| © Vangelo di Marco 2000
Traduzione dal greco in sardo campidanese, variante
del Sarcidano isilese, di Antioco e Paolo Ghiani. Traduzione dal greco in sardo logudorese di Socrate Seu. Consulenza esegetica di Antonio Pinna |
| Ghiani 98 | Ghiani 99 | Ghiani 2001-2002 | Mt 15,21-28 |
|
24 Tandus si ndi fut pesau e si ndi fut andau a is partis (oria) de Tiru e fut intrau a una domu e boliat a no ddu sciri nemus, perou non fut potziu abarrai cuau. |
24 Tandus si ndi fut pesau e si ndi fut andau de inně a is partis (oria) de Tiru e fut intrau a una domu e boliat a no ddu sciri nemus, ma non fut potziu abarrai cuau. |
Mt 15,21 Gesus at moviu de inguni e s’est arretirau a is partis (merę)de Tiru e Sidoni. |
|
|
25 Antzis illuegu ddiat avreguau una femina chi teniat una filla chi portat unu spiritu malu, issa, lompia, si nci ddi fut getada a peis.
26 Sa femina fut greca, de genti Sirofenissa, e ddi pediat a nci bogai su dimoniu de sa filla sua. |
|
|
|
| Mt 23 Ma issu no dd’at arrespustu fueddu. E funt acostiaus is iscientis suus e ddu pregŕnt, narendi: «Acantzaddi sa gratzia, ca tzerriat infatu nostu». Mt 15,24 Ma issu at arrespustu e at nau: «No seu istetiu mandau che a is brebeis isperdias de sa domu de Israel».
|
|||
| Mt 15,25 Ma issa est lompia e s’est inginugada ananti suu, narendi: «Sennori, agiudamě». |
|||
|
27 Issu ddi narŕt: «Innantis lassa chi siant prandius is fillus, ca no est bellu a ndi pigai su pani a is fillus po nci ddu fuliai a is calleddus».
28 E issa ddiat arrespustu: «Sennori, perou is calleddus puru, asuta de sa mesa, si papant sa farinalla de is fillus». |
27 E issu ddi narŕt: «Innantis lassa chi ndi siat bogau su famini a is pipius, ca no est giustu a ndi pigai su pani de is pipius po nci ddu fuliai a is calleddus».
|
Mt 15,26 Ma issu at
arrespustu e at nau: «No est giustu a pigai su pani de is pipius
|
|
|
29 E dd’iat nau: «Po custu fueddu, bai: su dimoniu nde’est bessěu de filla tua.
30 Torrada a domu sua, iat agatau sa filla arrimada in su letu e su dimoniu ndi fut bessiu. |
29 E dd’iat nau: «Po custu fueddu, bai: su dimoniu nd’est bessěu de filla tua.
|
Mt 15,28 Tandus at arrespustu Gesus e dd’at nau: «O sa femina, manna est sa fidi tua! Chi ti sussedat comenti bolis tui». E s’est sanada sa filla sua de icuss’ora e totu. |
| Seu 1 | |||
|
Mc 7,24 E si ndhe pesčit dae incůe e ch’andhčit a sa cussorza (a sa leada) ‘e Tiru. E candho ‘intrčit a (candho istčit intro ‘e) una domo, no cherěat chi niune l’ačret ischidu, ma no resessčit a istare remunidu (= ritirato; cuadu = nascosto). |
|||
|
Mc 7,25 Ma luego una fčmina, chi aěat sa fiza cun unu ispěritu trňbulu (impuru), ‘enzčit e si ‘etčit a pes suos. |
|||
|
Mc 7,26 Sa fčmina fit grega (pagana) e de erčntzia siro-fenicia (? feněssia?); e si ponzčit a li pedire de che fagher fuire su demňniu dae sa fiza. |
|||
|
Mc 7,27 E (isse) si ponzčit a li narrer: “Lassa ch’innanti sian atatados sos fizos, ca no est cosa ‘ona ‘e che leare su pane dae sis fizos (‘e leare su pane de sos fizos) pro lu frundhire (‘etare) a sos cateddhos. |
|||
|
Mc 7,28 Issa pero li rispondhet nerzendhe: “Segnore, fintzas sos cateddhos suta sa mesa mandhigan dae sas parfaruzas de sos pitzinnos. |
|||
|
Mc 7,29 E (Gesůs) (isse) li nerzčit: “Pro custa parŕula (tua) (Pro custu arrčjonu tou), bae! Su demňniu ch’est bessidu dae fiza tua. |
|||
|
Mc 7,30 E daghi si ch’andhčit a domo sua, agatčit (chi) sa pitzinna (fit) betada subra su letu e-i su demňniu (che fit) bessidu dae issa. |
|
AP 98 Perché trascurare il locativo di lŕ (connessione redazionale) ? AP 02.07.28 Nel senso di "fermarsi, stabilirsi" AP 98 Se mantenete dopo i diminutivi per i cagnolini (ma si tratta di cani), perché non lasciate il diminutivo anche per la figlioletta? Se normalizzare per luna, normalizzare anche per gli altri? E diminutivo anche psichion (sa farinalla). AP 02.07.28 Cf l'osservazione su Mt 15 sulla possibilitŕ che si tratti dei "resti" del pranzo ("pane" nel senso generico di "cibo"). AP 98 Mc; voi usate lo stesso verbo in 6,22-23 (dove il verbo greco č aiteo, non erotao) e in 7,32 (dove il verbo greco č parakaleo), e in 8,11-12 (greco zeteo), e in 10,35 (di nuovo aiteo), e in 10,46 (proaites), e in 15,6 (paraiteo), e in 15,8 (aiteo). AP 98 perň si perde lambiguitŕ del cosiddetto passivo divino: lascia che siano sfamati (da Dio?); inoltre, sfamare č forse uguale a prandius ? Prandius, mi pare che ha unidea di abbondanza e di soddisfazione di piacere piuttosto che di bisogno o sufficienza. AP 02.07.28 Mah... mi semba ora una distinzione esagerata. AP 98 Qui č tekna, bambini come discendenza. Proporrei qualcosa come is pippius propius; lascerei fillus al v. 28 e 30 (paidion). AP 02.07.28 Rispetto all'osservazione del 98, confermo che di per sé tekna č termine generico per "figli" come discendenza, ma dopo l'allenamento di questi anni mi sembra che la naturalezza renda superflua e pesante l'aggiunta di "propius". Invece, di per sé, la traduzione filologicamente piů formale di tekna sarebbe "is creaduras". AP 98 in 7,6 avete tradotto giustu (cf 9,5.42-47): non č giusto di fronte a Dio AP 98 Il testo diventa solenne, raddoppiando: rispose e dice |