| Latino | Proposta 1 Nuorese | Testo 17gen07 | 8 febbraio 07 | Campidanese | |
|
Prex eucharistica II |
ORASSIONE EUCARISTIGA II |
Osservazioni preliminari Ghiani | |||
| Oss Ghiani sulle rubriche | |||||
|
141.
Quamvis præfatione propria instructa sit, Prex eucharistica hæc adhiberi
potest etiam cum aliis præfationibus , cum |
Custa preghiera eucaristica est cum unu prefatziu propriu chi fait parti de sa struttura sua. Ma si podint umperai atrus prefatzius puru, ispecialmenti cussus chi in pagus fueddus presentant su misteriu de sa saludi. |
||||
| V. Dóminus vobíscum. | V. Su Sennore siat cun bois |
V. Su Sennore siat cun bois |
V. Su Sennore siat cun bois. | V. Su Sennori siat cun bosatrus. | |
| R. Et cum spíritu tuo. | R. Et cun s’ispiridu tuo | R. Et siat cun tegus puru [E cun s'ispiridu tuo]. | R.
Et siat cun tegus puru. [E cun s'ispiritu tuo]. |
R. [Su Sennori siat] E cun su spiridu tuu. | |
|
V. Sursum corda. R. Habémus ad Dóminum. |
V. In altu sos coros nostros R. Sunu mirande a su Sennore |
V. In altu sos coros nostros
[?] R. Sunt mirande a su Sennore |
V. In altu sos coros nostros.
[?] R. Sun mirende a su Sennore. |
V.Pesai in artu is corus. R. Is corus nostus a su Sennori. |
|
| V. Grátias agámus Dómino Deo
nostro. R. Dignum et iustum est. |
V.
Rendamus grassias a su
Sennore Deus nostru R. Est cosa bona e zusta |
V.
Torremus gràtzias a su
Sennore Deus nostru R. Est cosa bona e justa |
V.
Torremus gràtzias a su
Sennore Deus nostru. R. Est cosa bona e justa. |
V. Torreus
gratzias a su Sennori, Deus nostu. R. Est cosa bona e giusta. |
|
| Vere digum et iustum est,
æquum et salutáre, |
Est de abberu cosa bona e zusta, dovere nostru e motivu de sarvesa | Est abberu cosa bona e justa, dovere nostru e salvamentu, |
Est abberu cosa bona e justa, dovere nostru e salvamentu, |
Deaderus est cosa bona e giusta, doveri nostu e bia de saludi, | |
| nos tibi, sancte Pater, semper et ubíque grátias ágere, |
dare grassias semper e in donzi logu a tie, Babbu santu, |
torrare
gràtzias semper e in donzi logu,
a tie, Babbu nostru santu, |
torrare
gràtzias, semper e in donzi logu,
a tie, Babbu nostru santu, |
a torrai gratzias a tui sempiri e in donnia logu, Babbu santu, | |
| per Fílium dilectiónis tuæ
Iesum Christum, |
peri Zesu Cristu, Fizu tuo amadu meda. | pro mesu de Jesu Cristu, Fizu tuo istimadu, | per mesu de Jesu Cristu, Fizu tuo istimadu, | po Gesus Cristus, Fillu tuu de tanti amori. |
|
| Verbum tuum per quod cuncta fecísti: | Issu est sa
Paràula tua bivente, pro mediu de Issu as creadu tottus sas cosas |
sa Paràula tua chi at fattu totu sas cosas. | sa Paràula tua chi at fattu totu sas cosas. | Issu est su Fueddu tuu donadori de vida a totus is creaturas |
|
| quem misísti nobis Salvatórem et Redemptórem, |
e l'as mandadu a nois che sarvadore e redentore, | Tue nos l'as mandadu salvadore e redentore, | Tue nos l'as mandadu salvadore e redentore, | chi tui as mandau a nosu salvadori e redentori, |
|
| incarnátum de Spíritu Sancto | fattu ornine prò obera de s'Ispiridu Santu | fattu òmine pro òpera de s'Ispìridu Santu, | fattu òmine pro òpera de s'Ispìritu Santu, | fatu omini po opera de su Spiridu Santu | |
| et ex Vírgine natum. | e nàschidu dae sa vìrghine Maria. | e náschidu dae sa Vìrgine Maria. | e naschidu dae sa Vìrgine Maria. | e nasciu de sa Virgini Maria. | |
| Qui voluntátem tuam adímplens | Pro fagher sa voluntade tua | Faghinde [e cumprinde] sa voluntade tua, | Faghende sa voluntade tua, | Po fai e cumpriri sa voluntadi tua | |
| et pópulum tibi sanctum acquírens | e ti balanzare unu pobulu santu, | e aunende a tie unu pòpulu santu, | e aunende a tie unu pòpulu santu, | e po guadangiai a tui unu populu santu, | |
| exténdit manus cum paterétur, | issu at istérridu sos bratzos subra sa rughe, | isse at istérridu sos bratzos subra sa rughe, | isse at istèrridu sos bratzos subra sa rughe, | issu at allargau is manus suas in sa gruxi, | |
| ut mortem sólveret et resurrectiónem manifestáret. | morinde at destruidu sa morte e at iscramadu sa resurretzione. | pro destruire sa morte e
proclamare sa resurretzione. |
pro destruire sa morte
e proclamare sa resurretzione. |
at bintu sa morti e at amostau sa gloria de s’arresurretzioni. | |
| Et ídeo cum Angelis et ómnibus Sanctis | Pro custu misteriu de sarvesa,unidos a sos ànghelos e a sos santos, | Pro
custu [E tando] [E
nosateros], umpare cun sos ànghelos e sos santos, |
E tando, umpare cun sos ànghelos e sos santos |
E nosu cun is Angiulus e is Santus totus, | |
| glóriam tuam prædicámus, una voce dicéntes: | cantamus a una boghe sola sa gloria tua: | totu a una boghe
cantamos sa glòria tua: |
totu a una boghe
cantamos sa glòria tua: |
cunfessaus sa gloria tua e totu(s) a una boxi, cantaus: |
|
| Sanctus, Sanctus, Sanctus | Santu, Santu, | Santu, Santu, | Santu, Santu, | Santu, Santu, | |
| Dóminus Deus Sábaoth. | Santu su Sennore Deus de tottu su mundu. | Santu su Sennore, Deus de s'universu. |
Santu su Sennore, Deus de s'universu. |
Santu su Sennori Deus de is esercitus. | |
| Pleni sunt cæli et terra glória tua. | Sos chelos ei sa terra sunt pienos de sa groria tua. | Chelos e terra bundant de sa glòria tua. | Chelos e terra bundan de sa glòria tua. | Is celus e sa terra funt prenus de sa gloria tua. |
|
| Hosánna in excélsis. | Osanna in s’artu de sos chelos. | Osanna in sos chelos prus altos. | Osanna in sos chelos prus altos. | Osanna in is celus artus. | |
| Benedíctus qui venit in nómine Dómini. | Beneittu cussu chi benit in nomen de su Sennore. | Beneittu chini benit in nomen de su Sennore. | Benedittu chie benit in nomen de su Sennore. | Beneditu chini benit a nomini de su Sennori. | |
| Hosánna in excélsis. | Osanna in s’artu de sos chelos. | Osanna in sos chelos prus altos. | Osanna in sos chelos prus altos. | Osanna in is celus artus. | |
|
142. Sacerdos, manibus extensis, dicit: |
su preideru distendet sas manos supra sas offertas. Nende |
142. Sacerdos, manibus extensis, dicit: |
Su predi, a manus allargadas, narat |
||
| Vere Sanctus es, Dómine, fons omnis sanctitátis | Babbu de abberu Santu, motivu de onzi santidade, | Babbu totu santu ses tue,
Sennore,
e vena de donzi santidade. |
Babbu totu santu ses tue,
Sennore,
e vena de donzi santidade. |
Babbu
totu santu ses tui,
Sennori, e vena de donnia santidadi. |
|
|
143. Iungit manus, easque expansas super oblata tenens, dicit: |
junghet sas manus e faghet sa rughe subra su pane e su calighe |
143. Iungit manus, easque expansas super oblata tenens, dicit: |
giungit is manus e ddas allonghiat a susu de is ofertas, narendi: |
||
| Hæc ergo dona, quǽsumus, | santifiga custos donos | Subra custos donos imbia | Subra custos donos, ti pregamus, imbia | Santifica custus donus, | |
| Spíritus tui rore sanctífica, | cun sa mandada (s’imbiada) de s’Ispiridu Santu | s'Ispìridu [Santu] tuo, che lentore 'e su manzanu, |
s'Ispìritu Santu tuo, che lentore su manzanu: |
Cun s’arrosu (arrosada) de su Spiridu tuu, | |
|
iungit manus |
iungit manus |
Giungit is manus |
|||
|
et signat semel super panem et calicem simul, dicens: |
et signat semel super panem et calicem simul, dicens: |
e fait, una borta feti, su sinnali de sa gruxi a susu de su pani e de su calixi, narendi: |
|||
| ut nobis Corpus et + Sanguis fiant | pro chi diventent pro nois su corpus + e su samben |
pro chi diventent pro nois su corpus + e su samben |
chi diventen pro nois su corpus + e su samben |
chi siant po nosu su Corpus + e su Sanguni |
|
| Dómini nostri Iesu Christi. | de Zesu Cristu , Sennore nostru. | de Jesu Cristu, Sennore nostru. | de Jesu Cristu, Sennore nostru. | de su Sennori nostu Gesus Cristus. | |
|
Iungit manus. |
Iungit manus. |
Giungit is manus |
|||
|
144. In formulis quæ sequuntur, verba Domini proferantur distincte et aperte, prouti natura eorundem verborum requirit. |
144. In formulis quæ sequuntur, verba Domini proferantur distincte et aperte, prouti natura eorundem verborum requirit. |
Is fueddus de su Sennori si depint nai limpius e crarus, comenti tocat po sa natura insoru. |
|||
| Qui, cum Passióni voluntárie traderétur, | Isse offerèndesi dae libberu a sa passione sua, | Isse, offeréndesi da voluntade sua a sa passione, | Isse, offeréndesi de voluntade sua a sa passione, | Issu (propiu notesta), candu fiat intreghendisì po voluntadi sua a sa passioni, | |
|
accepit panem, eumque parum elevatum super altare tenens, prosequitur: |
leat in manos s’ostia, l’artziat pagu pagu subra s’altare e narat |
accepit panem, eumque parum elevatum super altare tenens, prosequitur: |
pigat su pani e pumpiendiddu pagu prus in artu de s’altari, sighit a nai |
||
|
accepit panem |
at leadu su pane | at leadu su pane | at leadu su pane | at pigau su pani | |
| et grátias agens fregit, | e at torradu grassias, l’at isperradu | e, torrende gràtzias, l'at partidu, | e, torrende gràtzias, l'at partidu, | ||
| dedítque discípulis suis, dicens: | L’at dadu a sos discipulos suos narende : | e l'at dadu a sos discìpulos suos, narende: | e l'at dadu a sos discìpulos suos, narende: | dd'at donau a is iscientis suus e at nau: | |
|
parum se inclinat |
parum se inclinat |
s’incrubat unu pagu |
|||
| Accípite et manducáte ex hoc omnes: | LEADE E MANDIGÁDENDE TOTTUS : | LEADE E MANDIGàdende TOTTUS : | LEADE E MANDIGàdende TOTTUS : | Pigai e papaindi totus: | |
| hoc est enim Corpus meum, | CUSTU EST SU CORPUS MEU | CUSTU EST SU CORPUS MEU | CUSTU EST SU CORPUS MEU | custu est su Corpus miu | |
| quod pro vobis tradétur. | OFFERTU IN SAGRIFITZIU PRO BOIS. | chi at a essere intregadu pro bois. | chi at a esser intregadu pro bois. | intregau po bosatrus. | |
|
Hostiam consecratam ostendit populo, reponit super patenam, et genuflexus adorat. |
Mustrat s’ostia cunsegrada a su pobulu, artziandela in artu, poi la torrat subra s’artare e faghet sa zenufressione in adorassione. |
*** |
Hostiam consecratam ostendit populo, reponit super patenam, et genuflexus adorat. |
Presentat s’ostia cunsacrada a su populu, dda torrat a ponniri in sa patena e fait sa genuflessioni po adoratzioni. |
|
|
145. Postea prosequitur: |
Appustis ....... |
145. Postea prosequitur: |
Apustis sighit a nai: |
||
| Símili modo, postquam cenátum est, | Pustis de sa chena
, a su matessi modu |
Pustis de
sa chena,
de su matessi modu, |
Pustis chenadu, de su matessi modu, |
E
apustis de ari cenau, a sa propia manera, |
|
|
accipit calicem, |
leat su calighe |
accipit calicem, |
pigat su calixi, |
||
|
eumque parum elevatum super altare tenens, prosequitur: |
e mantenendelu pagu pagu subra s’artare, sighit narende: |
eumque parum elevatum super altare tenens, prosequitur: |
e pumpiendiddu pagu prus in artu de sa mesa de s’altari, sighit a nai: |
||
| accípiens et cálicem | at leadu su calighe | at leadu su càlilghe, | at leadu su càlighe, | at [iat?] pigau su calixi | |
| íterum tibi grátias agens dedit discípulis suis, dicens: | at torradu grassias cun sa pregadorìa de benedissione, l’at dadu a sos discipulos narende | at torradu gràtzias a tie e l'at dadu a sos discìpulos, narende: |
at torradu gràtzias a tie e l'at dadu a sos discìpulos, narende: |
e at torrau gratzias, dd’at donau a is iscientis suus e at nau: |
|
|
parum se inclinat |
parum se inclinat |
s’incrubat unu pagu |
|||
| Accípite et bíbite ex eo omnes: | LEADE E BIBIDENDE TOTTUS: | LEADE E BIBIDENDE TOTTUS: | LEADE E BIBìDENDE TOTUS: | Pigai, e bufaindi totus: | |
| hic est enim calix Sánguinis mei | CUSTU EST SU CALIGHE DE SU SAMBEN MEU, | CUSTU EST SU CALIGHE DE SU SAMBEN MEU, | CUSTU EST SU CàLIGHE DE SU SAMBEN MEU, |
custu est su calixi de su sanguni miu |
|
| novi et ætérni testaménti, | PRO S’ALLIANTZA NOVA E ETERNA, | PRO S’ALLIANTZiA NOVA E ETERNA, | PRO S’ALLIàNTZiA NOVA E ETERNA, | po s’alleantzia noa e eterna, | |
| qui pro vobis et pro multis effundétur | ISPARSIDU PRO BOIS E PRO TOTTUS, | chi at a esser DERRAMADU pro bois e pro sos àteros | chi at a esser DERRAMADU pro bois e pro sos àteros |
derramau po bosatrus e po medas |
|
| in remissiónem peccatorum. | IN REMISSIONE DE SOS PECCADOS. | pro perdonu DE SOS PEcCADOS. | a perdonu DE SOS PEcCADOS. | a perdonu de is pecaus. | |
| Hoc facite in meam commemorationem. | FAGHIDE CUSTU IN MEMORIA DE MENE | custu faghide in AMMENTU de me. | custu faghide in AMMENTU de me. | Fadéi custu po arregodu miu. | |
|
Calicem ostendit populo, deponit super patenam [corporale], et genuflexus adorat. |
Mustrat su calighe a su pobulu, artziandelu in artu subra s’artare; lu torrat subra s’artare e faghet sa zenufressione in adorassione |
Mustrat su calighe a su pobulu,
lu torrat subra s'artare, e imbenujadu l'adorat. |
Calicem ostendit populo, deponit super corporale, et genuflexus adorat. |
Presentat su calixi a su populu, ddu torrat a ponniri in pitzus de su corporali e fait sa genuflessioni po adoratzioni. |
|
|
146. Deinde dicit: |
Apustis narat: |
Apustis narat: |
146. Deinde dicit: |
? | |
| Mystérium fídei. | Misteriu de sa fide. | Mannu est su mistériu de sa fidi nostra. | Mannu est su mistériu de sa fide nostra. | Mannu est su mistériu de sa fidi nostra | |
|
Et populus prosequitur, acclamans: |
Su pobulu rispondet : |
Su pobulu rispondet: |
Et populus prosequitur, acclamans: |
E su populu narat s’acclamatzioni: |
|
| Mortem tuam annuntiámus, Dómine, | Annuntziamus sa morte tua, Sennore, | Sa morte tua, Sennore, annuntziamus, | 1. Sa morte tua, Sennore, annuntziamus, | Sa morti tua e s'andada tua nosaterus, Sennori, pronnuntziaus, | |
| et tuam resurrectiónem confitémur, | iscramamus sa resurretzione tua , | e sa resurretzione tua proclamamus, | e sa resurretzione tua proclamamus, | e sa risurretzioni cunfessaus, | |
| donec vénias. | in s’isettu de sa bènnida tua. | fintz'a cando in sa glòria as a torrare. | fintz'a cando in sa glòria as a torrare. | fintzas a candu in sa gloria as a torrai. | |
|
Vel: |
Oppuru: |
Oppuru: |
Vel: |
Oppuru: |
|
| Quotiescúmque manducámus panem hunc | Donzi borta chi mandigamus de custu pane | Cando mandigamus de custu pane | 2. Cando mandigamus de custu pane | Donnia borta chi papaus de icustu pani | |
| et cálicem bíbimus, | e bibimus dae custu calighe , | e bibimus de custu càlighe, | e bibimus de custu càlighe, | e bufaus in custu calixi, | |
| mortem tuam annuntiámus, | annuntziamus sa morte tua, Sennore, | sa morte tua, Sennore, annuntziamus, | sa morte tua, Sennore, annuntziamus, | pronuntziaus sa morti tua, Sennori, | |
| Dómine, donec vénias. | in s’isettu de sa bènnida tua. | fintz'a cando in sa glòria as a torrare. | fintz'a cando in sa glòria as a torrare. | fintzas a candu in sa gloria as a torrai. | |
|
Vel: |
Oppuru: |
Oppuru: |
Vel: |
Oppuru: |
|
| Salvátor mundi, salva nos, | Tue nos as redentos, | Tue nos as redimidu | 3. Tue nos as redimidu | Tui nos as redimiu | |
| Qui per crucem et resurrectíónem tuam | cun sa rughe tua e sa resurrezione tua: | cun sa rughe e sa resurretzione tua: | cun sa rughe e sa resurretzione tua: | cun sa gruxi tua e s’arresurretzioni tua, | |
| liberásti nos. | sàrvanos o sarvadore de su mundu. | salvanos, Salvadore 'e su mundu. | salva nos, Salvadore de su mundu. | salvanòsi, Salvadori de su mundu. | |
|
147. Deinde sacerdos, extensis manibus, dicit: |
Apustis, su preìderu, a bratzos ispartos, narat: |
147. Deinde sacerdos, extensis manibus, dicit: |
Apustis su predi, a bratzus allargaus, sighit a nai: |
||
| Mémores ígitur mortis et resurrectiónis eius, | Arregordandennos (Ammentàndennos) duncas de sa morte e de sa resurretzione sua, | Ammentande duncas sa morte e sa resurrezione de su Fizu tuo, | Ammentende, duncas, sa morte e sa resurrezione de Fizu tuo, |
Cunfessendi, duncas, sa morti e s’arresurretzioni de su Cristus, |
|
| tibi, Dómine, panem vitæ | offerimus a Tie, Sennore, su pane de sa vida | t’offerimus, o Babbu nostru Santu, custu pane de vida |
t’offerimus, o Babbu nostru Santu, custu pane de vida |
ti presentaus, Sennori, su pani chi donat vida | |
| et cálicem salútis offérimus, | e su calighe de sa sarvesa, | e custu càlighe de sarvesa, | e custu càlighe de sarvesa, | e su calixi chi donat saludi, | |
| gratias agéntes quia nos dignos habuísti | e ti damus grassias pro su fattu chi nos as crettidu dignos | torrende gràtzias ca nos as fattu dignos |
e ti torramus gràtzias ca nos as fattu dignos |
e torrendi gratzias a tui,
ca nos as cuncediu |
|
| astáre coram te et tibi ministráre. | de istare in cara a Tie e de amministrare custu sagrifitziu. | de istare innantis a tie,
che servidores tuos.
|
de ti servire istende a sa presèntzia tua. |
de abarrai in presentzia tua po fai custu servitziu santu (de populu sacerdotali). | |
| Et súpplices deprecámur | E ti supprigamus pregandeTi | Ti suplicamus cun umilidade: | Cun devotzione ti pregamus: | Ti supricaus e pregaus: | |
| ut Córporis et Sánguinis Christi partícipes | pro chi partitzipande a su corpus e samben de Cristu, | pro sa comunione cun su corpus e su samben de Jesu Cristu, | leende parte de su Corpus
e Samben de Jesu Cristu, |
po sa comunioni a su corpus e a su sanguni de Cristus, | |
| a Spíritu Sancto congregémur in unum. | siamus cungregados in unidade ___. | s’Ispiridu Santu nos aunat
in d’unu corpus solu. |
dae s’Ispìritu Santu
siemus fatos tot'unu. |
chi su Spiridu Santu nos fatzat unu corpus solu. | |
|
Po s’arregodu de unascantu festas mannas, castia is paginas a innantis. |
|||||
| In Ordinatione unius Episcopi ... | |||||
| In Ordinatione plurium Episcoporum | |||||
| In Ordinatione Presbyterorum | |||||
| In Ordinatione Diaconorum | |||||
| In Ordinatione simul Diaconorum et Presbyterorum | |||||
| In Benedictione Abbatis | |||||
| Recordáre, Dómine, Ecclésiæ tuæ toto orbe diffúsæ, | Arregòrdati (Ammèntati), Sennore, de sa Eccresia tua, isparsida in tottu su mundu, | Ammèntati , Babbu nostru, de sa Crésia
tua santa,
isparta in tottu sa terra, |
Ammèntati , Babbu nostru, de sa Crésia
tua santa,
isparta in totu su mundu: † |
Arregodadindi, Babbu, de sa Cresia tua ispainada in totu su mundu: † | |
|
Dominigu: Si podit nai donnia dominigu bastat chi no ddu apat atru arregodu propiu. |
|||||
| e lamàda innoi | |||||
| in sa dì chi su Cristus at bintu sa morti | |||||
| e s’at postu in parti de sa vida sua immortali. | |||||
| ut eam in caritáte perfícias | in modu chi la fagas perfetta in sa caridade, | fàghela perfetta in s’amore, | chi crescat in s'amore, | donaddi sa perfetzioni de s’amori | |
| una cum Papa nostro N. et Epíscopo nostro N.* | paris cun su Papa nostru N. e su Piscamu nostru N. | paris cun su Papa nostru
N.
e cun su Piscamu nostru N. |
paris cun su Papa nostru
N., e cun su Piscamu nostru N., |
impari cun su Papa nostu N., e s’Obispu nostu N., | |
|
* Hic
fieri potest mentio de Episcopis Coadiutore |
|||||
| et univérso clero. | e tottus sos Piscamos e preideros e diaconos . | e cun totu sos ministros de sa Crèsia. | e cun totu sos ministros de sa Crèsia. | e totus is ministrus ordinaus. † | |
| In scrutiniis peragendis ... |
Po intercessionis ispecialis |
||||
| In conferendo Baptismate ... | |||||
| In conferenda Confirmatione ... | |||||
| In
Celebratione Matrimonii In Benedictione Abbatissæ In Consecratione Virginum |
|||||
| In Professione perpetua pro viris | |||||
| In Professione perpetua pro mulieribus | |||||
| In Missis pro defunctis addi potest: |
In sas missas de mortu si podet adjunghere: |
In sas missas de mortu si podet adjunghere: |
In Missis pro defunctis addi potest: |
In sa missa po is mortus si podit aciungiri: |
|
| Meménto fámuli tui (fámulæ tuæ) N., | Arregòrdati de su servidore Tuo (servidora tua) | Amméntadi fintzas de
N.
chi est de sos tuos, |
Amméntadi de
N.
chi est de sos tuos, |
Tenindi arregodu de N. fradi nostu (sorri nosta), | |
| quem (quam) (hódie) ad te ex hoc mundo vocásti. | chi as giamadu (oe) dae custu mundu a Tie. | e chi as giamadu a tie dae custu mundu: | e chi (oe) as giamadu a tie dae custu mundu: | chi tui (òi) as lamau de icustu mundu: | |
| Concéde, ut, qui (quæ) complantántus (complantánta) fuit similitúdini mortis Fílii tui, | Cuntzede chi custu frade (custa sorre) chi est istadu aunidu (istada aunida) in assimizu a sa morte de Fizu Tuo, | cuntzede chi custu frade (custa sorre) chi est istadu aunidu (istada aunida) a sa morte de Fizu tuo, | cuntzede chi custu frade (custa sorre) chi est istadu aunidu (istada aunida) a sa morte de Fizu tuo, | cuncedi a chini est istetiu batiau in sa morti de Gesus Cristus, Fillu tuu, |
|
| simul fiat et resurrectiónis ipsíus. | siat aunidu (aunida) puru a sa resurretzione Sua. | siat aunidu puru a sa resurretzione sua. | siat aunidu puru a sa resurretzione sua. | chi potzat pigai parti a s’arresurretzioni sua. | |
| Meménto étiam fratrum nostrórum, | Arregòrdati (Ammèntati) de frades nostros, | Ammèntati fintzas de sos frades nostros, | Ammèntadi fintzas de sos frades nostros | Tenindi arregodu fintzas e de is fradis nostus, | |
| qui in spe resurrectiónis dormiérunt, | chi si sunt drumidos in s’isperantzia de sa resurretzione, | chi si sunt dromidos in s’isperàntzia de sa resurretzione, | chi si sun dormidos in s’isettu de sa resurretzione, | chi si funt dromius cun s’isperantiza de s’arresurretzioni, |
|
| omniúmque in tua miseratióne defunctórum, | e in sa piedade tua de tottus sos mortos; : | e de totu sos chi sunt mortos in sa misericòrdia tua. | e de totu sos chi sun mortos in sa misericòrdia tua: | e de totus is chi si funt mortus cunfidendi in sa misericordia tua: | |
| et eos in lumen vultus tui admítte. | atzettalos a su lugore de sa cara tua. | Ammìttilos a sa lughe de sa cara tua. | ammìttilos a sa lughe de sa cara tua. | donaddis sa luxi de sa cara tua. | |
| Omnium nostrum, quǽsumus, miserére, | Tene piedade, Ti pregamus, de nois tottus : | De totu nois tene misericordia. | De totu nois, ti pregamus, tene piedade: | A nosatrus totus cuncedinosi gratzia, | |
| pro chi meritemus de essere partitzipes de sa Vida eterna, | Daenos de àere parte in sa bida eterna, | pro chi apemus parte de sa vida eterna, | |||
| ut cum beáta Dei Genetríce Vírgine María, | cun Santa Maria Virzine Mama de Deus, | paris cun Maria Virgine e Mama de Deus, | paris cun Maria Vìrgine Mama de Deus, | poita impari cun sa biada Virgini Maria, mamma de Deus, | |
| beátis Apóstolis et ómnibus Sanctis, | cun sos Santos Apostulos e Martires e cun tottus sos Santos | cun sos Apòstulos e totus sos santos | cun sos Apòstulos e totus sos santos | cun is Apostulus e cun totus is santus | |
| qui tibi a sǽculo placuérunt, | chi semper ti sunt piachidos : | chi, in donzi tempus, ti sunt istados aggradéssidos, | in donzi tempus a tie aggradèssidos, | chi in su tempus ti funt istetius beni agradessius | |
| e per mesu de Jesu Cristu, Fizu tuo, |
|
||||
| ætérnæ vitæ mereámur esse consórtes, | chi potzaus minesciri de pigai parti a sa vida eterna: | ||||
| et te laudémus et glorificémus | goi chi ti laudemus e di diamus gloria | amus a cantare sa gloria tua. | e pro chi cantemus sa glòria tua, | ||
|
iungit manus |
a manus giuntas |
||||
| per Fílium tuum Iesum Christum. | per Zesu Cristu Fizu tuo. | per mesu de Jesu Cristu, Fizu tuo. | e in Gesus Cristus Fillu tuu laudeus e torreus gloria a tui. |
||
|
148. Accipit patenam cum hostia et calicem, et utrumque elevans, dicit: |
Leat in manos sa patena cun s’ostia e su calighe, los artziat in artu narende: |
|
148. Accipit patenam cum hostia et calicem, et utrumque elevans, dicit: |
Pigat sa patena cun s’ostia e su calixi e fait s’elevatzioni, narendi: |
|
| Per ipsum, et cum ipso, et in ipso, | Pro Zesu Cristu, cun Zesu Cristu e in Zesu Cristu | Pro Jesu Cristu, cun Jesu Cristu e in Jesu Cristu | Pro Cristos, cun Cristos e in Cristos, | Po su Cristus, cun su Cristus e in su Cristus, | |
| est tibi Deo Patri omnipoténti, | a Tie, Deus Babbu onnipodente, | A tie, Deus Babbu nostru onnipotente, | a tie, Deus Babbu nostru onnipotente, | a tui, Deus Babbu totu poderosu, | |
| in unitáte Spíritus Sancti, | in unidade cun s’Ispiridu Santu, | in unidade cun s’Ispiridu Santu, | in s'unidade de s’Ispìritu Santu, | in s’unidai de su Spiridu Santu, | |
| omnis honor et glória | donzi onore e gloria | donzi onore e glòria, | donzi onore e glòria, | donnia onori e donnia gloria | |
| per ómnia sǽcula sǽculorum. | pro tottus sos segulos de sos segulos. | pro totu sos sécuols de sos séculos. | pro totu sos sècuols de sos sèculos. | po totus is seculus de is seculus. | |
|
Populus acclamat: |
Su populu acclamat. |
||||
| Amen. | Amen. | Amen. | Amen. | Amen. | |
|
Deinde sequitur ritus communionis . |
| Osservazioni preliminari Ghiani | gp07nov06 Premessa. Ho iniziato l’analisi delle
traduzioni partendo dalla seconda preghiera eucaristica sia per la
brevità che per la migliore conoscenza che ho della medesima. Dopo la prima attenta lettura mi sono fatto alcune domande alle quali sarebbe opportuno dare una risposta chiarificatrice già in via preliminare. Quali sono i criteri generali che sottostanno a questa traduzione? Non dimentichiamo che in questi ultimi anni c’è stata tutta una serie di documenti ufficiali che ha dettato regole ben precise in questo campo. Cito l’ultimo della Congregazione per il culto divino e la disciplina dei sacramenti, datato 28 marzo 2001, che ha suscitato molta attenzione e qualche preoccupazione tra gli esperti: Liturgiam authenticam. Si tratta di criteri personali (di chi?) o condivisi (da chi e con chi?). Da quale testo base si parte? Suppongo l’edizione tipica latina. Bisognerebbe sapere quale. La prima, la seconda, la terza? Spesso l’impressione è che si è fatto più attenzione all’italiano che al latino. |
|
| sulle rubriche | gp07nov06 In linea generale mi sembra che la traduzione e la dislocazione delle rubriche nel corso della preghiera eucaristica sia poco curata e precisa. Ritengo invece che debba essere fatta con molta precisione perché sono guida costante da avere sotto gli occhi nel corso della proclamazione della preghiera stessa e perché si debbono poter consultare in qualsiasi momento. | |
| Su Sennori: | In sa torrada: Et cum spiritu tuo … no m’iat a dispraxiri de arrepitiri: Su Sennori… |
|
| motivu de sarvesa | gp 07nov06 Motivu de sarvesa. Motivu mi sembra parola inadeguata per accostarla a sarvesa. Sembra una ragione estrinseca. L’italiano ha fonte. Non mi dispiacerebbe bia o, forse anche meglio, rifacendomi al contenuto del IV prefazio ordinario, donu, poiché il poter lodare Dio è già dono di salvezza. Altre espressioni sono possibili. | |
| paraula tua bivente | gp 07nov06 Paraula tua bivente. Soltanto Verbum in latino con riferimento però a varie fonti patristiche e al prologo di Giovanni dove appunto il Verbo non è solo vivente, come dice anche il prefazio italiano, ma anche datore di vita, proprio in quanto creatore, perciò opterei per donadore de vida. Il latino continua dicendo per quod cuncta fecisti, cfr. Gv 1,3 Omnia per ipsum facta sunt. L’taliano recita: per mezzo del quale hai creato tutte le cose. Non dubito che sia una traduzione esatta, ma da l’impressione che si tratta di un mondo inanimato. Non si potrebbe dire Tottus sa creaturas? Tra le quali siamo anche noi. Infatti subito dopo si dice che è stato mandato a noi. | |
| e cumpriri: | gp07nov06 In sardu afortiaus su cuncetu e naraus: Siat fata e cumpria sa voluntai sua | |
| manus suas | gp In italianu: Is bratzus | |
| at bintu : | gp Po ndi sciolliri sa morti e amostai sa gloria de s’arreasurretzioni? | |
| esercitus : | gp Deus de is esercitus? Is tradutzionis o adattamentus de is Corus sardus ponint atrus fueddus (potenztia…): italianu: Dio dell’universo. |
|
| chini benit : | gp Est mellus a ponniri: Beneditu tui chi benis? | |
| totu santu : | gp Vere? Totu Santu? Deaderus? Comenti e in sa tradutzioni italiana Dominus dd’apu tradusiu cun Babbu, ma innoi apu lassau fintzas e Sennori. | |
| arrosu : | gp A fai isparessi
“rore” (ros, rugiada, arrosu) comenti fait s’italianu no mi parit
giustu. Certu “effusione” est beni nau. Ma ita abarrat de sa magini de
“unu bellu mengianu de arrosu” chi arrefriscat sa terra e dda contzolat
in tempus de basca? Mancari si podit umperai un’espressioni prus
eleganti. gp 07nov06 Mandada (imbiada) de su Spiridu Santu. La scelta è buona così come l’alternativa possibile. Ma in questo caso l’attenzione al latino avrebbe suggerito un’altra scelta o una ulteriore specificazione. Latino: Spiritus tui rore santifica. Anche l’taliano ha fatto una scelta riduttiva perdendo l’immagine della rugiada, rore. Lentore, in campidanese arrosu, dicono più che semplice mandada o effusione. Perdere le immagini tra l’altro a noi molto familiari non è conveniente. Anche le traduzioni inglesi sono tornate indietro su una scelta simile. |
|
| dae libberu | gp07nov06 Dae libberu. Sull’italiano liberamente. In latino voluntarie. Riprende il tema della volontà presente nel prefazio e svela maggiormente l’animo e la decisione di Cristo il cui cibo è fare la volontà del Padre. Quindi secondo me de voluntade sua. | |
| at pigau : | gp antiga chistioni: iat pigau… iat torrau…dd’iat pratziu …? |
|
| isperradu | gp07nov06 Isperradu. Fregit. Letteralmente va bene, ma non sembra l’espressione migliore. Non so se in nuorese si usi correntemente l’espressione isperrare su pane. Mi sembrerebbe più consono l’uso di ispartzire o paltire, campidanese pratziri. Rientra meglio nel senso e nella finalità dell’azione. Vedi anche la moltiplicazione dei pani. La traduzione spagnola usa partiò. | |
| offertu in sacrifitziu | gp07nov06 Offertu in sacrifitziu. Latino: Tradetur. Si potrebbe aprire una discussione sul modo di tradurre tradetur. E comunque sacrificio preso dalla traduzione italiana non c’è in latino come non c’è in spagnolo e in francese. Lo spagnolo usa entregado. | |
| isparsidu | gp07nov06 Su calighe de su sambene…isparsidu. Nei gosos se non vado errato si si usa anche derramadu. |
|
| mistériu de sa fidi | gp07nov06 Misteriu de sa fidi. Traduzione letterale. Per il nostro modo di intendere le cose mi sembra molto riduttiva e povera di significato. Perde proprio quella pregnanza che invece dovrebbe esprimere. È già in uso in diversi luoghi Mannu est su misteriu de sa fidi nostra. La traduzione spagnola recita Este es el Sacramento de nuetra fe e il francese Il est grand, le mystère de la foi. Dunque. | |
| annuntziamus | gp07nov06 Annuntziamus… Sulla scia dell’italiano Annunciamo… Sarebbe meglio ripartire dal latino. Si perde poi, a me sembra, il senso di confitemur, cunfessamus, professamus. In latino ci sono tre verbi: annuntiamus… confitemur… venias. Nella traduzione un verbo scompare così come in italiano. Eppure la nostra lingua consente scelte diverse: as a torrare o simili. Vedi la proposta campidanese in uso in alcuni luoghi: Sa morti tua e s’andada tua nosatrus, Sennori, pronuntziaus e s’arresurretzioni cunfessaus, fintz’a candu in sa gloria as a torrai. | |
| in s'isettu | Donec venias è anche la conclusione della seconda acclamazione in latino. |
|
| Cunfessendi, duncas : | gp Fadendi memoria de? |
|
| su Cristus : | gp Eius: sua? | |
| ti presentaus, Sennori : | gp Domine: Babbu? Offerimus: ofereus ? | |
| nos as cuncediu |
gp digni habuisti de benniri in presentzia tua? gp07nov06
Cretidu dignos. Dignos habuisti. Cretidu sembra insufficiente. Infatti
non siamo dignos ministrare da noi stessi, per cui Dio ci ritiene
degni, ma è la sua elezione, la sua azione positiva che ci rende capaci, ci fa
degni. Perciò il francese dice nous as choisis e lo spagnolo haces
dignos. |
|
| amministrare | gp07nov06 Amministrare custu sacrifitziu. Non riesco a capire quale significato si da ad amministrare. Il ministrare latino nell’uso liturgico ha un significato tecnico che mi sembra lontano da amministrare che mi sa molto di italiano e poco avrebbe a che fare col servizio dell’azione liturgica. Infatti francese e spagnolo vanno tutti e due sul semplice servire a differenza dell’italiano che parla di servizio sacerdotale complicando le cose e riducendo, questa è almeno l’impressione, l’area degli offerenti dal soggetto complessivo noi, cioè tutti, a quello di quanti potrebbero rientrare nell’aggettivo sacerdotale, cioè pochi. Viene poi introdotto anche sacriftziu a complicare maggiormente le cose. Ma nessuna traduzione usa il termine sacrificio, neppure quella italiana. | |
| servitziu santu | gp In italianu: "questo servizio sacerdotale". Aggiungere?: "comenti de populu sacerdotali o populu cunsacrau? | |
| congregados | gp07nov06 Siamus congregados in unidade. Penso del tutto involontariamente sia volato via… lo Spirito Santo, a Spiritu Sancto congregemur. Il recupero potrebbe anche suggerire una diversa strutturazione della frase. |
|
| e diaconos | gp07nov06 Tottus sos Piscamos e preideros e diaconos. Latino: universo clero. Meglio evitare tutte queste specificazioni contenute in parte nelle altre preghiere eucaristiche. È bene conservare a ciascuna possibilmente le su caratteristiche. Francese e spagnolo vanno più sul generico: tous ceux qui ont la charge de ton peuple, todos los pastores que cuidan de tu pueblo. |
|
| lamada | gp lamàda, giamàda, cramàda? Agatai su fueddu giustu po nai “convocata” mi parit importanti. Custus tres verbus (lamai, giamai, cramai) funt comunus in medas logus. |
|
| servidore | gp07nov06 Arregòrdati de su servidore tuo. Mi sembra troppo forte l’uso di servidore in quanto non è detto che il defunto sia stato un servitore. Tutte le altre traduzioni spostano l’accento da famulus tuus a fratello nostro. Volevano evitare di sbilanciarsi? |
|
| in sa piedade | gp07nov06 E in sa piedade tua. Frase di difficile comprensione. Forse bisognerebbe anticipare de tottus sos mortos, cioè Arregordati… de sa resurretzione e de tottus sos mortos in sa piedade tua. | |
| donaddis sa luxi | gp Atras possibilidais: a issus amosta
sa luxi de sa cara tua o alligraddus cun sa luxi de sa cara tua |
|
| martires | gp07nov06 Martires. Non è presente in latino. |
|
| in su tempus | gp A saeculo: in su tempus | |
| oss finali ghiani | gp07nov06
Ribadisco
la mia convinzione che la traduzione non può essere opera di uno solo, neppure
in fase sperimentale. Ugualmente la revisione non può limitarsi solo a
raccogliere osservazioni o critiche varie. Un confronto diretto rimane
indispensabile e urgente. I frequenti richiami al francese e allo spagnolo vogliono solo evidenziare la necessità di cercare con maggiore accuratezza una via tutta nostra, sarda, alle traduzioni, non una mia preferenza per queste lingue rispetto all’italiano. Anche perché certe parentele esistono comunque. Naturalmente è più facile fare osservazioni sul lavoro altrui che sul proprio. A questo punto infatti mi rendo conto più di prima che il mio tentativo di traduzione ha bisogno di molte correzioni e dell’apporto di altre competenze e sensibilità. Il lavoro di limatura su testi così importanti deve essere molto accurato se vogliamo fare una proposta seria, credibile e … pregabile col popolo di Dio. Villanovafranca 7.11.2006 Paolo Ghiani |
|