© Vangelo di Luca 2001. Traduzione in sardo logudorese di Socrate Seu.
Consulenza esegetica di Antonio Pinna.
 

Lc 22,1-71

 

 

 

22,1 Fit acurtzu a sa festa de sos Panes àtzimos, nada sa " Pasca ".
22,2 e-i sos satzerdotes mazores e-i sos òmines de sa lege chircaìan sa manera de che lu leare dae 'ia; difatis aìan timòria de su pòpulu

 

22,3 Sàtana intrèit tandho in Giudas, nadu Iscariote, chi fit de su grupu de sos Dòighi.
22,4 Andhèit e faeddhèit cun sos satzerdotes mazores e-i sos cumandhantes de s'àrdia de comente bi lis intregare.
22,5 E si ndh'allegrèin e cuncordèin de li dare 'inari,
22,6 Isse atzetèit e chircaìat su momentu 'onu pro bi lis intregare a cua dae sa zentòria.

 

22,7 Benzèit sa die de sos Panes àtzimos, candho si devìat bochire s'anzone de sa Pasca.
22,8 E imbièit a Pedru e a Giuanne nerzendhe : "Andhade a aprontare pro nois sa chena 'e sa Pasca, a tales chi la potemus mandhigare".
22,9 Issos tandho li nerzèin: "Inùe cheres chi aprontemus?"
22,10 E isse nerzèit: " Daghi azis a esser intrados in sa tzitade, bos at a abbojare un'òmine chi giughet una broca 'e abba. Andhade infatu a isse in sa domo inùe intrat.
22,11 E azis a narrer a su mere 'e domo: "Su mastru narat a tie: Inùe est s'aposentu ùe eo màndhighe sa chena 'e sa Pasca cun sos dischentes mios?"
22,12 E isse bos at a mustrare una sala manna in su pianu 'e subra, giai sistemada; aprontade inìe".
22,13 Andhèin e agatèin comente lis aìat nadu e aprontèin sa chena 'e sa Pasca.

 

22,14 E candho 'enzèit s'ora si setzèit a mandhigare e-i sos apòstulos cun isse.
22,15 E lis nerzèit: "Cun brama apo disizadu 'e mandhigare custa chena 'e sa Pasca cun bois, innantis de sos patimentos mios.
22,16 Difatis naro a bois chi pro nuddha ndh'ap'a mandhigare fintzas chi no si cumprat in su regnu 'e Deus".
22,17 E, leadu unu càlighe, torrèit gratzias e nerzèit: "Leàdelu e partìdelu tra bois.
22,18 Difatis bos naro chi no apo a bier prus de su frutu 'e sa 'ide fintzas chi no benzat su regnu 'e Deus".
22,19 E, leadu unu pane, torrèit gratzias, lu seghèit e lu dèit a issos nerzendhe: Custu est su corpus meu, ofertu pro 'ois: custu faghìdelu in s'ammentu 'e me".
22,20 E in sa matessi manera, pustis de àer chenadu, leèit su càlighe nerzendhe: "Custu calighe est s'alliantzia mia in su sàmbene meu, chi est derramadu pro 'ois.

 

22,21 Ma acò chi sa manu de chie m'est intreghendhe est cun megus subra sa mesa.
22,22 Ca su Fizu 'e s'Omine, segundhu su ch'est istabbilidu, si ch'andhat, ma arguai a-i cuss'òmine pro mesu 'e su cale est intregadu".
22,23 E comintzèin a chircare intre issos chie de issos esseret acanta a fagher custu.

 

22,24 Ndhe pesèin puru una cuntierra tra issos a chie intre issos esseret cunsideradu su prus mannu.
22,25 Isse tandho lis nerzèit: "Sos res de sas natziones ndhe sun donnos [las tenen podere issoro / las an in manos issoro / las dominan] e-i sos chi las an in podere sun giamados benefatores [e a sos chi las an in podere lis naran benefatores].
22,26 Bois pero no siades gai, ma su prus mannu intre 'ois si fatat su prus minore [su prus giòvanu / su prus pitzinnu], e chie cumandhat comente a su chi servit.
22,27 Difatis, chie est su prus mannu : su chi est sètzidu a sa mesa o su chi servit ? No est su chi est sètzidu a sa mesa? Et eo so in mesu a bois comente a su chi servit.
22,28 Bois sezis sos chi azis sighidu a istare cun megus in sas proas mias
22,29 et eo apronto pro 'ois unu regnu comente-i su Babbu l'at aprontadu pro me,
22,30 pro chi mandhighedas e bufedas a sa mesa mia in su regnu meu e setzedas subr'a tronos, zudichendhe sas dòighi tribù de Israele.

 

22,31 Simone, Simone: acò chi Satana bos at chircadu pro bos chilirare comente-i su trigu;
22,32 ma eo apo pregadu pro te, pro chi sa fide tua no benzat mancu, e tue, daghi as a esser cunvertidu, dae frimmesa [afòrtiga, cunfirma] a frades tuos".
22,33 Isse tandho li nerzèit: "Segnore, cun tegus so preparadu pro andare fintzas a sa presone e a sa morte".
22,34 Ma isse nerzèit: "Pedru, a tie ti naro chi oe su puddhu no at a cantare fintzas chi pro tres boltas apas negadu 'e mi connòschere".
22,35 E nerzèit a issos: "Candho bos apo imbiadu chena buscia ne bèrtula ne sàndalos, bos at mancadu calchi cosa?" Issos tandho nerzèin: "Nuddha!"
22,36 Pustis lis nerzèit: " Ma como chie possedit una buscia la lèet e-i su matessi chie possedit una bèrtula, e chie no ndh'at si 'endhat su cabbanu e si còmporet un'ispada.
22,37 Difatis bos naro chi bisonzat chi si cumprat in me custu chi b'est iscritu: "E istèit calculadu intre 'e sos fora 'e sa lege". Difatis totu su chi mi pertocat est apendhe su cumprimentu sou".
22,38 Issos tandho nerzèin : " Segnore, acò duas ispadas innoghe". Ma isse lis nerzèit: "Bastat!"

 

22,39 Ch'essèit e andhèit, comente costumaìat, a su Monte 'e sas Olìas; sos dischentes puru andhèin infatu a isse.
22,40 Giòmpidu a-i cussu logu, nerzèit a issos: "Pregade, pro no intrare in tentatzione".
22,41 E s'istejèit dae issos prus o mancu su tantu 'e un'iscuta 'e pedra. S'imbenujèit e pregaìat nerzendhe:
22,42 "Babbu, si cheres, istèjache custu càlighe dae me; pero no sa voluntade mia ma sa tua siat fata".
22,43 L'aparfèit tandho un'ànghelu dae su chelu pro lu cunfortare.
22,44 Intrèit in angustìa e si ponzèit a pregare cun prus forza e-i su suore si li fatèit comente piètas de sàmbene chi ruìan a terra.
22,45 Apustis si ndhe pesèit dae pregare, benzèit a ùe fin sos dischentes e los agatèit drommidos dae sa tristura.
22,46 E lis nerzèit: "Proite sezis drommidos? Pesadebbòndhe e pregade, pro no intrare in tentatzione".

 

22,47 Mentras ch'isse fit galu faeddhendhe, acò chi ndh'acudit una zentòria e-i su chi li naraìan Giudas fit andhendhe addainantis de issos e si acurtzièit a Gesùs pro si lu 'asare.
22,48 Tandho Gesùs li nerzèit: "Giudas, cun dunu 'asu intregas a su Fizu 'e s'Omine?"
22,49 Daghi sos chi fin a inghìriu a isse 'idèin su chi fit acanta a sutzeder, nerzèin: "Su Mastru, ferimus cun s'ispada?"
22,50 E unu de issos ferèit a s'isciàu de su satzerdote mazore e ndhe l'andhèit s'orija dresta.
22,51 Tandho Gesùs faeddhèit e nerzèit: "Agabbàdela! Bastat gai!" E li tochèit s'orija e lu sanèit.
22,52 Pustis Gesùs nerzèit a sos chi fin bènnidos contr'a isse, satzerdotes mazores e cumandhantes de s'àrdia de su tempiu e antzianos: "Comente contr'a unu bandhidu ndhe sezis bessidos cun ispadas e fustes.
22,53 Onzi die eo fia cun bois in su tempiu e no m'azis postu sas manos subra, ma custa est s'ora 'ostra e-i sa potentzia de s'iscurigore.

 

33,54 Pustis de l'aer arrestadu, che lu leèin e che l'intrèin a sa domo e su satzerdote mazore. Pedru ponìat infatu dae atesu.
22,55 Aìan atzesu unu fogu in mesu a sa corte, si setzèin tot'umpare a inghìriu e Pedru puru si setzèit in mesu a issos.
22,56 Una teraca, daghi lu 'idèit sètzidu acurtzu a su fogu, lu abbaidèit cun atentzione e nerzèit: "Custu puru fit cun isse".
22,57 Isse tandho neghèit, nerzendhe: "Fèmina, no lu connosco".
22,58 E unu pagu apustis, un'àteru daghi lu 'idèit nerzèit: "Tue puru ses de issos ".
22,59 E pustis chi che colèit prus o mancu un'ora, un'àteru asseguraìat: "A narrer sa veridade, custu puru fit cun isse, e difatis est Galilèu ".
22,60 Ma Pedru nerzèit: " Omine, no isco ite ses nerzendhe". E luego, mentras chi fit galu faeddhendhe, cantèit su puddhu.
22,61 E-i su Segnore si 'oltèit e fissèit sos ojos subr'a Pedru e Pedru s'ammentèit de sa paràula 'e su Segnore, candho l'aìat nadu: "Innantis chi su puddhu cantet, oe m'as a dennegare tres boltas".
22,62 Ch'essèit a fora e pranghèit cun amargura.

 

22,63 E-i sos òmiines chi fin tentendhe a Gesùs lu leaìan a befe e l'iscudìan,
22,64 li coberìan sos ojos e li naraìan: "Faghe su profeta! Chi est chi t'at iscutu?"
22,65 E àteras cosas meda li naraìan, frastimèndhelu.

 

22,66 E daghi si fatèit die, si reunèit su cunsizu 'e sos antzianos de su pòpulu, sos satzerdotes mazores e-i sos òmines de sa lege, e giutèin a isse a su sinèdriu issoro
22.67 e naraìan: "Si tue ses su Cristos, nàralu a nois". Isse tandho lis nerzèit: "Si bollu dia narrer, no mi diazis creer pro nuddha",
22,68 e si bos dia preguntare, no mi diazis rispòndhere pro nuddha.
22,69 Ma dae como innantis su Fizu 'e s'Omine at a esser sètzidu a manu 'ereta de sa potentzia 'e Deus.
22,70 Nerzèin tandho totus: "E duncas tue ses su Fizu 'e Deus?" Isse tandho lis nerzèit: "Bois nades chi eo lu so ".
22,71 E issos nerzèin : "Ite bisonzu tenimus de àteras testimonìas ? Nois etotu difatis l'amus intesu dae sa 'uca sua ".