| |
|
|
|
|
© Vangelo di Luca 2004.
Traduzione dal greco in sardo campidanese, variante del
Sarcidano isilese, di Antioco e Paolo Ghiani.
Traduzione dal greco in sardo logudorese di Socrate Seu.
Consulenza esegetica e filologica di Antonio Pinna e Antonio Piras. |
| Lc 23,01-24 |
|
(††) dopo un termine
che appare solo una volta in tutto il Nuovo Testamento
(†) dopo un termine
che appare solo una volta in Lc.
L'accento delle parole, ove non indicato, cade sulla
penultima vocale. |
Anonimo 1900
su Diodati |
Ghiani 2004 |
Seu Proposta 1 |
Modifiche |
|
|
23 1 Insras totus s' indi fianta pesaus e ddu hianta condusiu a
Pilatu;
2 e hianta cumenzau a ddu accusai, narendi: « Nosu heus agatau a custu
perturbendi sa nazioni e narendi chi non si depint pagai is tributus a
Cesari, e narendi chi issu est su Cristu, su Rei ». |
|
Lc 23,01 E totaganta
s’assemblea si ndhe peseit e lu giutein a sa ‘e Pilatu.
23,02 E comintzein
a l'acusare nerzendhe: "Amus agatadu a-i custu chi ndhe pesat abbolotu in
mesu a sa zente nostra, impedit de pagare sas tassas a Cèsare e narat
ch'isse est su Messias re". |
|
|
|
3 E Pilatu dd' hiat dimandau : « Tui ses su Rei de is
Giudeus? » E issu respundendi dd'hiat nau: « Tui ddu naras »
4 E Pilatu hiat nau a is capus de is saçerdotus e a is gentis: « Deu no
agatu in cust'omini nisciuna culpa ». |
|
Lc 23,03 Pilatu
tandho lu perrogheit nerzendhe: "Ses tue su re de sos Giudeos ?”. E isse li
rispondheit : " Tue lu naras ".
Lc 23,04 E Pilatu
nerzeit a sos satzerdotes mazores e a sos antzianos: "No agato neghe peruna
in cust'òmine". |
|
|
|
5 Ma issus instanta, narendi: « Issu commovit a su populu,
imparendi po totu sa Giudea, cumenzendi de sa Galilea finzas a innoi ».
6 E Pilatu, intendiu custu, hiat dimandau si s'omini fiat Galileu;
7 i hendu scipiu ch' issa fiat de sa giurisdizioni di Erodi, ddu hiat
mandau a Erodi, su cali, in cuddas dìs, s' agatàt issu puru in
Gerusalemmi. |
|
Lc 23,05 Ma issos insistian nerzendhe:
"Impùntziat su pòpulu insinzendhe in tota sa Giudea, daboi ‘e aer comintzadu
dae sa Galilea fintzas a innoghe".
Lc 23,06 Pilatu, daghi l'intendheit, pregunteit si cuss'òmine fit
Galileu.
Lc 23,07 E, daghi ischeit chi fit suta s'autoridade de Erode, che lu imbieit
a Erode, dadu ch’isse puru in cussas dies fit in Gerusalemme.
|
|
|
|
8 I Erodi, bistu a Gesus, s' indi fiat allirgau meda; poita de
meda tempus teniat disigiu de ddu biri, po is cosas chi ascurtát de issu;
e speràt de biri calincunu signali fattu de issu.
9 E ddi hiat fattu medas dimandas ; ma Gesus no ddi hiat arrespustu
nudda.
|
|
Lc 23,08 Erode, tandho, ‘idendhe a Gesùs, si ndh'allegreit meda:
difatis fit tempus meda chi lu cheriat bìder, sigomente ndh'aiat intesu
faeddhare e isperaiat de 'ider calchi signu ‘essidu dae isse.
Lc 23,09 E lu perrogheit fatèndheli meda preguntas, ma isse no li
rispondheit nuddha.
|
|
|
|
10 E fiant inguni is capus de is saçerdotus e is scrittoris de sa
lei, accusendiddu cun violenzia.
11 Erodi, cun is sordaus suus, a pustis de ddu hai ingiuriau e beffau,
ddu hiat bestiu de unu mantu biancu e ddu hiat torrau a mandai a Pilatu.
12 In cudda dì Erodi e Pilatu fianta benius amigus; poita, po su
passau, fiant istetius enemigus s' unu cun s' ateru. |
|
Lc 23,10 Inie, duncas, bi fin
sos satzerdotes mazores
e-i sos òmines de sa Lege,
chi l'acusaian
cun fortza.
Lc 23,11 Erode puru, tando, paris cun sos soldados suos, si ponzeit a lu
dispressiare. Lu leeit a befe, lu fateit bestire cun d-una 'este meravizosa
e che lu torreit a imbiare a Pilatu.
Lc 23,12 Erode e Pilatu sa die
diventein amigos. Difatis innantis fin in disamistade,
s'unu contr'a s'àteru.
|
|
|
|
13 E Pilatu, zerriaus impari is capus de is saçerdotus e is
magistraus e su populu,
14 ddis hiat nau: « Bosu mi heis portau ananti cust'omini comenti
perturbadori de su populu: i eccu, deu ddu hapu interrogau a sa presenzia
bosta, e no hapu agatau in cudd' omini nisciuna de is culpas, de is calis
ddu accusais. |
|
Lc 23,13 Pilatu tandho reuneit sos
satzerdotes mazores, sas autoridades e-i su pòpulu,
Lc 23,14 e lis nerzeit: "Mi ndh'azis batìdu cust'òmine coment’e unu chi
impùntziat su pòpulu e acò chi, daboi ‘e l’aer perrogadu in presèntzia
'ostra, no apo agatadu in cust'òmine peruna neghe de sas chi l'acusades.
|
|
|
|
15 Ma nè mancu Erodi; poita chi ddu hat torrau a mandai a nosu; i
eccu chi issu no hat fattu nisciuna cosa digna de morti.
16 Duncas ddu hapu a castigai e a pustis ddu hapu a lassai andai ». |
|
Lc 23,15 Ma nemmancu Erode ndhe l’at
agatadu : difatis ndhe l'at torradu insegus a nois e acò assoras chi nuddha
est istadu fatu dae isse chi meressat sa morte.
Lc 23,16 E duncas, daboi de l'aer fatu atzotare, l'ap'a lassare andhare
lìbberu.
|
|
|
|
17 E in dogna festa issu ddis depiat lassai liberu unu presoneri.
18 E totu sa genti hiat zerriau, narendi: « A morti cussu, e lassa
liberu a Barabba ».
19 Custu fiat istetiu ghettau in presoni po causa de un avolotu, cun
omicidiu, suççediu in sa çittadi. |
|
[17]
Lc 23,18 Ma issos abboghinein totugantos paris,
nerzendhe:
"Leachelu dae 'ia a-i cussu! Làssanos lìbberu a Barabba!"
Lc 23,19 Custu Barabba che l’aian postu in presone pro
una rebbellia chi b’aiat àpidu in sa tzitade e pro aer fatu una morte. |
|
|
|
20 De nou Pilatu ddis hiat fueddau, bolendi liberai a Gesus;
21 ma issus, a s' oppostu, zerriànt: « Poniddu in cruxi, poniddu in
cruxi! ». |
|
Lc 23,20 Pilatu tandho lis torreit a faeddhare e cheriat lassare
andhare lìbberu a Gesùs.
Lc 23,21 Ma issos abboghinaian nerzendhe: "A sa rughe! A sa rughe!”
|
|
|
|
22 E po sa terzia borta issu ddis hiat nau: « Ma ita mali hat
fattu issu? Deu no hapu agatau in issu nisciuna cosa digna de morti;
duncas ddu hapu a castigai e a pustis a lassai andai ». |
|
Lc 23,22 E isse lis nerzeit sa 'e tres
boltas: "E duncas, ite at fatu 'e malu custu? No l'apo agatadu peruna neghe
chi meressat sa morte: gasighì, pustis de l'aer fatu atzotare, l'ap'a
lassare andhare lìbberu”,
|
|
|
|
23 Ma issus fiant instanzia cun zerrius mannus, dimandendi chi
fessit postu in cruxi; e is zerrius insoru si fianta fendi prus fortis.
24 E Pilatu hiat sentenziau chi fessit fattu su chi dimandanta;
25 e ddis hiat liberau su chi fiat istetiu ghettau in presoni po avolotu e
morti, su cali issus hianta dimandau; e hiat lassau Gesus a sa voluntadi
insoru.
|
|
Lc 23,23 Issos tandho si ponzein a
insistire a boghes mannas, pedendhe chi esseret crutzificadu, e creschian
sas boghes issoro.
Lc 23,24 E Pilatu detzideit chi deviat esser fatu su chi pedìan issos
Lc 23,25 Lasseit andhare tandho lìbberu a-i cussu chi pro una rebbellia e
pro una morte che l’aian postu in presone, su chi issos fin pedendhe, e
intregheit a Gesùs a sa voluntade issoro. |
|
|
|
Discussione |
| |
alto
|
| |
|
| |
|
| |
|
| |
|
| |
|
| |
|
| |
|
| |
|
|
Traduzione dal greco in sardo campidanese, variante del
Sarcidano isilese, di Antioco e Paolo Ghiani.
|