Š Vangelo di Luca 2001. Traduzione
in sardo campidanese, variante del Sarcidano isilese,
di Antioco e Paolo Ghiani.
Consulenza
esegetica di Antonio Pinna.
pubblicata su
Vita Nostra 2000, anno 40, n. 44,
Domenica 10 dicembre 2000, p. 7:
Lc 3,10-18 e passi paralleli di Mt 3,11-12; Mc 1,7-8; Gv 1,26-27
In neretto le parole esclusive di un vangelo. In corsivo le parole comuni ai tre vangeli sinottici o anche a Giovanni. In corsivo sottolineato le parole che Luca e Matteo prendono forse dalla fonte Q, indipendentemente da Marco. A parole uguali in sardo corrispondono parole uguali in greco.
Luca 3,10-18
310 E sa genti ddi pregontāt (a Giuanni), narendi: ĢTandus ita eus a fai?ģ 11 E
arrespundendi ddis narāt: ĢChini tenit duas bestis ndi fatzat parti a chini no
ndi tenit, e a chini tenit mandiari
fatzat sa matessi cosaģ.
12 Fiant andaus fintzas e datzieris po si
batiai e ddant nau: ĢSu maistu, ita eus fai?ģ. 13 Issu tandus ddis at nau: ĢNon pretendais prus de
cantu sant cumandau.
14 Fintzas e unuscantu sordaus ddi pregontānt, narendi: ĢE fintzas e nosu ita eus fai?ģ. E ddis at nau: ĢNo axagareis a nemus e non ndi scrufais nudda a nemus e cuntentaisė de sa paga cosa de bosatrusģ.
15 Sigomenti sa genti fiat abetendi e totus fiant arrexonendi in coru insoru po su contu de Giuanni chi non fessat issu su Messia, 16 Giuanni at arrespustu narendi a totus:
ĢDeu si bātiu cun ācua feti; ma benit cussu chi
est prus forti de mimi, a issu non seu bonu de ndi ddi scapiai sa corria
de is sāndullus: issu sat a batiai in Spėritu santu e fogu.
17 Sa pālia de bentulai issu dda portat in
sa manu sua po illimpiai saxrola sua e po incungiai su trigu
in su stāulu cosa sua; sa palla, a simbessi, ddat a
abbruxai cun fogu chi no si ndi studat.
18 Aici duncas narendi cun sentidu medas e
atras cosas, donāt novas bonas a su pōpulu.
Deu si battiu in ācua feti po si fai furriai de
penzamentu, ma cussu chi benit apustis miu est prus forti de mimi, a
issu non seu bonu de ndi ddi pigai is sāndullus ;issu
sat a batiai in Spėritu santu e fogu.
Sa pālia de bentulai issu dda portat in sa manu sua e at a illimpiai saxrola sua e at a incungiai su trigu suu in su stāulu cosa sua; sa palla, a simbessi, ddat a abbruxai cun fogu chi non si ndi studat.
Mc 1,7-8: 7e predicāt narendi:
ĢBenit apustis miu cussu chi est prus forti de mimi, a issu non non seu
bonu, incrubendimė, de ndi ddi scapiai sa corria de is sāndullus.
8Deu sapu batiau cun ācua, ma issu sat a batiai cun Spiritu santuģ.
Gv 1,26-27 : Giuanni ddis at arrespustu narendi : Deu bātiu in ācua; in mesu de bosatrus ddu est unu chi bosatrus non conosceis, su chi benit apustis miu ; a issu non seu dėnniu deu e totu po ndi ddi scapiai sa corria de is sāndullus.