| |
© Vangelo di Luca 2004.
Traduzione dal greco in sardo campidanese, variante del Sarcidano
isilese, di Antioco e Paolo Ghiani.
Traduzione dal greco in sardo logudorese di Socrate Seu.
Consulenza esegetica e filologica di Antonio Pinna e Antonio Piras |
| Lc 22,47-53 |
(††) dopo un termine
che appare solo una volta in tutto il Nuovo Testamento
(†) dopo un termine
che appare solo una volta in Lc
l'accento delle parole, ove non indicato, cade sulla
penultima vocale |
|
Ghiani 2000 |
Ghiani 2003 |
Seu Proposta 1 |
Modifiche |
|
|
Lc 22,47 Megàt ancora de fueddai e ecu una truba de genti, e
icussu chi ddi narànt Giudas, unu de is Doxi apostulus, caminàt ananti
insoru e est acostau a Gesus po ddu basai. |
|
Lc
22,47 Mentras ch'isse fit ancora faeddhendhe, acò chi ndh'acudit una
zentòria e-i su chi li naraian Giudas fit andhendhe addainanti a issos e si
acurtzieit a
Gesùs pro si lu 'asare, |
|
|
|
Lc 22,48 E Gesus dd’at nau: «Giudas, cun nd’unu basidu tui
intregas a su Fillu de s’omini?». |
|
Lc 22,48
Tandho Gesùs li nerzeit: "Giudas, cun d-unu 'asu tue intregas su Fizu 'e
Òmine?" |
|
|
|
Lc 22,49 E is chi fiant impari cun issu, biendi su chi fiat po
sussediri ant nau: «Sennori, fereus (tocaus) de ispada?». |
|
Lc 22,49
Candho sos chi fin a inghìriu a isse 'idein su chi fit acanta a sutzeder,
nerzein: "Segnore, ferimus a ispada?" |
|
|
|
Lc 22,50 E unu de issus at fertu a su srebidori de su predi
maiori e ndi dd’at segau s’origa esta. |
|
Lc 22,50 E
unu ‘e issos fereit su teracu ‘e su sumu satzerdote e ndhe l'andhèit s'orija
dresta. |
|
|
|
Lc 22,51 Ma Gesus s’est postu a nai: «Lassai istai, bastat
aìci!». E dd’at tocau s’origa e dd’at sanau. |
|
Lc 22,51 Tandho Gesùs
faeddheit e nerzeit: "Agabbàdela! Bastat gai!" E li tocheit s'orija e lu
sanèit. |
|
|
|
Lc 22,52 Insaras Gesus at nau a icussus chi fiant andaus contras a
issu, predis maioris e capus de is guardias de su Tempru e Mannus: «Comenti
e contras a unu bandìu seis bessius cun ispadas e fustis! |
|
Lc 22,52 Posca Gesùs
nerzeit a sos chi fin bènnidos contr'a isse, satzerdotes mazores e
cumandhantes de s'àrdia ‘e su tèmpiu e antzianos: "Comente contr'a unu
bandhidu ndhe sezis bessidos cun ispadas e fustes.
|
|
|
|
Lc 22,53 Sendi ca donnia dì fia cun bosatrus in su Tempru, no m’eis
getau is manus a pitzus; ma custa est s’ora de bosatrus e su poderi
(potentzia) de su scuriu».
|
|
Lc 22,53 Onzi die eo
fia cun bois in su tèmpiu e no m'azis postu sas manos subra, ma custa est
s'ora 'ostra e-i sa potèntzia ‘e sas tènebras. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Discussione |
| |
alto
|
| |
|
| |
|
| |
|
| |
|
| |
|
| |
|
| |
|
| |
|
| |
|