Š Vangelo di Luca 2001. Traduzione in sardo campidanese, variante del Sarcidano isilese, 
di Antioco e Paolo Ghiani. Consulenza esegetica di Antonio Pinna.

pubblicata su
Vita Nostra
2000, anno 40,
n. 44, Domenica 10 dicembre 2000, p. 7:
Lc 3,10-18 e passi paralleli di Mt 3,11-12; Mc 1,7-8;
Gv 1,26-27

Luca 3,10-18 passi paralleli

In neretto le parole esclusive di un vangelo. In corsivo le parole comuni ai tre vangeli sinottici o anche a Giovanni. In corsivo sottolineato le parole che Luca e Matteo prendono forse dalla fonte Q, indipendentemente da Marco. A parole uguali in sardo corrispondono parole uguali in greco.

Luca 3,10-18 

310 E sa genti ddi  pregontāt (a Giuanni), narendi: ĢTandus ita eus a fai?ģ 11 E arrespundendi ddis narāt: ĢChini tenit duas bestis ndi fatzat parti a chini no ndi tenit, e a chini tenit  mandiari fatzat sa matessi cosaģ.

12 Fiant andaus fintzas e datzieris po si batiai e dd’ant nau: ĢSu maistu, ita eus fai?ģ. 13 Issu tandus ddis at nau: ĢNon pretendais prus de cantu s’ant cumandau.

14 Fintzas e unuscantu sordaus ddi pregontānt, narendi: ĢE fintzas e nosu  ita eus fai?ģ. E ddis at nau: ĢNo axagareis a nemus e non ndi scrufais nudda a nemus e cuntentaisė de sa paga cosa de bosatrusģ.

15 Sigomenti sa genti fiat abetendi e totus fiant arrexonendi  in coru insoru po su contu de Giuanni chi non fessat issu su Messia, 16 Giuanni at arrespustu narendi a totus:

ĢDeu si bātiu cun ācua feti; ma benit cussu chi est prus forti de mimi, a issu non seu bonu de ndi ddi scapiai sa corria de is sāndullus: issu s’at a batiai in Spėritu santu e fogu.

17 Sa pālia de bentulai issu dda portat in sa manu sua po illimpiai s’axrola sua e po incungiai su trigu

in su stāulu cosa sua; sa palla, a s’imbessi, dd’at a abbruxai cun fogu chi no si ndi studat.

18 Aici duncas narendi cun sentidu medas e atras cosas, donāt novas bonas a su pōpulu.

 

Mt  3,11-12

Deu si battiu in ācua feti po si fai furriai de penzamentu, ma cussu chi benit apustis miu est prus forti de mimi, a issu non seu bonu de ndi ddi pigai is sāndullus ;issu s’at a batiai in Spėritu santu e fogu.

Sa pālia de bentulai issu dda portat in sa manu sua e at a illimpiai s’axrola sua e at a incungiai su trigu suu in su stāulu cosa sua; sa palla, a s’imbessi, dd’at a abbruxai cun fogu chi non si ndi studat.

 

Mc 1,7-8: 7e predicāt narendi: ĢBenit apustis miu cussu chi est prus forti de mimi, a issu non non seu bonu, incrubendimė, de ndi ddi scapiai sa corria de is sāndullus. 8Deu s’apu batiau cun ācua, ma issu s’at a batiai cun Spiritu santuģ.

 

Gv 1,26-27 : Giuanni ddis at arrespustu narendi : Deu bātiu in ācua; in mesu de bosatrus ddu est unu chi bosatrus non conosceis, su chi benit apustis miu ; a issu non seu dėnniu deu e totu po ndi ddi scapiai sa corria de is sāndullus.