NB. questo passo non è stato ancora discusso
© Vangeli "Su Fueddu" 2000-06.
Traduzione dal greco in sardo campidanese, variante del Sarcidano isilese, di Antioco e Paolo Ghiani.
Traduzione dal greco in sardo logudorese di Socrate Seu.
Consulenza esegetica e filologica di Antonio Pinna e Antonio Piras.
Mc 6,01-06 x XIV Domenica del Tempo ORdinario (trad. 1998 vedi sotto)

(††) dopo un termine che appare solo una volta in tutto il Nuovo Testamento

(†) dopo un termine che appare solo una volta in Lc.

L'accento delle parole, ove non indicato, cade sulla penultima vocale.

 

Mc 6,01-06 x XIV Domenica del Tempo ORdinario (trad. 1998 vedi sotto)

Ghiani 99 Ghiani 2003 Seu Proposta 1 Modifiche
 

1 Iat moviu de innì e andat a is logus suus e is iscientis suus sodigant cun issu.

 

Mc 06,1 At mòviu de innì e andat a bidda sua e is iscientis suus sodigant cun issu.

 

Mc 06,01 E dae incùe si ch’andhèit e benit a logu sou e infatu a isse sos dischentes suos.

 

Mc 6,1 Gesùs si ch’andhat dae incue e benit a logu sou e fatu a isse sos dischentes suos.

 

2 Candu fut lompiu su sabudu iat cumentzau a donai imparu in sa sinagoga e totus ascurtendiddu fiant spantaus, narendi: «E de innui a i custu, custas cosas? E i custu sabiori chi dd’est donau? E i custas operas poderosas chi ndi bessint de is manus suas?».

 

Mc 06,2 Candu fut lòmpiu su sabudu at cumentzau a donai imparu in sa sinagoga e totus ascurtendiddu fiant spantaus, e narànt: «E de innui a i-custu, custas cosas? E ita sabiori est custu chi dd'est donau? E i-custas operas poderosas chi ndi bessint de is manus suas?».

 

Mc 06,02 E candho jompèit su sàpadu, si ponzèit a insinzare in sa sinagoga e meda de sos chi l’intendhìan abarraìan ispantados e naraìan: “Dae inùe li ‘enin a-i custu custas cosas e it’est sa sabidorìa chi a-i custu l’est istada dada e-i sas òberas de potentzia che-i cussas chi si faghen dae manos suas?

 

Mc 6,2 E candho giompeit su sàpadu, si ponzeit a insinzare in sa sinagoga e meda candho l’iscultaian abarraian ispantados e naraian: «Dae inue li ‘enin a-i custu custas cosas e it’est sa sabidoria chi a-i custu l’est istada dada e-i sas òberas de potèntzia che-i cussas chi si faghen pro manos suas?

 

 3 Custu no est su maistu de linna, su fillu de Maria, su fradi de Giacu, de Ioses, de Giudas e de Simoni? E is sorris suas non funt innoi in mesu nostu?». E si ndi scandalitzànt de issu.

 

Mc 06,3 Custu no est su maistu de linna, su fillu de Maria, su fradi de Giacu, de Ioses, de Giudas e de Simoni? E is sorris suas non funt innoi in mesu nostu?». E no ddi creiant.

 

Mc 06,03 Custu no est su  mastruascia, su fizu ‘e Marìa e frade de Jagu e de Zusepe, de Giudas e de Simone? E-i sas sorres no sun in mesu a nois? E no l’atzetaìan.

 

Mc 6,3 Custu no est su mastruascia, su fizu ‘e Marìa e frade de Giagu e de Zusepe, de Giudas e de Simone? E-i sas sorres no sun in mesu nostru?». E no resessian a l’atzetare.

 

4 E Gesùs ddis naràt: «Non nci at profeta chentza de onori chi no in logu suu, in su parentau suu e in domu sua».

 

Mc 06,4 E Gesùs ddis naràt: «Non nci at profeta chi siat pretziau in logu suu, in su parentau suu e in domu sua».

 

Mc 06,04 E Gesùs si ponzèit a lis narrer: “No b’at profeta chena onores si no in logu sou e in mesu a sos familiares suos e in domo sua.

 

Mc 6,4 E Gesùs si ponzeit a lis narrer: «No b’at profeta chena onores si no in logu sou e in mesu a sos familiares suos e in domo sua».

 

 5 E innì no ddui podiat fai opera poderosa peruna, feti a pagus malaidus, is calis, iat postu is manus, fiant sanaus.

 

Mc 06,5 E innì no ddui podiat fai opera poderosa peruna, chi non po pagus malaidus, chi ddis iat stendiau is manus a pitzus, e ddus iat sanaus.

 

Mc 06,05 E incùe no resessèit a fagher peruna òbera ‘e potentzia, francu chi si ponzèit a isterrer sas manos subra pagos malàidos e los sanèit.

 

Mc 6,5 E inie no resesseit a bi fagher peruna òbera de potèntzia, si no chi chi si ponzeit a isterrer sas manos subr’a pagos malàidos e los saneit.

 

 6 E si spantada ca fiant chentza de fidi. E andàt in giru peri is biddas donendi imparu.

 

Mc 06,6 E fiat spantau ca no ddi creiant. E sighiat a andari peri is biddas a ingìriu donendi imparu.

 

Mc 06.06 E istaìat meravizadu de sa mancàntzia ‘e fide issoro. E andhaìat fatu sas biddhas acurtzu, insinzendhe.

 

Mc 6.6 E istaiat meravizadu de sa mancàntzia ‘e fide issoro. E andhaiat fatu sas biddhas acurtzu, insinzendhe.

 

Discussione

 
 

Mc 06,01 is logus suus

AP 21.06.03  Scegliendo questa resa, tuttavia si ha la ripetizione ravvicinata di "suus". Da noi si direbbe semplicemente "sa bidda sua".

 

Mc 06,02 narendi

AP 21.06.03 In casi simili, mi pare stiamo esplicitando alla forma compiuta "e narànt".

 

Mc 06,02 E de innui a i custu...

AP 21.06.03 In teoria, l'Handbook suggerisce quasi un'esclamativa al posto dell'interrogativa. All'interno del vangelo di Marco, mi sembra meglio lasciare un tono piuttosto interrogativo, anche se resta vero che non si tratta di una vera domanda di informazione che attenderebbe una risposta.

Tuttavia, per la seconda parte, mi sembra che il testo greco dica "E ita sabiori est custu chi dd'est donau?"

 

Mc 06,03 maistu de linna

AP 21.06.03 Ormai, il mestiere di falegname è diventato tradizionale. Tuttavia, sembrerebbe meglio tradurre con un termine più generico, che includa anche il muratore. Carpentiere è forse molto moderno. E poi, come si dice in sardo?

AGh 23 06 03 No apu agatau fueddu perunu in sardu chi potzat fai pentzai a un’arti chi pongiat impari maistu de linna e maistu de muru. In is vocabolarius ddu’est fintzas e “artisanu” ma mi parit ca no est prus antigu de “carpenteri” chi pero’ no agatu in is vocabolarius.

 

 

Mc 06,03 E si ndi scandalitzànt

AP 21.06.03 Potrebbe anche andare, vista ormai l'abitudine. Tuttavia, non è che comunichi molto. In 4,17 lo scandalo equivale a perdere la fede o simile. Secondo l'Handbook, qui il significato sarebbe diverso, ma non mi sembrerebbe necessariamente diverso. Il significato sarebbe mantenuto se si dicesse "non ddu creìant". Non darei per conclusa la ricerca di mantenere l'immagine dell'«inciampare», anche se non bisogna dare più importanza del dovuto all'etimologia di un termine. L'Handbook comincia la serie dei suggerimenti con "erano gelosi e adirati contro di lui", e poi prosegue a seconda delle espressioni idiomatiche nelle varie lingue.

 

Mc 06,04 Non nci at profeta

AP 21.06.03 Tutte queste negative sono naturali in sardo?

AGh 23 06 03 Po narri sa beridai mi parit ca sa frasi est dificili a cumprèndiri o in dònnia modu no est crara carara. S’iat a pòdiri provai a dda furriai in d-una pariga de modus. S’iat a pòdiri fai totu positiva, po nai: “Dònnia profeta est chentza de onori feti in logu suu, in su parentau suu e in domu sua” ,o lassendi negativa feti sa prima parti: “Non nci at profeta chi siat pretziau in logu suu, in su parentau suu e in domu sua”  Ma seus aillargu de su gregu.

Tengiu fintzas e cancuna duda po “chentza de onori”. Pregonta: “àtimos” innoi est “privo d’onore” o privo di valore”, puita ca cust’ùrtimu s’iat a tradùsiri mellus cun “chentza de prètziu” o a s’italiana/spagnola “dispretziau/minispretziau” e tandus lassendi giai giai totu cumenti fut: “Non nci at profeta dispretziau chi no in logu suu, in su parentau suu e in domu sua”

 

 

Mc 06,05 feti a pagus malaidus, is calis

AP 21.06.03 "Is calis" non è molto naturale in sardo, se poi si tiene conto che in greco non c'è, non vedo perché si debba cercare questo giro di frase. Un giro di frase simile è usato in realtà nella traduzione in ebraico moderno: "E non podiat fai miraculus innì,  si no po pagus mabàdius, chi ddis ìat stèrriu is manus a pitzus e ddu ìat sanaus".

La frase è retta dal verbo "guarire" e il dativo "malati" dal particpio "avendo imposto le mani", lett. : "E non poteva lì fare nessun miracolo, se non guarire pochi malati dopo aver imposto loro le mani". Cei è una buona traduzione. La NVB è più letterale, come anche la Nuova Diodati e la Nuova Riveduta.

In questo momento non ricordo, ma mi pare che avevamo risolto il problema del "imporre le mani" con qualcosa di simile a "stèrriu is manus"...

AGh 23 06 03  "imporre le mani" In Mc 16,18 (1 giu 03) eus postu “stendiari”

“Miràculus” in Mt 13,58 (lug 2002) iaus tentu una grandu discussioni  a propositu de “miràculus” e fiaus lòmpius fintzas e a pentzari de podi ponni “balentìas”. No isciu chi a s’acabbu apaus postu “miràculu”, ma in totu is atrus logus m’agatu “operas poderosas” ???

AP 23.06.03 Completamente dimenticato di "balentìa". "Operas poderosas" non lo darei ancora per assodato: mi richiama le piramidi... Tanto per dire.

 

Mc 06,06 si spantada

AP 21.06.03 Mi sembra più naturale "E fiat spantau", a parte il fatto che poi usate di nuovo "fiant". Tuttavia, mi sembra che possano esistere altre alternative per esplicitare il sostantivo "mancanza di fede, incredulità", tipo: "e fiat spantau ca non ddu creìant".

AGh 23 06 03  In Mc 6,3 e 6,5 apu cambiau “ddu creiant” cun “ddi creiant”, puita ca mi parit ca est prus giustu a ponni “creiant a issu = ddi” e non “creiant custa cosa = ddu”

 

AP 23.06.03 Mi accorgo solo ora che di per sé in greco ci sono due termini diversi al v. 2 e in questo v. 6. Tuttavia, usare uno stesso termine ha l'effetto di contrapporre più da vicino le due "meraviglie".

 

Mc 06,06 in giru

AP 21.06.03 Se si usa "in giru" per tradurre "kyklô", esso va collegato a "is biddas" non al verbo. Tenuto conto poi che "andai in giru" è connotato in sardo di per sé non proprio positivamente, io direi "E issu sighìat a andai peri is biddas a ingiriu... "

 

 

 

 

 

 

 

Confronto sinottico traduzione campidanese Ghiani 1998-2003

© Vangelo di Marco 2003.
Traduzione dal greco in sardo campidanese, variante del Sarcidano isilese, di Antioco e Paolo Ghiani.
Traduzione dal greco in sardo logudorese di Socrate Seu.
Consulenza esegetica di Antonio Pinna

 Versetti

Ghiani 1998 Ghiani 1999-2000 Ghiani 2003 Modifiche
 

6,1 Iat moviu de innì e fut andau a is logus suus e is iscientis suus dd’iant sodigau.

 

1 Iat moviu de innì e andat a is logus suus e is iscientis suus sodigant cun issu.

 

2 Candu fut lompiu su sabudu iat cumentzau a donai imparu in sa sinagoga e medas ascurtendiddu fiant spantaus e narànt: «E de innui a icustu, custas cosas? E i custu sabiori chi dd’est donau? E i custas operas poderosas chi ndi bessint de is manus suas?».
3 Custu no est su maistu de linna, su fillu de Maria, su fradi de Giacu, de Ioses, de Giudas e de Simoni? E is sorris suas non funt innoi in mesu nostu?». E si ndi scandalitzànt.

 

 2 Candu fut lompiu su sabudu iat cumentzau a donai imparu in sa sinagoga e totus ascurtendiddu fiant spantaus, narendi: «E de innui a i custu, custas cosas? E i custu sabiori chi dd’est donau? E i custas operas poderosas chi ndi bessint de is manus suas?».

 3 Custu no est su maistu de linna, su fillu de Maria, su fradi de Giacu, de Ioses, de Giudas e de Simoni? E is sorris suas non funt innoi in mesu nostu?». E si ndi scandalitzànt de issu.

 

4 E Gesùs ddis iat nau: «Non nci at profeta chentza de onori chi non in logu su, in su parentau suu e in domu sua».

 

4 E Gesùs ddis naràt: «Non nci at profeta chentza de onori chi no in logu suu, in su parentau suu e in domu sua».

 

5 E innì no ddui podiat fai opera poderosa peruna. Iat curau feti a pagus malaidus, ponendiddis is manus.

 

 5 E innì no ddui podiat fai opera poderosa peruna, feti a pagus malaidus, is calis, iat postu is manus, fiant sanaus.

 

6 E fiat spantau ca fiant chentza de fidi. E andàt in giru peri is biddas donendi imparu.

 

 6 E si spantada ca fiant chentza de fidi. E andàt in giru peri is biddas donendi imparu.

Discussione

 

Osservazioni del 1998

 

6,1 “A is logus suus” : interessante, anche se ha un sapore più giovanneo che marciano. Visto quanto segue, il senso qui sembra essere quello di “luogo della sua famiglia”. Soliti presenti storici.

6,2 Di per sé si può dissentire dal Nestle nel considerare “oi” secondario: nel caso si dovrebbe tradurre “tutti” invece che “molti”, e in nota spiegare lo sviluppo della tradizione testuale.

6,5b Siamo però in una traduzione del tutto dinamica. Letteralmente: “tranne che a pochi malati, i quali, avendo imposto le mani, guarirono”.