© Vangelo di Giovanni 2002-2005.
Traduzione dal greco in sardo campidanese, variante del Sarcidano isilese, di Antioco e Paolo Ghiani.
Traduzione dal greco in sardo logudorese di Socrate Seu.
Consulenza esegetica e filologica di Antonio Pinna e Antonio Piras.
 Giovanni 9,1-41

vv. pubblicati sul n. 8 del 3 marzo 2002, p. 10

 L'accento delle parole, ove non indicato, cade sulla penultima vocale.
Campidanese
Proposta 1
Modifiche Logudorese
Proposta 1
  Seu 2005  
 

Giu 09,01 E passendi at biu a un’omini tzrupu de candu fut nasciu.

 

Giu 9,01 E Gesus passendi at biu a un’ňmini tzurpu de candu fut nŕsciu.

 

Gv 09,01 E, passendhe, 'idčit a un'ňmine tzegu dae sa nŕschida.

 

1 E, passendhe, 'idčit a un'ňmine tzegu dae sa nŕschida.

 

Gv 09,01 E, passendhe, Gesůs bideit un'ňmine tzegu de nŕschida.

 
 

Giu 09,02 E is iscientis suus dd’ant pregontau, narendi: «Rabbi, chini at pecau, issu e totu o su babbu e sa mamma sua ca est nasciu tzrupu?»

 

2 E is iscientis suus dd’ant pregontau, narendi: «Rabbi, de chini est sa nexi, de issu e totu o de su babbu e sa mama sua, ca est nasciu tzurpu?».

 

Gv 09,02 E lu preguntčin sos dischentes suos nerzendhe: "Rabbě, chie at pecadu, isse o su babbu e-i sa mama, pro esser nŕschidu tzegu?".

 

 

2 E lu preguntčin sos dischentes suos nerzendhe: "Rabbě, chie ndh’at neghe, isse o su babbu e-i sa mama, pro esser nŕschidu tzegu?".

 

Gv 09,02 E lu preguntein sos dischentes suos, nerzendhe: "Rabbě, chie at pecadu, custu o su babbu e-i sa mama, pro esser nŕschidu tzegu?".

 
 

Giu 09,03 At arrespustu Gesus: «No at pecau nč issu nč su babbu e sa mamma sua, ma est (aěci) po (podiri) amostai is operas de Deus in issu.

 

3 At arrespustu Gesus: «Chi issu est tzurpu no est po nexi sua o po nexi de su babbu e de sa mama. Prus a prestu, fintzas a candu est a de dia,

 

Gv 09,03 Rispondhčit Gesůs: "Ne isse at pecadu ne-i su babbu e-i sa mama, ma (est) pro chi s'esseren mustradas  in isse sas ňberas de Deus.

 

3 Rispondhčit Gesůs: "No est chi ndh’apat neghe isse, o su babbu e-i sa mama, ma est pro chi s'esseren mustradas in isse sas ňberas de Deus.

 

Gv 09,03 Rispondheit Gesůs: "No est pro pecadu sou o de su babbu e de sa mama, ma chi si manifesten sas ňberas de Deus in isse!

 
 

Giu 09,04 Nosu depeus fai (operai) in operas de chini m’at mandau fintzas a chi est adeděa. Lompit sa noti candu nemus podit operai.

 

4 nosu depeus fai is ňberas de chini m'at mandau, po amostai totu cussu chi Deus podit fai po issu. Sa noti est lompendi, candu nemus podit fai nudda.

 

Gv 09,04 Cheret  chi nois  oberemus sas ňberas de Su chi m'at imbiadu fintzas chi  est die; benit su note e niune  podet oberare.

 

4 Cheret chi nois oberemus sas ňberas de Su chi m'at imbiadu fintzas chi est die; benit su note e niune podet oberare.

 

Gv 09,04 Gai cheret chi nois oberemus sas ňberas de Su chi m'at imbiadu fintzas chi est die; candho si ndh’enit su note, niune podet oberare.

 

 

Giu 09,05 Fintzas a candu seu in su mundu, seu luxi de su mundu».

 

5 Ma fintzas a candu seu in su mundu, deu seu luxi po su mundu

 

Gv 09,05 Fintzas chi so in su mundhu, so lughe 'e su mundhu".

 

 

5 Fintzas chi so in su mundhu, so lughe 'e su mundhu".

 

Gv 09,05 Fintzas chi so in su mundhu, so lughe pro su mundhu".

 
 

Giu 09,06 At nau custas cosas, at spudau a terra e at fatu ludu cun sa salěa e dd’at frigau (postu) su ludu in is ogus (suus)

 

6 At nau custas cosas, at spudau a terra e at fatu pagu pagu ludu cun sa salěa e dd’at passau su ludu in ogus.

 

Gv 09,06 Nerzčit custas cosas, betčit sa salěa in terra e cun sa salěa fatčit (unu pagu 'e) ludu e li passčit su ludu subra sos ojos.

 

6 Nerzčit custas cosas, betčit sa salěa in terra e cun sa salěa fatčit unu pagu 'e ludu e li passčit su ludu subra sos ojos.

 

Gv 09,06 Daboi chi nerzeit custas cosas, beteit sa salia in terra e cun sa salia fateit unu pagu 'e ludu e li passeit su ludu subra sos ojos.

 
 

Giu 09,07 e dd’at nau : «Bai a ti sciacuai a sa piscina de Siloe (chi bolit nai Mandau). Issu duncas ndi fut andau e si fut sciacuau e a sa torrada nci biat.

 

7 e dd’at nau : «Bai e isciacuatě sa faci a sa piscina de Siloe (chi bolit nai Mandau). Issu duncas ndi fut andau e si fut sciacuau e nd’est benniu chi nci biat.

 

Gv 09,07 E li nerzčit: "Bae a ti samunare a sa pischina 'e Sěloe (chi cheret narrer: "Imbiadu"). Andhčit assora e si samunčit e (ndh')enzčit bidendhe.
 

 

7 E li nerzčit: "Bae e sŕmunadi a sa pischina 'e Sěloe (chi cheret narrer: "Imbiadu"). Andhčit assora e si samunčit e (ndh')enzčit bidendhe.

 

Gv 09,07 E li nerzeit: "Bae e sŕmunadi in sa pischina 'e Sěloe (chi cheret narrer: "Imbiadu"). Cuddhu, duncas,  andheit e si samuneit e ndh’enzeit bidendhe.

 
 

Giu 09,08 Is bixinus e is chi dd’iant biu de innantis, ca fiat unu pedidori (a sa limusina), narŕnt: «Custu no est su chi fiat setziu pedendi sa limusina?».

 

8 Duncas is bixinus e is chi fiant avesus a ddu biri pedendi sa limůsina, narŕnt: «Custu no est su chi custumŕt a si sčtziri pedendi sa limůsina?».

 

Gv 09,08 Assora sos bighinos e-i sos chi innanti lu iděan chi fit (unu) pedidore naraěan: "Custu no est su chi fit sčtzidu pedendhe?"

 

 

8 Assora sos bighinos e-i sos chi innanti lu iděan chi fit unu pedidore naraěan: "Custu no est su chi istaěat sčtzidu pedendhe?"

 

Gv 09,08 Assoras sos bighinos e-i sos chi innantis lu idian chi fit unu pedidore si ponzein a narrer: "Custu no est su chi istaiat sčtzidu pedendhe?"

 
 

Giu 09,09 Unus cantu narŕnt: «Est issu!». Atrus narŕnt: «No, ma est unu chi dd’assimbillat». Issu narŕt: «Seu deu!».

 

9 Unus cantu narŕnt: «Est issu!». Atrus narŕnt: «No, ma est unu chi dd’assimbillat». Issu narŕt:  «Seu deu!».

 

Gv 09,09 Tzertosunos naraěan: "Isse est". Ŕteros naraěan: "No, ma si l'assimizat".Isse naraěat: "So eo".

 

9 Tzertosunos naraěan: "Isse est". Ŕteros naraěan: "No, ma si l'assimi-zat". Isse naraěat: "So eo".

 

Gv 09,09 Tzertosunos naraian: "Isse est". Ŕteros naraěan: "No, ma si l'assimizat". Isse naraiat: "So eo".

 
 

Giu 09,10 Duncas ddi narŕnt: «Comenti ..... si funt abertus is ogus tuus?».

 

10 Duncas ddi narŕnt: «Comenti duncas si funt abertus is ogus tuus?».

 

Gv 09,10 Assora li naraěan: "Duncas, comente ti si sun abbertos sos ojos?".

 

10 Assora li naraěan: "Duncas, comente ti si sun abbertos sos ojos?".

 

Gv 09,10 Assoras si ponzein a li narrer: "Duncas, comente ti si sun abbertos sos ojos?".

 
 

Giu 09,11 Issu at arrespustu: «Cuss’omini chi ddi nant Gesus at fatu ludu e mi dd’at frigau (postu) in ogus e m’at nau: «Bai a Siloe e sciacuatě. Duncas seu andau, mi seu sciacuau e apu biu (apu cumentzau a biri).

 

11 Issu at arrespustu: «Cuss’omini chi ddi nant Gesus at fatu pagu pagu ludu e mi dd’at passau in ogus e m’at nau: «Bai a Siloe e sciacuatě sa faci. Duncas seu andau, mi seu sciacuau e apu cumentzau a biri.

 

Gv 09,11 Rispondhčit isse: "S'ňmine chi li naran Gesůs at fatu (unu pagu 'e) ludu e mi l' at frigadu in ojos e m'at nadu: "Bae a Sěloe e sŕmunadi". Assora so andhadu e mi so samunadu e b'apo 'idu".

 

11 Rispondhčit isse: "S'ňmine chi li naran Gesůs at fatu unu pagu 'e ludu e mi l'at frigadu in ojos e m'at nadu: "Bae a Sěloe e sŕmunadi". Assora so andhadu e mi so samunadu e b'apo 'idu".

 

Gv 09,11 Rispondheit isse: "S'ňmine chi li naran Gesůs at fatu unu pagu 'e ludu e mi l'at passadu in ojos e m'at nadu: "Bae a Sěloe e sŕmunadi". Assoras so andhadu e mi so samunadu e b'apo 'idu".

 

 

Giu 09,12 E dd’ant nau: «Innui est cuss’omini?». At arrespustu: «No ddu sciu».

 

12 E dd’ant nau: «Innui est cuss’omini?». At arrespustu: «No ddu sciu».

 

Gv 09,12 E li nerzčin: "(E) inůe est cussu?". Narat: "No (ndh') isco.
 

 

12 E li nerzčin: "E inůe est cussu?". Narat: "No ndh' isco.

 

Gv 09,12 E li nerzein: "E inue est cussu?". Narat: "No ndh' isco.

 
 

Giu 09,13 Issus ... nd’ingollint (agousin) ananti de is Fariseus, su chi fut tzrupu.

 

13 Issus nci ddu portant ananti de is Fariseus, su chi fut tzurpu.

 

Gv 09,13 Che lu lean a sa 'e sos farisčos, su chi innanti fit tzegu.

 

 

13 Che lu lean a sa 'e sos farisčos, su chi innanti fit tzegu.

 

Gv 09,13 Che lu lean a sa 'e sos Fariseos, su chi innantis fit tzegu.

 
 

Giu 09,14 Fiat propiu unu sabudu sa dě chi Gesus iat fatu su ludu e dd’iat abertu is ogus.

 

14 Ma sa dě, candu Gesus iat fatu su ludu e dd’iat abertu is ogus, fiat propriu unu sŕbudu.

 

Gv 09,14 Duncas, fit sŕpadu sa die chi Gesůs fatčit su ludu e l' abberzčit sos ojos.

 

14 Duncas, fit de sŕpadu sa die chi Gesůs fatčit su ludu e l' abberzčit sos ojos.

 

Gv 09,14 Sa die chi Gesůs fateit su ludu e l' abberzeit sos ojos, duncas, fit unu sŕpadu

 
 

Giu 09,15 Duncas is Fariseus puru ddi torrant a pregontai comenti iat cumentzau a biri. E issu ddis at nau: «M’at frigau ludu in (pitzus de is) ogus, mi seu sciacuau e nci biu».

 

15 Duncas is Fariseus puru ddi torrant a pregontai comenti iat cumentzau a biri.
E issu ddis at nau: «M’at postu pagu pagu ludu in pitzus de is ogus, mi seu sciacuau e nci biu».

 

Gv 09,15 Assora lu torrčin a preguntare sos farisčos puru comente aěat comintzadu a be 'ider. E isse lis nerzčit: "M'at postu (unu pagu 'e) ludu subra sos ojos e mi so samunadu e be 'ido".

 

15 Assora lu torrčin a preguntare sos farisčos puru comente aěat comintzadu a be 'ider. E isse lis nerzčit: "M'at postu unu pagu 'e ludu subra sos ojos e mi so samunadu e be 'ido".

 

Gv 09,15 Li torrein a preguntare, assoras, sos Fariseos puru comente fit ch’aiat comintzadu a be ‘ider.  E isse lis nerzeit: "M'at postu unu pagu 'e ludu subra sos ojos e mi so samunadu e be 'ido".

 
 

Giu 09,16 E unus cantu de is Fariseus narŕnt: «Cust’omini no est de Deus, ca no castiat a su sabudu». Ma atrus narŕnt: «Comenti podit unu pecadori fai custu sinnalis?». E fiant a biscoidu (iscorriu) intra issus.

 

16 E unus cantu de is Fariseus narŕnt: «Custu no est omini de Deus, ca no castiat a su sabudu». Ma atrus narŕnt: «Comenti podit unu pecadori fai de icustus sinnus?». E fiant a discuncordia tra issus.

 

Gv 09,16 Naraěan assora tzertosunos de sos farisčos: "Cuss'ňmine no est dae Deus, ca no osservat su sŕpadu". Ŕteros pero naraěan: "Comente podet un'ňmine pecadore fagher signos che-i cussos?". E b'aěat discuncordia tra issos.

 

16 Naraěan assora tzertosunos de sos farisčos: "Cuss'ňmine no est dae Deus, ca no rispetat su sŕpadu". Ŕteros pero naraěan: "Comente podet un'ňmine pecadore fagher signos che-i cussos?". E b'aěat discuncordia tra issos.

 

Gv 09,16 Si ponzein, assoras, a narrer, tzertosunos de sos Fariseos: “No est ňmine de Deus custu, ca no rispetat su sŕpadu”. Ŕteros pero naraian: “Coment’est chi un’ňmine pecadore podet fagher signos che-i cussos?”. E b’aiat discuncordia tra issos.

 

 

Giu 09,17 Duncas torrant a nai a su tzrupu: «Tui ita ndi naras de issu, giai chi t’at abertu is ogus?». E issu at nau: «Unu profeta est!».

 

17 Duncas torrant a nai a su tzrupu: «Tui ita ndi naras de issu chi t’at abertu is ogus?». E issu at nau: «Profeta est!».

 

Gv 09,17 Assora torran a narrer a su tzegu: "Tue Ite (ndhe) naras de isse, ca t'at abbertu sos ojos?". (E) Isse nerzčit: "Unu profeta est".

 

17 Assora torran a narrer a su tzegu: "Tue ite ndhe naras de isse, ca t'at abbertu sos ojos?". E isse nerzčit: "Profeta est".
 

 

Gv 09,17 Assoras torran a narrer a su tzegu: "Tue ite ndhe naras de isse, chi t'at abbertu sos ojos?". E isse nerzeit: "Chi est profeta".

 
 

Giu 09,18 Duncas is Giudeus no ant cretiu ca fut tzrupu e iat cumentzau a biri fintzas a candu no ant tzerriau a su babbu e a sa mamma de su chi iat cumentzau a biri.

 

18 Duncas is Giudeus no ant cretiu ca fut tzurpu e ca iat cumentzau a biri, fintzas a candu no ant tzerriau a su babbu e a sa mama de su chi iat cumentzau a biri,

 

Gv 09,18 No cretčin pero sos Giudčos chi fit tzegu e chi aěat comintzadu a bider fintzas chi no giamčin su babbu e-i sa mama, de su ch' aěat comintzadu a bider

 

18 No cretčin pero sos Giudčos chi fit tzegu e chi aěat comintzadu a bider, fintzas chi no giamčin a su babbu e-i sa mama, de su ch' aěat comintzadu a bider

 

Gv 09,18 Sos Giudeos, duncas, no cretein chi fit tzegu e chi aiat comintzadu a bider, fintzas chi no giamein su babbu e-i sa mama, de su ch' aěat comintzadu a bider

 
 

Giu 09,19 e ddis ant pregontau e nau: «Custu est su fillu de bosatrus, (cus)su chi bosatrus narais ca est nasciu tzrupu? Comenti mai duncas imoi nci bit?».

 

19 e ddis ant pregontau narendiddis: «Custu est su fillu de bosatrus, su chi bosatrus narais ca est nasciu tzurpu? Coment’est duncas chi imoi nci bit?».

 

Gv 09,19 e los preguntčin, nerzendhe: "Custu est su fizu 'ostru chi 'ois nades ch'est nŕschidu tzegu? Duncas, coment'(est) chi como be 'idet?".

 

19 e los preguntčin, nerzendhe: "Custu est su fizu 'ostru chi 'ois nades ch'est nŕschidu tzegu? Duncas, coment'est chi como be 'idet?".

 

Gv 09,19 e los preguntein, nerzendhe: "Custu est su fizu 'ostru chi 'ois nades ch'est nŕschidu tzegu? Duncas, coment'est chi como be 'idet?".

 
 

Giu 09,20 Su babbu e sa mamma sua duncas ant arrespustu e ant nau: «Scieus ca custu est (su)  fillu nostu e ca est nasciu tzrupu;

 

20 Su babbu e sa mama sua duncas ant arrespustu e ant nau: «Su chi scieus est ca custu est fillu nostu e ca est nŕsciu tzurpu;

 

Gv 09,20 Rispondhčin assora su babbu e-i sa mama e nerzčin: "(Nois) ischimus chi custu est fizu nostru e chi est nŕschidu tzegu.

 

20 Rispondhčin assora su babbu e-i sa mama e nerzčin: "Nois ischimus chi custu est fizu nostru e chi est nŕschidu tzegu.

 

Gv 09,20 Rispondhein assoras su babbu e-i sa mama, nerzendhe: "Nois ischimus chi custu est fizu nostru e chi est nŕschidu tzegu.

 
 

Giu 09,21 E comenti imoi nci bit no ddu scieus, o chini dd’at abertu is ogus no ddu scieus. Pregontai a issu, s’edai (gi) dda tenit. De issu at a fueddai issu e totu».

 

21 Ma coment’est chi imoi nci bit, custu no ddu scieus, e no iscieus nimancu chini dd’at abertu is ogus. Pregontai a issu, s’edai gi dda tenit. De issu at a fueddai issu e totu».

 

Gv 09,21 Ma comente siat chi como be 'idet no l'ischimus, e no ischimus chie l'apat abbertu sos ojos".

..........................
..........................

 

 

21 Ma comente siat chi como be 'idet no l'ischimus, e no ischimus chie l'apat abbertu sos ojos". Preguntade a isse, s’edade ja l’at. De isse ndh’at a faeddhare isse etotu.

 

Gv 09,21 Ma comente siat chi como be 'idet no l'ischimus, e no ischimus chie l'apat abbertu sos ojos". Preguntade a isse, s’edade ja l’at. De isse ndh’at a faeddhare isse matessi.

 
 

Giu 09,22 Su babbu e sa mamma ant nau custas cosas ca timiant a is Giudeus. Poita is Giudeus iant giai detzidiu ca chi calancunu dd’essat arreconnotu po Cristus fiat bogau de sa sinagoga.

 

22 Custas cosas ant nau su babbu e sa mama ca timiant a is (capus de is) Giudeus. Poita is capus de is Giudeus si fiant postus giai de acňrdiu ca chi calincunu essat arreconnotu a Gesus po su Messias nci ddu bogŕnt de sa sinagoga.

 

Gv 09,22 Custas cosas nerzčin su babbu e-i sa mama ca timěan a sos Giudčos. Difatis sos Giudčos si fin postos giai de acordu chi si calicunu l'aeret reconnotu (comente) su Messěas ch'esseret bogadu dae sa sinagoga.

 

22 Custas cosas nerzčin su babbu e-i sa mama ca timěan a sos Giudčos. Difatis sos Giudčos si fin postos giai de acordu chi si calicunu l'aeret reconnotu comente su Messěas ch'esseret bogadu dae sa sinagoga.
 

 

Gv 09,22 Custas cosas las nerzein, su babbu e-i sa mama, ca timian sos Giudeos. Difatis sos Giudeos si fin postos ja de acordu chi, si calicunu l'aeret reconnotu comente-i su Messias, a-i cussu che l’aeren bogadu dae sa sinagoga.

 

 

Giu 09,23 Po mori e po cussu su babbu e sa mamma (sua) ant nau: «S’edai dda tenit, pregontai a issu!».

 

23 Po mori e po cussu su babbu e sa mama ant nau: «S’edadi dda tenit, pregontai a issu!».


Gv 09,23 Est pro custas cosas ... su babbu e-i sa mama nerzčin: "S'edade (l')at; preguntade a isse".
 


23 Est pro custas cosas chi su babbu e-i sa mama nerzčin: "S'edade ja l'at; preguntade a isse".

 

Gv 09,23 Est pro cussu chi su babbu e-i sa mama nerzein: "S'edade ja l'at; preguntade a isse".

 
 

Giu 09,24 Duncas ant tzerriau sa de duas bortas a s’omini chi fiat tzrupu e dd’ant nau: «Torra gloria a Deus. Nosu scieus ca custu est unu pecadori».

 

24 Duncas ant tzerriau sa de duas bortas a s’omini chi fiat nŕsciu tzurpu e dd’ant nau: «Ammosta sa gloria de Deus. Nosu scieus ca cust’ňmini est pecadori».

 

Gv 09,24 Assora giamčin sa 'e duas boltas a s'ňmine chi fit tzegu, e li nerzčin: "Torra gloria a Deus; nois ischimus chi cuss' ňmine est (unu)pecadore".

 

24 Assora giamčin sa 'e duas boltas a s'ňmine chi fit tzegu, e li nerzčin: "Torra gloria a Deus; nois ischimus chi cuss' ňmine est unu pecadore".

 

Gv 09,24 Giamein, duncas, sa ‘e duas bias s’ňmine chi fit istadu tzegu e li nerzein: “Dae glňria a Deus; nois ischimus chi cuss’ňmine est pecadore.

 
 

Giu 09,25 Duncas issu at arrespustu: «Chi est unu pecadori no ddu sciu. Una cosa sciu: innanti fia tzrupu, imoi nci biu».

 

25 Duncas issu at arrespustu: «Chi siat unu pecadori no ddu sciu. Una cosa sciu: innantis fia tzurpu, imoi nci biu».
 

 

Gv 09,25 Rispondhčit assora isse: "Si est pecadore, no (ndh')isco. Una cosa isco: chi fia tzegu e como 'ido".

 

25 Assora rispondhčit isse: "Si est pecadore, no ndh'isco. Una cosa isco: chi fia tzegu e como be 'ido".

 

Gv 09,25 Assoras rispondheit, isse: "Si est pecadore, no ndh'isco. Una cosa isco: chi fia tzegu e como be 'ido".

 
 

Giu 09,26 Duncas dd’ant nau: «Ita t’at fatu? Comenti t’at abertu is ogus?».

 

26 Duncas dd’ant nau: «Ita t’at fatu? Comenti t’at abertu is ogus?».

 

Gv 09,26 Assora li nerzčin: "Ite t'at fatu? Coment'(est ch)i t'at abbertu sos ojos?".

 

26 Assora li nerzčin: "Ite t'at fatu? Coment'est chi t'at abbertu sos ojos?".

 

Gv 09,26 Li nerzein: "It’est chi t'at fatu? Comente ti los at abbertos sos ojos?".

 
 

Giu 09,27 Ddis at arrespustu: «Si dda’apu giai nau e no eis ascurtau. Poita ddu boleis torrai a ascurtai? No est ca ... si boleis fai iscientis suus?».

 

27 Ddis at arrespustu: «Si dd’apu giai nau e no eis ascurtau. Poita ddu boleis torrai a ascurtai? No est ca bosatrus puru si boleis fai iscientis suus?».

 

Gv 09,27 Lis rispondhčit: "Bos l'apo ja nadu e no azis aiscultadu. Proěte cherides torrare a aiscultare? No est chi 'ois puru bos cherides fagher dischentes suos?".

 

27 Lis rispondhčit: "Bos l'apo ja nadu e no azis aiscultadu. Proěte cherides torrare a l’aiscultare? No est chi 'ois puru bos cherides fagher dischentes suos?".

 

Gv 09,27 Lis rispondheit: "Bos l'apo ja nadu e no azis aiscultadu. Proite lu cherides torrare a intendher? No est chi bos cherides fagher bois puru dischentes suos?".

 
 

Giu 09,28 E (Tandus) dd’ant insurtau e dd’ant nau: «Tui ses iscienti de icussu, ma nosu seus iscientis de Mosč!

 

28 E ant cumentzau a dd’intzurtai e dd’ant nau: «Tui ast essiri iscienti de icussu, ma nosu seus iscientis de Mosč!

 

Gv 09,28 E l'ofendhčin e nerzčin: "Ses tue chi ses dischente de-i cussu, ma nois semus dischentes de Mosč.

 

28 E comintzein a l'ofender e nerzčin: "Ses tue chi ses dischente de-i cussu, ma nois semus dischentes de Mosč.

 

Gv 09,28 E comintzein a l'ofender e li nerzein: "Ses tue chi ses dischente de-i cussu, ma nois semus dischentes de Moisč.

 
 

Giu 09,29 Nosu scieus ca a Mosč dd’at fueddau Deus; ma custu no iscieus de innui est».

 

29 Nosu scieus ca a Mosč dd’at fueddau Deus; ma custu no iscieus de innui est».

 

Gv 09,29 Nois ischimus chi a Mosč (l')at faeddhadu Deus, ma no ischimus custu dae inůe est".
 

 

29 Nois ischimus chi a Mosč l'at faeddhadu Deus, ma no ischimus custu dae inůe est".

 

Gv 09, 29 Nois ischimus chi a Moisč l'at faeddhadu Deus, ma custu no l’ischimus dae inue est".

 
 

Giu 09,30 S’omini at arrespustu e ddis at nau: «Propiu custu est su spantu, ca bosatrus no iscieis de innui est e a mimi m’at abertu is ogus.

 

30 S’ňmini at arrespustu e ddis at nau: «Propiu custu est su spantu, ca bosatrus no iscieis de innui est e a mimi m’at abertu is ogus.

 

Gv 09,30 Rispondhčit s'ňmine e lis nerzčit: "In custu difatis est sa meraviza; chi 'ois no ischides dae inůe est, e a mie (isse) m'at abbertu sos ojos.

 

30 Rispondhčit s'ňmine e lis nerzčit: "In custu difatis est sa meraviza; chi 'ois no ischides dae inůe est, e a mie isse m'at abbertu sos ojos.

 

Gv 09, 30 Lis rispondheit s'ňmine, nerzendhe: "In custu, difatis, est sa meraviza: chi 'ois no ischides dae inue est, e a mie isse m'at abbertu sos ojos.

 
 

Giu 09,31 Nosu scieus ca Deus no ascurtat a is pecadoris, ma chi unu ndi tenit timorěa e fait sa voluntadi sua, a icussu dd’ascurtat.

 

31 Nosu scieus ca Deus no ascurtat a is pecadoris, ma chi unu ndi tenit timorěa e fait sa voluntadi sua, a icussu dd’ascurtat.

 

Gv 09,31 Ischimus chi a sos pecadores Deus no los aiscultat, ma si calicunu est timoratu 'e Deus e faghet sa voluntade sua, a-i cussu l'aiscultat.

 

31 Ischimus chi a sos pecadores Deus no los aiscultat, ma si calicunu est timoratu 'e Deus e faghet sa voluntade sua, a-i cussu l'aiscultat.

 

Gv 09, 31 Ischimus chi sos pecadores Deus no los aiscultat, ma si calicunu est timoratu 'e Deus e faghet sa voluntade sua, a-i cussu l'aiscultat.

 
 

Giu 09,32 De candu s’agat su mundu no s’est mai intendiu chi calancunu ap’at abertu is ogus a unu chi est nasciu tzrupu.

 

32 De candu s’agatat su mundu no s’est mai intendiu chi calincunu apat abertu is ogus a unu chi est nŕsciu tzurpu.
 

 

Gv 09,32 Dae candho s'agatat su mundhu no s'est intesu chi calicunu apat abbertu sos ojos a unu nŕschidu tzegu.

 

32 Dae candho s'agatat su mundhu no s'est intesu chi calicunu apat abbertu sos ojos a unu nŕschidu tzegu.

 

Gv 09, 32 Dae candho s'agatat su mundhu no s'est intesu chi calicunu apat abbertu sos ojos a unu nŕschidu tzegu.

 
 

Giu 09,33 Chi custu non fiat (beniat) de Deus, no iat potziu fai nudda».
 


33 Chi custu non fiat de Deus, no iat potziu fai nudda».

 

Gv 09,33 Si cussu no esseret dae Deus, no diat podet fagher nuddha".

 

 

33 Si cussu no esseret dae Deus, no diat podet fagher nuddha".

 

Gv 09, 33 Si no esseret dae Deus, cussu no diat podet fagher nuddha".

 
 

Giu 09,34 Ant arrespustu e dd’ant nau: «Tui ses nasciu totu intreu in pecaus e donas imparu a nosu? E nci dd’ant bogau a foras.

 

34 Ant arrespustu e dd’ant nau: «Tui ses nŕsciu e pesau totu in mesu de is pecaus e donas imparu a nosu? E nci dd’ant bogau a foras.

 

Gv 09,34 Li rispondhčin e li nerzčin: "Ses nŕschidu totugantu in mesu a sos pecados e tue insinzas a nois?". E che lu 'etčin a fora.
 

 

34 Li rispondhčin e li nerzčin: "Ses nŕschidu totugantu in mesu a sos pecados e tue insinzas a nois?". E che lu 'etčin a fora.

 

Gv 09, 34 Li rispondhein nerzendhe: "Ses nŕschidu totu cantu in mesu a sos pecados e tue das insinzos a nois?". E che lu 'etčin a fora.

 
 

Giu 09,35 Gesus at intendiu ca nci dd’ant bogau a foras e dd’at agatau e dd’at nau: «Tui creis a su Fillu de s’omini?».

 

35 Gesus at intendiu ca nci dd’iant bogau a foras e candu dd’at agatau dd’at nau: «Tui creis a su Fillu de s’omini?».

 

Gv 09,35 Gesůs intendhčit chi che l'aěan betadu a fora, l'agatčit e li nerzčit: "Tue, crees in su Fizu 'e s' Ňmine?".

 

35 Gesůs intendhčit chi che l'aěan betadu a fora, e cando l'agatčit li nerzčit: "Tue, crees in su Fizu 'e s' Ňmine?".

 

Gv 09, 35 Gesůs intendheit chi che l'aian betadu a fora, e cando l'agateit li nerzeit: "Tue, crees in su Fizu 'e ňmine?".

 
 

Giu 09,36 Issu at arrespustu e at nau: «E chini est, Sinniori, po crei a issu?».

 

36 Issu at arrespustu e at nau: «E chini est, Sinniori, po crei a issu?».

 

Gv 09,36 Isse

rispondhčit e nerzčit: "E chie est, Segnore, a tales chi eo creta in isse?".

 

36 Isse rispondhčit e nerzčit: "E chie est, Segnore, a tales chi eo creta in isse?".

 

Gv 09, 36 Cussu  rispondheit nerzendhe: "E chie est, Segnore, a tales chi eo creta in isse?".

 
 

Giu 09,37 Gesus dd’at nau: «Tui dd’as biu, e su chi est fueddendi cun tui, est issu!».

 

37 Gesus dd’at nau: «Tui dd’as biu, e su chi est fueddendi cun tui, est issu!».

 

Gv 09,37 Li nerzčit Gesůs: "(Tue) l'as (giai) 'idu, et est su ch'est faeddhendhe cun tegus".

 

37 Li nerzčit Gesůs: "Tue l'as giai 'idu, et est su chi t’est faeddhendhe."

 

Gv 09, 37 Li nerzeit Gesůs: "Tue l'as ja 'idu, et est su chi t’est faeddhendhe."

 
 

Giu 09,38 E dd’at nau: «Deu creu, Sinniori!». E s’est inginugau ananti suu (E si dd’est inginugau ananti).

 

38 E dd’at nau: «Deu creu, Sinniori!». E si dd’est inginugau ananti.
 

 

Gv 09,38 Assora isse nerzčit: "Creo, Segnore". E si 'etčit a terra a sos pes suos.

 

38 Assora isse nerzčit: "Creo, Segnore". E si 'etčit a terra a sos pes suos.

 

Gv 09, 38 Assoras  isse nerzeit: "Creo, Segnore". E si 'eteit a terra a pes suos.

 
 

Giu 09,39 E Gesus at nau: «Deu seu benniu in custu mundu po unu giuditziu, poita is chi non bint biant e is chi bint s’intzrůpint».

 

39 E Gesus at nau: «Po fai unu giudětziu deu seu benniu a icustu mundu, poita is chi non bint biant e is chi bint s’intzurpint».

 

Gv 09,39 E nerzčit Gesůs: "Pro unu giudissiu so 'čnnidu a-i custu mundhu, pro chi sos chi no biden bidan e-i sos chi 'iden benzan tzegos".

 

39 E nerzčit Gesůs: "Pro unu giudissiu so 'čnnidu a-i custu mundhu, pro chi sos chi no biden bidan e-i sos chi 'iden benzan tzegos".

 

Gv 09, 39 E nerzeit Gesůs: "Pro fagher unu giudissiu so 'čnnidu a-i custu mundhu, pro chi sos chi no biden bidan e-i sos chi 'iden benzan tzegos".

 
 

Giu 09,40 Ant ascurtau unus cantu Fariseus chi fiant cun issu e dd’ant nau: «No ca seus tzrupus nosu puru?» .

 

40 E dd’ant intčndiu unus cantu Fariseus chi fiant cun issu e dd’ant nau: «De siguru, no as a bolliri narri ca seus tzurpus nosu puru?» .

 

Gv 09,40 E de sos farisčos chi fin cun isse intendhčin custas cosas e li nerzčin: "No est chi semus tzegus nois puru?".

 

40 E de sos farisčos chi fin cun isse intendhčin custas cosas e li nerzčin: "No est chi semus tzegus nois puru?".

 

Gv 09, 40 E de sos Fariseos chi fin cun isse intendhein cussas cosas e li nerzein: "No est chi semus tzegos nois puru?".

 

 

Giu 09,41 Ddis at nau Gesus: «Chi fiais tzrupus, fiais chentza de pecau; ma imoi narais: Nosu nci bieus! Su pecau de bosatrus abarrat».

 

41 Ddis at nau Gesus: «Chi fiais tzurpus, non nd’iais a tenniri nexi; ma imoi narais: Nosu nci bieus! Sa nexi de bosatrus abarrat».

 

Gv 09,41 Lis nerzčit Gesůs: "Si esserezis tzegos, no diazis tenner pecadu; ma como ('ois) nades: Bidimus, (e-i) su pecadu 'ostru restat".
 

 

41 Lis nerzčit Gesůs: "Si esserezis tzegos, no diazis tenner neghe; ma como 'ois nades: Bidimus! Sa neghe 'ostra restat".

 

Gv 09, 41 Lis nerzeit Gesůs: "Si fizis istados tzegos, no diazis aer ŕpidu neghe; ma como 'ois nades: Bidimus! Sa neghe 'ostra restat".

 

Note 2002 e aggiunte 2005

01

 Gv 09,01 E passendi

trattandosi di inizio di una sezione nuova, conviene esplicitare il soggetto, Gesůs.

 

Gv 09.01 Gesůs bideit

 

SS 17.02.05 Soggetto sottinteso in greco. Nota AP 2001/2002: «trattandosi di inizio di una sezione nuova, conviene esplicitare il soggetto, Gesůs». Anche UBS Handb.: «Since this verse opens a new section and a new chapter, TEV makes the reference to Jesus explicit. Phps and GeCL do essentially the same thing, and NEB has “As he went on his way Jesus saw a man blind from his birth.” In a self-contained unit like this chapter, it is more natural in English to introduce the participant first by his name and then to refer to him by a pronoun, rather than the other way around, as in NEB». Cosa che andiamo ormai facendo in queste traduzioni all’inizio di ogni singolo brano quando il soggetto non č espresso.

 

 

Gv 09,01 tzegu de nŕschida

 

SS 17.02.05 Greco: tuflon ek genetēs. Letteralm.: tzegu dae nŕschida. CEI: cieco dalla nascita. LDC: che era cieco fin dalla nascita. La maggior parte delle traduzioni inglesi in BW: blind from birth [= tzegu dae nŕschida]. Ma UBS Handb.: «Who had been born blind  [= chi fit nŕschidu tzegu] is literally “blind from birth”. The expression “from birth” is a good Greek idiom; the equivalent Hebrew idiom would be “from his mother’s womb.” In English it is more natural to speak of a man born blind [= nŕschidu tzegu] than to speak of a man “blind from birth” (as in most translations)». FBJ, NEG e TOB: aveugle de naissance. Le traduzioni portoghesi in BW: cego de nascença. Quelle spagnole, pure in BW: ciego de nacimiento. La catal. BCI: cec de naixement. Cuccu: zurpu dŕe sa nŕscida. Ruiu: turpu dae sa naschida. Vargiu: nasciu zurpu
01

Gv 09,02 E lu preguntein sos dichentes suos, nerzendhe

 

SS 17.02.05 Greco: kai ērōtēsan auton hoi mathētai autou legontes. UBS Handb.: «...literally “asked him, saying.” The participle “saying” is merely a means of introducing direct discourse in Semitic Greek, and modern English translations omit it from the text». La quasi totalitŕ delle versioni inglesi in BW, infatti, traduce semplicemente: asked him [= li preguntein]. Anche FBJ, sulla stessa linea: Ses disciples lui demandčrent. Soluzione adottata anche da CEI 74 e 97 (lo interrogarono: “...”) e da Ed. Paol. (gli domandarono). TOB trasforma in : lui posčrent cette question [= li fatein custa pregunta, alternativa possibile alla soluzione proposta]. Ma NKJ e RWB: asked him, saying [= lu preguntein, nerzendhe]. Questa seconda soluzione, che č la soluzione che propongo, al fine di conservare il sapore originario del testo greco, č adottata da tutte le traduzioni spagnole (le preguntaron diciendo) e da quasi tutte le traduzioni portoghesi (lhe perguntaram, dizendo) presenti in BW. In questo senso vedi anche nota di discussione AP 2001/2002 sub Gv 09,19: « In ogni caso, io preferisco mantenere in sardo questo uso semitizzante, perché mi sembra tipico dell'uso orale, che deve rendere "sonoro" ciň che poi l'uso letterario della lingua rende con un segno visivo, come quello dei "due punti". Ma parlando, non posso dire: "due punti", o "aperte virgolette" (anche se i giornalisti sono costretti a farlo per motivi giuridici...)».

02
 

 Gv 09,02 chie at pecadu, isse o su babbu e-i sa mama, pro esser nŕschidu tzegu

 

SS 17.02.05 Greco: tis hēmarten, houtos  ē hoi goneis autou, hina tuphlos gennēthē. Vulgata: qui peccavit hic aut parentes eius ut caecus nasceretur. In sede di discussione 2001/2002 era emersa, alla fine, la proposta: Chi ndi tenit curpa, issu o su babbu e sa mama... D’accordo con la proposta, la mia formulazione era stata: chie ndh’at neghe, isse o su babbu e-i sa mama, pro esser nŕschidu tzegu? (neghe e culpa sono praticamente sinonimi). Ripensandoci ora, mi pare che l’uso di espressioni generiche quali aer/tenner culpa o neghe in luogo di aer pecadu possa nuocere alla chiarezza, da un lato potendosi intendere che la cecitŕ di quell’uomo fosse da mettere in relazione con il “peccato”, suo o dei suoi genitori (cfr. TOB, in nota: «Selon une conception fort répandue dans le monde ancien, il y avait un lien étroit entre le péché et les infirmités physiques... Dans le cas des infirmes de naissance, certains rabbins attribuaient  la faute aux parents, d’autres ŕ l’enfant lui-męme, au cours de la gestation), dall’altro che essa potesse avesse una causa meno “teologica”, quale un’imprudenza o una trascuratezza, ecc. In questa versione, pertanto, sono ritornato al termine pecare.

02

 

Gv 09,03 No at pecau

Letteralmente, andrebbe anche bene. Si pone perň qualche problema di chiarezza.
1) Sembra che Gesů dica un dato di fatto assoluto circa il non peccare di lui e dei genitori, mentre in realtŕ sta dicendo soltanto che con la malattia "non c'entra né il peccato suo né quello dei genitori".
2) Sembra che Gesů stia mettendo un rapporto di finalitŕ intenzionale tra la malattia e l'azione di Dio, quasi che Dio abbia causato la malattia per poter poi far vedere quanto č bravo.
In realtŕ, la particella greca ina del v. 3 ha un valore non solo finale ma anche risultativo: questo fatto dŕ l'occasione di mostrare la gloria di Dio: tutto dipende da quello che facciamo dopo averlo visto. 
Una traduzione proposta dall'USB Handbook dice: "His blindness has nothing to do  with his sins or his parent's sins. But that God's power might be seen at work on him, we must keep on doing the works of him who sent me as long as it is day". Questa interpretazione corrisponde a quella che io ho sempre dato durante i corsi su San Giovanni (sono presenti due modi di far teologia: uno, il piů diffuso, sa di Domenica In: ci si fa entrare Dio, ma prendendo il tč sulle spalle degli altri; l'altro č quello tipico di una teologia della liberazione:  ci si fa entrare Dio, ma facendo qualcosa per la salute del tizio ). Tuttavia la traduzione mi sembra ancora un po' contorta.  La proposta sta dunque nel cambiare la connessione delle frasi, togliendo il punto tra il v. 3 e il v. 4. Io aggiungerei anche l'inversione dell'ordine. Qualcosa come: "Si issu est zurpu no est po peccau suu o po peccau de su babu e de sa mama. Prus a prestu, fintzas a candu a est adedia, nosu depeus fai (operai) is operas de chini m'at mandau, po amostai totu cussu chi Deus podit fai po issu. Candu lompit sa noti (Sa noti est lompendi, candu), nemus podit fai nudda (operai). Ma fintzas a candu seu in su mundu, deu seu luxi de (po) su mundu".

Cf perň nota finale al v. 41, dove si pone la domanda se non sia il caso di cambiare vocabolario: "Chi ndi tenit curpa, issu o su babu e sa mama ... ?", "Né issu ndi tenit curpa né... ".

 

Gv 09,03 No est pro pecadu sou o de su babbu e de sa mama

 

SS 17.02.05 Greco: oute houtos hēmarten oute hoi goneis autou. Letteralmente: ne-i custu at pecadu ne-i su babbu e-i sa mama de isse. Seguendo l’indicazione contenuta in una nota AP all’edizione 2001/2002, ho adottato la soluzione che ora propongo. Infatti, come osserva UBS Handb., «A literal translation of this clause (JB “Neither he nor his parents sinned”) could possibly sound like an absolute statement: neither this man nor his parents had ever sinned», mentre invece la frase greca significa semplicemente che la cecitŕ non ha niente a che vedere con il fatto che i genitori o lui stesso (a questo proposito, Handb.: «certain rabbis thought that it was possible for a baby to sin while still in its mother’s womb, and that belief is also reflected here») abbiano eventualmente peccato.

03

 

Gv 09,03 ma chi si manifesten sas ňberas de Deus in isse

 

SS 17.02.05 Greco: hina phanerōthē ta erga tou theou en autō (= a tales / de manera chi s’esseren mustradas sas ňberas de Deus in isse?). Da una nota di discussione AP all’edizione 2001/2002: «Sembra che Gesů stia mettendo un rapporto di finalitŕ intenzionale tra la malattia e l'azione di Dio, quasi che Dio abbia causato la malattia per poter poi far vedere quanto č bravo. In realtŕ, la particella greca ina del v. 3 ha un valore non solo finale ma anche risultativo: questo fatto dŕ l'occasione di mostrare la gloria di Dio: tutto dipende da quello che facciamo dopo averlo visto». Domanda: potremmo dire: ma est chi si devian mustrare in isse sas ňberas de Deus? Oppure: ma est chi Deus aiat de mustrare in isse sas ňberas suas? O ancora: ma est chi Deus, gai, diat aer pňtidu mustrare in isse sas ňberas suas? O infine: ma est chi Deus, gai, at pňtidu mustrare in isse sas ňberas suas? Vulgata: sed ut manifestetur opera Dei in illo. CEI 74: ma č cosě perché si manifestassero in lui le opere di Dio. Modificato da CEI 97 in: ma č perché in lui siano manifestate le opere di Dio. BBE: it was so that the works of God might be seen openly in him. ESV: but that the works of God might be displayed in him. NAB: it is so that the works of God might be made visible through him. BFC: Il est aveugle pour que l'oeuvre de Dieu puisse se manifester en lui. FBJ: mais c'est afin que soient manifestées en lui les oeuvres de Dieu. TOB: Mais c'est pour que les oeuvres de Dieu se manifestent en lui!

 

AP 18.02.05 Intanto, ecco cosa dice il Word Biblical Commentary, ad locum: «Grammatically να φανερωθ could be construed as an imperative: “Let the works of God be displayed in him!” For such a construction cf. Mark 5:23; Eph 5:33:2 Cor 2:7: possible Johannine instances are 14:31; 15:25: see C. F. D. Moule, An Idiom Book of NT Greek [Cambridge: CUP 1953] 144—45, with literature there cited, and N. Turner in Mouhon’s Grammar of NT Greek 3:95. The chief reason for hesitating to adopt this rendering is the comparable thought in 11:4».

A parte l'esitazione a partire dal confronto con 11,4, il senso nel movimento del testo mi sembra proprio quello indicato dalla nota. Di fronte al modo di fare teologia dei discepoli (e di molti teologi oggi) sulle spalle della gente, tipo Domenica In, discutendo in modo accusatorio sui peccati degli altri (parlare di "peccato" significa chiamare in causa Dio), anche Gesů fa teologia, cioč anche Gesů chiama in causa Dio nei problemi del quotidiano, ma non per accusare : il modo con cui Dio sarŕ messo in causa dipende non da quello che hanno fatto gli altri prima (e di male), ma da quello che farŕ Gesů (e di bene, non di chiacchere) in quell'unico momento possibile che č il presente. Questo č il modo con cui io inizio a leggere questa pagina a scuola nel corso di Giovanni. Mi accorgo che la nota del WBC mi fornisce un buon motivo grammaticale di sostegno a questa interpretazione contestuale (che supera la difficoltŕ del confronto con 11,4, dove in realtŕ il contesto č molto simile e dove io non vedo la difficoltŕ che ci vede Beasley-Murray).

In sardo, io eviterei le traduzioni che potenziano il carattere giŕ abbastanza "prudente" dell'indole linguistica del sardo (a differenza della cosiddetta "cultura dell'indicativo"), anche se non so se abbiamo qui un caso corrispondente a ciň che dice Placido Cherchi nelle pagg. 156 circa del volume B. Bandinu - P. Cherchi - M. Pinna, Identitŕ scuola cultura, Domus de Janas 2003)».

 

SS 18.02.05 In un sussulto di memoria credo di aver trovato la soluzione:

Mc 14,49: Greco: all’hina plērōthōsin hai graphai;

plērōthōsin: congiunt. aor. pass., 3a pers. plur., di plēroō;

da noi tradotto a suo tempo: Ma chi si cumpran sas iscrituras!

Gv 09,03: Greco: all’hina phanerōthē ta erga tou theou en autō; phanerōthē: congiunt. aor. pass., 3a pers. sing. di phaneroō;

la costruzione č identica: dunque, possiamo tradurre allo stesso modo: Ma chi si manifesten sas ňberas de Deus in isse!

Quanto a manifestare (per i talebani del sardo):

Latino: manifesto as, avi, atum, are = manifestare, mostrare, rivelare [Castiglioni-Mariotti, Vocabolario della Lingua Latina].

Italiano: manifestare.

Inglese: to manifest = to show (something) clearly, through signs or actions [Cambridge International Dictionary of English].

Francese: manifester = exprimer, faire connaître, donner des preuves de [Nouveau Petit Larousse].

Spagnolo: manifestar = declarar, dar a conocer abiertamente. [Diccionario Manual Vox].

Portoghese: manifestar = manifestare, palesare [O Dicionário Portuguęs, Porto Editora].

Catalano: manifestar = dimostrare, manifestare, esprimere [Diccionari Catalŕ-Italiŕ, Enciclopčdia Catalana].

Rumeno: a (se) manifesta = manifestare, manifestarsi [Dizionari Vallardi].

Il termine, nelle due varianti, č presente in: Casciu, Casu, Espa, Melis, Porru, Puddu, Rubattu, Spano. Assente in Pittau, che ha, a partire dall’italiano manifestare: bocare a campu o a pizu / bogai a pillu: espressioni palesemente inutilizzabili qui. Per l’it. “manifestare” Lepori ha espressai. Per una soluzione di tipo piů “quotidiano” rispetto

a manifestare potremmo ricorrere a mustrare.

 

AP 18.02.05 Mi sembra che renda bene l'idea. Anch'io preferirei il verbo "manifestare".  

 

03

Gv 09,04 operai

detto cosě, oggi pensiamo ad un'operazione chirurgica. Ditzionariu  scrive "oberai". Ma forse si dovrebbe riflettere sull'insieme delle frasi con questo verbo e con il sostantivo "operas".

 

Gv 09,04 cheret chi nois oberemus sas ňberas

 

SS 17.02.05 Questa sorta di accusativo interno č presente nel testo greco: hemas dei ergazesthai ta erga.

04

 

Gv 09,04 Lompit sa noti candu

se si vuol alludere piů chiaramente alla "notte" della morte di Gesů, si puň usare il progressivo "Sa noti est lompendi, candu...".

 

Gv 09,04 candho si ndh‘enit su note

 

SS 17.02.05 Greco: erchetai nux. CEI 94 e 97: poi viene la notte, quando nessuno puň piů agire. Posca/daboi/a pustis non hanno riscontro nel testo greco. Le inglesi ESV, NAB, NAS, NAU, NIB, NIV: night is coming. NJB: the night will soon be here. La catalana BCI: perň ara s'acosta la nit = pero como si ndh’est acurtziendhe su note. Nota AP all’edizione 2001/2002: «se si vuol alludere piů chiaramente alla "notte" della morte di Gesů, si puň usare il progressivo "Sa noti est lompendi, candu..."». Potremmo adottare quest’ultima soluzione (v. BCI), sempreché restiamo entro i confini di una traduzione formale. Su die / su note (al masch.) significano rispettivamente: su tempus de a de die (de sa lughe) / su tempus de a de note (de s’iscuru).

 

AP 18.02.05 E’ vero che č presente la metafora della notte = momento della morte di Gesů, ma non č necessario esplicitarlo quasi fosse il primo senso del testo. La metafora luce-tenebra č presente nel vangelo di Gv fin dal prologo, e funziona anzitutto nel suo significato naturale di doppia componente in tensione dell'intera giornata (fatta di sei ore di luce e sei ore di buio: cf 11,9 ! ), e a dir il vero io preferisco lasciare l'espressione anzitutto nel suo significato parabolico naturale. Anche altre volte (cf Nicodemo e il vento in Gv 3,8) Gesů parte dal funzionamento naturale delle cose per trarne un insegnamento su un altro piano della storia. In questo senso, si potrebbe anche aggiungere "poi / posca", ma non mi sembra necessario. Con gli stessi diritti, si potrebbe semplicemente spostare il "quando" e dire "quando viene la notte nessuno...".

 

SS 18.02.05 Se non ho capito male, potremmo mettere da parte l'idea della forma progressiva (“si ndh'est benzendhe su note e duncas cheret chi fatemus su chi devimus fagher pro chi sas ňberas de Deus si potan mustrare innantis chi 'enzat mancu su die, candho no s'at a poder piůs oberare”), in qualche modo legata al tempo e quindi alla prossima morte di Gesů e in relazione al fatto che “sas ňberas de Deus si manifesten in su tzegu”, e dare una soluzione di tipo atemporale e valida in linea generale (ma applicabile, anche, per ciň stesso, al caso concreto del cieco) ed eliminando anche il posca? In caso affermativo, potremmo non seguire strettamente il testo, anticipandho il candho e dire piň o meno, non "Piusaprestu, cheret chi nois oberemus sas ňberas de Su chi m'at imbiadu fintzas chi est die; si ndh’est acurtziendhe su note, candho niune podet oberare", ma invece "ma chi si manifesten/mustren sas ňberas de Deus in isse! Piusaprestu, cheret chi nois oberemus sas ňberas de Su chi m'at imbiadu fintzas chi est die; candho 'enit su note, niune podet (piůs) oberare"?.  

 

AP 19.02.09 Si, tralascerei la forma progressiva. Ma tralascerei anche "Piusaprestu", in quanto il passaggio non č avversativo. Il legame logico apparirebbe anzi di piů usando magari (ma solo se...) un qualcosa che indichi un leggero passaggio causativo, come "aici / gai".

 

SS 19.02.09 D’accordo.

In conclusione, ne deriva la traduzione proposta sopra:  Gv 09,03 Rispondheit Gesůs: "No est pro pecadu sou o de su babbu e de sa mama, ma chi si manifesten sas ňberas de Deus in isse! Gv 09,04 Gai cheret chi nois oberemus sas ňberas de Su chi m'at imbiadu fintzas chi est die; candho si ndh’enit su note, niune podet oberare.

04

 

Gv 09,05 de su mundu : piů chiaro se si dice "po su mundu" ?

Gv 09,06 postu : lettura di un manoscritto ma derivante dal verbo usato al v. 15. Nel caso si usasse questo verbo bisognerebbe evitare di dire che glielo ha messo "negli occhi".

Gv 09,07 a ti sciacuai : mi sembrerebbe anche piů naturale mantenere in sardo i due imperativi greci, come del resto vedo al v. 11, magari anche chiarendo : "bai e sciacuadě sa faci...".

Gv 09,07 a sa torrada nci biat : due cose:

1) non č molto eufonico da pronunciare, e una pronuncia cosě accorciata non dŕ l'importanza dovuta al verbo "vedere";

2) "a sa torrada" lascerebbe capire che il cieco č tornato lŕ dove era Gesů prima, ma questo non č il caso. O lasciare letteralmente il verbo generico, come in Seu (e nd'est benniu ca ci bidiat), oppure, visto che si nominano i vicini di casa, dire che siccome ci vedeva č tornato a casa (ma non m pare necessario)?

Gv 09,08 ca fiat unu pedidori :  tutta la frase mi sembra pesante a causa del voler mantenere una traduzione molto letterale, anche se, del resto, solo in parte. Infatti, theorountes prima e prosaitôn dopo sono participi presenti, e mi sembrerebbero meglio rimandare a un'azione abituale, quasi atemporale. Si tratta anche quindi di tradurre rimandando sempre a questa situazione continuata (e non di una sola volta, prima del miracolo). Qualcosa come "quelli che erano abituati a vederlo prima  chiedere l'elemosina", che in sardo campidanese mi suona come "is chi usŕnt a ddu bi pedendi sa limůsina"; "non č questo l'uomo che era solito stare seduto a chiedere l'elemosina?"

 


Gv 09,10 si ponzein a li narrer

 

SS 19.02.05 Il verbo e il tempo del vb. nel testo greco (elegon, impf. di legō) sono gli stessi del precedente v. 9. Qui ho fatto ricorso, per rendere piů vario il racconto, a si ponzein a..., come abbiamo fatto in queste traduzioni per molti altri imperfetti.

 

10

Gv 09,11 cumentzau a biri:  interpretando l'aoristo come ingressivo. v. 11 e v. 15 stesso aoristo.

Gv 09,14 Fiat propiu unu sabudu : forse in sardo l'ordine risulta piů naturale se si lascia la menzione del sabato alla fine: "(Ma) Sa dě candu ... fiat propriu unu sabudu / Ma candu ... fiat propriu una dě de sabudu".

Gv 09,15 M’at frigauil verbo (epitithemi metter sopra) č al v. 15 diverso da quello usato ai vv. 6.11. In piů, forse č preferibile, soprattutto in questa espressione, evitare il verbo "frigai", dal momento che si dice altrettanto bene "passai".

 

 

Gv 09,16 Cust’omini no est de Deus

mi sembrerebbe rendere meglio l'idea implicita di impossibilitŕ se si dice (e mi sembra piů conforme al greco) : "Custu non est omini de Deus, ..."

 

Gv 09,16 No est ňmine de Deus cussu

 

SS 19.02.05 Greco: ouk estin houtos para theou ho anthrōpos. Letteralm.: no est custu dae Deus s’ňmine.

 

16

Gv 09,16 castiat a su sabudu

si dice in sardo "castia a una legi"? Se necessario, si puň anche piů chiaramente dire "fa di sabato quello che non si puň fare" o qualcosa di simile.

Gv 09,16 custu sinnalis?

anzitutto: custu opp. custus? Inoltre, sarŕ che bisogna farci l'orecchio, ma "sinnalis/signalis" mi resta un po' di traverso, e chissŕ perché "sinzos/signos" scende meglio.

Gv 09,16 biscoidu (iscorriu)

DLCS ha il verbo  "biscodiai", ma non il sostantivo, con allora il solito problema delle metatesi. biscodiŕi, vrb esser in disacórdiu, a iscórriu is Giudeus biscodianta sempri cun is Samaritanus (Ev.).

16

 

Gv 09,17 giai chi

piccolo problema in questo versetto: c'č due volte la particella  oti,  che la prima volta viene interpretata come "dal momento che, riguardo al fatto che", mentre la seconda viene tralasciata come indicatore introduttivo di discorso diretto : (che) Č un profeta". Di per sé niente di strano che un medesimo termine possa avere due sensi diversi anche nella stessa frase. Alcuni suppongono un originale aramaico con un pronome relativo, ipotesi, che al di lŕ della sua bontŕ, potrebbe anche suggerire una traduzione "de issu chi t'at abertu is ogus".

 

Gv 09,17 chi t’at abbertu sos ojos

 

SS 19.02.05 Da nota AP alla versione 2001/2002: « Piccolo problema in questo versetto: c'č due volte la particella  oti,  che la prima volta viene interpretata come "dal momento che, riguardo al fatto che", mentre la seconda viene tralasciata come indicatore introduttivo di discorso diretto : (che) Č un profeta". Di per sé niente di strano che un medesimo termine possa avere due sensi diversi anche nella stessa frase. Alcuni suppongono un originale aramaico con un pronome relativo, ipotesi, che al di lŕ della sua bontŕ, potrebbe anche suggerire una traduzione "de issu chi t'at abertu is ogus"».

 

Nella traduzione che propongo il primo chi (chi t’at abbertu sos ojos) non č da intendere come pronome relativo, ma č da intendere proprio nel senso di “dal momento che”. Esempio di uso quotidiano: No bi ‘essas a-i cust’ora, chi est fatendhe fritu. Il secondo chi  č invece una semplice congiunzione che riprende, sottintendendolo, il verbo contenuto nella domanda: Ite ndhe naras de isse? – (Naro) chi est profeta.

 

Gv 09,17 Unu profeta

tanto per un certo effetto e per rinverdire le radici latine, io suggerirei di togliere l'articolo : "Profeta est". Tanto per dire e per provare.

17
 

Gv 09,18 iat

domanda per mia istruzione, "iat" e "aiat" sono la stessa cosa grammaticalmente? Mi sembra che ne avevamo giŕ accennato una volta, ma ...

 

Gv 09,18 aiat

 

SS 19.02.05 Rispondo al Prof. Pinna (v. note all’edizione 2001/2002): aiat, come ha giŕ chiarito in altra occasione Antioco Ghiani, č la versione logudorese del corrispondente di “avere” (= aer).

 

18

Gv 09,19 pregontau e nau: in altri casi abbiamo evitato una ripetizione simile (che risulta poco naturale), ricorrendo a "dd'ant fatu custa pregunta", opp. "dd'ant pregontau aici", o piů in genere "dd'ant pregontau nendiddi". O altro. In ogni caso, io preferisco mantenere in sardo questo uso semitizzante, perché mi sembra titpico dell'uso orale, che deve rendere "sonoro" ciň che poi l'uso letterario della lingua rende con un segno visivo, cvome quello dei "due punti". Ma parlando, non posso dire: "due punti", o "aperte virgolette" (anche se i giornalisti sono costretti a farlo per motivi giuridici...).

Gv 09,20 Scieus ca : non mi sembra naturale come incisivitŕ in questo contesto. Come minimo, mi sembra meglio aggiungere (cf Seu) il pronome "Nosu" (a proposito, come si dovrebbe scrivere? Nos? Nosatrus? ). Si potrebbe anche pensare: "Su chi scieus est ca custu est fillu nostru e ca ... ma comenti mai immoi nci bidi, custu non ddu scieus, e no scieus nimmancu ... " .

Gv 09,22 Su babbu e sa mamma : mi sembra piů incisivo l'ordine del greco. Perché cambiare?

Gv 09,22 is Giudeus : oggi non č solo politically correct tradurre "i capi/le autoritŕ dei giudei", ma forse anche storicamente e contestualmente corretto.

Gv 09,22 detzidiu: per suntithemi, mi pare che in altra occorrenza avevamo detto qualcosa su questa radice, ma non ricordo. Forse avevamo detto che č meglio mantenere il senso di "essere d'accordo, trovarsi insieme" (cf lc 22,5).

Gv 09,22 fiat bogau: sintatticamente? naturalezza? semplicitŕ? Se si ritiene opportuno, si possono chiarire i pronomi, ad esempio per Gesů che č da molto che non si nomina.

Gv 09,22 calancunu : ho l'impressione che questo sia uno di quei termini di cui bisognerŕ controllare la scrittura (cedi lettera di Puddu e Commissione Regionale)

Gv 09,22 Cristus : mi pare che, conformemente anche a quanto visto nell'ultima traduzione francese, avevamo deciso di mettere "Cristo"solo quando questo termine č usato come nome personale di Gesů (uso ormai cristiano), ma di tradurre "messias" quando si fa riferimento alla funzione.

Gv 09,24 Torra gloria a Deus : letteralmente, d'accordo. Ma č giusto tradurre letteralmente delle frasi idiomatiche? C'č chi dice di no, e propone ad esempio "Promise before God that you will tell the truth!".

Ma ragioniamo. D'accordo, il senso č di essere messo sotto giuramento, in quelle circostanze in cui uno deve riconoscere davanti a Dio la propria colpa (si cita Giosuč 7,19). Solo che a questo punto ci si accorge del legame per contrasto con l'inizio del racconto. Secondo Gesů, il fatto che il cieco era cieco non doveva dare l'occasione di parlare di peccato ma di riconoscere la "gloria di Dio" che libera il cieco (d'accordo il termine "gloria"non č usato qui, ma lo sarŕ in 11,4 per Lazzaro in un contesto perfettamente simmetrico); per i capi giudei, invece, il cieco deve riconoscere per giuramento che la sua malattia č da sempre in relazione con il peccato, non solo prima ma anche ora, dal momento che č stato guarito in modo "peccaminoso". Il cieco dovrebbe riconoscere che la sua malattia č stata ora occasione di peccato, ma in realtŕ era stata anche occasionata dal peccato. Ciň che alla fine i capi giudei diranno esplicitamente: "sei nato tutto nei peccati" (v. 34).  La "gloria di Dio" č perciň una figura discorsiva che č meglio lasciare in evidenza, perché č proprio essa che fa la differenza tra Gesů e i capi giudei. A questo punto il problema č come tradurre in modo tale che il lettore si ricordi o dei contenuti del dibattito dell'inizio di questo racconto (peccato-gloria di Dio) oppure che si ricordi (in anticipo) della opposizione malattia-morte/gloria nel racconto di Lazzaro. (ciň che a dir la veritŕ penso che i lettori non facciano mai, e nemmeno gli esegeti di professione...).

Insomma, si confermerebbe che certo č bene tradurre il senso con chiarezza, ma anche che tralasciare le immagini o le figure per dire un senso astratto č una perdita notevole per il funzionamento del testo.

In pratica, mi sembra opportuno lasciare il termine "gloria", ma forse introdurre il verbo "torrai" non so se aiuti a vedere le connessioni suggerite. Si tratta forse di una espressione idiomatica in sardo? Quando la si usa? Io tradurrei il verbo "dare" con il verbo usato all'inizio "ammosta". Gesů "mostra  la gloria" in ciň che fa, i farisei chiedono al cieco di "mostrare la gloria" riconoscendo il suo e l'altrui peccato. Una bella differenza.

Gv 09,24 chi fiat tzrupu : d'accordo per traduzione letterale, solo che sembra che sia ancora cieco. Perché non inserire "l'uomo che era nato cieco" ? o che "era stato cieco" ?

 

 

Gv 09,27 no azis aiscultadu... torrare a intendher

 

SS 19.02.05 Il vb. greco qui tradotto prima con aiscultare e poi con intendher č sempre akouō, ma mi č parso piů logico, in relazione al contesto, tradurlo prima con l’uno e poi con l’altro dei suoi due significati.

 

27

 

 

Gv 09,28 dd’ant insurtau : forse anche qui si potrebbe pensare a un aoristo ingressivo: "ant cumintzau a dd'insurtai... " (scrittura in DLCS "intzurtai").

Gv 09,34 totu intreu : questione di registro. Se si vuole sottolineare la totalitŕ meglio dire "ses nasciu e pesau totu in mesu de is pecaus, e tui bolis ... "

Gv 09,35 dd’at agatau e dd’at nau : in questo caso, tradurre il participio aoristo piů letteralmente darebbe meglio il senso che Gesů lo ha "cercato e trovato": "candu dd'at agatuau, dd'at nau".

Gv 09,39 po unu giuditziu : in posizione enfatica in greco; perché non mantenerla? Inoltre, trattandosi chiaramente di un "evento" e non di una "cosa" perché non chiarire "per fare un giudizio"? In piů, si potrebbe dire piů chiaramente che non si tratta di giudicare per condannare (cf 3,17), ma per far operare una distinzione tra chi vede e chi non vede, tre chi crede e chi non crede (in effetti, anche materialmente, dopo il miracolo, chi non vede piů bene sembrano proprio quelli che erano abituati a vedere il cieco, quando discutono dicendo: č lui o non č lui? non č lui, ma gli somiglia! Sono io!).

Gv 09,40 No ca seus tzrupus nosu puru?: dovrebbe essere chiaro che la domanda si aspetta una risposta negativa. Cosě come sono le cose, dipenderŕ da me, ma non mi risulta tanto chiaro. Sarebbe piů chiaro ad esempio: "De seguru, non as a bolli nai ca seus tzurpus nosu puru?".

Gv 09,41 fiais chentza de pecau : se si potesse chiarire, non sarebbe male. E a questo punto mi chiedo se non converrebe, giŕ ai vv. 2-3 cambiare il vocabolario da "pecau" a "curpa".

Ad esempio: "Chi fiais tzrupus, non nd'iais a tenniri curpa; ma imoi chi narais: Nosu nci bieus!, sa curpa de bosatrus abarrat».