traduzione della messa in sardo logudorese

21. His absolutis, incipit cantus ad offertorium. Interim ministri corporale, purificatorium, calicem, pallam et missale super altare collocant.

22. Expedit ut fideles participationem suam oblatione manifestent, afferendo sive panem et vinum ad Eucharistiae celebrationem, sive alia dona, quibus necessitatibus Ecclesiae et pauperum subveniatur.

23. Sacerdos, stans ad altare, accipit patenam cum pane, eamque ambabus manibus aliquantulum elevatam super altare tenet, submissa voce dicens:

Benedictus es, Domine, Deus universi,
quia de tua largitate accepimus panem,
quem tibi offerimus,
fructum terrae et operis manuum hominum,
ex quo nobis fiet panis vitae.

Deinde deponit patenam cum pane super corporale.

Si vero cantus ad offertorium non peragitur, sacerdoti licet haec verba elata voce proferre; in fine populus acclamare potest:

Benedictus Deus in saecula.

24. Diaconus, vel sacerdos, infundit vinum et parum aquae in calicem, dicens secreto:

Per huius aquae et vini mysterium
eius efficiamur divinitatis consortes,
qui humanitatis nostrae fieri dignatus est particeps.

25. Postea sacerdos accipit calicem, eumque ambabus manibus aliquantulum elevatum super altare tenet, submissa voce dicens:

Benedictus es, Domine, Deus universi,
quia de tua largitate accepimus vinum,
quod tibi offerimus,
fructum vitis et operis manuum hominum,
ex quo nobis fiet potus spiritalis.

Deinde calicem super corporale deponit.

Si vero cantus ad offertorium non peragitur, sacerdoti licet haec verba elata voce proferre; in fine populus acclamare potest:

Benedictus Deus in saecula.

26. Postea sacerdos, inclinatus, dicit secreto:

In spiritu humilitatis et in animo contrito
suscipiamur a te, Domine;
et sic fiat sacrificium nostrum in conspectu tuo hodie,
ut placeat tibi, Domine Deus.

27. Et, pro opportunitate, incensat oblata, crucem et altare. Postea vero diaconus vel alius minister incensat sacerdotem et populum.

28. Deinde sacerdos, stans ad latus altaris, lavat manus, dicens secreto:

Lava me, Domine, ab iniquitate mea,
et a peccato meo munda me.

29. Stans postea in medio altaris, versus ad populum, extendens et iungens manus, dicit:

Orate, fratres:
ut meum ac vestrum sacrificium
acceptabile fiat apud Deum Patrem omnipotentem.

Populus surgit et respondet:

Suscipiat Dominus sacrificium de manibus tuis ad laudem et gloriam nominis sui, ad utilitatem quoque nostram
totiusque Ecclesiae suae sanctae.

30. Deinde sacerdos, manibus extensis, dicit orationem super oblata; qua conclusa, populus acclamat:

latino	Monni et alii	Modifiche
Liturgia eucharistica
21. His absolutis, incipit cantus ad offertorium. Interim ministri corporale, purificatorium, calicem, pallam et missale super altare collocant.	Si ammàniant sas offertas e si podet cantare unu de sos cantigos de offertoriu. S’offissiante leat s’sostia manna e sas atteras ostias e las presentat e narat:	21. His absolutis, incipit cantus ad offertorium. Interim ministri corporale, purificatorium, calicem, pallam et missale super altare collocant.
22. Expedit ut fideles participationem suam oblatione manifestent, afferendo sive panem et vinum ad Eucharistiae celebrationem, sive alia dona, quibus necessitatibus Ecclesiae et pauperum subveniatur. 23. Sacerdos, stans ad altare, accipit patenam cum pane, eamque ambabus manibus aliquantulum elevatam super altare tenet, submissa voce dicens:		22. Expedit ut fideles participationem suam oblatione manifestent, afferendo sive panem et vinum ad Eucharistiae celebrationem, sive alia dona, quibus necessitatibus Ecclesiae et pauperum subveniatur. 23. Sacerdos, stans ad altare, accipit patenam cum pane, eamque ambabus manibus aliquantulum elevatam super altare tenet, submissa voce dicens:
Benedictus es, Domine, Deus universi, quia de tua largitate accepimus panem, quem tibi offerimus, fructum terrae et operis manuum hominum, ex quo nobis fiet panis vitae.	Tzel.: Beneittu ses tue, Sennore, Deus de tottu su mundu (universu ?): dae sa bonidade tua amus retzividu custu pane, fruttu de sa terra e de su traballu de sos òmines; ti lu presentamus prò chi diventet prò nois màndigu (pane) de bida eterna.	Benedittu ses tue, Sennore, Deus de s'universu; dae sa bonidade tua amus retzidu su pane chi t' offerimus, fruttu de sa terra e de su traballu nostru [de sos òmines]; dae custu nos at a esser [at a benne] su pane chi nos dat sa vida.
Deinde deponit patenam cum pane super corporale. Si vero cantus ad offertorium non peragitur, sacerdoti licet haec verba elata voce proferre; in fine populus acclamare potest:		Deinde deponit patenam cum pane super corporale. Si vero cantus ad offertorium non peragitur, sacerdoti licet haec verba elata voce proferre; in fine populus acclamare potest:
Benedictus Deus in saecula.	Beneittu in sos ségulos, su Sennore	Benedittu semper siat su Deus Sennore nostru.
24. Diaconus, vel sacerdos, infundit vinum et parum aquae in calicem, dicens secreto:	S'uffissiante ghettande in su binu carchi gùttia de abba narat, a boghe bassa:	24. Diaconus, vel sacerdos, infundit vinum et parum aquae in calicem, dicens secreto:
Per huius aquae et vini mysterium eius efficiamur divinitatis consortes, qui humanitatis nostrae fieri dignatus est particeps.	S'abba misturada a su binu siat sinzu de s'unione nostra cun sa bida divina dei Cuddu chi at chérfidu fagher sua sa natura umana nostra.	Pro su santu mistèriu de cust'abba e de custu binu, siamus partìcipes de sa divinidade de chie s'est dignadu de cumpartire s'umanidade nostra.
25. Postea sacerdos accipit calicem, eumque ambabus manibus aliquantulum elevatum super altare tenet, submissa voce dicens:	Offerende su binu narat:	25. Postea sacerdos accipit calicem, eumque ambabus manibus aliquantulum elevatum super altare tenet, submissa voce dicens:
Benedictus es, Domine, Deus universi, quia de tua largitate accepimus vinum, quod tibi offerimus, fructum vitis et operis manuum hominum, ex quo nobis fiet potus spiritalis.	Beneittu ses tue, Sennore, Deus de tottu su mundu; dae sa bonidade tua amus retzividu custu binu, fruttu de sa bide e de su travallu de sos omines; ti lu presentamus prò chi diventet prò nois bevìda de sarvesa.	Benedittu ses tue, Sennore, Deus de s'universu; dae sa bonidade tua amus retzidu su binu chi t' offerimus, fruttu de sa bide e de su traballu nostru [de sos òmines]; dae custu at a esser [benner] pro nois bevida ispirituale [a sa salvesa].
Deinde calicem super corporale deponit. Si vero cantus ad offertorium non peragitur, sacerdoti licet haec verba elata voce proferre; in fine populus acclamare potest:		Deinde calicem super corporale deponit. Si vero cantus ad offertorium non peragitur, sacerdoti licet haec verba elata voce proferre; in fine populus acclamare potest:
Benedictus Deus in saecula.	Beneittu in sos ségulos (Semper beneittu siat) su Sennore.	Benedittu semper siat su Deus Sennore nostru.
26. Postea sacerdos, inclinatus, dicit secreto:	S'uffissiante, abbassiande sa conca, narat a boghe bassa	26. Postea sacerdos, inclinatus, dicit secreto:
In spiritu humilitatis et in animo contrito suscipiamur a te, Domine; et sic fiat sacrificium nostrum in conspectu tuo hodie, ut placeat tibi, Domine Deus.	Umiles e pentidos accòllinos, Sennore: ti siat aggradéssidu su sagrifitziu nostru chi oe faghimus addainnantis de tene.	In umilidade e cuntrizione, ti pregamus, de nos accoglire, Sennore, a tales chi su sacrifìtziu nostru chi como est in dainnantis tuo, siat aggradèssidu a tie, Deus Sennore nostru.
27. Et, pro opportunitate, incensat oblata, crucem et altare. Postea vero diaconus vel alius minister incensat sacerdotem et populum.		27. Et, pro opportunitate, incensat oblata, crucem et altare. Postea vero diaconus vel alius minister incensat sacerdotem et populum.
28. Deinde sacerdos, stans ad latus altaris, lavat manus, dicens secreto:	S'uffissiante si lavat sas manos narande:	28. Deinde sacerdos, stans ad latus altaris, lavat manus, dicens secreto:
Lava me, Domine, ab iniquitate mea, et a peccato meo munda me.	Làbami, Sennore, dae onzi gurpa, innèttami dae donzi peccadu.	Làvami, Sennore, dae sa malidade mea, e dae su peccadu meu, innèttami.
29. Stans postea in medio altaris, versus ad populum, extendens et iungens manus, dicit:	Pustis narat:	29. Stans postea in medio altaris, versus ad populum, extendens et iungens manus, dicit:
Orate, fratres: ut meum ac vestrum sacrificium acceptabile fiat apud Deum Patrem omnipotentem.	Pregade, frades e sorres, prò chi su sagrifitziu meu e bostru siat aggradéssidu a Deus, Babbu onnipotente. Oppuru Pregade, frades e sorres, prò chi su sagrifitziu meu e bostru siat aggradéssidu a Deus, Babbu onnipotente. Oppuru: Pregade, frades e sorres, prò chi giughende a s’altare s’alligria ei sa pelea de donzi die, nos disponzamus a offerrer su sagrifitziu aggradessidu a Deus Babbu onnipotente. Oppuru: Pregade, frades e sorres, prò chi su sagrifitziu de sa Cresia, in custa pasada chi la restorat in su caminu suo a sa patria, siat aggradessidu a Deus Babbu onnipotente.	Pregade, frades e sorres, pro chi su sagrifìtziu meu e bostru siat aggradéssidu a Deus, Babbu nostru onnipotente.
Populus surgit et respondet:	Su pobulu rispondet	Populus surgit et respondet:
Suscipiat Dominus sacrificium de manibus tuis ad laudem et gloriam nominis sui, ad utilitatem quoque nostram totiusque Ecclesiae suae sanctae.	Su Sennore retzivat dae manos tuas custu sagrifitziu a laude e groria de su numene suo, prò su bene nostru e de tottu sa Cresia santa sua.	Retzat su Sennore custu sacrifìtziu dae manus tuas, a laude e glòria de su nòmene suo, pro su bene nostru e de totu sa Crèsia sua santa.
30. Deinde sacerdos, manibus extensis, dicit orationem super oblata; qua conclusa, populus acclamat:	Orassiones subra sas offertas (dae su missale) a sa cale sa zente rispondet:	30. Deinde sacerdos, manibus extensis, dicit orationem super oblata; qua conclusa, populus acclamat:
Amen.	Amen	Amen,