© Vangelo di Luca 2004.
Traduzione dal greco in sardo campidanese, variante del Sarcidano isilese, di Antioco e Paolo Ghiani.
Traduzione dal greco in sardo logudorese di Socrate Seu.
Consulenza esegetica e filologica di Antonio Pinna e Antonio Piras.

Mt 11,1-19 e Lc 7,18-35 per domenica III di Avvento Anno A

i vv. Mt 11,1-19 sono stati pubblicati la prima volta nel n. 45 del 9 dicembre 2001, p. 6

 

(††) dopo un termine che appare solo una volta in tutto il Nuovo Testamento

(†) dopo un termine che appare solo una volta in Lc.

L'accento delle parole, ove non indicato, cade sulla penultima vocale.

    Seu 2001 Seu 2004  
 

Mt 11,1 E isteit chi Gesùs, daghi apeit agabbadu de dare istrutziones a sos dòighi dischentes suos, moveit dae incue pro insinzare e annuntziare in sas tzitades issoro.

 
 

Mt 11,2 E Giuanne, in presone, intendheit de sas òberas de su Cristos e li mandheit a narrer cun sos dischentes suos:

 
 

Mt 11,3 “Ses tue su chi devet benner o ndh’aisetamus unu diferente?”

 
 

Mt 11,4 E Gesùs lis rispondheit nerzendhe: “Andhade e relatade a Giuanne sas cosas chi intendhides e bidides:

 
 

Mt 11,5 tzegos torran a bider e istropiados caminan, lebbrosos sun purificados dae sa maladia e surdos intendhen e mortos si ndhe pesan e-i sa bona nova s’annùntziat a sos disamparados

 
 

Mt 11,6 e biadu est chie no trambucat previa ‘e me”.

 
 

Mt 11,7 Candho cussos si fin tuchendhe, Gesùs benzeit a faeddhare de Giuanne a sa zentòria: “Ite sezis bènnidos a abbaidare in su desertu? Una canna isbàtida dae su ‘entu?

 
 

Mt 11,8 Ma ite sezis bènnidos a bider? Un’òmine ‘estidu cun bestes de lussu? Abbaidade chi sos chi giughen bestes de lussu sun in sos palatos de sos res.

 
 

Mt 11,9 Ma ite sezis bènnidos a bider? Unu profeta? Ei, bos naro, e piùs mannu puru de unu profeta.

 

 

Mt 11,10 Est custu su de chie est iscritu: "Acò chi eo imbìo a sa presèntzia tua su nùntziu meu, 
chi at a aprontare sa 'ia tua addainanti a tie".

 

 

Mt 11,11 In veridade bos naro: no s'est pesadu intre sos nàschidos dae fèmina unu piùs mannu de Giuanne su Batista; epuru su piùs minore in su regnu 'e sos chelos est piùs mannu ‘e isse".

 
 

Mt 11,12 "Dae sas dies de Giuanne su Batista fintzas a-i como su regnu 'e sos chelos patit violèntzia e sun sos violentos chi si ndh'apoderan.

 
 

Mt 11,13 Totu sos profetas, difatis, e-i sa Lege fintzas a Giuanne l'an profetizadu

 
 

Mt 11,14 e si ‘ois lu cherides atzetare, est isse cuss’Elias chi naraian chi fit imbeniente.

 
 

Mt 11,15 Chie giughet orijas ch’intendhat

 
 

Mt 11,16 A chie l’apo a assimizare, duncas, custa generatzione? S'assimizat a sos pitzinnos sètzidos in sas piatas chi a boghe manna a sos cumpanzos

 
 

Mt 11,17 naran: - Amus sonadu su sulitu pro 'ois e no azis balladu; amus cantadu atìtidos e no bos azis iscutu sa petorra -.

 
 

Mt 11,18 Est bènnidu Giuanne, difatis, chi no màndhigat e no bìet, e naran: - Demòniu giughet -.

 

 

Mt 11,19 Est bènnidu su Fizu 'e Òmine, chi màndhigat e bìet, e naran: - Acò un'òmine mandhigadore e bidore, amigu de gabbelleris e pecadores -.
Ma sa sabidoria at àpidu giustìtzia dae sas òberas suas (matessi)"

 

 

 

Mt  Campidanese Mt Logudorese Lc 7,18-35

1 E est sussediu candu Gesus at acabau de donai pretzetus a is Doxi apostolus scientis suus, ca est partiu de innì po donai imparu e predicai in is citadis insoru.
 

Mt 11,1 E istèeit chi Gesùs, daghi apèit agabbadu de dare cumandhamentos a sos dòighi dischentes suos, si movèit dae cue pro insinzare e preigare in sas tzitades issoro.

 
 

2 E Giuanni, in presoni, at   iat intendiu

 

Mt 11,2 Assora E Giuanne, in presone, daghi intendhèit in sa presone
 

 

18 E is iscientis suus ant donau sceda a Giuanni

 

(chistionendi) de is operas de su Cristus

 

sas òberas de su Cristos,
 

 

de totu custas cosas.

 

E Giuanni at tzerriau duus de is iscientis suus

 

 e dd'at mandau a nai po mesu de is iscientis suus:

 

e l'imbièit cun sos dischentes suos
Mt 11,3 li mandhèit a a li narrer : 

 

19 e ddus at mandaus a su Sinniori, narendi (a ddi nai):

 

3 "Tui ses, Su chi depit benniri, tui ses? O atru de atra casta nd'abetaus un'atru?".(eteron)

 

"Ses tue su chi devet benner o ndh'aisetamus un'àteru?"

 

 "Tui ses, Su chi depit benniri, tui ses? O nd'abetaus un'atru? (allon)

 

20 Candu funt lompius anca fut issu, is ominis ant nau: "Giuanni su Batista s'at mandau po ti nai: Tui ses, su chi depit benni o nd'abetaus un'atru?".
21 In s'ora e totu Gesus at sanau medas de malis e de maladias e de spiridus malus e a medas tzrupus ddis at donau de podiri biri.

 

4 E Gesus, arrespundendi, ddis at nau: "Andai, Baxei, torrai sceda a Giuanni de su chi ascurtais e bieis:

 

Mt 11,4 E, rispondhendhe, Gesùs lis nerzèit: "Tucade e annuntziade a Giuanne sas cosas chi intendhides e bidides:

 

22 E arrespundendi, ddis at t nau: "Baxi, Baxei, torrai sceda a Giuanni de su chi eis biu e ascurtau:

 

tzrupus torrant a biri 
e tzopus caminant, 
lebrosus funt sanaus 
e surdus intendint, 
e mortus si ndi torrant a pesai

 

Mt 11,5 tzegos torran a bider 
e istropiados caminan, 
lebbrosos sun purificados dae sa maladìa e surdos intendhen 
e mortos si ndhe pesan 

 

tzrupus torrant a biri, 
tzopus caminant, 
lebrosus funt sanaus 
e surdus intendint, 
mortus si ndi torrant a pesai,

 

 e a is poburus est donada sa nova bona 
(donau s'evangeliu).

 

e-i sa bona noa est annuntziada a disamparados

 

 a is poburus est donada sa nova bona 
(donau s'evangeliu).


6 e biadu est chini no at a imbruchinai po mori miu".
 

Mt 11,6 e biadu est chie no benzat mancu in sa fide in me no trambuchet pro causa mia".

 

23 e biadu est chini no at a imbruchinai po mori miu".

 

7 In s'interis chi  cussus Issus fiant andendisindi, candu Gesus at cumentzau a fueddai de Giuanni a sa genti de su contu de Giuanni:

 

Mt 11,7 Mentras chi custos si che fin tuchendhe, Gesùs benzèit a faeddhare de Giuanne a sas zentòrias: 

 

24 E candu is missus de Giuanni si ndi funt andaus, at cumentzau a fueddai a sa genti de su contu de Giuanni:

 

 "Ita seis bessius a biri castiai a su desertu? No eis èssiri bessius a castiai una canna santzinada de su bentu ? !

 

"Ite ndhe sezis bènnidos a abbaidare in su desertu? Una canna isbàtida dae su 'entu?

 

 "Ita seis bessius a biri a su desertu? Una canna santzinada de su bentu?

 

8 Ma Ellu ita seis bessius a biri? Unu bestiu de pannu fini?

 

Mt 11,8 Ma ite ndhe seziz bènnidos a bider? Un'òmine 'estidu cun bestes lussuosas? 

 

25 Ma ita seis bessius a biri? Unu bestiu a bestiris de pannu fini?

 

Mirai, Siguru ca no, ca
is chi si bestint de pannu fini 

 

Acò chi sos chi giughen bestes lussuosas 

 

 Mirai
is chi portant bestiris de scialla 
e faint lussu 

 

bivint funt in is domus de is urreis.

 

sun in sas domos de sos res.

 

funt in is palatzius de is urreis.

 

9 Ma tandus ita seis bessius a biri? Unu profeta?

 

Mt 11,9 Ma ite ndhe sezis bènnidos a bider? Unu profeta? 

 

26 Ma tandus ita seis bessius a biri? Unu profeta?

 

Eia, si naru, e fintzas e prus de unu profeta 
(antzis prus puru de ...).

 

Sì, bos naro, e prus mannu de unu profeta.

 

Eia, si naru e fintzas e prus de unu profeta.

 

10 Est de issu chi ddu at iscritu:
"Mira, dèu mandu su missu miu ananti tuu,

ainnanti tuu issu t'at a aprontai sa bia, ananti tuu".

 

 

Mt 11,10 Custu est su de chie est iscritu: "Acò chi eo imbìo a sa presentzia tua su nuntziu meu, 
chi at a preparare sa 'ia tua addainanti a tie"".
 


27 Est de issu chi ddu at iscritu:
"Mira, deu mandu su missu miu ananti tuu,
issu t'at a aprontai sa bia, ananti tuu".
 
 

11 Deaderus, si ddu nau dèu, non si nd'est pesau

 

Mt 11,11 In veridade bos naro: no s'est pesadu 

 

28 Deu si nau,

 

mancu unu, de is chi funt nascius de femina, mancu unu s'est pesau prus mannu de Giuanni su Batista.

 

intre sos nàschidos dae fèminas unu prus mannu de Giuanne su Batista; 

 

 de is chi funt nascius de femina, non s'agatat nemus prus mannu de Giuanni, 

 

 Ma su prus pitiu in s'arrenniu de is celus est prus mannu de issu.

 

ma su prus minore in su regnu 'e sos chelos est prus mannu de isse".

 

ma su prus pitiu in s'arrenniu de Deus est prus mannu de issu.

 

29 Tutto il popolo che lo ha ascoltato, e anche i pubblicani, hanno riconosciuto la giustizia di Dio ricevendo il battesimo di Giovanni. 30 Ma i farisei e i dottori della legge non facendosi battezzare da lui hanno reso vano per loro il disegno di Dio.

 

12 E de su tempus de Giuanni su Batista  E de candu Giuanni su Batista at incumentzau a batiai fintzas a imoi, s'arrenniu de is celus sunfrit balentìa e is balentis si ndi ponint meris.

 

Mt 11,12 "Dae sas dies de Giuanne su Batista fintzas a como su regnu 'e sos chelos patit violentzia e-i sos violentos si ndh'apodèran.

 

 

cf 16,16b 

da allora in poi viene annunziato il regno di Dio e ognuno si sforza per entrarvi.

 

13 Ca totus is Profetas e sa Lei ant profetau fueddau de s'arrenniu fintzas a lòmpiri Giuanni.
14 E chi ddu boleis cumprendiri, est issu s'Allìas cuddu Allìas chi depit benni narànt ca depiat bénniri. 

15 Chini portat origas, ascurtit".

 

Mt 11,13 Totu sos profetas, difatis, e-i sa Lege fintzas a Giuanne l'an profetizadu
Mt 11,14 e si 'ois lu cherides acoglire isse est cuss'Elìas chi naraìan chi fit devìat benner.
Mt 11,15 Chie giughet orijas intendhat!
 

 

cf 16,16a

16 La Legge e i Profeti fino a Giovanni; 

 

16 E a chini ap’a assimbillari sa genti de icustu tempus ?

 

Mt 11,16 A chie, duncas, apo a assimizare custa generatzione?

 

31 A chi dunque paragonerò gli uomini di questa generazione, a chi sono simili?

Assimbillat a pipius sètzius in is pratzas chi tzerriendi a is cumpangius narant:

17 “Eus sonau su sulitu po bosatrus e no eis baddau, eus cantau un’atitidu e non s’eis addobbau su petus.

18 Ca (Gi) est beniu Giuanni chi non papat e non bufat e narant : unu dimoniu portat unu dimòniu.

19 Est beniu su Fillu de s’òmini chi papat e bufat, e narant: mi’ unu pasteri e unu bufadori  un imbriagoni, amigu de is datzieris e de is pecadoris. 

Ma a su sabiori dd’ant torrau su giustu (giustitzia) is operas suas e totu.

 

S'assimizat a sos pitzinnos sètzidos in sas piatas chi abboghinendhe a sos cumpanzos

Mt 11,17 naran: - Amus sonadu su sulitu pro 'ois e no azis balladu; amus cantadu atìtidos e no bos azis iscutu sa petorra -.

Mt 11,18 Est bènnidu, difatis, Giuanne, chi no màndhigat e no bìet, e naran: - Unu demòniu giughet -.

Mt 11,19 Est bènnidu su Fizu 'e s' Òmine, chi màndhigat e bìet, e naran: - Acò un'òmine mandhigadore e bidore, amigu de gabbelleris e pecadores -.
Ma sa sabidorìa at tentu giustitzia dae sas òberas suas (matessi)"

32 Sono simili a quei bambini che stando in piazza gridano gli uni agli altri (allelois) :

Vi abbiamo suonato il flauto e non avete ballato;
vi abbiamo cantato un lamento e non avete pianto!

33 E' venuto infatti Giovanni il Battista che non mangia pane e non beve vino, e voi dite: Ha un demonio. 

34 E' venuto il Figlio dell'uomo che mangia e beve, e voi dite: Ecco un mangione e un beone, amico dei pubblicani e dei peccatori. 35 Ma alla sapienza è stata resa giustizia da tutti i suoi figli».

Osservazioni 2001

Note

La sezione completa arriva fino al v. 19. Già che ci siamo, meglio dare un "pezzo" per intero. Ne guadagna il senso, e quindi anche la traduzione (e il gusto di farla). Tradurre allo stesso modo la frase circa le "opere"al v. 2 e al v. 19 aiuta a capire l'unit1a della sezione e il suo rapporto con i capitoi precedenti delle "opere" (8-10) e delle "parole (5-7; cf inversione di Matteo dei due termini "ascoltare e vedere" rispetto a Luca e forse fonte Q).

Mt 11,01 apostolus  : perché ???

nAGh: Mi parit ca iaus postu sempiri: “Scientis” o seu in faddina?

Mt 11,02 daghi : la ripetizione dà un po' di pesantezza.

Mt 11,02 at intendiu : Quasi tutte le traduzioni mantengono il valore temporale del participio aoristo dicendo "Quando Giovanni..." o "Avendo Giovanni...". Forse, una ulteriore soluzione alla questione dei participi aoristi (cfr. esclusione di "apustis" ecc.), sarebbe quella di trasformare, come qui, in tempo diretto, ma ricorrendo al narrativo sardo dell'anteriorità: "E Giuanni, in presoni, iat intendiu ... e iat mandau... poi ddi nai... E Gesus ddis at donau custa arrisposta: ...". What about?

Mc 11,03 un'atru la differenza tra Lc e Mt potresse essere importante (anche se in 2Cor 11,4 i due termini sono sinonimi). Ricordando la predicazione di Giovanni "in bentu e fogu", ciò che adesso si chiede in Mt è se sia da aspettare "un altro tipo" di Messia, e non semplicemente "un altro".  In Mt 11,16 di nuovo Mt usa etérois al posto di allêlois.

nAGh: dificili a donai cust’idea sentza de umperai unu fùrriu de fueddus “o àtiri(atru) de atra casta nd'abetaus?

nAGh: Mt 11,04 baxi - Lc,7,22 ”Andai/Baxi” deu ia a ponniri totu is duas bortas “Baxei

Mt 11,04 is poburus : però varrebbe anche per questo termine la traduzione senza articolo

Lc 07,18 ant donau sceda : mai sentito. Trattandosi di una variante della medesima radice del verbo "evangelizzare", si potrebbe vedere cosa fare per l'intera "famiglia"  di verbi: eu-aggello, ap-aggello... Ma non è cosi importante

nAGh: “donai sceda o torrai sceda” iat a depiri èssiri su modu prus sardu po furriai is italianus “risposta, informazione

nSeu Lc 07,18 ant donau sceda : vocabolo ed  espressione registrati da Casciu: “sceda”= notizia, risposta;  “torrai” sceda = dar notizia; “scedas leggias” = brutte notizie. Il vocabolo è presente anche in Lepori: informazione su avvenimenti particolari, risposta. Vocabolo e fraseologia in Puddu, che registra  anche la variante “isceda”. Entrambe, in Pittau. “Sceda” anche in Spano, come meridionale, ma con il significato di “scheda”. Non ho in questo momento sottomano né Porru Wagner.

Lc 07,20 is ominis :    qui l'articolo è equivalente a un dimostrativo: cussus òminis

Mt 11,03 Tui ses : all'interrogativa, non è più naturale sire "ses tui su chi... " ?

nAGh: custa borta non seu de acòrdiu puita ca in sardu s’”interrogativa diretta” pedit propriu su verbu a s’acabu. S’iat a podiri narri ca perou sa pregonta no est feti “tui ses”, perou pratzendidda in duus e ponendi totu is duas bortas su verbu a s’acabbu, tenit un’atra fortza e a mimi mi parit sa prus naturali in sardu. “"Tui ses su chi depit benniri, o un'atru nd'abetaus?"”. o fintzas “"Su chi depit benniri tui ses? o un'atru nd'abetaus?" (iat a bisongiai a intèndiri fintzas e s’intonatzioni de sa pregonta)

Mt 11,03 su chi depit benniri : greco o erchomenos, quasi un termine tecnico nel cristianesimo primitivo e nell'escatologia giudaica. Si potrebbe riflettere se tradurlo in modo più specifico. Col tempo.

Mt 11,06 no benzat mancu in sa fide in me : nelle precedenti occorrenze di questo verbo abbiamo preferito una traduzione letterale "inciampare".

nSeu Mt 11,06 no benzat mancu in sa fide in me: secondo proposta, “no trambuchet” (= “non inciampi”). Per il resto, “in me”? “pro me”? “a causa ‘e me”?.  

Mt 11,07 In s'interis chi :  troppo forte per un semplice genitivo assoluto. Vale per questo ciò che vale per "apustis"  e il part. aoristo. Basterebbe anche qui tradurre a un tempo definito: Issus fiant andendisindi, candu Gesus at cumentzau ... 

Mt 11,07 su contu de Giuanni : non risulta chiaro: ita cosa at essi custu "contu de Giuanni" ?

Mt 11,07 biri  : due verbi diversi. Il primo, forse, meglio tradotto con castiai. 

Mc 11,07 Una canna : chissà : si potrebbe chiarire lasciando all'interrogativo le tre riprese, e chiarendo il valore retorico almeno della prima sottomanda: Certo, non siete usciti a vedere una canna agitata dal vento. E allora, che cosa... ?  Forse, uno ... ? (opp. Certo, nemmeno uno vestito ... , poiché quelli che vestono ... .  E allora, .... ? Un profeta? ...

nAGh: a icustu puntu is modus podint èssiri medas: deu nd’apu provau unu sentza de m’istentai meda ca tengiu pag’ora.

Mt 11,08 Mirai : brutto e poco naturale. Soilto problema. La variazione dipenderà dal modo con cui si decide di tradurre le domande retoriche: " ..., poiché..." "Certo che no. Quelli che ..."

nSeu Mt 11,08 acò chi sos chi giughen: In “Su Patriottu sardu a sos Feudatarios”  si legge: “Mirade chi sas aèras minèttana temporale” = badate che il cikelo minaccia tempesta”.  In realtà, nel vs. di Mt, “mirade”  sta meglio di “acò” (che invece sta bene in Mt 11,10). Perciò: “mirade chi sos chi giughen”.

Mt 11,10 ananti tuu : va bene per la prima volta  pro prosopou sou; la seconda volta  emprosthen sou forse meglio trovare una variante che lasci l'attenzione sulla strada che è davanti. Se proprio si deve ripetere, si potrebbe ripetere subito (modulo sardo "trogada? o che cosa?: "ananti tuu; ananti tuu (a innantis), issu t'at ... "

nAGh: nareus ca in campidanesu su valori temporali ddu naraus cun “innantis” e su valori de su logu ddu naraus cun “ananti o ainnanti” ma custus duus podint tenni sa propria sciumadura chi mi parit dd’apat donau Sig. Seu: “ananti”= al cospetto; “ainnanti” = davanti. CEI, a su primu ddi donat valori “temporali” = Prima e a s’atru “spatziali” = davanti.

nSeu Mt 11,10 addainanti a tie: Mi sembra esatta l’osservazione di A. Ghiani circa il diverso valore – temporale e spaziale – dell’it. davanti, reso, nella variante logudorese, rispettivamente con “innanti” e “addainanti”, o equivalenti.

Mt 11,11 non si nd'est pesau : è vero che il verbo egeiro è stato tradotto sempre così, eppure sento qualcosa di non naturale e di poco chiaro; forse, cambiando l'ordine si migliora la chiarezza: "de i schi funt nascius de ...., non si nd'est pesau mancu unu prus mannu de ...".

nAGh: innantis innantis deu ddi cambiu s’ausiliariu: “non si nd’at pesau” e agoa s’iat a podiri pentzai fintzas e a furriai sa frasi, ma chi ndi tiraus “ndi” e lassaus s’ausiliari èssiri podeus fai una cosa prus crara: “mancu unu, de is chi funt nàscius de fèmina, s’est pesau prus mannu de Giuanni su Batista

nSeu Mt 11,11 no s’est pesadu: lascerei così. Forse è meglio non modificare la struttura del greco  quando essa è compatibile con la lingua di arrivo e mantenere il sapore dell’originale quando risulta sufficientemente chiaro il senso della traduzione. Ma non so se la mia opinione sia in questo caso condivisibile da chi ne sa più di me. Ho intenzionalmente usato “pesàresi”  e non “pesaresindhe” per il suo significato più generico. Anche il sole “si pesat” (= “sorge) al mattino.

 

Mt 11,12 E de su tempus de Giuanni su Batista : non così chiaro. Il punto è la predicazione di Giovanni: "Dal tempo in cui Giovanni ha cominciato a battezzare".

nAGh: si podit semplificari? “E de candu Giuanni su Batista at incumentzau a batiai fintzas a imoi

Mt 11,12 sunfrit balentìa : non male per "balentia". Versetto almeno a quattro sensi 9cf BG). 'balentia" servirebbe anche per un senso buono (ma oggi si preferisce pensare alla "violenza" sofferta da Giovanni, che è in prigione (e lo si è appena ricordato!). O forse il pensiero dei "balentes" sardi disturba la chiarezza del testo?

Mt 11,13 fintzas a Giuanni : non chiarissimo. Dal contesto, il Battista fa parte del tempo messianico di Gesù (forse a differenza che in Lc). Qui il senso sarebbe: Fino al tempo in cui Giovanni a cominciato a profetare" (cf. egli è più che un profeta!, appartiene al tempo del Cristo). Se è opportuno, si potrebbe esplicitare il primo verbo "profetare" con "parlare del regno". 

nAGh: si podit ponniri in craru: “fintzas a lòmpiri Giuanni”?

Mt 11,14 cumprendiri : piuttosto, "accettare", incluso, certo, nel significato sardo della frase "si dd'ollis cumprendiri"; tuttavia, se si trovasse anche un modo più esplicito per non limitare la comprensione ad un senso puramente astratto... 

nAGh: “arriciri, aggradessiri”? Feti ca “cumprendiri” ndi podit fai de mancu de di ponni “ddu” custus atrus invecis mi parit a solus non sonant.

Mt 11,14 ddu  : di per sé non c'é in greco, che è più polisemico: a) l'accogliere può riferirsi a quello che hanno detto i profeti e la legge ("se volete credere a loro"), oppure b) a quello che Gesù sta per dire ("se volete credermi").

Mt 11,14 est issu s'Allìas : non chiaro; potrebbe sembrare reincarnazione; il senso prosegue quello della possibilità precedente a) :  "è di lui che parlavano quando dicevano che Elia doveva venire"

Mt 11,14 isse est s’Elìas chi naraìan chi fit acanta a benner: Retroversione: letteralmente, egli è l’Elia che dicevano che stava per venire, cioè egli è l’Elia (ma in questo caso si potrebbe forse meglio dire “cuss’Elias” ) del quale si diceva che stava per venire. Oppure, forse meglio:  “Est isse cuss’Elìas chi si naraìat chi fit acanta a benner”.

Mt 11,16 altri : qui ha valore di sostantivo: Cei 97 traduce "ai compagni" . Così anche si mantiene la differenza con Luca.

 

Osservazioni 2004

Mt 11,11 fèmina

 

SS 27.11.04 Plurale in greco

 

 

Mt 11,5 tzegos... istropiados...lebbrosos... surdos... mortos

 

SS 27.11.04 Ho lasciato questi sostantivi etc. senza articolo, come nel testo greco, secondo la modifica apportata al v. 5 nell’edizione 2001-2002. Forse più normale dire b’at tzegos chi torran a bider, istropiados chi caminan etc. Questo, se il senso è “alcuni ciechi recuperano la vista” etc. Se, peraltro, s’intende semplicemente dire che “i ciechi (in generale) recuperano la vista” etc., allora dovremmo usare l’art. anche in sardo, così come avviene in tutte le traduzioni in BW,  a prescindere dal fatto che esso manchi in greco. In ogni caso, ho inserito l’art. davanti a disamparados, nella considerazione che la Buona Novella è annunciata a “tutti” i derelitti, e non solo ad una parte di essi.  

AP 07.12.04 D'accordo.