|
17 E candu fut bessencinci a sa bia,
ndi fut suncurtu unu tali chi ingenugau ananti suu ddi pregontàt: «Maistu
bonu, ita ap’a fai po eredai sa fida eterna?».
|
17 E candu fut
bessencinci a sa bia, ndi fut suncurtu unu tali
chi ingenugau ananti suu ddi pregontàt: «Maistu bonu,
ita ap’a fai po eredai sa fida eterna?». |
17 E candu fut bessendinci a sa bia,
ndi fut suncurtu unu tali chi ingenugau ananti suu ddi pregontàt: «Su
Maistu bonu, ita ap’a fai po eredai sa fida eterna?». |
|
|
18 Gesùs dd’iat arrespustu: «Poita mi naras bonu? Nemus est bonu, chi no
unu feti: Deus.
19 Connoscis is cumandamentus: non bociast, non fatzas farta a sa coia,
non furist, non fatzas su testimongiu frassu, onora a babu tuu e a mama
tua».
20 Tandus issu dd’iat nau: «Maistu, totu
custas cosas ddas apu arrispetadas giai de sa
gioventudi mia».
21 Gesùs tandus dd’iat castiau, dd’iat stimau
e dd’iat nau: «Una cosa feti t’amancat: bai, totu su chi tenis bendididdu
e donaddu a is poburus e as a tenniri unu tesoru in
su celu; agoa beni e sodigamì».
22 Issu intristau po custus fueddus, si ndi
fut andau afrigìu, ca fiat unu chi teniat propiedais mannas.
|
18 Gesùs dd’iat
arrespustu: «Poita mi naras bonu? Nemus est bonu, chi no unu feti: Deus.
19 Connoscis is cumandamentus: non bociast, non fatzas farta a sa coia, non
furist, non fatzas su testimongiu frassu, onora a babu tuu e a mama tua».
20 Tandus issu dd’iat nau: «Maistu, totu custas
cosas ddas apu arrispetadas giai de sa gioventudi mia».
21 Gesùs tandus dd’iat castiau, dd’iat stimau e
dd’iat nau: «Una cosa feti t’amancat: bai, totu su chi tenis bendididdu e
donaddu a is poburus e as a tenniri unu tesoru in su
celu; agoa beni e sodigamì».
22 Issu annuau po custus fueddus, si ndi fut
andau intristau, ca fiat unu chi teniat propiedais mannas.
|
18Gesùs dd’iat arrespustu: «Poita mi naras bonu? Nemus est bonu,
chi no unu feti: Deus.
19 Is cumandamentus ddus connoscis: non
bociast, non fatzas farta a sa coia, non furist, non fatzas su testimongiu
frassu, non fatzas trampanas, onora a babu tuu
e a mama tua».
20 Tandus issu dd’iat nau: «Su Maistu, totu
custas cosas ddas apu arrispetadas giai de candu fia
piciocu ».
21 Gesùs tandus dd’iat castiau, dd’iat tentu stima
e dd’iat nau: «Una cosa feti t’amancat: bai, totu su chi tenis bendididdu e
donaddu a is poburus e as a tenniri arrichesa in celu;
e toca, sodiga in fatu miu».
22 Issu annuilau po custus fueddus, si ndi fut
andau intristau, ca fiat unu chi teniat propiedais mannas.
|
|
|
23 E Gesùs, castiendusì a ingiriu iat nau a is iscientis suus: «Ta
traballosu at essiri, po is chi tenint arrichesas, a nc’intrai a
s’arrenniu de Deus!».
24 Is iscientis fuant spantaus po is fueddus suus. E
Gesùs arrespundendiddis iat nau torra: «Fillus mius, cumenti est
treballosu a nc’intrai a s’arrenniu de Deus!
25 Est prus facili po unu camellu a nci passai in d’unu cossu de agu che
po un’arricu a nc’intrai a s’arrenniu de Deus!».
26 E issus prus e prus spantaus, narànt intra issus:
«E chini s’at podiri sarvai?».
27Castiendiddus Gesùs iat nau: «Po is ominis non si podit fai,
no anch’est Deus, perou: ca anch’est Desus si podit
donnia cosa!».
|
23 E Gesùs, castiendusì a ingiriu iat nau a is iscientis suus: «Ta
traballosu at essiri, po is chi tenint arrichesas, a nc’intrai a s’arrenniu
de Deus!».
24 Is iscientis fuant spantaus po is fueddus suus. E
Gesùs iat arrespustu torra e ddis narat: «Fillus mius, cumenti est
treballosu a nc’intrai a s’arrenniu de Deus!
25 Est prus facili po unu camellu a nci passai in d’unu cossu de agu che po
un’arricu a nc’intrai a s’arrenniu de Deus!».
26 E issus prus e prus spantaus, narànt intra issus:
«E chini s’at podiri sarvai?».
27 Castiendiddus Gesùs iat nau: «Po is ominis non si podit fai,
no anch’est Deus, perou: ca anch’est Deus si podit
donnia cosa!».
|
23 E Gesùs, castiendusì a ingiriu iat nau a is iscientis suus: «Ita
traballosu chi at essiri, po is chi tenint is benis, a nc’intrai a
s’arrenniu de Deus!».
24 Is iscientis fuant spantaus po is fueddus suus. E Gesùs
iat torrau a arrespundi e ddis narat: «Fillus
mius, ita traballosu chi est a nc’intrai a s’arrenniu de Deus!
25 Est prus facili po unu camellu a nci passai in d’unu cossu de agu che po
un’arricu a nc’intrai a s’arrenniu de Deus!».
26 E issus prus e prus spantaus, si narànt is unus cun
is atrus: «E chini s’at podiri sarvai?».
27 Castiendiddus Gesùs iat nau: «Po is òminis non
si podit fai, ma non po Deus: ca dònnia cosa si podit fai po Deus». |
|
|
28 Perdu si fut postu a ddi nai: «Mi’, nosu
esus lassau totu e t’eus postu infatu».
29 Gesùs dd’iat arrespustu: «Si nau sa beridai:
non nci at nemus chi apat lassau domu, o fradis, o sorris, o mama, o babu,
o fillus, o cungiuas po mimi e po s’evangeliu,
30 chi no arriciat, imoi e totu, domus e fradis e sorris e mamas e fillus
e cungiaus impari cun trumentus e in su [tempus] benidori sa fida eterna.
31 Medas ant’essiri de primus urtimus e de
urtimus primus».
|
28 Perdu si fut postu a ddi nai: «Mi’, nosu
esus lassau totu e t’eus postu infatu».
29 Gesùs dd’iat arrespustu: «Si nau sa beridai:
non nci at nemus chi apat lassau domu, o fradis, o sorris, o mama, o babu, o
fillus, o cungiuas po mimi e po s’evangeliu,
30 chi no arriciat, imoi e totu, domus e fradis e sorris e mamas e fillus e
cungiaus impari cun trumentus e in su [tempus] benidori sa fida eterna.
31 Medas ant’essiri de primus urtimus e de
urtimus primus».
|
28 Perdu si fut postu a ddi nai: «Mira, nosu
eus lassau totu e eus sodigau infatu tuu».
29 Gesùs dd’iat nau: «Deaderus, si nau sa santa
beridadi: non nci at nemus chi apat lassau domu, o fradis, o sorris,
o mama, o babu, o fillus, o terras po mimi e po s’evangeliu,
30 chi no arriciat, imoi e totu, domus e fradis e sorris e mamas e fillus e
terras, impari cun trumentus, e in su tempus benidori
sa fida eterna.
31 Aici, medas de primus ant èssiri ùrtimus e
de ùrtimus primus.
|
|