© Vangelo di Marco 2000 Traduzione dal greco in sardo campidanese, variante del Sarcidano isilese, di Antioco e Paolo Ghiani.
Traduzione dal greco in sardo logudorese di Socrate Seu.
Consulenza esegetica di Antonio Pinna

Mc 7,24-30
Campidanese (Ghiani)

Ghiani 98 Ghiani 99 Ghiani 2001-2002 Mt 15,21-28

24 Tandus si ndi fut pesau e si ndi fut andau a is partis (oria) de Tiru e fut intrau a una domu e boliat a no ddu sciri nemus, perou non fut potziu abarrai cuau.

24 Tandus si ndi fut pesau e si ndi fut andau de inně a is partis (oria) de Tiru e fut intrau a una domu e boliat a no ddu sciri nemus, ma non fut potziu abarrai cuau.

 

Mt 15,21 Gesus at moviu de inguni e s’est arretirau a is partis (merę)de Tiru e Sidoni.

 

25 Antzis illuegu dd’iat avreguau una femina chi teniat una filla chi portat unu spiritu malu, issa, lompia, si nci ddi fut getada a peis.

 

26 Sa femina fut greca, de genti Sirofenissa, e ddi pediat a nci bogai su dimoniu de sa filla sua.


25 Antzis illuegu dd’iat avreguau una femina chi teniat una fillixedda (thugatrion)  chi portat unu spiritu malu (pneuma akatharton), issa, lompia, si nci ddi fut getada a peis.


26 Sa femina fut greca, de genti Sirofenissa, e ddi pediat a nci bogai su dimoniu de sa fillixedda sua.


Mt 15,22 E tocat una femina Cananea est lompia de icussus logus (oriôn)  e tzerriŕt, narendi: «Tenindi piedadi de mimi, Sennori, fillu de David. Sa pipia (thygathęr) mia est in poderi de unu spiridu malu (daimonizetai)».

 

Mt 23 Ma issu no dd’at arrespustu fueddu. E funt acostiaus is iscientis suus e ddu pregŕnt, narendi: «Acantzaddi sa gratzia, ca tzerriat infatu nostu».

Mt 15,24 Ma issu at arrespustu e at nau: «No seu istetiu mandau che a is brebeis isperdias de sa domu de Israel».

 

 

Mt 15,25 Ma issa est lompia e s’est inginugada ananti suu, narendi: «Sennori, agiudamě».

 27 Issu ddi narŕt: «Innantis lassa chi siant prandius is fillus, ca no est bellu a ndi pigai su pani a is fillus po nci ddu fuliai a is calleddus».

 

28 E issa dd’iat arrespustu: «Sennori, perou is calleddus puru, asuta de sa mesa, si papant sa farinalla de is fillus».

27 E issu ddi narŕt: «Innantis lassa chi ndi siat bogau su famini a is pipius, ca no est giustu a ndi pigai su pani de is pipius po nci ddu fuliai a is calleddus».


28 E issa iat arrespustu, e ddi narat: «Sennori, fintzas e is calleddus, asuta de sa mesa, si papant sa farinalla de is fillus».

 

Mt 15,26 Ma issu at arrespustu e at nau: «No est giustu a pigai su pani de is pipius propius po nci ddu fuliai a is calleddus».


Mt 15,27 Ma issa dd’at nau: «Eia, Sennori, poita ca is calleddus puru si papant sa farinalla chi nd’arruit de sa mesa de is meris insoru».

29 E dd’iat nau: «Po custu fueddu, bai: su dimoniu nde’est bessěu de filla tua.

 

30 Torrada a domu sua, iat agatau sa filla arrimada in su letu e su dimoniu ndi fut bessiu.

29 E dd’iat nau: «Po custu fueddu, bai: su dimoniu nd’est bessěu de filla tua.


30 Torrada a domu sua, iat agatau sa filla arrimada in su letu e su dimoniu ndi fut bessiu.

Mt 15,28 Tandus at arrespustu Gesus e dd’at nau: «O sa femina, manna est sa fidi tua! Chi ti sussedat comenti bolis tui». E s’est sanada sa filla sua de icuss’ora e totu.

 

Logudorese (Seu)

Seu 1      

Mc 7,24 E si ndhe pesčit dae incůe e ch’andhčit a sa cussorza (a sa leada) ‘e Tiru. E candho ‘intrčit a (candho istčit intro ‘e) una domo, no cherěat chi niune l’ačret ischidu, ma no resessčit a istare remunidu (= ritirato; cuadu = nascosto).

 

Mc 7,25 Ma luego una fčmina, chi aěat sa fiza cun unu ispěritu trňbulu (impuru), ‘enzčit e si ‘etčit a pes suos.

Mc 7,26 Sa fčmina fit grega (pagana)  e de erčntzia siro-fenicia (? feněssia?); e si ponzčit a li pedire de che fagher fuire su demňniu dae sa fiza.

 

Mc 7,27 E (isse) si ponzčit a li narrer: “Lassa ch’innanti sian atatados sos fizos, ca no est cosa ‘ona ‘e che leare su pane dae sis fizos (‘e leare su pane de sos fizos) pro lu frundhire (‘etare) a sos cateddhos.

 

Mc 7,28 Issa pero li rispondhet nerzendhe: “Segnore, fintzas sos cateddhos suta sa mesa mandhigan dae sas parfaruzas de sos pitzinnos.

 

Mc 7,29 E (Gesůs) (isse) li nerzčit: “Pro custa parŕula (tua) (Pro custu arrčjonu tou), bae! Su demňniu ch’est bessidu dae fiza tua.

 

Mc 7,30 E daghi si ch’andhčit a domo sua, agatčit (chi) sa pitzinna (fit) betada subra su letu e-i su demňniu (che fit) bessidu dae issa.

 

 

Discussione

 

Mc 07,24 pesau

AP 98 Perché trascurare il locativo “di lŕ” (connessione redazionale) ?

Mc 07,24 fut intrau

AP 02.07.28 Nel senso di "fermarsi, stabilirsi"

Mc 07,25 diminutivi

AP 98 Se mantenete dopo i diminutivi per i cagnolini (ma si tratta di “cani”), perché non lasciate il diminutivo anche per la “figlioletta”? Se normalizzare per l’una, normalizzare anche per gli altri? E’ diminutivo anche psichion (sa farinalla).

AP 02.07.28 Cf l'osservazione su Mt 15 sulla possibilitŕ che si tratti dei "resti" del pranzo ("pane" nel senso generico di "cibo").

Mc 07,26 pediat  : erotao

AP 98  Mc; voi usate lo stesso verbo in 6,22-23 (dove il verbo greco č aiteo, non erotao) e in 7,32 (dove il verbo greco č parakaleo), e in 8,11-12 (greco zeteo), e in 10,35 (di nuovo aiteo), e in 10,46 (proaites), e in 15,6 (paraiteo), e in 15,8 (aiteo).

Mc 07,27 siant prandius

AP 98 perň si perde l’ambiguitŕ del cosiddetto passivo divino: lascia che “siano sfamati” (da Dio?); inoltre, sfamare č forse uguale a prandius ? Prandius,  mi pare che ha un’idea di abbondanza e di soddisfazione “di piacere” piuttosto che di “bisogno” o “sufficienza”.

AP 02.07.28 Mah... mi semba ora una distinzione esagerata.

Mc 07,27 is fillus

AP 98 Qui č tekna, “bambini” come discendenza. Proporrei qualcosa come “is pippius propius”; lascerei “fillus” al v. 28 e 30 (paidion).

AP 02.07.28 Rispetto all'osservazione del 98, confermo che di per sé tekna č termine generico per "figli" come discendenza, ma dopo l'allenamento di questi anni mi sembra che la naturalezza renda superflua e pesante l'aggiunta di "propius". Invece, di per sé, la traduzione filologicamente piů formale di tekna  sarebbe "is creaduras".

Mc 07,27 no est bellu  

AP 98 in 7,6 avete tradotto “giustu” (cf 9,5.42-47): non č giusto di fronte a Dio…

Mc 07,28 iat arrespustu

AP 98 Il testo diventa solenne, raddoppiando: “rispose e dice”