© Vangelo di Luca 2004.
Traduzione dal greco in sardo campidanese, variante del Sarcidano isilese, di Antioco e Paolo Ghiani.
Traduzione dal greco in sardo logudorese di Socrate Seu.
Consulenza esegetica e filologica di Antonio Pinna e Antonio Piras.
Lc 22,01-13

(††) dopo un termine che appare solo una volta in tutto il Nuovo Testamento

(†) dopo un termine che appare solo una volta in Lc

L'accento delle parole, ove non indicato, cade sulla penultima vocale.

Ghiani 2000 Ghiani 2003 Seu Proposta 1 Modifiche  
 

Lc 22,01 E fiat acostendi sa festa de is Panis Àtzimus, sa chi ddi narànt Pasca,
 

Lc 22,02 e is predis maioris e is òminis de sa Lei cicànt comenti ndi ddu podiri bogai de mesu, ca timìant a su populu.

 

Lc 22,01 Si ndhe fit acurtziendhe sa festa 'e sos Panes àtzimos, sa chi li naraìan Pasca.

 

22,2 E-i sos satzerdotes mazores  e-i sos Òmines de sa lege chircaìan  sa manera de che lu leare dae 'ia; difatis, timìan su pòpulu

 

Lc 22,01 Fit acurtzu sa festa ‘e sos Panes Àtzimos, sa chi li naran “sa Pasca”,


Lc 22,02 e-i sos satzerdotes mazores e-i sos Òmines de sa Lege fin chirchendhe sa manera pro che lu leare dae ‘ia; difatis aian timòria ‘e su pòpulu.

 

 

Lc 22,03 Insaras s’aremigu nc’est intrau aintru de Giudas, su chi ddi narànt Iascariotu, chi fiat in su nùmeru de is Doxi (apostolus).

 

Lc 22,04 E issu si ndi fut andau e si fut fueddau cun is predis maioris e cun is capus de is guardias comenti si ddus (podiri) intregai.


 

 

Lc 22,03 Sàtana intreit tandho in Giudas, su chi li naraian Iscariotes, chi fit de su grupu ‘e sos Dòighi;

 

Lc 22,04 e isse andheit e faeddheit cun sos satzerdotes mazores e-i sos cumandhantes de s’àrdia de comente bi lis intregare.

 

Lc 22,05 E nd’ant tentu prexu e si funt postus de acordiu cun issu ca di donànt dinai.

 

Lc 22,06 E issu est abarrau de acordiu e cicàt  s’ora bona po si ddus intregai a iscusi de sa genti.

 

Lc 22,05 E-i cussos si ndh’allegrein e cuncordein de li dare ‘inari.

 

Lc 22,06 Isse tandho atzeteit e si ponzeit a chircare su momentu ‘onu pro bi lis intregare a cua dae sa zentòria.

 
 

Lc 22,07 E fut lompia sa dì de is Panis Atzimus candu bisongiàt a sacrificai is angionis de Pasca.

 

Lc 22,07 Benzeit, duncas, sa die de sos Panes Àtzimos, candho si deviat bochire s’anzone ‘e sa Pasca;

 

Lc 22,08 E (Gesus) at mandau a Perdu e a Giuanni narendi: «Baxi (andai) a aprontai sa (cena de) Pasca, po podiri papai».
 

Lc 22,09 E dd’ant nau: «Innui bolis chi aprontaeus?».
 

 

Lc 22,08 e Gesùs imbieit a Pedru e a Giuanne nerzendhe: “Andhade e aprontade pro nois sa chena ‘e sa Pasca, a tales chi la potemus mandhigare”.

Lc 22,09 Issos tandho li nerzein: “Inue cheres chi aprontemus?”.

 
 

Lc 22,10 E ddis at nau: «Apenas eis a intrai a citadi at a benni a s’atobiai un’omini, seidendinci una mariga de acua; poneiddi infatu fintzas a sa domu a innui nci at a intrai.
 

Lc 22,11 E narài a su meri de domu: «Su maistu ti narat: Innui est s’aposentu anca (innui) potzu papai s’angioni (sa cena) de Pasca cun is iscientis mius?
 

 

Lc 22,10 E isse nerzeit: “Daghi azis a esser intrados in tzitade, bos at a abbojare un’òmine chi giughet una broca ‘e abba. Ponìdeli fatu a sa domo ue intrat.

 

Lc 22,11 E nade a su mere ‘e domo: - Su Mastru ti narat: Inue est s’aposentu ue eo màndhighe sa chena ‘e sa Pasca paris cun sos dischentes mios? -.

 
 

Lc 22,12 E icussu s’at a amostai un’aposentu in susu, mannu e allichidìu, innì aprontai (sa cena).
 

Lc 22,13 E funt andaus e ant agatau comenti ddis iat nau e ant aprontau sa (cena) de Pasca.
 

 

Lc 22,12 E-i cussu bos at a mustrare una sala manna in su pianu ‘e subra, giai sistemada; aprontade inie”.

 

Lc 22,13 Andhein e agatein comente lis aiat nadu e aprontein sa chena ‘e sa Pasca.

 
 
     
         
         
     
         
     
     
   

Discussione

 Lc 22,01 Òmines

AP 21.03.04 Bisognerà decidere su maiuscole e minuscole e dare più attenzione già ora alla punteggiatura, tendendo a uniformare (almeno quando non implica scelte di interpretazione). Se si mette "Òmines de sa lege" (in campidanese stanno mettendo Lege in maiuscolo: qui avrebbe ragione Corraine...). Ci si potrebbe adeguare a Cei che mette tutto minuscolo (altrimenti bisognerebbe mettere in maiuscolo anche Sommi Sacerdoti e Scribi, ma mi sembra non conforme agli usi di oggi. Alcune volte, es. Cei, vedo in maiuscolo i temini di popolo per "Giudei", ma nons empre ad es. per Samaritani, Romani, ecc.). È vero che queste cose fanno parte della ultima tappa della verifica, ma in quanto scelte "editoriali" è più economico deciderle il più presto possibile.

NB. Preparare un "file di collaborazione" con un elenco di queste "scelte".

 

alto

   
   
   
   
   
   
   
   
   

 

 

Confronto sinottico traduzione campidanese Ghiani 1998-2003

© Vangelo di Marco 2003.
Traduzione dal greco in sardo campidanese, variante del Sarcidano isilese, di Antioco e Paolo Ghiani.
Traduzione dal greco in sardo logudorese di Socrate Seu.
Consulenza esegetica di Antonio Pinna

 Versetti

Ghiani 1998 Ghiani 1999-2000 Ghiani 2003 Modifiche

Discussione