© Vangelo di Matteo 2001.2004
Traduzione dal greco in sardo campidanese, variante del Sarcidano isilese, di Antioco e Paolo Ghiani.
Traduzione dal greco in sardo logudorese di Socrate Seu.
Consulenza esegetica e filologica di Antonio Pinna e Antonio Piras.
L'accento delle parole, ove non indicato, cade sulla penultima vocale.
Matteo 2,13-23 per Domenica Dopo Natale S. Famiglia
Ghiani 1 Ghiani 2 Seu 1 Seu 2 Seu 2004
 

Mt 02,13 E candu issus si funt arretiraus, unu missu de su Sinniori cumparit in bisu a Giusepi, narendi: "Pesadindi, piga su pipiu e sa mamma (sua) e fuitì a (in?) Egitu e abarra innì fintzas a candu ti dd'apu a nai deu, ca Erodi est cichendi a su pipiu po ddu sperdiri".

 

Mt 02,13 Candu issus si ndi fiant torraus a andari, unu missu de su Sinniori cumparit in bisu a Giusepi, narendi: "Pesatindi, piga su pipiu e sa mama e fuitì a Egitu e abarra innì fintzas a candu ti dd'ap'a nai deu, ca Erodi est cichendi a su pipiu po ddu spèrdiri".

 

Mt 2,13 Daghi issos si che fin retirados, acò chi un'ànghelu 'e su Segnore si presentat in su sonnu a Zusepe e li narat: "Pesadindhe, lèadi sa criadura e-i sa mama e fue a Egitu, e ista inìe fintzas a candho no t'averto. Difatis Erode devet chircare sa criadura pro la 'ochire.

 

Mt 02,13 Daghi issos si che fin torrados insegus, acò chi unu nuntziu 'e su Segnore si presentat in su sonnu a Zusepe e li narat: "Pesadindhe, lèadi sa criadura e-i sa mama e fue a Egitu, e ista inìe fintzas a candho no t'averto. Erode, difatis, devet chircare sa criadura pro la 'ochire.

 

Mt 02,13 Daghi, duncas,  sos Remàgios si che fin retirados, acò chi unu nùntziu 'e su Segnore si presentat in su sonnu a Zusepe e li narat: "Pesadindhe, lèadi sa criadura e-i sa mama e fuediche a Egitu, e ista inie fintzas a candho no ti lu naro eo. Erodes, difatis, at intentzione de chircare sa criadura pro la 'ochire.

 

Mt 02,14 Tandus issu si nd'est pesau at pigau su pipiu e sa mamma aintru de noti e s'est arretirau a Egitu.

 

Mt 02,14 Issu si nd'est pesau at pigau su pipiu e sa mamma aintru de noti e s'est arretirau a Egitu.

 

Mt 2,14 Assora Zusepe s'ischidèit, leèit intro 'e note sa criadura e-i sa mama e si retirèit in Egitu

 

Mt 02,14 Assora Zusepe s'ischidèit, leèit intro 'e note sa criadura e-i sa mama e si retirèit in Egitu

 

Mt 02,14 Assoras isse s'ischideit, si leeit intro ‘e note sa criadura e-i sa mama e si retireit in Egitu

 

Mt 02,15 E fiat (abarrau) innì fintzas a sa morti de Erodi po fai a cumpriri su chi at nau si Sinniori po mesu de su profeta, narendi:
de Egitu nd'apu tzerriau a (su?) fillu miu.

 

Mt 02,15 E fiat abarrau innì fintzas a sa morti de Erodi po chi s'essat cumpriu su chi at nau su Sinniori po mesu de su profeta, narendi:
de Egitu nd'apu tzerriau a fillu miu.

 

Mt 2,15 e inìe istèit fintzas a sa morte de Erode, a tales chi s'esseret cumpridu su ch'est istadu nadu dae su Segnore pro mesu 'e su profeta: "Dae Egitu apo jamadu a fizu meu".

 

Mt 02,15 e inìe istèit fintzas a sa morte de Erode, a tales chi s'esseret cumpridu su ch'est istadu nadu dae su Segnore pro mesu 'e su Profeta: "Dae Egitu ndh'apo jamadu a fizu meu".

 

Mt 02,15 e inie isteit fintzas a sa morte de Erodes, a tales chi s'esseret cumpridu su chi su Segnore at nadu pro mesu 'e su Profeta: "Dae Egitu ndh'apo jamadu a fizu meu".

 

Mt 02,16 Tandus Erodi candu at biu ca is Magus dd'iant scerriau si fut arrennegau meda e at mandau a bociri totus is pipius de Betlemi e in totus is logus de acanta chi teniant duus annus o de mancu, secundu su tempus chi s'iat fatu nai giustu giustu de is Magus.

 

Mt 02,16 Tandus Erodi candu at biu ca is Cuntzilleris de urreis (Remagius?) dd'iant scerriau si fut arrennegau meda e at mandau a bociri totus is pipius de Betlemi e de totus is logus de acanta, chi teniant duus annus o de mancu, secundu su tempus chi s'iat fatu nai giustu de is Cuntzilleris de urreis (Remagius?)

   

Mt 02,16 Tandho Erode, daghi 'idèit chi fit istadu trampadu dae sos Remagios, si leèit arrennegu mannu e mandhèit a bochire totu sas criaduras chi fin in Betlemme e in totu sa leada dae sos tres annos in giosso, cufromma a su tempus ch'aìat pedidu 'e li narrer de pretzisu a sos Remagios.

 

Mt 02,16 Tandho Erodes, daghi 'ideit chi sos Remàgios l’aian trampadu, si leeit arrennegu mannu e mandheit a bochire totu sas criaduras chi fin in Betlemme e in totu sa leada dae sos tres annos in giosso, cufromma a su tempus chi s'aiat fatu narrer cun pretzisione dae sos Remagios.

 

Mt 02,17 Tandus si fut cumpriu su chi fut istetiu nau po mesu de Geremia su profeta:

 

Mt 02,17 Tandus si fut cumpriu su chi fut istetiu nau po mesu de Geremia su profeta:

   

Mt 02,17 Si cumprèit tandho su chi fit istadu nadu dae Geremìa su Profeta, chi nerzèit:

 

Mt 02,17 Si cumpreit tandho su chi aiat  nadu Geremias su Profeta:

 

Mt 02,18 Una boxi s'est intendia in Rama,
prantu e attitidu (chescia) mannu:
Rachele est prangendi is fillus suus;
e non bolit a dda contzolai,
ca non [ci] funt prus bius.

 

Mt 02,18 Una boxi s'est intèndia in Rama,
prantu e attitidu mannu:
Rachele est prangendi is fillus suus;
e non bolit a dda contzolai,
ca non nci funt prus.

 

 

Mt 02,18 "Una 'oghe in Rama s'est intesa, prantu e atìtidu mannu: Rachele fit pranghendhe sos fizos suos, e no at chèrfidu chi l'aeren cussolada, ca (issos) no sun [esistin] prus.

 

Mt 02,18 "Una 'oghe in Rama s'est intesa, piantu e atìtidu mannu: Rachele fit pianghendhe sos fizos suos, e no at chèrfidu chi l'aeren cunsolada, ca issos no sun piùs”.

 

 

Mt 02,19 E candu s'est mortu Erodi, mira unu missu de su Sinniori cumparit in bisu a Giusepi in Egitu,

 

Mt 02,19 E candu s'est mortu Erodi, unu missu de su Sinniori cumparit in bisu a Giusepi in Egitu,

 

Mt 2,19 Pustis de sa morte de Erode, un'ànghelu 'e su Segnore si presentat a Zusepe in Egitu

 

Mt 02,19 Pustis de sa morte de Erode, unu nuntziu 'e su Segnore si presentat a Zusepe in Egitu

 

Mt 02,19 Daboi ‘e sa morte de Erodes, unu nùntziu 'e su Segnore si presentat a Zusepe in Egitu

 

Mt 02,20 narendi: "Pesadindi, piga su pipiu e sa mamma sua e parti faci a sa terra de Israel; ca si funt mortus is chi fiant cichendi a pinniga sa vida de su pipiu".

 

Mt 02,20 narendi: "Pesatindi, piga su pipiu e sa mama e parti faci a sa terra de Israel; ca si funt mortus is chi fiant cichendi sa vida de su pipiu".

 

Mt 2,20 e li narat: "Pesadindhe, lèadi sa criadura e-i sa mama e tùcadi a sa terra de Israele. Difatis sun mortos sos chi fin chirchendhe sa vida 'e sa criadura.

 

Mt 02,20 e li narat: Pesadindhe, lèadi sa criadura e-i sa mama e tùcadi a sa terra de Israele. Difatis sun mortos sos chi fin chirchendhe sa vida 'e sa criadura".

 

Mt 02,20 e li narat: “Pesadindhe, lèadi sa criadura e-i sa mama e tùcadi a sa terra de Israele. Ca sun mortos sos chi fin chirchendhe sa vida 'e sa criadura".

 

 

Mt 02,21 E issu si nd'est pesau, at pigau su pipiu cun sa mamma (sua) e est (torrau a entrai) intrau in terra de Israel.

 

Mt 02,21 E issu si nd'est pesau, at pigau su pipiu cun sa mama e est torrau a intrai in terra de Israel.

 

Mt 20,21 (Zusepe) assora si ndhe pesèit, si leèit sa criadura e-i sa mama e intrèit in terra de Israele.

 

Mt 02,21 Assora (Zusepe) si ndhe pesèit, si leèit sa criadura e-i sa mama e intrèit in terra de Israele.

 

Mt 02,21 Assoras isse si ndhe peseit, si leeit sa criadura e-i sa mama e intreit in terra de Israele.

 

 

Mt 02,22 E sigomenti at intendiu ca s'urrei de Giudea fiat Acrillai a su postu de su babbu suu Erodi, at timiu a ddui andai; e sendi istetiu avertiu in bisu s'est arretirau a is partis de sa Galilea,

 

Mt 02,22 Ma sigomenti iat intendiu ca s'urrei de Giudea fiat Acrillai a su postu de su babbu suu Erodi, at timiu a ddui andai; ma sendi istetiu avèrtiu in bisu, si fut arretirau a is partis de sa Galilea,

 

Mt 2,22 Daghi pero ischèit chi fit re de Giudea Archelàu in logu de Erode su babbu, timèit de si ch'andhare a inìe. Ma, sendhe istadu avertidu in su sonnu, si retirèit a sas bandhas de Galilèa

 

Mt 02,22 Daghi pero ischèit chi fit re de Giudèa Archelàu in logu de Erode su babbu, timèit de si ch'andhare a inìe. Ma, sendhe istadu avertidu in su sonnu, si retirèit a sas bandhas de Galilèa

 

Mt 02,22 Daghi pero ischeit chi fit re de Giudea Archelau in càmbiu de Erodes su babbu, timeit de si ch'andhare a inie. Ma, sendhe istadu avertidu in su sonnu, si retireit a sas bandhas de Galilea,

 

Mt 02,23 e sendu lompiu est andau a bivi a una citadi chi ddi narànt Nazareth, po fai a cumpriri su chi fut istetiu nau po mesu de su profeta: dd'ant a nai Nazarenu (Nazoresu?).

 

Mt 02,23 e sendu lompiu fut andau a bivi a una citadi chi ddi narànt Nazareth, po chi s'essat cumpriu su chi fut istetiu nau po mesu de su profeta: dd'ant a connosciri comenti de Nazarenu

 

Mt 2,23 e daghi che giompèit andhèit a biver in una tzitade chi si naraìat Nàzareth, pro chi s'esseret cumpridu su chi fit istadu nadu dae sos profetas: "L'an a giamare Nazarenu".

 

Mt 02,23 e daghi che jompèit andhèit a biver in una tzitade chi si naraìat Nazareth, a tales chi s'esseret cumpridu su chi fit istadu nadu dae sos profetas : " L'an a giamare Nazarenu ".

 

Mt 02,23 e daghi bi giompeit andheit a viver in una tzitade chi si narat Nazareth, a tales chi s'esseret cumpridu su chi aian  nadu sos profetas : " L'an a narrer Nazarenu”.

Note 2001

 

Mt 02,13 E : eviterei in genere di introdurre queste congiunzioni per tradurre il  de  greco. Qui la connessione è data dalla ripetizione quasi identica della frase precedente. Ai vv. 22-23 si tratterà piuttosto di un valore avversativo.

Mt 02,13 arretiraus : cf nota sul medesimo verbo in Mt 2,12. 

nAGh:
  “si ndi fiant torraus a andari” o podit bastari “fiant torraus a agoa” cumenti est in Seu?

Mt 02,14 Tandus : stavamo riservando questo avverbio esplicito a quando Mt ha tote, o simili, come succederà tra poco al v. 16 e al v. 17.

Mt 02,14 aintru de : stiamo continuando in campidanese a usare questa scrittura piena, che invece evitiamo inaltre parole. Non sarà il caso di decidersi a usarela scrittura con l'apostrofo :  "aintru 'e noti"?

nAGh:
nareus ca, candu iaus cumentzau custu treballu, iaus detzìdiu de iscriri totus is fueddus chentza de fai mai sa truncadura “elisione” in printzipiu de fueddu (e aici eus fatu) e no mi stentu a nai su puita, ca est bastanti logicu. “De” fintzas e chi est pitieddeddu sighit cust’arregula. Atra est sa truncadura a sa coa de su fueddu, cussa giai ca dd’eus posta bortas medas. Deu, in prus, seu acapiau a is chistionis chi sa scriidura de su sardu ponit in iscola cun is pipius. Sigomenti ca custu est unu fueddu chi cambiat sa pronuntzia a segunda de innui est postu, su modu prus facili, po no ddis trobillai is ideas, est a si ddus fai iscriri sempri uguali. In dònnia modu custu non bolit narri chi non si potzat fai in atra manera, fintzas e puita ca po imoi medas chistionis de sa scriidura funt ancora totu abertas.

Mt 02,15 po fai a cumpriri : così sembra intenzione di Giuseppe

nAGh
: “po chi s’essat cumpriu su chi...” fintzas e chi mi parit ca custa est unu de icuddus modus chi non praxint meda a Don Antonio, o chi nou “de modu chi s’essat cumpriu...”  E de “lompiri a cumpridura” ita si ndi podit narri?

Mt 02,16 giustu giustu : lasciar perdere questa ripetizione (si tratta del resto di pagine in cui le cose "giuste giuste" sono poche...).

Mt 02,19 mira : óhia ... 

Mt 02,20 a pinniga : mai sentito. Al primo ascolto, mi sembra meglio semplicemente "cercare la vita".

Mt 02,22 at : continuo a sentire una forzatura voler omologare i tempi al passato prossimo, quando come in questo caso anche in sardo si può esprimere l'anteriorità reale : "iat intendiu" non sarebbe più naturale?

nAGh: innoi ddui setzit propriu beni ca innantis iat intendiu e agoa at tìmiu a ddu’andari

Mt 02,23 narànt : e poi "nai" : peró si tratta di due verbi diversi in greco, e forse per il secondo vale più il senso di "dd'ant a conosci comenti 'e Nazarenu".