| Ghiani 2000 | Ghiani 2005 | Seu Proposta 1 | Modifiche | |
|
21 Gesùs nci fiat torrau a passai [in sa barca] a s’atra parti e si fut pinnigada genti meda anca fut issu. |
Correzioni ortografiche
21 Gesùs nci fiat torrau a passai [in sa barca] a s’atra parti e si fut pinnigada genti meda anca fut issu. |
Mc 5,21 Gesùs torreit a atraessare [in barca] a s’àtera ribba e una zentòria manna s’atrumeit in dainanti a isse, e isse istaiat resente su mare. |
||
|
22 E fut lompiu unu de is maioris de sa sinagoga, ddi narànt a nomini Giàiru, e biendiddu si nci ddi fut getau a peis |
22 E fut lòmpiu unu de is maioris de sa sinagoga, ddi narànt a nòmini Giàiru, e biendiddu si nci ddi fut getau a peis |
Mc 5,22 E acudit unu ‘e sos printzipales de sa sinagoga, chi si naraiat Giàiru, e bidendhe a Gesùs ruet a pes suos |
||
|
23 e ddu pregàt meda, nendi: «Filla mia est acabbendusì, beni e poniddi is manus po dda sanai e po dda fai bivi. |
23 e ddu pregàt meda, nendi: «Filla mia est acabbendusì, beni e poniddi is manus po dda sanai e po dda fai bivi. |
Mc 5,23 e si ponet a lu pregare meda, nerzendhe: «Fizita mia est a s’ùltimu istremu; beni e isterre sas manos subr’a issa a tales chi si salvet e bivat». |
||
|
24 E fut andau cun issu e ddi poniat infatu genti meda e dd’apretànt de donnia parti. |
24 E fut andau cun issu e ddi poniat infatu genti meda e dd’apretànt de dònnia parti. |
Mc 5,24 E Gesùs si tucheit paris cun isse e una zentòria manna l’andhaiat fatu e lu fin catighendhe. |
||
|
25 E Una femina chi de doxi annus teniat unu scolu de sanguni |
25 E una fèmina chi de doxi annus teniat unu scolu de sànguni |
Mc 5,25 E una fèmina chi dae doigh’annos aiat pèrdidas de sàmbene |
||
|
26 e iat patiu meda po mori de medas dotoris, boghendinci totu su chi teniat, chentza de ndi tenni prou perunu, antzis ndi fut andada prus in peus, |
26 e iat patiu meda po mori de medas dotoris, boghendinci totu su chi teniat, chentza de ndi tenni prou perunu, antzis ndi fut andada prus in peus, |
Mc 5,26 e aiat sufridu meda sut’a meda
dutores e aiat ispesu totu sos benes suos chena ndh’aer profetu perunu ma
antzis fit bènnida peorendhe, |
||
|
27 candu iat intendiu de Gesùs, fiat lompia de palas in mesu de sa genti e dd’iat tocau su bestiri. |
27 candu iat intèndiu de Gesùs, fiat lòmpia de palas, in mesu de sa genti e dd’iat tocau su bestiri. |
Mc 5,27 daghi intendheit de Gesùs, si
ndh’enzeit in mesu a sa zente e dae daisegus li tocheit sa mantella. |
||
|
28 Ca naràt: «Chi ddi tocu assumancu su bestiri, ap’a sanai». |
28 Ca naràt: «Chi ddi tocu assumancu su bestiri, ap’a sanai». |
Mc 5,28 Ca naraiat: «Si ebbia resesso a li tocare sa mantella, apo a esser salva». |
||
|
29 E illuegu sa vena de su sanguni si ddi fut sicada e iat intendiu in su cropus (carri) ca fut istetia sanàda de su mali. |
29 E illuegu sa vena de su sànguni si ddi fut sicada e iat intèndiu in su cropus ca fut istètia sanada de su mali. |
Mc 5,29 E luego a-i cussa fèmina si li sicheit sa ‘ena ‘e su sàmbene e iissa in su corpus si sereit d’esser istada sanada dae su male. |
||
|
30 E Gesùs illuegu ca si ndi fut sapìu in sei e totu de su poderi chi ndi ddi fut bessiu, furriendusì anca fut sa genti, iat nau: «E chini m’at tocau su bestiri?». |
30 E Gesùs illuegu ca si ndi fut sapìu in sei e totu de su poderi chi ndi ddi fut bessiu, furriendusì anca fut sa genti, iat nau: «E chini m’at tocau su bestiri?». |
Mc 5,30 E luego Gesùs in isse e totu s’abbizeit de sa fortza chi dae isse matessi fit bessida, e oltadu a sa zente nerzeit: «Chie est chi m’at tocadu sa mantella?». |
||
|
31 E is iscientis suus dd’iant nau: «Bis sa genti apretendudì e naras: Chini m’at tocau?». |
31 E is iscientis suus dd’iant nau: «Bis sa genti apretendutì e naras: Chini m’at tocau?». |
Mc 5,31 E li nerzein sos dischentes suos: «La ides sa zente chi t’est catighendhe e tue naras: Chie est chi m’at tocadu?». |
||
|
32 E si castiàt totu a fùrriu, po biri cussa chi dd’iat fatu. |
32 E si castiàt totu a fùrriu, po biri cussa chi dd’iat fatu. | Mc 5,32 Ma isse fit abbaidendhe a inghìriu pro ‘ider sa chi aiat fatu cussu. |
||
|
33 E sa femina timendi e tremendi, ca isciat su chi ddi fut sussediu, fut acostiada e si nci ddi fut getada ananti e dd’iat nau totu sa beridai. |
33 E sa fèmina timendi e tremendi, ca isciat su chi ddi fut sussèdiu, fut acostiada e si nci ddi fut getada ananti e dd’iat nau totu sa beridai. |
Mc 5,33 Assoras sa fèmina, timendhe e tremendhe, ischendhe ite l’aiat sutzessu, ‘enzeit e si li ‘eteit addainanti e li nerzeit totu sa veridade. |
||
|
34 E issu dd’iat nau: «Filla, sa fidi tua t’at sanau. Baidindi in paxi e abarra sana de su mali tuu». |
34 E issu dd’iat nau: «Filla, sa fidi tua t’at sanau. Baitindi in paxi e abarra sana de su mali tuu». |
Mc 5,34 Isse li nerzeit, assoras: «Fiza
mia, sa fide tua t’at salvadu: bae in paghe e ch’istes sanada dae su male». |
||
|
35 Megàt ancora de fueddai, candu fiant lompius (de domu) de su maiori de sa sinagoga po ddi nai: «Filla tua s’est morta, poita strubas ancora su Maistu?». |
35 Megàt ancora de fueddai, candu fiant lòmpius (de domu) de su maiori de sa sinagoga po ddi narri: «Filla tua s’est morta, puita strubas ancora a su Maistu?». |
Mc 5,35 Sendhe isse ancora faeddhendhe, benin dae domo ‘e su printzipale de sa sinagoga e li naran: «Fiza tua est morta. A d-ite l’infadas ancora, su Mastru?». |
||
|
36 Gesùs, perou ca iat intendiu su fueddu chi fiat narendi, narat a su maiori de sa sinagoga: «Non timast, crei feti». |
36 Gesùs, perou ca iat intèndiu su fueddu chi fiat narendi, narat a su maiori de sa sinagoga: «Non timast, crei feti». | Mc 5,36 Ma Gesùs, chi aiat intesu s’arrèjonu chi fin fatendhe, narat a su printzipale ‘e sa sinagoga: «No timas, api ebbia fide!» |
||
|
37 E cun issu no iat lassau sodigai a nemus, foras che a Perdu e a Giacu e a Giuanni, su fradi de Giacu. |
37 E cun issu no iat lassau sodigari a nemus, foras che a Perdu e a Giacu e a Giuanni, su fradi de Giacu. |
Mc 5,37 E no permiteit de li ponner fatu a niune francu a Pedru, a Giagu e a Giuanne su frade ‘e Giagu. |
||
|
38 E fiant lompius a domu de su maiori de sa sinagoga e iat biu su treulu e is chi fiant prangendi e atitendi meda. |
38 E fiant lòmpius a domu de su maiori de sa sinagoga e iat biu su treulu e is chi fiant prangendi e atitendi meda. |
Mc 5,38 E giompen a domo ‘e su printzipale de sa sinagoga e bidet treghetu e zente pianghendhe e atitendhe a boghe manna. |
||
|
39 E fiat intrau e ddis iat nau: «Puita faeis treulu e prangeis? Sa pipia no est morta, est dromia». |
39 E fiat intrau e ddis iat nau: «Puita faeis treulu e prangeis? Sa pipia no est morta, est dromia». | Mc 5,39 E intrat e lis narat: «A d-ite sezis fatendhe treghetu e pianghendhe? Sa piseddha no est morta, ma est drommendhe». |
||
|
40 E (cuddus) si nd’arrìant, issu perou nc’iat bogau a foras a totus e iat pigau a su babu de sa pipia e a sa mama e a is chi fiant cun issu e nci fut intrau anca fut sa pipia. |
40 E (cuddus) si nd’arriìant, issu perou nc’iat bogau a foras a totus e iat pigau a su babbu de sa pipia e a sa mama e a is chi fiant cun issu e nci fut intrau anca fut sa pipia. |
Mc 5,40 E-i cuddhos si ndhe ponzein a rier, de isse. Pero isse che dispaciat a totu cantos a fora, si leat su babbu e-i sa mama de sa piseddha paris cun sos chi fin cun isse e intrat a inue fit sa piseddha. |
||
|
41 E iat pigau sa manu de sa pipia e dd’iat nau: «Talità cum!». Comenti e a nai: «Sa pipia, scidadindi, ti nau!». |
41 E iat pigau sa manu de sa pipia e dd’iat nau: «Talità cum!». Comenti e a narri: «Sa pipia, scidatindi, ti nau!». |
Mc 5,41 E agguantat sa manu ‘e sa piseddha e li narat: «Talitha, koum!», chi diat esser, traduidu: «Pitzinna, so nendhe a tie, ischìdadi!» |
||
|
42 Illuegu sa pipia si ndi fut pesàda e si fut posta a caminai, ca teniat doxi annus. E si fiant spantaus de unu spantu mannu. |
42 Illuegu sa pipia si ndi fut pesàda e si fut posta a caminai, ca teniat doxi annus. E si fiant spantaus de unu spantu mannu. |
Mc 5,42 E luego sa pitzinna si ndhe peseit e si ponzeit a caminare. Aiat doigh’annos, difatis. E issos istein ispantados, de un’ispantu mannu. |
||
|
43 E ddus iat beni pretzetau chi nemus dd’essit avreguau, e iat nau a ddi donai a papai. |
43 E ddus iat beni pretzetaus chi nemus dd’essit avreguau, e iat nau a ddi donari a papai. |
Mc 5,43 E Gesùs lis cumandheit, insistendhe, de no lu fagher ischire a niune e nerzeit de li dare a mandhigare, a sa pitzinna. |
|
Discussione |
|
|
|
alto |
|
|
|