30 Bessius de innì, andànt peri sa Galilea, e non boliat a ddu sciri nemus.

30 Bessius de innì, andànt peri sa Galilea, e non boliat a ddu sciri nemus.

30Bessius de innì, passànt peri sa Galilea, e non boliat a ddu sciri nemus.

31 Donàt imparu a is iscientis suus e ddis naràt: «Su Fillu de s’omini funt po dd’intregai a is manus de is ominis e dd’ant a bociri e, apustis mortu tres dis, at a arresuscitai».

32 E issus non cumprendiant custu fueddai e timiant a ndi ddi pregontai:
 

31 Ca donàt imparu a is iscientis suus e ddis naràt: «Su Fillu de s’omini est intregau a is manus de is ominis e dd’ant a bociri e, apustis mortu tres dis, at a arresuscitai».

32 E issus non cumprendiant custu fueddu e timiant a ndi ddi pregontai:

 31Ca donàt imparu a is iscientis suus e ddis naràt: «Su Fillu de s’òmini est intregau a is manus de is òminis e dd’ant a bociri e, apustis mortu tres dis, at a arresuscitai».

32 Issus no isciant custus fueddus e timiant a ndi ddi pregontai.

33 Fiant lompius a Cafarnau e candu fut aintru de domu ddis iat pregontau: «Ita fiais arrexonendi in sa bia?».

34Issus perou abarrànt citius, ca in sa bia iant chistionau, intra issus, e chini iat essiri su prus mannu.

35Tandus, apustis setziu, iat tzerriau is Doxi e ddis iat nau: «Chi unu bolit essiri su primu, at a depiri essiri s’urtimu de totus e su srebidori de totus».

36 E pigau unu pipiu, dd’iat postu in mesu insoru e imprassendiddu ddis iat nau:

37«Chini at a arriciri, a nomini miu, unu de i custus pipius, arricit a mimi. E chini arricit a mimi, no est a mimi chi arricit ma a chini m’at mandau».

33 Fiant lompius a Cafarnau e candu fut aintru de sa domu ddis iat pregontàt: «Ita fiais arrexonendi in sa bia?».

34 Issus perou abarrànt citius, ca s’unu cun s’atru, in sa bia, iant arrexonau e chini iat essiri su prus mannu.

35 Tandus, apustis setziu, iat tzerriau is Doxi e ddis iat nau: «Chi unu bolit essiri su primu, at a depiri essiri s’urtimu de totus e su srebidori de totus».

36 E pigau unu pipiu, dd’iat postu in mesu insoru e imprassendiddu ddis iat nau:

37 «Chini at a arriciri, a nomini miu, unu de i custus pipius, arricit a mimi. E chini arricit a mimi, no est a mimi chi arricit ma a chini m’at mandau».

33 E fiant lòmpius a Cafarnau e candu fut aintru de sa domu ddis iat pregontàu: «Ita fiais arrexonendi in sa bia?».

34 Ma issus abarrànt citius, ca s’unu cun s’atru, in sa bia, iant pigau fueddus po chini iat èssiri su prus mannu.
 

35Tandus, apustis sètziu, iat tzerriau a is Doxi e ddis iat nau: «Chi unu bolit èssiri su primu, at a dèpiri èssiri s’ùrtimu de totus e su srebidori de totus».

36E pigau unu pipiu, dd’iat postu in mesu insoru e imprassendiddu ddis iat nau:

37«Chini at a arriciri, a nòmini miu, unu de icustus pipius, arricit a mimi. E chini arricit a mimi, no est a mimi chi arricit ma a chini m’at mandau».