| |
©
Vangelo di Luca 2004.
Traduzione dal greco in sardo campidanese, variante del Sarcidano
isilese, di Antioco e Paolo Ghiani.
Traduzione dal greco in sardo logudorese di Socrate Seu.
Consulenza esegetica di Antonio Pinna |
| Lc 22,54-62 |
|
(††) dopo un termine
che appare solo una volta in tutto il Nuovo Testamento
(†) dopo un termine
che appare solo una volta in Lc
l'accento delle parole, ove non indicato, cade sulla
penultima vocale |
|
Ghiani 2000 |
Ghiani 2003 |
Seu Proposta 1 |
Modifiche |
|
|
Lc 22,54 Insaras ndi dd’ant pigau e ndi dd’ant ingortu (leau) e
dd’ant fatu intrai a domu de su predi maiori. E Perdu ddu sodigŕt de
aillargu. |
|
Lc 22,54
Tandho l’arrestein e che lu leein e l'intrein a sa domo ‘e su sumu
satzerdote. Pedru poniat fatu dae atesu. |
|
|
|
Lc 22,55 E ant allutu unu fogu in mesu de sa pratza e si funt
setzius a ingiriu; e Perdu s’est setziu in mesu insoru. |
|
Lc 22,55 E
allumein unu fogu in mesu a sa corte, si setzein tot'umpare a inghěriu e
Pedru puru si setzčit in mesu a issos. |
|
|
|
Lc 22,56 Insaras una srebidora, biendiddu setziu acanta de su
fogu, dd’at beni castiau (fissau) e at nau: «Cust’omini puru fiat cun
issu». |
|
Lc 22,56 Ma
una teraca, daghi lu 'ideit sčtzidu acurtzu a su fogu, si l’abbaideit bene e
nerzeit: "Custu puru fit cun isse". |
|
|
|
Lc 22,57 Ma issu s’est nagau, narendi: «O sa femina, dču no ddu
connosciu!». |
|
Lc 22,57 Isse
tandho si negheit, nerzendhe: "Fčmina, no lu connosco". |
|
|
|
Lc 22,58 E apustis de unu pagheddu un’atru dd’at biu e at nau:
«Tui puru unu de icussus, ses!». Ma Perdu at nau: «O s’omini, dču no seu
de icussus!».
|
|
Lc 22,58
E daboi ‘e unu pagu, un'ŕteru candho lu 'ideit
nerzeit: "Tue puru ses de issos ". Ma Pedru nerzeit: "No chi no lu so!" |
|
|
|
Lc 22,59 E nc’est passada giai un’ora e un’atru insistiat, narendi:
«A nai sa beridai, custu puru fiat cun issu, ca difatis est Galileu».
|
|
Lc 22,59 E daghi che
coleit piůs o mancu un'ora, un'ŕteru si ponzeit a insistire nerzendhe: "A
narrer sa veridade, custu puru fit cun isse, e difatis est Galileu ". |
|
|
|
Lc 22,60 Ma Perdu at nau: «O s’omini, no iscěu ita est chi ses
narendi». E in su momentu chi fiat ancoa fueddendi unu caboni at cantau. |
|
Lc 22,60 Ma Pedru
nerzeit: " Ňmine, no isco su chi ses nendhe". E luego, mentras chi fit
ancora faeddhendhe, cantčit su puddhu. |
|
|
|
Lc 22,61 Insaras Gesus s’est furriau e at castiau a Perdu, e a
Perdu dd’est arregodau su fueddu chi dd’iat nau su Sennori, ca «Innantis
chi cantit su caboni, ňi, m’as a dennegai po tres bortas». |
|
Lc 22,61 E-i su
Segnore si 'olteit e fisseit sos ojos subr'a Pedru e Pedru s'ammenteit de
sas parŕulas de su Segnore, candho l'aiat nadu: "Innantis chi su puddhu
cantet, oe m'as a dennegare tres boltas". |
|
|
|
Lc 22,62 E nc’est bessiu a foras eat iscapau a prangiri unu
prantu marigosu. |
|
Lc 22,62
Ch'esseit a fora e piangheit cun amargura. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Discussione |
| |
alto
|
| |
|
| |
|
| |
|
| |
|
| |
|
| |
|
| |
|
| |
|
| |
|