(††) dopo un termine che appare solo una volta in tutto il Nuovo Testamento

(†) dopo un termine che appare solo una volta in Lc

L'accento delle parole, ove non indicato, cade sulla penultima vocale.

Lc 22,14 E candu est lompia s’ora, s’est setziu ___ e is Doxi apostulus cun issu,

Lc 22,14 E candho ‘enzeit s’ora si ponzeit in taula e-i sos apòstulos paris cun isse.

Lc 22,15 e ddis at nau: «Apu disigiau meda de papai custa Pasca cun bosatrus innantis de sunfriri (patiri) sa passioni mia,
 

Lc 22,15 E lis nerzeit: "Cun brama apo disizadu 'e mandhigare custa chena 'e sa Pasca paris cun bois, innantis de sos patimentos mios.

Lc 22,16 poita si nau ca no nd’apu a papai prus fintzas a candu no at a essiri cumprìa in s’arrenniu de Deus».
 

Lc 22,16 Bos naro, difatis, chi no ndh’apo a mandhigare, no, fintzas chi no si cumprat in su regnu 'e Deus".

Lc 22,17 E at pigau unu calixi, at torrau gratzias (a Deus) e at nau: «Pigai e fa(d)eisindi parti totus,

Lc 22,17 17 E leeit in manu  unu càlighe, torreit gràtzias e nerzeit: "Leàdelu e partìdelu tra bois.

Lc 22,18 poita si nau ca de imoi in susu no apu a bufai prus de su frutu de su sramentu fintzas a chi no at a lompiri s’arrenniu de Deus».

Lc 22, 18 Ca bos naro chi no apo a bier, no,  piùs de su frutu 'e sa 'ide fintzas chi no benzat su regnu 'e Deus".

Lc 22,19 E at pigau unu pani at torrau gratzias, dd’at pratziu e ddat donau a issus narendi: «Custu est su corpus miu donau (chi seu donendi) po bosatrus. Fa(d)ei custu po arregodu miu».

22,19 E, leeit unu pane, torreit gràtzias, lu segheit e lu deit a issos nerzendhe: “Custu est su corpus meu, ofertu pro 'ois: custu faghìdelu in s'ammentu 'e me".

Lc 22,20 E [at pigau] su calixi a sa propia manera apustis de ari cenau, narendi: «Custu calixi est s’Alleantzia noa in su sanguni miu, chi est derramau po bosatrus».

Lc 22,20 E gai matessi, pustis de aer chenadu, leeit su càlighe nerzendhe: "Custu càlighe est s'alliàntzia mia in su sàmbene meu, chi est derramadu pro 'ois.

Lc 22,21 «Ma ecu, imoi sa manu de icussu chi m’intregat est cun mimi in sa mesa.
 

Lc 22,21 Ma acò chi sa manu de chie m’est intreghendhe est cun megus subra sa mesa.

Lc 22,22 Ca su Fillu de s’omini si nd’andat comenti est istetiu detzidiu, ma ohi po cuss’omini chi megat de ddu intregai!».

Lc 22,22 Ca su Fizu ‘e Òmine, comente  est istabbilidu, si ch’andhat, ma iscuru a-i cuss’òmine pro mesu ‘e chie est intregadu”.

Lc 22,23 E issus ant cumentzau a si pregontai (chistionai) s’unu a s’atru e chini de issus iat a essiri po fai una cosa aìci.

Lc 22,23 E-i cussos comintzein a chircare tra issos matessi chie de issos esseret acanta a fagher cussu.

Discussione

alto