fillus». 29E ddiat nau: «Po custu fueddu, bai:
su dimoniu ndest bessģu de filla tua. 30Torrada a domu sua, iat
agatau sa filla arrimada in su letu e su dimoniu ndi fut bessiu.
31E nci fut bessiu torra a is partis de Tiru, fut passau in Sidoni e fut
torrau a su mari de sa Galilea a tretu de mesu de is lacanas de is Dexicitais.
32E nci ddi portant unu chi fut surdu e achichiadori e ddi pedint a
ddi ponni sa manu, 33e pighendindeddu a parti aillargu de sa genti,
ddiat postu is didus in ogus, iat fatu salģa e ddiat tocau sa lingua, 34e
pesaus is ogus a celu iat
suspirau e ddi narat: «Effatą, est a nai, oberidģ totu!». 35E
illuegu si ddi fiant obertas is origas e si ddi fut istrobģu su nuu de sa
lingua e fueddąt paris. 36E ddus iat pretzetaus a non nai nudda a
nemus; ma prus ddus pretzetąt e tantis prus ddu bogąnt a craru. 37 E
abarrąnt spantaus meda meda e narant: «At fatu beni donnia cosa, fait
intendiri is surdus e fueddai is mudus!».
Marco 8,1-38
1In cussas dis, sendu chi ddu iat torra genti meda e non portendu cosa de
papai, tzerriaus is iscientis ddis narat: 2«Seu apenau pos a
genti ca giai de tres dis abarrant cun mimi, e non portant cosa de papai. 3Chi
ndi ddus lassu andai giaunus a domu insoru sant a arrui in sa bia e
calancunu de i cussus est benniu de aillargu. 4E
is iscientis ddiant arrespustu: «E comenti a i custus, unu ddus iat podiri
prandi a pani, innoi in su desertu?». 5E ddis iat pregontau: «Cantu ndi portais de panis?». Ddiant nau:
«Seti». 6E cumandat a sa genti a si setziri in terra; e pigaus is
seti panis, iat torrau gratzias, ddus iat pratzius e ddus donąt a is
iscientis suus po ddus aporri e ddus iant aportus a sa genti. 7Portąnt
pagus piscisceddus puru, e narąda
sa beneditzioni asuba insoru iat nau a aporri fintzas e cussus. 8E
iant papau e si fiant prandius e de is arrogus srobaus ndiant boddiu seti
sportas. 9 E fiant giai giai cuatru milla. E nci ddus iat dispedius.
10E
illuegu nci fut artziau a sa barca cun is iscientis suus e si ndi fut andau a
tretu de Dalmanutą.
11Tandus
fiant lompius is fariseus e iant cumentzau a chistionai cun issu e ddi faiant
chistioni po unu sinnali de su celu, po ddu tentai. 12E
suspressendu meda, narat: «Poita custa arratza de genti fait chistioni po unu
sinnali? Amen, si nau: A sa sigura, a i custa arratza de genti non ddat a
essiri donau sinnali perunu!». 13E ddus iat lassaus, nci fiat
artziau torra e si ndi fut andau a satru oru.
14Si
ndi fiant scarescius de singolliri pani e in sa barca cun issus ddui
teniant unu pani feti. 15Tandus issu ddus pretzetąt, narendi: «Mirąi,
castiaisģ de su framentu de is fariseus e de su framentu de Erodi!». 16E
issus fiant arrexonendi is unus cun is atrus: «Non portaus pani». 17Issu
si ndi fut sapģu e ddis narat: «Poita seis arrexonendi ca non portais pani?
Non iscieis e non cumprendeis ancora? Su coru tostau portais?
18Portendi
ogus non bieis?
e
portendi origas no intendeis?
E
non si ndarregodais? 19Candu
ia pratziu is cincu panis po is cincumilla, cantu cadinus prenus de arrogus ndiais
boddiu?». Ddi narant: «Doxi». 20«E candu ia pratziu is seti
panis po is cuatrumilla, cantu cadinus prenus de arrogus ndiais boddiu?». E
ddi narant: «Seti». 21E ddis narąt: «Ancora non cumprendeis?».
22E
lompint a Betzaida. E nci ddi portant unu tzrupu e ddu pregant a ddu tocai. 23Pigąda
sa manu a su tzrupu ndi ddiat ingortu a foras de sa bidda e apustis iat
fatu salģa e si ddiat posta in ogus, ddiat postu is manus in pitzus e
ddiat pregontau: «Cosa bis?». 24Castiendusģ narąt: «Biu is
ominis, ca biu comenti de matas caminendi a ingiriu». 25Tandus ddiat
torrau a ponni is manus in ogus e iat castiau fissu e fut torrau sanu e biat
crara donnia cosa. 26E nci ddiat mandau a domu sua nendiddi: «A
bidda no ddu ģntristi nemancu».
27
E fut partiu, Gesłs e is iscientis suus faci a is biddas de Cesarea de Filipu,
e bia bia pregontąt a is iscientis suus, narendiddis: «Sa genti e chini
narat ca seu deu?». 28Issus ddiant arrespustu, narendiddi: «Giuanni
Batista, e a chini Allias, a chini unu de is profetas». 29Issu
tandus ddis pregontąt: «Bosatrus, e chini narais ca seu?». Iat arrespustu
Perdu, e ddi narat: «Tui ses su Cristus!». 30E ddus iat
ameletzaus po non nai nudda a nemus de issu.
31E
iat cumentzau a ddis donai imparu : «Su Fillu de somini depit sunfriri
meda e depit essiri arrefudau de is predis maioris e de is ominis de lei e
bociu e apustis de tres dis at a essiri arresuscitau». 32E narąt
custu fueddu ladinu. Tandus Perdu ddiat pigau a sa sola e iat cumentzau a
ddu ameletzai. 33Issu, si fut furriau e castiendi a is iscientis
suus, iat ameletzau a Perdu e narat: «Sodiga infatu miu, aremigu! Ca tui no
atģnas a is cosas de Deus, ma a i cussas de is ominis!».
34E
tzerriada sa genti cun is iscientis suus ddis iat nau: «Chi calincunu, mi
bolit sodigai, denneghit a issu e totu, pighit sa gruxi sua e sodighit». 35Ca
a chini at bolli sarvai sa vida sua, ddat a perdiri; a chini invecis at a
perdiri sa vida sua po mimi e po sevangeliu, si ddat a sarvai. 36E
ita prou ndi tenit somini, chi essat guadangiau su mundu intreu e perdiu sa
vida sua? 37E ita at a podiri donai somini, a cambiu a pari po
sa vida sua? 38A chini ndi ddat essiri partu bregungia de mimi e
de is fueddus mius in faci de i custa arratza de genti adultera e pecadora, e
a su Fillu de somini ndi ddat a parri bregungia de issu, candu at a
lompiri in sa groria de su Babu suu cun is angelus santus.
Marcu
9,1-50
1E
ddis narąt: «Amen, si nau ca nci at unuscantus de is chi funt innoi, chi no
ant a tastai sa morti innantis de biri, sarrenniu de Deus lompiu cun
poderi».
2Agoa
de ses dis, Gesłs pigat a Perdu e a Giacu e a Gianni e nci ddus iat portaus a
pitzus de unu monti artu, indunu logu a parti, feti a issus. 3E
fut istetiu tramudau ananti insoru e is bestiris si ddi fiant fatus luxentis,
e nidus meda chi perunu lissieri in sa terra ddus iat ai potzius fai aici
nidus. 4E ddis fut aparessiu Allģas cun Mosč e fiant fueddendi
cun Gełs. 5E iat arrespustu Perdu, e narat a Gesłs: «Maistu, est
bellu po nosu a essiri innoi! Fatzaus tres barracas una a tui, una a Mosč e
una a Allģas». 6Ca no isciat su chi fiat nendi, ca fiant spantaus. 7E ndi fut caląda una nui chi ddus iat imboddiaus cun sumbra e
de sa nui ndi fut lompiat una boxi: «Custu est su Fillu miu istimau,
ascurtaiddu!». 8Totu induna castiendisģ a ingiriu no iant biu
prus a nemus, ma feti a Gesłs cun issus.
9E
abascendindi de su monti ddus iat pretzetaus chi no essant nau a nemus su chi
iant biu, innantis chi su Fillu de somini fessit arresuscitatu de is mortus.
10E issus siant apumpiau sa cosa, chistionendi ita iat a essiri
custu arresuscitai de is mortus.
11E
ddu pregontąnt, narendiddi: «Poita is ominis de lei narant ca innantis depit
benni Allģas?». 12Issu ddis iat nau: «Allias benendi innantis
assetiat donnia cosa; e comenti est chi ddu at iscritu po su Fillu de somini?
Ca at a sunfriri meda e at essiri menospretziau? 13Ma si nau ca
Allģas est benniu e ddant fatu si chi ant bofiu; comenti ddu at iscritu po
issu».
14E
lompius anca de is iscientis iant biu genti meda a ingiriu insoru e is ominis
de lei chistionendi cun issu. 15E illuegu totu sa genti biendu a
issu fut abarrada spantada, e ddu saludąnt currendi anca de issu. 16E
ddis iat pregontau: «De ita seis chistionendi cun issus?». 17E ddiat
arrespustu unu de sa genti: «Maistu, ti ndapu betiu a fillu miu pigau de
unu spiritu mudu. 18E donnia borta chi si ndimpossessat, nci ddu
strumpat e issu spumat,
tzichģrriat is dentis e sacģrdinat. Ddapu nau a is iscientis tuus a
nci ddu bogai, e no nci funt arrennescius. 19Issu ddis iat
arrespustu e narat: «O arratza de genti chi non creit, fintzas a candu apa
abarrai cun bosatrus? Fintzas a candu sapa depiri baliai? Beteimindeddu
ananti miu!». 20E si nci ddiant portau. Comenti iat biu a issu
su spiritu illuegu dd iat scutulau a forti e issu arrutu a terra, sarrumbuląt
spumendisģ. 21E iat pregontau a su babu: «Cantu tempus est chi
ddi sussedit custa cosa?». E issu iat arrespustu: «De candu fut pipiu, 22e
fitianu nci ddat getau a su fogu e a sacua po ddu bociri, tui perou, chi
podis, ti ndi praxat lastima de nosu e agiudasģ». 23Gesłs ddiat
nau: «Chi podis! A chini creit ddest possibili donnia cosa.». 24Illuegu
su babu de su piciocheddu, tzerriendi iat nau: «Gei creu, agiuda a su non
crei cosa mia!». 25Tandus Gesłs ca suncurriat genti, iat
ameletzau su spiritu malu, nendiddi: «Spiritu mudu e surdu, deu ti ddu
cumandu: Bessindeddi a foras e no nci ddi torrist a intrai prus!». 26E
tzerriendi e trotoxendiddu, ndi ddi fut bessiu. E fut comenti de mortu, tantis chi totus narant: «Sest
mortu!». 27Ma
Gesłs pighendiddu a sa manu ndi ddiat pesau e issu si ndi fut strantaxau.
28E
intraus a una domu, is iscientis suus a disparti, ddiant pregontau: «Poita
est chi nosu non nci ddeus potziu bogai?». 29E issu ddis iat
nau: «Custa genģa non si nci podit bogai in perunu modu, chi non cun sa
pregadorģa.».
30Bessius
de innģ, passąnt peri sa Galilea, e non boliat a ddu sciri nemus. 31Ca donąt imparu a is iscientis suus e ddis narąt: «Su Fillu de somini
est intregau a is manus de is ominis e ddant a bociri e, apustis mortu tres
dis, at a arresuscitai». 32Issus
non cumprendiant custu fueddu e timiant a ndi ddi pregontai:
33E
fiant lompius a Cafarnau e candu fut aintru de sa domu ddis iat pregontąu:
«Ita fiais arrexonendi in sa bia?». 34Ma issus abarrąnt citius,
ca sunu cun satru, in sa bia, iant arrexonau e chini iat essiri su prus
mannu. 35Tandus, apustis setziu, iat tzerriau is Doxi e ddis iat
nau: «Chi unu bolit essiri su primu, at a depiri essiri surtimu de totus e
su srebidori de totus». 36E pigau unu pipiu, ddiat postu in
mesu insoru e imprassendiddu ddis iat nau: 37«Chini at a arriciri,
a nomini miu, unu de i custus pipius, arricit a mimi. E chini arricit a mimi,
no est a mimi chi arricit ma a chini mat mandau».
38Giuanni
ddiat nau: «Maistu, eus biu a nu boghendinci is dimonius in nomini tu, e
si ddeus proibģu, ca non poniat infatu a nosu». 39Ma Gesłs,
iat nau: «Non ddus proibais, ca no nci at nemus chi fatzat unu miraculu a
nomini miu e illuegu potzat fueddai mali de mimi. 40Ca chini no est
contras a nosu est po nosu.
41Chinestcasiat
si dongiat a bufai una tassa de acua ca seis a nomini de Cristus, si nau
deaderus: No at a perdiri sa paga cosa sua.
42E
chini indģtat su mali a unu de i custus pipius chi creint [a mimi], est
mellus meda po issu a ddacapiai una perda de mola a su tzugu e a nci ddu
getai a su mari.
43E
chi sa manu tua tindģtat su mali, segandedda: est mellus po tui a intrai
in sa fida mrugu, che a lompiri a sa Geenna, anca est su fogu chi non si ndi
studat, cun totu a is duas manus. (44)
45E
chi su pei tuu tindģtat su mali, segandeddu: est mellus po tui a intrai in
sa vida tzopu che chi ti nci getint a sa Geenna cun totu a is duus peis. (46)
47E
chi sogu tuu tindģtat su mali, bogandeddu: mellus po tui a intrai a sarrenniu
de Deus bisņgu che cun totu a is duus ogus a ti nci getai a sa Geenna, 48anca
su bremi insoru non si morit e su fogu non si ndi studat:
49ca
donniunu at a essiri salģu cun su fogu. 50Bonu su sali; ca chi su
sali torrat a bambu, cun ita saleis? Porteis sali aintru de bosatrus e tengiais paxi is unus
cun is atrus.
Marcu 10,1-52
1E partiu de innģ fut lompiu a is lacanas de sa Giudea, oru oru de su
Giordanu e genti si fut pinnigada torra anca est issu e comenti fut avesu a
fai ddis donąt imparu.
2E acostiaus fariseus po ddu tentai, ddi pregontąnt chi ddest litzitu a
su pobiddu a arrefudai sa pobidda 3E issu iat arrespustu e ddis
iat nau: «A bosatrus ta sat pretzetau Moisč?». 4Issus iant
arrespustu: «Moisč at pretzetau de iscriri una carta de arrefudu e a nci dda
bogai». 5Gesłs ddis iat nau: «Issu iat scritu custu pretzetu po
mori de su coru tostau cosa de bosatrus». 6A
printzipius perou de sa creatzioni ddus iat fatus mascu e femina. 7Po
cussu somini at a lassai su babu e sa mama sua [e sat a giungi a sa
femina sua] e 8issus duus antessiri una carri feti. Aici non
funt prus duus ma una carri. 9Duncas su chi Deus at giuntu, no ddu
depit scrobai sņmini». 10E is iscientis, in sa domu ndi ddi
torrąnt a pregontai. 11E ddis iat nau: «Chini arrefudat sa
pobidda e si coiat cun dunatra fait farta [de fidi] contras a issa 12e
chi issa arrefudat su pobiddu e si ndi coiat unatru fait farta».
13E
nci ddaporriant is pipius po ddus tocai, is iscientis suus perou ddus
ameletząnt. 14Gesłs biendi sa cosa si fut arrennegau e ddis iat
nau: «Lassai chi is pipius acostint anchest mimi e non si ddu proibais; ca
sarrčnniu de Deus est de is chi funt cumenti de icustus. 15Amen,
si naru: chini no at a arriciri sarrčnniu de Deus cumenti de unu pipiu, no
dduat a intrai». 16E imprassendiddus ddus benedixiat
ponendiddis is manus in pitzus.
17E
candu fut bessencinci a sa bia, ndi fut suncurtu unu tali chi ingenugau ananti
suu ddi pregontąt: «Maistu bonu, ita apa fai po eredai sa fida eterna?».
18Gesłs ddiat arrespustu: «Poita mi naras bonu? Nemus est bonu,
chi no unu feti: Deus. 19Connoscis is cumandamentus: non bociast,
non fatzas farta a sa coia, non furist, non fatzas su testimongiu frassu,
onora a babu tuu e a mama tua».
20Tandus
issu ddiat nau: «Maistu, totu custas cosas ddas apu arrispetadas giai de
sa gioventudi mia». 21Gesłs tandus ddiat castiau, ddiat
stimau e ddiat nau: «Una cosa feti tamancat: bai, totu su chi tenis
bendididdu e donaddu a is poburus e as a tenniri unu tesoru in su celu; agoa
beni e sodigamģ». 22Issu annuau po custus fueddus, si ndi fut
andau intristau, ca fiat unu chi teniat propiedais mannas.
23E
Gesłs, castiendusģ a ingiriu iat nau a is iscientis suus: «Ta traballosu at
essiri, po is chi tenint arrichesas, a ncintrai a sarrenniu de Deus!». 24Is
iscientis fuant spantaus po is fueddus suus. E Gesłs iat arrespustu torra e
ddis narat: «Fillus mius, cumenti est treballosu a ncintrai a sarrenniu
de Deus! Est prus facili po unu camellu a nci passai in dunu cossu de agu
che po unarricu a ncintrai a sarrenniu de Deus!». 26E
issus prus e prus spantaus, narąnt intra issus: «E chini sat podiri
sarvai?». 27Castiendiddus Gesłs iat nau: «Po is ominis non si
podit fai, no anchest Deus, perou: ca anchest Desus si podit donnia
cosa!».
28Perdu si fut postu a ddi nai: «Mira, nosu eus lassau totu e teus postu
infatu». 29Gesłs
ddiat nau: «Amen, si nau: non nci at nemus chi apat lassau domu, o fradis,
o sorris, o mama, o babu, o fillus, o cungiuas po mimi e po sevangeliu, 30chi
no arriciat, imoi e totu, domus e fradis e sorris e mamas e fillus e cungiaus
impari cun trumentus e in su [tempus] benidori sa fida eterna. 31Medas
antessiri de primus urtimus e de urtimus primus».
32Fiant
is sa bia artziendinci a Gerusalemi e Gesłs fut caminendi ananti insoru e
issus fiant spantaus; e is chi fiant infatu fiant timendi. E pigaus torra is
Doxi, iat cumentzau a ddis nai is cosas chi depiant sussediri. 33«Mirąi,
nci artziaus a Gerusalemmi e su Fillu de somini ddant a intregai a is
predis maioris e a is ominis de lei, ddant a cundennai a morti e ddant a
intregai a is istrangius 34e ddant fai scerriu, ddant a
prenni de ispudus, ddant a carrigai de aciotus e ddant a bociri a agoa
de tre dis at a arresuscitai».
35Tandus
si ddu acostiant Giacu e Giuanni, fillus de Zebedeu nendiddi: «Maistu,
boleus chi si fatzast su chi seus po ti pediri». 36E issu ddis iat
nau: «Ita boleis a si fai?». 37Issus ddiant nau: «Acantzasģ
a si setzi unu a manu dereta e satru a manu de manca, in sa groria tua». 38Gesłs
tandus ddis iat nau: «No iscieis ita seis pedendi. Nci podeis bufai su calixi
chi mi bufu deu o essiri batiaus cun
su batiu cun su cali deu apu a essiri batiau?». 39E issus iant arrespustu: «Gi podeus!». Gesłs ddis iat nau: «Su calixi
chi mi bufu deu, gi si ddeis a bufai e gi eis a essiri batiaus cun su batiu
chi batiant a mimi. 40A
si setziri perou a manu dereta mia o a manu de manca non tocat a mei a ddu
donai, est po chini est istetiu aprontau».
41E
intendendiddus, is atrus dexi iant cumentzau a sarrennegai cun Giacu e cun
Giuanni. 42Tandus Gesłs ddus iat tzerriaus e ddis iat nau: «Scieis
ca is chi funt cuntzideraus is capus de in natzionis, ddas cumandant e is
maioris insoru tenint su poderi a pitzus insoru. 43No est aici in
mesu de bosatrus perou, e chini sat a bolli fai mannu in mesu de bosatrus,
at essiri srebidori de bosatrus 44e chini in mesu de bosatrus at a
bolliri essiri su primu, at essiri su srebidori de totus. 45Difatis
su Fillu de somini no est benniu po essiri srebiu, ma po srebiri e po donai
sa vida sua a ischitiu po medas».
46E
fiant lompius a Gericu e candu ndi fut bessendi de Gericu cun is iscientis
suus e cun genti meda, su fillu de Timeu, Bartimeu, su pedidori tzrupu, fut
setziu in soru de sa bia, [pedendi]. 47E issu comenti iat
intendiu ca ddui fut Gesłs, su Natzarenu, iat cumentzau a tzerriai e a nai:
«Fillu de David, Gesłs, tenindi piedai de mimi!». 48E medas ddamaletząnt
po ddu scitiri, issu perou,
tzerriat prus meda: «Fillu de David, piedai de mimi!». 49E Gesłs
si fut frimau e iat nau: «Tzerriaiddu!». E tzerriant a su tzrupu, nendiddi:
«Fai coragiu! Pesadindi, est tzerriendutģ.». 50Issu,
fuliau su manteddu suu, si ndi fut istrantaxau e fut acostiau anca fut Gesłs.
51E
ddiat arrespust Gesłs e iat nau: «Ita bolis a ti fai?». E su tzrupu ddiat
nau: «Rabbunģ, faimģ torrai a biri». 52E Gesłs ddiat nau:
«Bai, sa fidi tua tat sarvau». E in sora e totu iat torrau a biri e
iat cumentzau a ddi ponni infatu in sa bia.
Marcu
11,1-33
1Candu
lompint a Gerusalemi, faci a Betfage e a Betania, in soru de su monti de is
olģas, mandat duus de is iscientis suus 2e ddis narat:«Andai a sa
bidda a faci e illuegu intrendinci eis a agatai unu molentenddu acapiau, chi
no ddat mai setziu omini perunu. Scapiaindeddu e betenindeddu. 3E
chi calancunu sat a narri: Puita seis faendiddu?, arrespundei: Su
Sennori ndi tenit abisongiu, perou ndi ddu torrat a mandai illuegu a innoi».
4Fiant andaus e iant agatau unu molenteddu acapiau in foras, in sa
bia, ananti de una genna e ndi ddiant scapiau. 5Unus cantus de
is chi fiant innģ ddis iant nau: «Ita seis faendi, scapiendindi su
molenteddu?». 6Issus ddis iant arrespustu comenti ddis iat nau
Gesłs, e ddus iant lassaus fai.
7E
ndingollint su molenteddu anca funt Gesłs e nci ddi getant a pitzus is
manteddus insoru e issu ddiat setziu. 8E medas iant isterriu in
sa bia is manteddus insoru, atrus arromadura chi iant segau in is cungiaus. 9E
is chi andąnt ananti e is chi andąnt infatu tzerriąnt:
«Osanna!
Beneditu
su chi benit a nomini de su Sennori!
10Beneditu
sarrenniu benenti de su babu nostu David!
Osanna
in is celus prus artus!».
11E
fut intrau a Gerusalemi a su tempru; e apustis chi iat castiau a ingiriu
donnia cosa, sendu ca fut giai a merģ a trigadiu, ndi fut andau faci a
Betania cun is Doxi.
12E
sa dģ infatu candu fiant andendusindi de Betania, ddiat pigau famini. 13Iat
biu de aillargu una mata de figu cun sa folla, fut acostiau no ddu essat
agatau cancuna cosa; candu fut acostiau perou iat agatau feti folla, ca non
fut tempus de figu. 14Tandus iat arrespustu e ddiat nau: «De su frutu tuu ancu no ndi papit mai prus nemus!».
E is iscientis suus ddiant intendiu.
15E
lompint a Gerusalemi. Intrau a su tempru, iat cumentzau a nci bogai is chi
fiant bendendi e comporendi in su tempru e anci furriai is mesas de is
cambiamoneda e is cadiras de is bendidoris de columbas. 16E non
premitiąt a chiniechisiat a nci tragai strexus intramesu de su tempru. 17E
donąt imparu e ddis narąt: «No ddu at iscritu: A sa domu mia ddant a
narri domu de oratzioni, po totus is populus?. Bosatrus invecias ndeis fatu
una gruta de furonis».
18Ddiant
intendiu is predis maioris e is ominis de lei e cicąnt cumenti ddu podiri
bociri; difatis ddi timiąnt, puita ca totu sa genti fut pigada de simparu
suu. 19E a parti de merģ ndi fiant bessius de sa tzitadi.
20Su
mengianu, passendi acanta, iant biu sa mata de sa figu sicada totu de fundu. 21Tandus
Perdu si ndi fut arregodau e ddi narat: «Maistu, mi sa mata de sa figu chi
as maleditu, sest sicada». 22E iat arrespustu Gesłs e ddis
narat: «Tenei fidi in Deus! 23Amen, si nau: Chi unu essat nau a i
custu monti: Piga e getadinci a mari, e in coru non essat dudau, creendi
ca su chi (fueddat) narat at a sussediri, ddat a sussediri. 24Po
cussu si nau: Totu su chi pedeis preghendi, creei ca ddeis giai tentu, e sat
essiri acantzau. 25E candu sistentais in pregadorģa, chi teneis
calancuna cosa contras a calancunu, perdonai, aici chi su Babu de bosatrus,
chi est in celus, si perdonit is nexis cosa de bosatrus. (26)
27E
fiant torraus a lompiri a Gerusalemi e candu fut girendu in su tempru, fiant
acostiaus anca fut issu is predis maioris, is ominis de lei e is mannus 28e
ddi narąnt: «Cun cali poderi fais custas cosas? E chini tat donau su
poderi de fai custas cosas?». 29Gesłs ddis iat nau: «Sapu a
pregontai una cosa, arrespundeimģ e sapa narri cun cali poderi fatzu
custas cosas: 30Su batiu de Giuanni ndi beniat de su celu o de is
ominis? Arrespundeimģ?». 31E ndarrexonąnt tra issus, narendi:
«Chi ddarrespundeus: De su celu, sat a narri: Poita no ddeis
cretiu, tandus?; 32Ellu e ita naraus. De is ominis?». Ca
timiąnt a sa genti, poita totus teniant a Giuanni comenti de chi fessat unu
profeta deaderus. 33Tandus iant arrespustu a Gesłs e ddi nant:
«No ddu scieus». E Gesłs ddis narat: «E nemancu deu si naru cun cali
poderi fatzu custas cosas».
Marcu
12,1-44
1E
iat incumentzau a ddis fueddai in parąbulas: «Unomini iat postu una
bingia e ddiat ingiriada cun duna cresura, ddu iat istuvau unu lacu e
iat frabicau una turri, agoa ddiat donada a pesoni a is bingeteris e si ndi
fut andau foras. 2In su tempus iat mandau anchest is messaius su
srebidori, po ndi pigai su frutu de sa bingia; 3e issus ddiant
pigau e ddiant scutu e nci ddiant bogau chentza de nudda. 4E
ddis iat torrau a mandai unatru srebidori e a i custu ddiant pistau sa
conca e ddiant carriau de fueddus malus. 5Ndiat mandau unatru
e ddiant bociu e medas atrus a chini ddiant scutu, a chini ddiant
bociu. 6Ndi teniat ancora unu, su fillu stimau. Po urtimu ddis iat
mandau a issu, narendi: «Ant a tenniri arrispetu po fillu miu». 7Cussus
messaius perou si narąnt intra issus: «Custu est seredeu. Tocai, ddu
boceus, e seredai at essiri sa nosta». 8E ddiant pigau e ddiant
bociu e nci ddiant fuliau a foras de sa bingia. 9Ita at a fai [duncas]
su meri de bingia? At a benniri, at a bociri is messaius e at a donai sa
bingia a atri. 10E no ddeis lģgia, custa Scritura?
Sa perda chi is maistus ant scartau
ddant posta a perda de contonada
11Custu ddat fatu su Sennori,
est cosa de spantu a is ogus nostus?».
12E cicąnt de ddu tenturai, perou iant timiu a sa genti, ca iant cumprendiu
ca cussa parabula ddiat nada po issus. E ddiant
lassau e si ndi fiant andaus.
13E
ddi mandant unus cantus fariseus e erodianus po ddu cassai in faddinu de
fueddus. 14Cussus, lompius, ddi narant: «Maistu, scieus ca ses
beridadosu e non ndi fais contu de nemus, e non castias in faci a is ominis,
ma cun beridai imparas sa bia de Deus. A donai sa tacia a Cesari litzitu est o
no? Si dda depeus donai o non si dda depeus donai?». 15Connoscendi
sa frassģa insoru ddis iat nau: «Poita mi tentais? Aporreimģ unu soddu po
ddu biri!». 16E si ddiant aportu. E ddis narat: «Custa magini,
de chini est? E i custu scritu?». E issus ddiant
nau: «De Cesari». 17Gesłs tandus ddis iat arrespustu: «Su chi
est de Cesari torraiddu a Cesari e su chi est de Deus a Deus». E ndiant
tentu amiru de issu.
18E lompint anchest issu unus cantus sadduceus, chi nant ca non nci at
arresurretzioni e ddiant pregontau, narendi: 19«Maistu, Moisč
sat iscritu ca, chi essat mortu su fradi de unu e essat lassau sa pobidda e
non lassat fillus, su fradi suu pighit sa pobidda e pesit eredeu a su fradi. 20Nciat
seti fradis e su primu iat pigau pobidda e morendi no iat lassau eredeu. 21Si
ddiat pigada su de duus e si fut mortu chentza de lassai eredeu, e su de
tres sa propiu cosa 22e totu a is seti no iant lassau eredeu. E
agoa de totus si fut morta sa pobidda puru. 23In sarresurretzioni,
cadu ant essiri arresuscitaus de cali de issus at essiri sa femina? Ca ddant
tenta totus a is seti a pobidda?». 24Gesłs ddis iat nau: «No ca
seis faddendi. Ca non conosceis is Iscrituras e nemancu su poderi de Deus? 25Ca
candu antessiri arresuscitaus de is mortus, no nci at ai ni coiaus, ni
coiadas, antessiri perou che angelus in is celus. 26Torrendi a
is mortus chi arresuscitant, non ddeis ligiu in su liburu de Moisč, in su
contu de sorruaxu, comenti Deus ddiat chistionau, narendi: «Deu seu su
Deus de Abramu, su Deus de Isacu e su Deus de Giacu? 27No est Deus de is mortus, ma de is bius. Faddeis meda».
28E fut acostiau unu de is ominis de lei, chi ddus iat intendius chistionendi,
biu cumenti ddis iat arrespustu beni, ddiat pregontau: «Cali cumandamentu
est su primu de totus?». 29Gesłs ddiat arrespustu: «Su primu
est: Ascurta, Israeli. Su Sennori Deus nostu, Sennori unigu est 30e
as a istimai a su Sennori Deus tuu cun totu su coru tuu, cun totu sanima
tua e cun totu sa menti tua e cun totu sa frotza. 31E
su de duus, custu: Stima a su prossimu tuu che a tui e totu. Atru cumandamentu
prus mannu de i custu no nci ndat». 32E somini de lei ddiat
nau: «Beni meda, as nau, maistu, est sa beridai. Unu est issu e no ndat
atru foras che issu; 33e a ddu stimai cun totu su coru e cun totu
su sentidu e cun totu sa frotza e a istimai su bixinu comenti e a sei e totu
est prus meda de totus is paraduras e de is sacrifitzius». 34E Gesłs biu cumenti iat arrespustu cun sabiori, ddiat nau: «Non ses
aillargu de sarrenniu de Deus». E
nemus satriviat prus a ddi fai pregontas.
35E
iat arrespustu Gesłs e narąt donendi imparu in su tempru: «Comenti est chi
is ominis de lei narant ca su Cristus est fillu de David? 36David e totu iat nau, pigau de su Spiritu santu:
Iat
nau su Sennori,a su Sennori miu:
setzidģ
a manu dereta mia,
fintzas
a chi apa ponni is nemigus tuus
asuta de is peis tuus.
37David e totu ddi narat Sennori, e tandus de innui est fillu suu?».
E
meda genti ddascurtąt a prexeri.
38E
in simparu suu, narąt: «Castiaisģ de is ominis de lei, ca ddis praxit a
passillai cun bestiris bellus e a ddus saludai in is pratzas,39a
tenniri is cadiras de ananti in is sinagogas e is primus postus in is prangius.
40Custus ncingurtint is domus de is fiłdas e pregant meda po
iscusa. Custus ant arriciri una cundenna prus manna».
41E
setziu ananti de su tesoru, castiąt comenti sa genti nci getąt soddu de
arramini a su tesoru, e medas arricus ndi ddui getąnt meda. 42Lompia
una fiuda, pobora, nciat getau duus soddus, iat essiri unu francu. 43Tzerriaus
is iscientis suus ddis iat nau: «Si nau sa beridai: sa fiuda, custa pobora,
nci at getau a su tesoru prus de totus is chi funt getendi. 44Ca
totus ant getau de su chi teniant de srobu; issa perou, in sa poboresa sua,
nci at getau totu su chi teniat, totu sa fida sua».
Marcu
13,1-37
1E
bessendindi de su tempru, unu de is iscientis suus ddi narat: «Maistu, mģ
arratza de perdas e arratza de frabicus!». 2E Gesłs ddiat nau:
«Ddus bis custus frabicus mannus? Innoi no ndat a abarrai perda in pitzus
de perda, chentza de ndi dda sciusciai».
3E
sendu setziu in su monti de is olias a faci de su tempru, ddi pregontąt a
issu a solu Perdu e Giacu e Giuanni e Andrģa: 4«Narasģ: candu
ant a sussediri custa cosa e cali su sinnali ca totu custa cosas ant essiri po
arribai a cumprimentu?».
5Gesłs
iat cumentzau a ddis nai: «Castiai chi nemus si cullunit. 6Medas
ant a benniri a nomini miu, narendi: Seu deu, e ndant a cullunai
medas. 7E candu eis a intendiri de gherras e de sonus de gherras,
non timais; depint sussedi, perou no at essiri ancora sacabu. 8Sat
pesai genti contras a genti e arrenniu contras a arrenniu, e de a logu in logu
ddu at ai terremotus, ddu at ai famini. Custu at essiri su cabudu de is doloris.
9Castiaisģ
a bosatrus e totu. Sant a intregai a is tribunalis e eis a essiri aciotaus
in is sinagogas e sant a ponni ananti de is maioris e a is urreis, po mori
miu, a testimongiu ananti insoru. 10Innantis perou bisongiat a
predicai a donnia genti sevangeliu. 11E candu si ndant a
pigai po sintregai, non si pongiais innantis pentzamentu, de ita eis a
fueddai, su chi sat essiri donau in sora, cussu narai. Ca non seis
bosatrus a fueddai, ma su Spiritu santu. 12E su fradi at a intregai
a su fradi a sa morti e su babu a su fillu e is fillus sant a pesai contras
a is babus e ais mamas e ddus ant a fai morri; 13 i eis a essiri
tirriaus de totus po mori de su nomini miu. A chini perou at a aguantai
fintzas a sacabu, custu at essiri sarvau. 14Candu eis a biri su
disagradori grisau, stanti anca non depit, a chini ligit cichit de cumprendiri,
tandus, is chi funt in Giudea, si fuant a is montis; 15a chini est
in pitzus de su staulu no ndabascit e no intrit a ndi bogai calancuna cosa de sa domu sua
16e a chini est in
su sartu, non torrit agoa a si ndi pigai su manteddu. 17Arguai a is
feminas, chi ant essiri prossimas e donendu a sui in cussas dis. 18Pregai
chi non sussedat in sierru; 19ca antessiri cussas dis una
tribulia comenti no nci ndat istetiu de su printzipiu de sa mundu, chi Deus
at creau, fintzas a imoi, e no nci ndat ai prus. 20E chi su
Sennori no essat incrutzau su tanti de is dis, non siat a sarvai carri
peruna. Po mori perou de is eligģus, chi at isceberau, at a
incrutzai is dis.
21E
tandus chi calancunu sat a nai: «Mi, innoi su Cristus, mi, inguddei,
no nci cretais. 22Ca ant a bessiri a pillu Cristus frassus e
profetas frassus e ant a donai sinnalis e ispantus po cullunai, chi essat fatu,
is eligius. 23Bosatrus in donnia modu castiaisģ: deu sapu nau totu
innantis!
24In cussas dis perou, apustis de cussa tribulia su soli sat a (innieddigai)
iscurigai e sa luna no at a donai su lugori suu, 25e is isteddus ndant
a arrui de su celu e is frotzas chi funt in su celu, ant essiri trumbulladas.
26Tandus
ant a biri su fillu de somini benendi in is nuis cun poderi mannu e groria.
27E tandus at a mandai is angelus e at a pinnigai is eligius suus
de is cuatru bentus; de s(urtima)a lacana de sa terra fintzas a s(urtima)a
lacana de su celu.
28De
sa mata de sa figu imparai sa parabula: candu su cambu sest giai amoddiau e
bogat sa folla, scieis ca est acanta de sistai. 29Aici bosatrus
puru, candu eis a biri sussediri custas cosas, scieis ca issu est acanta, in
sa genna. 30Amen, si nau: non nci at a passai custa genģa,
innantis chi totu custa cosas sussedant. 31Su celu e sa terra ant a
passai, is fueddus mius no, non ant a passai.
32De
i cussa dģ e de sora nemus ndi scit. Né is angelus in su celu e nemancu
su Fillu, feti su Babu.
33Castiai,
billai: ca no iscieis candu est su tempus. 34Comenti de unu chi est
in viagiu, lassada sa domu sua, at donau su poderi a is srebidoris, a donniunu
sa faģna sua, e a su porteri a billari. 35Billai, tandus! Ca no
iscieis candu torrat su meri de sa domu, chi a merģ o a mesunoti o a su
cantidu de su caboni o a mengianeddu; 36non siat chi lompendi de
suncunu, sagatit dromius. 37Su chi nau a bosatrus, ddu naru a
totus: Billai!».
Marco
14,1-72
1E agoa de duas dis fut Pasca e is Atzimus.
E
is predis maioris e is ominis de lei, cicąnt in donnia modu comenti ddiant podi bociri, pighendiddu a traitoria;
2e narąnt:
«No in sa festa, non siat chi sussedat avolotu mannu de populu».
3Sendi
issu in Betania, in domu de Simoni su leprosu, sterriu (sčtziu) in sa mesa,
fut lņmpia una femina chi portąt unu brocullitu de alabastru de ollu de
fragus, sintzillu e caru meda e segau (iat) su brocullitu, si nci ddiat
getau a conca. 4Ndiat unuscantu chi fiant arrennegaus intra
issus: «Puita sest fatu custu sperdģtziu de ollu de fragus? 5Si
podiat bčndiri custollu a prus de trexentus francus e donari a is pņburus».
E ddiant ameletzada (?) a issa. 6Gesłs tandus ddis iat nau:«Lassaidda
stai; puita dda impurtunais? [issa] at fatu unobra bona a mimi. 7Ca
is pņburus ddus teneis sempiri cun bosatrus e, candu boleis, ddis podeis fai
beni, a mimi perou non mi teneis sčmpiri. 8 Su chi podiat issa ddat
fatu: sest acudia innantis a łngiri su cropus miu po sinterru. 9Amen,
si nau: in totu su mundu, in calecasiat logu chi (anca) sat a predicai sevangčliu,
sat a fueddai puru de su chi at fatu custa, po arregodu de issa».
10E
Giudas Iscariotu, cussu de is Doxi, fiat andau anca fiant is predis maioris po
si ddus intregai. 11Cuddus candu ddiant intčndiu si ndi fiant
alligraus e iant impromģtiu ca ddiant a donai (donąnt) (dinai de) prata.
E cicąt in donnia modu sora bona comenti ddiat podi intregai.
12E
sa primu dģ de is Atzimus, candu si sacrificąt sa Pasca, ddi nant is
iscientis suus: «A innui bolis chi andeus a aprontai po ti papai sa Pasca?».
13Tandus mandat duus de is iscientis suus e ddis narat: «Andai in
citai, sat a obiai unņmini seidendinci una mariga de ącua; poneiddi
infatu 14e anca nci at a intrai (issu), narai a su meri de sa domu:
su Maistu narat: Innui est saposentu miu po ddui papai sa Pasca cun is
iscientis mius? 15E issu e totu sat a amostai unaposentu in
susu, mannu, sterriu, aprontau: e innģ aprontai po nosu». 16Is
iscientis nci fiant bessius, fiant andaus a sa citai, iant agatau cumenti ddis
iat nau e iant aprontau po sa Pasca.
17Calau su merģ, lompit cun is Doxi.
18E candu fiant sterrius
papendi, Gesłs iat nau: «Amen, si nau ca unu de bosatrus mat a intregai,
chi est papendi impari cun mimi.». 19Iant
cumentzau a sintristai e a ddi nai a unus a unus: «No apessi deu?». 20E
issu ddis iat nau: «Unu de is Doxi, chi sciundit impari cun mimi in sa
trutera. 21 Siguru, su Fillu de sņmini si ndandat, comenti
dduat iscritu po issu. Arguąi a i cussņmini po mesu de su cali su
Fillu de sņmini est intregau, mellus po issu chi non fiat nąsciu, cussņmini.
22E
candu issus funt papendi, pigau su pani e nada sa beneditzioni, ddiat
pratzģu e ddiat donau a issus e iat nau: «Pigai: custu est su cropus miu».
23E pigau su calixi, torrendi gratzias ddiat donau a issus, e ddu iant bufau totus.
24E ddis
iat nau: «Custu est su sanguni miu de salliantzia, chi est derramau po
medas. 25Amen, si nau: no, no apa bufai prus de su frutu de sa
idi fintzas a i cussa dģ candu ddapa bufai nou, in sarrenniu de
Deus».
26E
cantau sinnu, nci fiant bessius a su monti de is Olias. 27E
Gesus ddis narat: «Sigłru, totus eis a arrui comenti ddu at iscritu: Apa
ferri su pastori e is brebeis puru sant a ispaniai .
28Ma
apustis chi apčssiri stetiu arresuscitau, apa caminai ananti de
bosatrus a sa Galilea». 29E Perdu ddiat nau: «Totus ant a podi
arrui, ma non deu». 30E Gesłs ddi narat: «Amen, ti nau ca propiu
tui, oi, notesta e totu, innantis chi cantit duas bortas su caboni, mas a
dennegai tres bortas». 31E issu abetiendi fueddąt: «Fintzas e
chi essa dčpiu morri impari cun tui, non tapa dennegai mai». E sa
propriu cosa narąnt totus.
32E
andant a unu cungiau, chi su nņmini fut Getsemani e narat a is iscientis suus:
«Setzeisģ innoi, in sora chi deu apa pregai». 33E ndingollit
impari cun issu a Perdu, a Giacu e a Giuanni e iat incumentzau a sispramai
e a sapeliai. 34E ddis narat: «Sanima mia est trista po ndi
morri; abarrai innoi e billai». 35Andau pagu prus ainnantis
arruiąt a terra e pregąt, chi fiat possibili, chi si ndessat andąda de
issu cussora 36e narąt: «Abba, o Babu! Po tui est possibili
dņnnia cosa. Istresianci custu cąlixi de mimi! Ma [siat fatu] non su chi
bollu deu, ma su chi bolis tui». 37E andat e ddus agatat dromius e
narat a Perdu: «Simoni, dromiu ses? Mancu unora as pņtziu billai? 38Billai
e pregai, po no andai faci a sa tentatzioni; su spiridu donat agiudu, ma
somini est chentza de frotza». 39E andau torra iat
pregau nendi is proprius fueddus. 40E, benniu torra, ddus iat
agataus (torra) dromius, ca is ogus intzoru fiant grais e no isciant ita ddarrespundi.
41E
andat sa de tre bortas e ddis narat: «Dromeisģ e ibasiaisģ de imoi in susu.
Su contu est fatu, lņmpia est sora: mirai, su Fillu de
sņmini est intregau a is manus de is pecadoris. 42Pesaisindi,
andeus: mirai, cussu chi intregat a mimi, est acostiendi».
43E
illuegu, megąt ancora de fueddai, si parat ananti Giudas unu de is Doxi e cun
issu genti cun ispadas e fustis po contu de is predis maioris e de is ņminis
de lei e de is mannus. 44Cssu chi ddintrgąt ddis iat fatu custu
acinnidu, narendiddis: «Su chi apa basai, issu est: aciapaiddu e
pigaindeddu a sa strinta. 45E arribau, illuegu ddarribat acanta
e ddi narat: «Rabbģ!», e ddiat basau. 46Tandus cuddus ddiant
getau is manus a pitzus e ddiant aciapau. 47E unu de is chi
fiant acanta, ndiat bogau sa spada e iat scutu a su srebidori de su predi
maiori e ndi ddiat truncau soriga.
48Tandus Gesłs iat fueddau e ddis iat nau: «Seis bennius a mi ndi pigai cun ispadas e