© Vangeli "Su Fueddu" 2000-05.
Traduzione dal greco in sardo campidanese, variante del Sarcidano isilese, di Antioco e Paolo Ghiani.
Traduzione dal greco in sardo logudorese di Socrate Seu.
Consulenza esegetica e filologica di Antonio Pinna e Antonio Piras.
Mc 1,29-39 x Dom V Tempo Ordinario Anno B

(††) dopo un termine che appare solo una volta in tutto il Nuovo Testamento

(†) dopo un termine che appare solo una volta in Lc.

L'accento delle parole, ove non indicato, cade sulla penultima vocale.

Sinossi Ghiani v cf in basso dopo le note di discussione

 

Ghiani 1999 Ghiani 2003 Logudorese Proposta 1 Logudorese Proposta 2 Logudorese Proposta 2005
 

29 E bessius de sa sinagoga fiant andaus illuegu a domu de Simoni e de Andria cun Giacu e Giuanni.

 

29 E bessius de sa sinagoga illuegu funt andaus cun Giacu e cun Giuanni a domu de Simoni e de Andria.

 

Mc 01,29 E apenas bessčin dae sa sinagoga, ‘enzčin a domo de Simone e de Andrěa, paris cun Giagu e Giuanne.

 

Mc 01,29 E apenas bessčin dae sa sinagoga, ‘enzčin a domo de Simone e de Andrěa, paris cun Giagu e Giuanne.

 

Mc 01,29 E apenas issos ch’essein dae sa sinagoga, ‘enzein a domo de Simone e de Andria, umpare cun Giagu e Giuanne.

 

30 Sa sroga de Simoni fiat crocada cun sa callentura e illuegu ddi fueddant de issa.

 

 

30 Sa sroga de Simoni pero’, fiat crocada cun sa callentura e illuegu ndi ddi fueddant.
 

 

Mc 01,30 Sa sogra ‘e Simone fit in letu cun sa frebba e luego ndhe l’arrčjonan.

 

Mc 01,30 Sa sogra ‘e Simone fit in letu cun sa frebba e luego ndhe l’arrčjonan.

 

Mc 01,30 Sa sogra ‘e Simone fit in letu cun sa frebba e issos luego ndhe l’arrčjonan.


31 Issu fut acostiau e ndi dd’iat pesada pighendidda a sa manu; sa callentura ndi ddi fut bessia e issa ddus srebiat.

 

31 Gesůs si fut acostiau, dd’at pigau sa manu e ndi dd’at fata(strantaxada-fata strantaxai?) pesai; sa callentura ddi fut illebiada e issa si fut posta a ddus srebiri.


Mc 01,31 E isse s’acurtzičit e ndhe la pesčit lečndheli sa manu; e-i sa frebba li ‘essčit e issa si ponzčit a los atendher.


Mc 01,31 E isse s’acurtzičit, li lečit sa manu e ndhe la pesčit; e-i sa frebba che li ‘essčit e issa si ponzčit a los atendher.

 

Mc 01,31 E Gesůs s’acurtzieit, li leeit sa manu e ndhe la peseit; e-i sa frebba che li ‘esseit e issa si ponzeit a los atendher.

 

32 A merě, agoa chi su soli nci fut calau, ndi ddi betiant totu is fertus de mali e is chi fiant in poderi de su dimoniu.

 

32 A merě candu su soli nci fut calau, ndi ddi betiant totu is fertus de mali e is chi fiant indimoniaus.

 

Mc 01,32 Candho posca si ndh’enzčit su sero, chi su sole si ch’intrčit, si ponzčin a li ‘atire totu sos ch’istaěan male e-i sos indemoniados.

 

Mc 01,32 Candho posca si ndh’enzčit su sero, chi su sole si ch’intrčit, si ponzčin a li ‘atire totu sos ch’istaěan male e-i sos indemoniados.

 

Mc 01,32 Candho posca si ndh’enzeit su sero, chi su sole si ch’intreit, si ponzein a li ‘atire totu sos ch’istaian male e-i sos indemoniados.

 

33 Totu sa citadi fiat pinnigada ananti de sa porta.

 

33 Totu sa citadi fiat pinnigada ananti de sa porta.

 

Mc 01,33 E bi fit totaganta sa tzitade atrumada afaca a su jannile.

 

Mc 01,33 E bi fit totaganta sa tzitade atrumada afaca a su jannile.
 

 

Mc 01,33 E bi fit totu canta sa tzitade atrumada afaca a su giannile.

 
34 E iat sanau malaidus medas, de donnia casta de mali e nc’iat bogau medas dimonius; ma a is dimonius no ddus lassŕt fueddai, ca scěant chini fiat.


34 E at sanau malaidus medas, de dňnnia casta de mali e nci at bogau medas dimňnius; ma a is dimňnius no ddus lassŕt fueddai, ca scěant chini fiat.


Mc 01,34 E isse ndhe sančit meda chi patěan maladěas de onzi zeněa e che ‘oghčit meda dimňnios e a sos demňnios no los lassaěat faeddhare, ca issos lu connoschěan.


Mc 01,34 E isse ndhe sančit meda chi patěan maladěas de onzi zeněa e che ‘oghčit meda dimňnios e a sos demňnios no los lassaěat faeddhare, ca issos lu connoschěan.

 

Mc 01,34 E isse ndhe saneit meda chi patian maladias de onzi zenia e che ‘ogheit meda dimňnios e a sos dimňnios no los lassaiat faeddhare, ca issos lu connoschian.

 

35 A su chitzi, innantis de obresci, si ndi fut pesau, nci fut bessiu e si ndi fut andau a unu logu assolau e inně megŕt de pregai.

 

35 A su chitzi, innantis de obresci, si ndi fut pesau, nci fut bessiu e si ndi fut andau a unu logu assolau e inně megŕt de pregai.

 

Mc 01,35 E-i su manzanu chito, sendhe ancora note manna, si ndhe pesčit e ch’’essčit a unu logu desertu e iněe si ponzčit a pregare.

 

Mc 01,35 E-i su manzanu chito, sendhe ancora note manna, si ndhe pesčit e ch’’essčit a unu logu desertu e iněe si ponzčit a pregare.

 

Mc 01,35 E-i su manzanu chito, sendhe ancora note manna, si ndhe peseit e ch’’esseit a unu logu desertu e inie si ponzeit a pregare.

 

36 Si fut postu a ddu cicai Simoni e is chi fiant cun issu,

 

36 Si fut postu a ddu cicai Simoni e is chi fiant cun issu,
 

 

Mc 01,36 E andhčin in chirca sua Simone e-i sos chi fin paris cun isse.

 

Mc 01,36 E andhčin in chirca sua Simone e-i sos chi fin paris cun isse.

 

Mc 01,36 E Simone e-i sos chi fin umpare cun isse andhein in chirca sua.


37 e dd’iant agatau e ddi narant: «Totus funt in cica tua».


37 e dd’ant agatau e ddi narant: «Totus funt in cica tua».


Mc 01,37E daghi l’agatčin li naran: “Totugantos ti sun chirchendhe!”.


Mc 01,37 E daghi l’agatčin li naran: “Totugantos ti sun chirchendhe!”.

 

Mc 01,37 E daghi l’agatein li nerzein: «Totu cantos ti sun chirchendhe!».

 

38 E ddis narat: «Andeus a atru logu, peri is biddas de acanta, po predicai inně puru; ca est po custu chi seu bčnniu!».

 

38 E ddis narat: «Andeus a atru logu, peri is biddas de acanta, po chi predichi inně puru; ca est po custu chi (seu bessiu) ndi seu bčnniu!».

 

Mc 01,38 E lis narat isse: “Andhemunnoche a aterůe, a sas biddhas acurtzu, a tales chi annuntzie iněe puru: est pro cussu, difatis, chi so ‘čnnidu”.

 

Mc 01,38 E lis narat isse: “Andhemunnoche a aterůe, a sas biddhas acurtzu, a tales chi annuntzie iněe puru: est pro cussu, difatis, chi che so ‘čnnidu”.

 

Mc 01,38 E lis narat isse: «Andhemunnoche a aterue, a sas biddhas acurtzu, a tales chi annůntzie inie puru: est pro cussu, difatis, chi so ‘čnnidu».


39 E fiat andau predichendi peri is sinagogas intzoru, in totu sa Galilea e boghendinci is dimonius.

 

39 E fiat andau predichendi peri is sinagogas intzoru, in totu sa Galilea e boghendinci is dimňnius.


Mc 01,39 E andhčit peri totu sa Galilča annuntziendhe in sas sinagogas issoro e boghčndeche sos dimňnios.


Mc 01,39 E andhčit annuntziendhe s'evangčliu in sas sinagogas issoro peri totu sa Galilča e boghčndheche sos dimňnios.

 

Mc 01,39 E andheit peri totu sa Galilea annuntziendhe s'evangčliu in sas sinagogas issoro e boghčndheche sos dimňnios.

 

Discussione

 

 

Note del 1998:

 

1,31 apoderendiddi sa manu: sarebbe meglio forse usare un’espressione meno funzionale e piů simbolica del gesto biblico di Dio che “prende la mano”: cf Is 41,13; 42,6; 45,1; Sal 73,23-24 (Boismard). Cf del resto: 5,41 e 9,27.

1,33 genna:   decide per la porta di casa; perché non lasciare l’ambiguitŕ per la “porta” della cittŕ?

1,36 iant sodigau:

a) Di per sé il testo ha il singolare concordato con Pietro. Il plurale č una variante facilitante.

b) il dialogo passa al presente: perché non conservarlo?

 

 

 

Mc 01,29 cun Giacu e Giuanni

AP 24.01.03 Ci si potrebbe chiedere se č piů naturale o piů  fluido anticipare: fiant andaus cun… a sa domu de… Forse sarebbe anche piů chiaro, secondo la preccupazione un po` esagerata dello Handbuch (la casa č di Simone, non in conproprietŕ…)

nAGh 26.01.03 E puita no? Mi parit pero’ ca in sardu, sa naturalesa iat a pediri fintzas e a arreddopiari “cun”: “cun Giacu e cun Giuanni” e in prus abarrat aberta cudda chistioni de su Tempus trapassau.

 

 

Mc 01,30 Sa sroga

AP 24.01.03 Č certo uno di quei punti in cui il famoso de puň essere tralasciato. Anche se mi sembra sempre che anche il sardo nel raccontare ami inserire dei connettivi che rendono piů coesivo il discorso.

nAGh 26.01.03 Fortzis unu “ma” o unu “pero’” iat a acapiai mellus fintzas e su “ndi ddi fueddant” de apustis

 

 
 

Mc 01,31 Issu

AP 24.01.03 L'accostamento issa-issu non č molto eufonico. In mancanza di altre soluzioni, si puň esplicitare "Gesů" (č dall'inizio della sequenza che non si nomina, e da un punto di vista di lettura liturgica lo si dovrebbe nominare almeno quantoprima; ma anche semplicemente tenendo conto di una nuova situazione discorsiva).

nAGh 26.01.03 Mi parit ca sa solutzioni de Seu est bona po su campidanesu puru e fintzas e prus naturali “e illuegu ndi ddi fueddant.

 

 

Mc 01,31 pighendidda a sa

AP 24.01.03 L'insieme non mi suona molto naturale. Forse il sardo narra piů sequenzialmente, senza participi né aoristi né presenti: "Gesůs s'est acostiau, dd'at pigau sa manu e ndi dd'at pesada" (ma continuo a sentire molto piů normale: Gesůs si fut acostiau, dd'iat pigau sa manu, e ndi dd'iat pesada).

nAGh: vecchia questione

 

Per pesada/pesau : qui il verbo egeirô; al v. 35 sarŕ il verbo anistęmi.

SS 24.01.03 Eo creo chi no b’apat peruna dificultade mancu in sardu a narrer chi ndhe la pesčit lečndheli sa manu, ch’est sa manera chi Gesůs imprečit pro ndhe la pesare. Si namus chi li lečit sa manu e ndhe la pesčit, in fin’e contos est su matessi, ma est diferente sa manera ‘e pessare sas cosas, dadu chi in custu casu pessamus a sas atziones pius che a su resultadu. Pero si preferimus, poto torrare a li lečit sa manu e ndhe la pesčit, comente aěa iscritu in sa prima istčrrida.

nAGh 26.01.03  su verbu “pesai” dd’eus postu medas bortas: 2,12 = egerze; 2,14 e 7,24= anastŕs; 9,27 = egeiren; 16,2 anateělantos; 16,19 anelčmpsze; e fortzis calancun’atra puru. Nc’iat čssiri quindi de discůtiri meda, ma in Mc 9,27 cumparint cument’e innoi “egeirô e “anistęmi” e iaus tradůsiu “egeirô=pesai” e “anistęmi=strantaxai”. S’iant a podi ponni torra custus duus verbus, ma su fat’est ca innoi iat a andari mellus a su contrŕriu “egeirô= strantaxai” e “anistęmi= pesai” Cumenti dda poneus sa chistioni? Ndi torraus a chistionai!

 

 

Mc 01,31 bessia

AP 24.01.03  Č il modo veramente idiomatico e unico in srdo di parlare della febbre che passa? Poiché anche per il demonio avete preferito usare il verbo "uscire", ma di lŕ avevamo exerchomai, mentre qui abbiamo aphiemi, di cui (interpellando Tommy) la traduzione letterale potrebbe tranquillamente essere "allebiai".

Tommy 24.01.03 Non so se allebiai renda veramente aphiemi, che mantiene il valore fondamentale di "abbandonare, lasciare, congedare". Ho chiesto a bruciapelo per telefono a mia madre (che ha giŕ superato i settanta) come si dicesse in sardo "era sfebbrato" e senza esitare mi ha risposto: ndi ddi fut bessida sa callentura.

SS 25.01.03 Eo naro chi sun duas cosas diferentes. Allebiare est parŕula nŕschida dae lebiu (latinu, levis), chi in su logudoresu chi faeddho eo cheret narrer lezeru meda. In sos ierros de sa pitzinněa mia  mi piaghěat a bider sa fioca (= i fiocchi di neve) chi falaěat lebia subra s’impedradu ‘e sas carrelas afaca a domo. E allebiare cheret narrer illezerigare. Pero s’Evangeliu ‘e Marcu narat pro sa sogra (catalanu e portughesu, sogra) ‘e Pedru afčken autčn o puretňs, chi pro su chi poto ischire eo diat esser sa frebba la lassčit. E duncas, a mie mi paret chi sa frebba no l’illezerighčit, ma si che l'andhčit de su totu. E in sardu, comente de sa frebba namus ch’intrat (l’est intrada sa frebba), gai e totu namus chi ‘essit (sa frebba no li cheret bessire o no che li cheret bessire). Propiu comente intran e bessin sos diŕulos.  

 nAGh 26.01.03  deu creu chi sa cosa siat possěbili e chi capitit de ddu narri “dd’est illebiada/allebiada sa callentura”, puita ca est berus, cumenti narat M.Puddu, ca custu verbu, impari cun “illixerai”, dd’umperaus po is maladias. S’iat a pňdiri pentzai fintzas e a “calai/abasciai” ca custumaus a narri “nci dd’est artzada/aviada sa callentura” e candu non ndi est bessia totu naraus “ndi dd’est abasciada sa callentura

 

 

Mc 01,31 ddus srebiat

AP 24.01.03 In questi casi sovente stiamo introducendo la forma incipiale: "si fut posta a …"; č vero poi che il verbo diakoneô č importante, altrimenti si potrebbe anche chiarire che il servizio qui riguarda gli "onori di casa", che la suocera riprende come "padrona" di casa (siamo in una famiglia allargata...).

 

 

 

Mc 01,32 agoa

AP 24.01.03 In greco semplicemente "quando". Il punto pertinente č che simuovono quando il sabato č passato.

 

Mc 01,32 in poderi de

AP 24.01.03 Visto che "in poderi" non c'č in greco, perché metterlo? Dal momento che abbiamo anche in sardo il termine "indimoniau".

 
 

Mc 01,33 a su jannile

SS 25.01.03 Su jannile est s’intrada ‘e sa domo. A narrer sa veridade, candho apo iscritu sa prima istčrrida m’apo fatu eo puru sa pregunta si sa zente fit in dainanti ‘e s’intrada de sa domo ‘e Pedru o afaca a s’intrada ‘e sa tzitade. Posca m’est cumbinadu ‘e leger chi thura, chi est sa parŕula chi b’est in Marcu, fit sa janna ‘e sa domo, mentras chi a sas jannas de sas tzitades lis naraěan půlai. E pro esser sintzeru devo narrer puru chi no isco si in su limbazu meu b’apat o b’aperat un’ŕtera parŕula pro inditare sas intradas de sas tzitades, dadu chi in Sardigna, si ndh’isfrancamus calchi tzitade piůs de importu, no mi paret chi sas biddhas esseren istadas serradas.

 

 

 
 

Mc 01,35 A su chitzi

AP 26.01.03 Kai, va bene che si puň non tradurre, ma non č detto che non si debba tradurre. Qui si tratta di scandire le diverse azioni di una giornata, sempre introdotte in greco o da kai  o da de. Si usa qualcosa nel narrare sardo per evidenziare il ritmarsi di una serie di azioni?

Per la determinazione temporale, č vero che si dice "innantis de obresci", ma il greco di questa occorrenza č reso piů letteralmente dalla proposta Seu. "Innantis de obresci" mi pare che lo usiate anche in un'altra occorrenza, dove non mi pare che ci sia proprio questo stessa espressione greca "ennycha lian".

 

 
 

Mc 01,38 po predicai

AP 24.01.03 Forse meglio lasciar il verbo alla prima persona: in questo momento č solo Gesů che predica. Per "predicare", vale il solito interrogativo se č il modo piů incisivo oggi per tradurre il verbo keryssô.

 

Mc 01,38 bčnniu

AP 24.01.03 Traduzione giovannea per un testo forse piů semplice. Naturalmente, la Cei 97 approfitta per adottarla. Il verbo letteralmente "sono uscito". Ogni volta che possono, i traduttori preferiscono la teologia alla grammatica.

Forse si puň salvare capra e cavoli mettendo "ndi seu benniu" invece che il letterale "seu bessiu"?

SS 25.01.03 Creo chi ei. Apo mudadu in “che so ‘čnnidu”, chi cheret narrer so ‘čnnidu a innoghe (a su mundhu? a su logu desertu?).

nAGh 27.01.03 E puita tandus non lassaus  “seu bessiu” ca, chentza de bňlliri fai puntadas in sa teologia, ca non mi spetat, “seu bessiu” podit čssiri acapiau siat a su fatu ca innantis narat ca Gesůs sin ndi fut pesau e nci fut bessiu, siat a su fatu ca Gesůs est bessiu a pillu apustis de trint’annus.

nAP 03.09.05 S'idea de "bessě a pillu" abarrat un pagu for'e manu. Aggiungendo invece la preposizione "ndi", del resto naturale in sardo, si mantengono le diverse possibilitŕ di significato.

 

 

 

Mc 01,39 E andhčit peri totu sa Galilča

SS 26.01.03 domanda: Pensa che nel v. 01,39, rispetto ad "e andhčit peri totu sa Galilea", possa risultare piů scorrevole "e atraessčit totu sa Galilea", anche se si puň teoricamente "atraessare" nel senso di "percorrere" ma anche attraversare solo in lungo o solo in largo?

 

AP 26.01.03.

Per "atraessčit" di per sé il greco ha due volte "eis", la prima volta retto da elthen kerysson eis tas sinagogas (eis e en anche nel greco attico: cf Blass-Debrunner 206.4), e la seconda volta di per sč come un determinativo di luogo delle sinagoghe (in effetti ce ne sono piů in Galilea che in Giudea...), con eis al posto di en (eis al posto di en : cf Blass-Debrunner 205, nota 4 elenca anche Mc 1,39, sembra riferito a eis galilaian): che di per sé darebbe: "andň annunciando nelle loro sinagoghe in/per tutta la Galilea e scacciando i demoni".
Le traduzioni come vede da Bible Works oscillano tra chi anticipa la menzione della Galilea e chi la lascia dopo. Il senso cambia? A me sembra di no, perň mi pare che la costruzione sia: "andň annunciando ... e scacciando", ciň che sconsiglierebbe di introdurre il verbo "attraversare".
La soluzione mi pare consista come altre volte nel correlare il v. 39 con il v. 38 attraverso proprio il verbo erchomai:

35 exelthen kai apelthen…
38  agômen eis tas … ina keryssô
     eis touto exelthon
39 kai elthen kerysson …
 
Da dove mi pare meglio abbinare erchomai con kerysso, invece che con eis galilaian.
 
Inoltro per consulto rapido a Tommy.
 

Tommy 27.01.03 Concordo pienamente sull'abbinamento elthen-kerysson, tipico sintagma con participio predicativo ( cf Schwyzer II,387)

 

SS 26.01.03 Aěa ŕpidu eo puru calchi duda a su comintzu; a s'ůltimu apo pessadu 'e fagher comente a Cei, chi tradůit: E andň per tutta la Galilea, predicando nelle loro sinagoghe e scacciando i demňni. Pero, si est mezus a no s'istejare dae sa costrutzione 'e Marcu pro sas rejones chi si sun nadas e si ndhe cherimus aprofitare pro cumpletare annuntziare cun s'ogetu 'e s'annuntziu, lečndhelu dae su chi Marcu e totu narat pagu innanti, podimus narrer tranchigliamente: Mc 01,39 E andhčit annuntziendhe s'evangčliu in sas sinagogas issoro peri totu sa Galilča e boghčndheche sos dimňnios.

 

 

 

 

Confronto sinottico traduzione campidanese Ghiani 1998-2003

© Vangelo di Marco 2003.
Traduzione dal greco in sardo campidanese, variante del Sarcidano isilese, di Antioco e Paolo Ghiani.
Traduzione dal greco in sardo logudorese di Socrate Seu.
Consulenza esegetica di Antonio Pinna

 Versetti

Ghiani 1998 Ghiani 1999-2000 Ghiani 2003 Seu 2003

29 E bessius de sa sinagoga fiant andaus illuegu a domu de Simoni e de Andria cun Giacu e Giuanni.

30 Sa sroga de Simoni fiat crocada cun sa callentura e illuegu ndi dd’iant fueddau.

31 Issu fut acostiau e ndi dd’iat pesada apoderendiddi sa manu; sa callentura ndi ddi fut bessia e issa ddus iat srebius.

29 E bessius de sa sinagoga fiant andaus illuegu a domu de Simoni e de Andria cun Giacu e Giuanni.

30 Sa sroga de Simoni fiat crocada cun sa callentura e illuegu ddi fueddant de issa.

31 Issu fut acostiau e ndi dd’iat pesada pighendidda a sa manu; sa callentura ndi ddi fut bessia e issa ddus srebiat.

29 E bessius de sa sinagoga illuegu funt andaus cun Giacu e cun Giuanni a domu de Simoni e de Andria.

30 Sa sroga de Simoni pero’,fiat crocada cun sa callentura e illuegu ndi ddi fueddant.

31 Gesůs si fut acostiau dd’at pigau sa manu e ndi dd’at (strantaxada-fata strantaxai?) pesada; sa callentura ddi fut illebiada e issa si fut posta a ddus srebiri.

Mc 01,29 E apenas bessčin dae sa sinagoga, ‘enzčin a domo de Simone e de Andrěa, paris cun Giagu e Giuanne.

Mc 01,30 Sa sogra ‘e Simone fit in letu cun sa frebba e luego ndhe l’arrčjonan.


Mc o1,31 E isse s’acurtzičit, li lečit sa manu e ndhe la pesčit; e-i sa frebba che li ‘essčit e issa si ponzčit a los atendher.

32 A merě, agoa chi su soli nci fut calau, ndi ddi betiant totu is fertus de mali e is chi fiant in poderi de su dimoniu.



33 Totu sa citai fiat pinnigada ananti de sa genna.


34 E iat sanau malaidus medas, de dňnnia casta de mali e nc’iat bogau medas dimonius; a is dimonius perou no ddus lassŕt fueddai, ca iscěant e chini fiat.

32 A merě, agoa chi su soli nci fut calau, ndi ddi betiant totu is fertus de mali e is chi fiant in poderi de su dimoniu.



33 Totu sa citadi fiat pinnigada ananti de sa porta.


34 E iat sanau malaidus medas, de donnia casta de mali e nc’iat bogau medas dimonius; ma a is dimonius no ddus lassŕt fueddai, ca scěant chini fiat.

32 A merě candu su soli nci fut calau, ndi ddi betiant totu is fertus de mali e is chi fiant indimoniaus.




33 Totu sa citadi fiat pinnigada ananti de sa porta.


34 E at sanau malaidus medas, de dňnnia casta de mali e nci at bogau medas dimňnius; ma a is dimňnius no ddus lassŕt fueddai, ca scěant chini fiat.

Mc 01,32 Candho posca si ndh’enzčit su sero, chi su sole si ch’intrčit, si ponzčin a li ‘atire totu sos ch’istaěan male e-i sos indemoniados.

Mc 01,33 E bi fit totaganta sa tzitade atrumada afaca a su jannile.

Mc 01,34 E isse ndhe sančit meda chi patěan maladěas de onzi zeněa e che ‘oghčit meda dimňnios e a sos demňnios no los lassaěat faeddhare, ca issos lu connoschěan.

 

35 A su chitzi, innantis de obresci, si ndi fut pesau, nci fut bessiu e si ndi fut andau a unu logu assolau e inně megŕt de pregai.


36 Simoni e is chi fiant cun issu iant sodigau,


37 dd’iant agatau e dd’iant nau: «Totus funt in cica tua».


38 E ddis iat arrespustu: «Andeus a atru logu, peri is biddas de acanta, ca est po custu chi ndi seu bčnniu».


35 A su chitzi, innantis de obresci, si ndi fut pesau, nci fut bessiu e si ndi fut andau a unu logu assolau e inně megŕt de pregai.


36 Si fut postu a ddu cicai Simoni e is chi fiant cun issu,


37 e dd’iant agatau e ddi narant: «Totus funt in cica tua».


38 E ddis narat: «Andeus a atru logu, peri is biddas de acanta, po predicai inně puru; ca est po custu chi seu bčnniu!».


35 A su chitzi, innantis de obresci, si ndi fut pesau, nci fut bessiu e si ndi fut andau a unu logu assolau e inně megŕt de pregai.


36 Si fut postu a ddu cicai Simoni e is chi fiant cun issu,


37 e dd’ant agatau e ddi narant: «Totus funt in cica tua».
 

38 E ddis narat: «Andeus a atru logu, peri is biddas de acanta, po chi predichi inně puru; ca est po custu chi (seu bessiu) ndi seu bčnniu!».


Mc 01,35 E-i su manzanu chito, sendhe ancora note manna, si ndhe pesčit e ch’’essčit a unu logu desertu e iněe si ponzčit a pregare.

Mc 01,36 E andhčin in chirca sua Simone e-i sos chi fin paris cun isse.

Mc 01,37E daghi l’agatčin li naran: “Totugantos ti sun chirchendhe!”.

Mc 01,38 E lis narat isse: “Andhemunnoche a aterůe, a sas biddhas acurtzu, a tales chi annuntzie iněe puru: est pro cussu, difatis, chi che so ‘čnnidu”.


39 E fiat andau predichendi peri is sinagogas intzoru, in totu sa Galilea e boghendinci is dimonius.


39 E fiat andau predichendi peri is sinagogas intzoru, in totu sa Galilea e boghendinci is dimonius.


39 E fiat andau predichendi peri is sinagogas intzoru, in totu sa Galilea e boghendinci is dimňnius.


Mc 01,39 E andhčit annuntziendhe s'evangčliu in sas sinagogas issoro peri totu sa Galilča e boghčndheche sos dimňnios.

Discussione