Capìtulu Batòrdighi
14, 1 Bi cherìat duas dies a sa Pasca e a sa festa de sos Panes àtzimos e-i sos satzerdotes mazores e-i sos òmines de sa lege chircaìan in donzi manera comente l'aèren pòtidu (bochire) fagher mòrrere, leèndhelu a traitorìa ;
14, 2 difatis naraìan : " No in mesu 'e sa festa, no siat
chi sutzedat abbolotu mannu in su pòpulu".
14, 3 E sendhe isse in Betània, in domo 'e Simone su lebbrosu,
istèrridu pro mandhigare, acudèit una fèmina chi
giughìat unu botitu de alabbastru prenu de ozu profumadu de nardu,
sintzeru e caru meda. Seghèit su botitu de alabbastru e
li 'etèit
su profumu in conca.
14, 4 Ma bi ndh'aìat calicunos chi fin arrennegados intre issos: "Pro ite s'est fatu cust'isperdìtziu de nardu?
14, 5 Difatis, si podìat bendher custu nardu a prus de treghentos dinaris e dàrelos a sos pòveros". E s'afelaìan contr'a issa.
14, 6 Tandho Gesùs nerzèit: "Lassàdela in pasu;
proìte l'infadades? At fatu un'òbera 'ona a
mie.
14, 7 Sos pòveros difatis los azis semper cun bois e candho cherides
lis podides fagher bene, pero a mie no semper m'azis.
14, 8 Su chi podìat l'at fatu: at untu su corpus meu in antìtzipu pro s'interru.
14, 9 In veridade bos naro: ue si siat chi s'annuntziet s'evangèliu
in totu su mundhu s'at a mentovare puru su ch'issa at fatu, pro s'ammentu
de issa".
14, 10 Giudas Iscariote, unu 'e sos dòighi, fit andhadu assae sos
satzerdotes mazores pro bi lis intregare.
14, 11 Issos tandho, daghi l'intendhèin, si ndh'allegrèin e li promitèin de li dare 'inari, e isse chircaìat comente bi lis intregare in sa manera mezus.
14, 12 E-i sa prima die de sos Panes àtzimos, candho si ochìat s'anzone de sa Pasca, sos dischentes suos li nerzèin: " A ue cheres chi andhemus pro t'aprontare sa chena 'e sa Pasca?"
14, 13 E imbièit duos de sos dischentes suos e lis nerzèit: "Tucade a sa tzitade. Bos at a abbojare un'òmine chi giughet una broca 'e abba. Andhade infatu a isse
14, 14 e ue si siat ch'intret nade a su mere 'e domo: " Su Mastru narat: Ue est s'aposentu meu inùe eo màndighe sa chena 'e sa Pasca paris cun sos dischentes mios?
14, 15 E isse bos at a mustrare una sala manna in su pianu 'e subra, sistemada e preparada. Inìe aprontade pro nois".
14, 16 Sos dischentes ch'essèin e giompèin a sa tzitade e agatèin comente lis aìat nadu e aprontèin sa chena 'e sa Pasca.
14, 17 Bènnidu su sero, giòmpet Isse paris cun sos Dòighi.
14, 18 Mentras ch'issos fin istèrridos mandhighendhe, nerzèit Gesùs : " In veridade bos naro chi unu 'e ois m'at a intregare, chi est mandhighendhe paris cun megus ".
14, 19 Comintzèin a s'intristare e a li narrer a unos a unos : " No ap' a esser eo ?"
14, 20 Isse tandho lis nerzèit: "Unu 'e sos Dòighi, su ch'infundhet paris cun megus in su tianu".
14, 21 Tzertu, su Fizu 'e s'Omine si ch'andhat , comente b'est iscritu de isse, pero arguai a-i cuss'òmine pro mesu 'e su cale su Fizu 'e s'Omine est intregadu; bonu fit istadu pro isse si cuss'òmine no esseret nàschidu" .
14, 22 E mentras ch'issos fin mandhighendhe leèit unu pane e,
pustis de aer nadu sa beneissione, lu seghèit e lu partèit
a issos e nerzèit: "Leade, custu est su corpus meu".
14, 23 E leadu su calighe, pustis de aer torradu gratzias, lu dèit
a issos, e bi bufèin totus.
14, 24 E lis nerzèit: "Custu est su sàmbene meu de s'alliantzia, chi est derramadu pro medas.
14, 25 In veridade bos naro chi no, no apo a bier prus de su frutu 'e sa 'ide fintzas a sa die chi l'apo a bìer nou in su regnu 'e Deus".
14, 26 E pustis de aer cantadu s'innu ch'essèin a su Monte 'e sas Olìas.
14, 27 E lis narat Gesùs: "Tzertu, totus azis a rùere, ca b'est iscritu : Si apo a ferrer su pastore, sas 'erveghes an a esser ispraminadas.
14, 28 Ma daghi apo a esser resuscitadu apo a caminare innanti a bois a Galilea".
14, 29 Tandho Pedru li nerzèit: "Totus an a poder rùere, ma no deo".
14, 30 E li narat Gesùs: "In veridade a tie ti naro chi propiu tue, oe etotu, istanote, innantis chi su puddhu cantet duas boltas, tres boltas m'as a dennegare".
14, 31 Ma isse insistendhe naraìat: "Fintzas si dia dever morrer paris cun tegus, no t'ap'a dennegare mai". E-i sa matessi cosa naraìan totus.
14, 32 E giompen a unu cunzadu chi bi naraìan Getsèmani e narat a sos dischentes suos: "Setzìdebos innoghe, fintzas a candho eo apo a pregare".
14, 33 E si leat paris cun isse a Pedru, a Giagu e a Giuanne e comintzat
a esser assustadu e a intrare in angustìa.
14, 34 E narat a issos: "S'ànima mia est trista meda fintzas a ndhe morrer: abarrade innoghe e bizade".
14, 35 Sendhe andhadu unu pagu addainantis, ruèit a terra e pregaìat chi si fit possìbbile si ch'esseret istejada dae isse cuss'ora,
14, 36 e naraìat: "Abbà, Babbu, totus sas cosas sun possìbbiles a tie; lèache custu càlighe dae me; pero no su chi cherzo eo si fatat, ma su chi cheres tue".
14, 37 E benit e agatat a issos drommidos, e narat a Pedru: "Simone, drommendhe ses? No as tentu sa fortza de 'izare un'ora.
14, 38 Bizade e pregade, pro no benner in tentatzione: s'ispiridu est prontu, ma sa carre est dèbbile".
14, 39 E si che torrèit a istejare e pregaìat nerzendhe sas matessi paràulas.
14, 40 E sendhe 'ènnidu sa 'e duas boltas los aagatèit drommidos; difatis sos ojos issoro fin graes, e no ischìan ite li rispòndhere.
14, 41 E benit sa 'e tres boltas e lis narat: "Drommide su restu 'e su tempus e reposade. Sos contos sun fatos! Est bènnida s'ora. Aco chi su Fizu 'e s'Omine est intregadu in sas manos de sos pecadores.
14, 42 Pesadebbondhe; andhemunnoche ; aco chi su chi m'est intreghendhe est acurzu".
14, 43 E luego, candho isse fit galu faeddhendhe, acudit Giudas, unu de sos Dòighi, e paris cun isse una zentòria cun ispadas e fustes dae s'ala de sos satzerdotes mazores, de sos òmines de sa lege e de sos antzianos.
14, 44 Su chi lu fit intreghendhe lis aìat dadu unu signale cuncordadu, nerzendhe: "Su chi ap'a basare est isse. Arrestàdelu e leadechelu bene asseguradu".
14, 45 Luego s'acurtziat a isse e li narat:"Rabbì", e lu 'asèit.
14, 46 Tandho issos li ponzèin sas manos subra e l'arrestèin.
14, 47 Ma calicunu de sos chi fin acurtzu ndhe 'oghèit s'ispada e ndhe deit unu colpu a su teracu de su satzerdote mazore e ndhe li mutzèit s'orija.
14, 48 E rispondhendhe Gesùs nerzèit a issos: "Comente contr'a unu bandhidu ndhe sezis bessidos cun ispadas e fustes pro arrestarre a mie?
14, 49 Onzi die fia acurtzu a bois in su tempiu insinzendhe e no m'azis arrestadu; ma pro chi s'esseren cumpridas sas Iscrituras.
14, 50 Lu lassèin andhare e fuèin totus.
14, 51 B'aìat unu piciocu infatu a isse, bestidu ebbìa de una tela 'e linu subra su corpus nudu e arrestèin a isse.
14, 52 Ma isse, lassada andare sa tela 'e linu, si che fuèit nudu.
14, 53 E giutèin a Gesùs assae su satzerdote mazore e ndh'enin paris sos satzerdotes mazores e-i sos antzianos e-i sos òmines de sa lege.
14, 54 Pedru dae atesu andhèit infatu a isse fintzas a intro, in sa corte de su satzerdote mazore, e fit sètzidu umpare cun sos teracos iscaldèndhesi acurtzu a su fogu allutu.
14, 55 Sos satzerdotes mazores e totugantu su sinèdriu chircaìan contra a Gesùs una testimonìa pro lu fagher morrer e nondh'agataìan.
14, 56 Difatis medas atestimonzaìan su faltzu contr'a isse, e-i sas testimonìas no torraìan paris.
14, 57 Calicunos, pesendhesindhe, atestimonzaìan su faltzu contr'a isse nerzendhe:
14, 58 "Nois l'amus intesu nerzendhe : Eo apo a destrùere custu tempiu fatu dae manos de òmine e in tres dies un'àteru no fatu dae manos de òmine eo ndh'apo a fraigare"
14, 59 E nemmancu gai torraìat paris sa testimonìa issoro.
14, 60 Su satzerdote mazore si ndhe pesèit in mesu e perrogaìat a Gesùs nerzendhe: "No rispondhes nuddha a su chi custos atestimonzan contr'a tie?"
14, 61 Ma isse abarraìat a sa muda e no rispondhèit nuddha. Torra su satzerdote mazore perrogaìat a isse e li narat: "Ses tue duncas su Cristos, su fizu de su Beneìtu?"
14, 62 Tandho Gesùs nerzèit: "Eo so! E azis a bider su Fizu 'e s'Omine sètzidu a manu ereta de sa potenzia e benzendhe cun sas nues de su chelu".
14, 63 Tandho su satzerdote mazore s'istratzat sas bestes e narat: "Ite netzessidade tenimus prus de testimonzos?
14, 64 Azis intesu su frastimu? Ite bondhe paret ? " Tandho totus cundennèin a isse reu de esser mortu.
14, 65 E calicunos comintzèin a li ruspire e a li cuare sa cara e a lu leare a ciafos e a li narrer: "Faghe su profeta!" Sos teracos puru lu leaìan a ciafos.
14, 66 E mentras chi Pedru fit giosso in sa corte acudèit una 'e sas teracas de su satzerdote mazore
14, 67 e bidu a Pedru chi si fit iscaldendhe, l'abbàidat in cara e narat: "Tue puru fisti cun Gesùs su Nazarenu".
14, 68 Ma isse neghèit, nerzendhe: "No lu connosco ne cumprendho su chi tue ses nerzendhe". E ch'essèit a fora in s'intrada e-i su puddhu cantèit.
14, 69 Sa teraca daghi lu 'idèit comintzèit torra a narrer a sos chi fin acurtzu: " Custu est de issos".
14, 70 Ma isse torrèit a negare. E pustis de un'àteru pagu sos chi fin acurtzu naraìan a Pedru : " De abberu tue ses de issos e difatis ses Galilèu ".
14, 71 Isse pero comintzèit a si maleìghere e a giurare: "No conosco a-i cust'òmine chi nades".
14, 72 E luego sa 'e duas boltas su puddhu cantèit. E Pedru s'ammentèit
sas paràulas chi li aìat nadu Gesùs: "Innantis
chi su puddhu cantet duas boltas, tres boltas m'as a dennegare".
E iscapèit a prànghere".