Su Santu Evangeliu de nostu Signori Gesù Cristu segundu Santu Luca. Tradusiu in su dialettu sardu meridionali. Si bendit in Roma, Napoli, Milano, Firenze (Firenze, Tipografia Claudiana, 1900).
Traduttore non indicato. Traduzione fatta seguendo la versione del Diodati.
EVANGELIU DE SANTU LUCA
Prefazioni.
1,1 Essendi chi medas si sunti postus a fai su rapportu de is cosas, chi sunt arricidas in mesu de nosaturus cun prena çertesa, 2 comente a nosu ddas hanti refertas cuddus chi primus ddas hanti bistas e chi a pustis sunt istetius ministrus de sa paraula, 3 est partu beni a mei puru, chi hapu cun grandu cura scobertu finzas de su prinçipiu totus is cosas, de ti ddas iscriri in ordini, o ottimu Teofilu, 4 a finis chi pozzas arreconosciri sa çertesa de is cosas, chi t'hant imparadas.
Annunziamentu de sa nascida de Giuanni.
5 In su tempus di Erodi, rei de sa Giudea, inci fiat unu çertu saçerdotu nomenau Zaccaria, de s'ordini de Abia; e sa mulleri, chi si naràt Elisabetta, fiat de is fillas de Aaronni.
6 Tot e is duus fianta giustus ananti de Deus, camminendi irreprensibilis in tot is cumandamentus e leis de su Signori.
7 E non tenianta fillus, poita chi Elisabetta fiat sterili, etot e is duus fiant avanzaus in edadi.
8 E fiat suççediu chi mentras issu fiat fendi is funzionis de saçerdotu in s'ordini de sa classi sua, ananti de Deus, 9 segundu s'usu de su saçerdoziu, ddi fiat toccau in sorti de intrai in su templu de su Signori po fai su profumu; 10 e totu sa multitudini de su populu aturàt preghendi in foras, in su tempus de su profumu.
11 E ddi fiat appartu un angelu de su Signori, chi abbarràt strantaxu a manu deretta de s'altari de is profumus. 12 E Zaccaria, candu dd'hiat bistu, si fiat turbau e si fiat plenu de timori.
13 Ma s'angelu dd'hiat nau: «No timas, Zaccaria, poita chi s'orazioni tua est istetia ascurtada, i Elisabetta, mulleri tua, t'hat a partoriri unu fillu, e tui dd'has a nomenai Giuanni. 14 E tui 'ndi has a tenniri gosu e allirghia, e medas hant a pigai plaxeri de su nascimentu de issu. 15 Poita chi hat essiri mannu ananti de Deus, e no hat a buffai nè binu nè sidru, e finas de su sinu de sa mamma hat essiri plenu de Spiridu Santu; 16 e a medas de is fillus de Israeli ddus hat a convèrtiri a su Signori Deus insoru; 17 e hat andai ananti de issu, cun su spiridu e cun sa potenzia de Elias, po furriai is corus de is babbus a is fillus e is disubbidientis a is pensamentus de is giustus, po preparai a su Signori unu populu beni dispustu.»
18 E Zaccaria hiat nau a s'angelu: «De aundi deu hap 'a conosciri custa cosa? poita deu seu becciu, e mulleri mia est avanzada in edadi». 19 E s'angelu dd'hiat arrespustu: «Deu seu Gabrieli, chi stau a sa presenzia de Deus, e seu stetiu mandau a ti fueddai e a ti portai custa bona nova. 20 I eccu, has aturai mudu e senza de podiri fueddai finzas a sa dì chi custa cosa hat a suççediri, poita chi no has cretiu a is paraulas mias, chi s'hant a cumpliri in su tempus insoru».
21 Intantu su populu fiat aspettendi a Zaccaria, e si maravigliàt ch'issu si stentessit in su templu. 22 Ma de pustischì s' indi fiat bessiu, non ddus podiat fueddai; e issus hianta cumprendiu chi Zaccaria hiat bista una visioni in su templu; e issu ddis fiat fendi accinnus, e fiat aturau mudu.
23 E candu fiat passau su tempus de su ministeriu suu, s' indi fiat andau a domu sua. 24 E passadas cuddas dìs, sa mulleri de issu, Elisabetta, fiat benia pringia, e po cincu mesis si fiat acuada, narendi: 25 Aici m'hat fattu su Signori, in is dìs chi m'hat castiada, po destruiri su disonori miu in mesu de is ominis».
Annunziamentu de sa nascida de Gesùs.
26 In su sestu mesi s' angelu Gabrieli fiat istetiu mandau de Deus in d' una çittadi de sa Galilea, nomenada Nazareth, 27 a una virgini, sposada a un omini zerriau Giuseppi, de sa domu de Davìd; e su nomini de sa virgini fiat Maria.
28 E s' angelu fiat intrau aunde issa e hiat nau: «Salva siasta, o aggradessia; su Signori est cun tui».
29 E issa si fiat turbada po cudda paraula, e raxonàt intre issa ita bollessit nai cuddu saludu.
30 E s'angelu dd'hiat nau: «No timas, Maria, poita has agatada grazia de Deus. 31 Eccu, tui has arriciri fruttu in su sinu, e has a partoriri unu fillu, e dd' has a nomenai Gesùs. 32 Issu hat essiri mannu, e hat essiri nau Fillu de s'Altissimu, e su Signori Deus ddi hat a donai su tronu de Davìd, babbu suu; 33 e hat a regnai po tot e is seculus asuba de sa domu de Giacobbu, e de su regnu suu no 'nci hat essiri acabu».
34 E Maria hiat nau a s'angelu: «Comenti hat a suççediri custa cosa, candu deu non conosciu a omini?»
35 E s'angelu dd'hiat arrespustu: «Su Spiritu Santu hat a beniri asuba de tui, e sa virtudi de s'Altissimu t' hat umbrai; po custu ancora su chi nascit Santu hat esseri nau fillu de Deus.
36 I eccu Elisabetta, sa parenti tua, portat issa puru in sa beccesa sua unu fillu in su sinu; e custu est su sestu mesi po issa, chi fiat nada sterili. 37 Poita nisciuna cosa est impossibili po Deus».
38 E Maria hiat nau: «Eccu sa serbidora de su Signori! Mi siat fattu segundu sa paraula tua!» E s'angelu s'indi fiat andau de issa.
Visita de Maria a Elisabetta.
39 E in cuddas des Maria si fiat movia po s'indi andai de pressi a i s montis, in d'una çittadi de Giudas; 40 e fiat intrada in sa domo de Zaccaria, e hiat saludau a Elisabetta.
41 E fiat suççediu chi candu Elisabetta hiat intendiu su saludu de Maria, sa creatura hiat sartau in su sinu de issa; i Elisabetta fiat istetia piena de Spiridu Santo, 42 e sclamendi a boxi arta hiat nau: «Tui ses beneditta intre is feminas, e benedittu su fruttu de su sinu tuu! 43 E de aundi mai mi benit custu, chi sa mamma de su Signori miu siat benia aunde mei?
44 Poita, eccu, subitu chi sa boxi de su saludu tuu m'est arribada a is origas, sa creatura hat sartau po gosu in su sinu miu. 45 Biada cudda chi hat cretiu! Poita chi a is cosas chi ddi sunt istetias nadas de parti de su Signori hat a sighiri su complimentu» .
Su canticu de Maria.
46 Insaras Maria hiat nau: «S'anima mia magnificat a su Signori, 47 e su spiridu miu s'est allirgau in Deus, Salvadori miu,
48 poita ch' Issu hat castiau a s' umilidadi de sa serbidora sua, eccu de immoi innantis totus is generazionis m' hant a nai biada,
49 poita su Potenti m' hat fattu grandus cosas, e Santu est su nomini suu,
50 e sa misericordia sua bandat degenerazioni a generazioni po cuddus chi ddu timint.
51 Issu cun su brazzu hat fattu cosas fortis; Issu hat disperdius a is superbus cun is pensamentus de su coru insoru; 52 hat fuliau a is potentis de su tronu, e hat alzati in altu a is umilis;
53 hat plenu de benis a is famius, e a is arriccus ddus hat bogaus isbuidus.
54 Hat sollevau a Israeli, serbidori suu, arregordendusì de sa compassioni sua, 55 comente Issu hiat fueddau a is antigus nostus, a Abramu e a sa descendenzia sua, po sempri».
56 E Maria fiat aturada cun Elisabetta tres mesis a s'incirca; e a pustis s' indi fiat torrada a domu sua.
Nascimentu de Giuanni Battista.
57 I essendisì compliu po Elisabetta su tempus de partoriri, issa hiat partoriu unu fillu. 58 E is bixinus e is parentis de issa hiant intendiu chi su Signori hiat magnificada po issa sa misericordia sua, e s' allirganta cun issa.
59 E a s' ottava dì fianta benius po circunçidiri a su pipiu; e ddu zerrianta Zaccaria, cun su nomini de su babbu. 60 E sa mamma de issu hiat arrespustu: «No, anzis hat esseri nomenau Giuanni». 61 E cuddus dd'hianta nau: «No'nci est nisciunu in sa parentela tua chi tengat costu nomini». 62 E cun accinnus hianta preguntau a su babbu cali boliat chi fessit su nomini de issu. 63 E issu hiat dimandada una tauletta e inc' hiat iscrittu: «Su nomini suu est Giuanni». E totus si fianta maravigliaus.
64 E subitu sa bucca sua si fiat aberta e sa lingua sua si fiat isciolta; e issu fueddàt benedixendi a Deus. 65 E totus is bixinus insoru si fianta spantaus ; e sa boxi de totus custas cosas si fiat sparta in totu su paisu de is montis de sa Giudea; 66 e totus cuddus chi ddas hiant íntendias, ddas hianta cunservadas in coru, narendi : «Chini mai hat essiri custu pipiu?» Poita chi sa manu de su Signori fiat cun issu.
Su canticu de Zaccaria.
67 E Zaccaria, su babbu, fiat istetiu plenu de Spiridu Santu e hiat profetizzau, narendi:
68 «Benedittu su Signori Deus de Israeli; poita ch' issu hat visitau e redimiu a su populu suu; 69 e hat alzau a nosu unu corru de saludi in sa domu de Davìd, serbidori suu, 70 comente Issu hiat promittiu po bucca de is santus profetas suus finzas de s'antighidadi; 71 salvamentu de is enemigus nostus, e de sa manu de totus is chi odiant a nosaturus; 72 po teniri misericordia a is babbus nostus, e po s'arregordai de su santu pattu suu, 73 chi hiat giurau a Abramu, babbu nostu, de liberai a nosaturus de is manus de is enemigus nostus, 74 po chi senza de timori Ddu serbessimus 75 in santitadi e in giustizia, a sa presenzia sua, totus is dìs de sa vida nosta.
76 E tui, o pipieddu, has essiri nau profeta de s' Altissimu; poita chi has andai innantis a sa facci de su Signori a preparai is vias suas; 77 po donai a su populu suu cunoscenzia de saludi in perdonu de is peccaus insoru; 78 po is visceras de misericordia de su Deus nostu, po is calis hat visitau a nosu s' Orienti de artu; 79 po donai luxi a cuddus chi fianta corcaus in is tenebras e in s'ombra de sa morti; po fai derettus is passus nostus in su camminu de sa paxì».
80 Intantu su pipiu cresciat e si fiat fendi forti in su spiridu; e fiat aturau ind'is desertus finzas a sa dì chi si depiat mostrai a Israeli.
Nascimentu de Gesù Cristu.
2,1 In cuddas dìs fiat istetiu pubblicau un edittu de Cesari Augustu, chi si fazzessit su contu de totus is abitantis de sa terra. 2 Custu contu fiat istetiu su primu, essendi Quiriniu proconsolu de sa Siria. 3 E totus andànt a faisì registrai, dognunu in sa çitadi sua. 4 Giuseppi puru fiat alzau de Galilea, de sa çittadi de Nazareth, a sa Gíudea, a sa çittadi de Davìd nomenada Betleem, - essendi issu de sa domu e de sa famiglia de Davìd, - 5 po faisì registrai cun Maria, sa femina chi ddi fiat istetia sposada, sa cali fiat pringia.
6 E fiat suççediu, mentras fiant innì, chi si fiat cumpliu su tempus de partoriri; 7 e issa hiat partoriu su fillu suu primigeniu, e dd'hiat fasciau, e dd'hiat corcau in d'una pappadroxa, essendi chi no'nci fiat logu po issus in sa locanda.
Is pastoris de Betleem.
8 E in cudda cuntrada e totu inci fianta de is pastoris, chi aturánt in is campus e fianta fendi sa guardia de sa notti accanta a su cumoni insoru. 9 E un angelu de su Signori ddis fiat apparessiu; e sa gloria de su Signori hiat resplendiu a ingiriu de issus; e si fianta spantaus cun meda timori. 10 E s'angelu ddis hiat nau: «Non timais poita, eccu, deu dongu a bosaturus notizia de unu gosu mannu chi hat a teniri totu su populu , 11 chi oi a bosaturus est nasciu unu Salvadori, chi est Cristo su Signori, in sa çittadi de Davìd. 12 E custu 'nd' hat essiri a bosu su signali: heis agatai a su pipiu in is pannizzus, corcau in d'una pappadroxa».
13 A s'improvvisu inci fiat istetia cun s' angelu una multitudini de s' esercitu de su celu, chi laudanta a Deus, narendi:
14 «Gloria a Deus in is celus altissimus, paxi in terra, intre is ominis a Issu aggredessius».
15 E fiat suççediu chi candu is angelus s' indi fianta stesiaus de issus, in su celu, is pastoris hianta nau s' unu a s' ateru: «Arribeus finzas a Betleem, e castieus su chi est suççediu, su chi su Signori hat fattu sciri a nosu.
16 E fiant andaus de pressi e hiant agatau a Maria e a Giuseppi e a su pipieddu corcau in sa pappadroxa; 17 e candu dd'hianta bistu, hianta fattu sciri sa paraula chi ddis fiat istetia nada a propositu de custu pipieddu.
18 E totus cuddus chi ddus hiant intendius, si fianta maravigliaus de is cosas chi fianta nadas a issus de is pastoris. 19 E Maria cunservàt totus custas paraulas, ponendiddas in su coru suu. 20 E is pastoris s' indi fianta torraus, donendi gloria e laudendi a Deus de totu su chi hiant intendiu e bistu, comenti ddis fiat istetiu fueddau.
Circoncisioni e presentazioni de Gesùs.
21 E candu fianta passaus is ottu dìs po ddu circunçidiri, dd'hianta nau Gesùs, comenti fiat istetiu nomenau de s' angelu innantis chi fessit ingendrau in su sinu.
22 E cumplius is dìs de sa purificazioni insoru, segundu sa lei de Moisè, hianta portau su pipiu a Gerusalemmi po ddu presentai a su Signori, 23 - comenti est iscrittu in sa lei de su Signori: «Dogna mascu chi aberit sa matrici hat essiri nau Santu a su Signori, - 24 e po offerriri su sacrifiziu stabiliu in sa lei de su Signori, de una pariga de turturis o de duus piticus columbus.
Simeoni e Anna.
25 I eccu, inci fiat in Gerusalemmi un omini nomenau Simeoni, e cust'omini fiat giustu e piu e aspettàt sa consolazioni de Israeli; e su Spiridu Santu fiat asuba de issu; 26 e ddi fiat istetiu revelau de su Spiridu Santu chi no hiat a morriri ainnantis de hai bistu su Cristu de su Signori. 27 E issu, persuadiu de su Spiridu, fiat beniu in su templu ; e in su momentu chi su babbu e sa mamma inci portànt a su pipieddu Gesùs, po ddi fai su chi est stabiliu in sa lei, 28 issu dd'hiat pigau in is brazzus, e hiat benedixiu a Deus, narendi:
29 «Immoi, Signori, indi mandas a su serbidori tuu in paxi, segundu sa paraula tua, 30 poita chi is ogus mius hanti bista sa saludi tua, 31 chi has preparada a facci de totus is populus; 32 luxi de illuminai a is gentis, e gloria de Israeli populu tuu».
33 E su babbu e sa mamma de Gesùs fianta maravigliaus de is cosas chi si naranta po su pipiu.
34 E Simeoni ddus hiat benedixius, e hiat nau a Maria, sa mamma de issu: «Eccu, custu est postu po fai arruiri e po relevai a medas in Israeli, e comenti signali de opposizioni; 35 e a tui e totu una spada hat a trapassai s'anima; a finis chi is pensamentus de medas corus sianta scobertus».
36 Inci fiat puru Anna profetessa, filla de Fanuel, de sa tribú de Aser; sa cali fiat meda avanzada in edadi, hendu biviu cun su maridu sett' annus a pustis de sa virginidadi sua; 37 e fiat viuda, e teniat ottanta quattur' annus; e non s s'inci bessiat mai de su templu, serbendi a Deus dì e notti cun giaungius e orazionis. 38 I essendi arribada in cudd'ora e totu, donàt gloria a Deus e fueddàt de cuddu pipiu a totus is chi fiant aspettendi sa redenzioni de Gerusalemmi.
Gesùs piccioccheddu in mesu de is dottoris.
39 E candu hianta fattu totu su chi cumandat sa lei de su Signori, s' indi fianta torraus in Galilea, in sa propria çittadi de Nazareth.
40 E su pipiu cresciat e si fiat fendi forti e plenu de sapienzia, e sa grazia de Deus fiat asuba de issu.
41 E su babbu e sa mamma de issu andanta dogn' annu a Gerusalemme in sa festa de Pasca. 42 E candu issu hiat tentu doxi annus, issus fiant arziaus a Gerusalemmi, segundu s'usu de sa festa; 43 e cumplius is dìs de sa festa, candu s'indi torranta, su piccioccheddu Gesùs fiat aturau a Gerusalemmi, senza de ddu sciri su babbu e sa mamma. 44 E custus, creendi ch' issu fessit in sa cumpangia, hianta fattu una dì de camminu; e insaras si fianta postus a ddu circai in mesu de is parentis e de sa genti conota; 45 ma non dd'hiant agatau, e po cussu fianta torraus a Gerusalemmi, circhendiddu.
46 E fiat suççediu chi tres dis a pustis dd'hiant agatau in su templu, sezziu in mesu de is dottoris, ascurtendiddus e fendi dimandas. 47 E totus cuddus chi ddu intendiant, fianta maravigliaus de su sentidu e de is respostas de issu.
48 E candu dd'hianta bistu, si fianta spantaus, e sa mamma dd'hiat nau: «Fillu miu, poita has fattu aici a nosaturus? Eccu, babbu tuu e deu angustiaus ti femus circhendi».
49 Ma issu ddis hiat nau: «Ita bolit nai chi mi festis circhendi? Non sciestis chi mi cumbenit esseri in sa domu de Babbu miu?» 50 E issus no' hianta cumprendiu su fueddu, ch'issu ddis hiat nau.
51 E Gesùs fiat calau impari cun issus, e fiat andau a Nazareth, e fiat sottomittiu a issus. E sa mamma cunservàt in su coro totus custas paraulas.
52 E Gesùs avanzàt in sapienzia, e in artaria, e in grazia a sa presenzia de Deus e de is ominis.
Predicazioni de Giuanni Battista.
3,1 In s'annu decimu quinto de su regnu de Tiberiu Cesari, essendi Ponziu Pilatu guvernadori de sa Giudea, i Erodi tetrarca de sa Galilea, e Filippu fradi suu tetrarca de s'Iturea e de sa contrada Traconitide, e Lisania tetrarca de s'Abilene; 2 in su summu saçerdoziu de Anna e Caiafa, sa paraula de Deus fiat istetia dirigia, in su desertu, a Giuanni, su fillu de Zaccaria.
3 E issu fiat beniu in totus is bixinanzas de su Giordanu, predichendi su battesimu de sa penitenzia in perdonu de is peccaus, 4 comenti est iscrittu in su liburu de is paraulas de Isaias profeta: «Boxi de unu chi zerriat in su desertu: Acconciai s' arruga de su Signori, aderezzai is camminus suus. 5 Siat plenu dogna preçipiziu e dogna monti e dogna montixeddu siat abbasciau, e siant aderezzadas is arrugas trottas, eis arrugas diffiçilis sianta fattas planas; 6 e dogna persona hat a biri sa saludi de Deus».
7 Giuanni duncas naràt a is turbas, chi bessianta po esseri de issu battiadas: «Razza de piberas, chini hat cunsillau a bosaturus de fuiri de s' ira futura»
8 Fei duncas fruttus dignus de su pentimentu; e non pigheis a nai intre bosaturus: Teneus po babbu a Abramu! Poita chi deu nau a bosu chi Deus podit de costas perdas fai nasciri fillus a Abramu.
9 E già est posta sa seguri a sa rexini de is arburis; dogn' arburi duncas chi non fait bonu fruttu est segau e ghettau in su fogu».
10 E is turbas dd'hianta preguntau, narendi: «Ita duncas heus a fai?» 11 E issu ddis hiat respustu: «Chini portat duas tunicas, indi donghit a chini no' ndi tenit; echini tenit su pappai fazzat aici e totu».
12 Fianta benius ancora algunus pubblicanus po si fai battiai, e dd' hianta nau: «Maistu, nosu ita heus a fai? 13 E issu ddis hiat nau: «Non cobereis nienti in prus de su chi est istetiu cumandau a bosaturus.»
14 Ancora algunus sordaus dd'hianta preguntau: «E nosu ita heus a fai?» E issu ddis hiat nau: «Non fazzais prepotenzia nè accuseis falsamenti a nisciunu, siais satisfattus de sa paga bosta».
15 E totu su populu fiat in aspettazioni e totus raxonànt in su coru a propositu de Giuanni, si per casu non fessit issu su Cristu; 16 po cussu Giuanni hiat respustu a totus narendi: «Deu po mei battiu a bosaturus in s' aqua; ma benit Cuddu chi est prus forti de mei, de su cali deu no seu dignu de sciolliri sa cordonera de is sabatas; issu hat a battiai a bosu in Spiridu Santu e in fogu.
17 Issu portat in manus sa palia sua, po limpiai s'argiola sua, e hat a regolliri in su solaju suu su trigu, ma hat abbruxai sa palla in d'unu fogu,chi non si podit studai».
18 Aici issu cun medas aterus cunsillus evangelizzàt a su populu.
19 Ma Erodi su tetrarca, essendi censurau de Giuanni po causa de Erodiade, sa mulleri de su fradi, e po causa de totus is azionis malas, chi Erodi hiat committiu, 20 hiat aggiuntu ancora custa a totus is ateras, de serrai in presoni a Giuanni.
Battesimu de Gesùs.
21 E fiat suççediu chi mentras totu su popolu si fiat fendi battiai, Gesùs puru si fiat fattu battiai; e comente issu fiat preghendi, su celu si fiat abertu; 22 e su Spiridu Santu fiat abbasciau asuba de issu in figura de unu corpus, a simbilanzia de colomba; e fiat benia de su celu una boxi ch' hiat nau: «Tui ses Fillu miu, su stimau; in tui deu mi seu cumplaxiu».
Genealogia de Gesùs.
23 E Gesùs candu hiat prinçipiau su ministeriu suu, teniat trint'annus a s' incirca, essendi fillu, comenti fiat cretiu, de Giuseppe, fillu di Eli, 24 fillu de Mattat, fillu de Levi, fillu de Melchi, fillu de Dannai, fillu de Giuseppi, 25 fillu de Mattatia, fillu de Amos, fillu de Naum, fillu di Esli, fillu de Naggai, 26 fillu de Maat, fillu de Mattatia, fillu de Semein, fillu de Josech, fillu de Juda, 27 fillu de Joanan, fillu de Resa, fillu de Zorobabeli, fillu de Salatiel, fillu de Neri, 28 fillu de Melchi, fillu de Addi, fillu de Cosam, fillu di Elmadam, fillu di Er, 29 fillu de Jose, fillu di Eliezer, fillu de Jorim, fillu de Mattat, fillu de Levi, 30 fillu de Simeoni, fillu de Giudas, fillu de Giuseppi, fillu de Jonam, fillu di Eliachim, 31 fillu de Melea, fillu de Menna, fillu de Mattata, fillu de Natan, fillu de Davìd, 32 fillu de Jesse, fillu de Obed, fillu de Booz, fillu de Salmon, fillu de Naasson, 33 fillu de Aminadab, fillu de Arni, fillu di Esrom, fillu de Fares, fillu de Giudas 34 fillu de Giacobbu, fillu de Isaccu, fillu de Abramu, fillu de Tara, fillu de Nachor, 35 fillu de Saruch, fillu de Ragau, fillu de Falek, fillu di Eber, fillu de Sala, fillu de Cainan, 36 fillu de Arfacsad, fillu de Sem, fillu de Noè, fillu de Lamech, 37 fillu de Matusala, fillu di Enoch, fillu de Jared, fillu de Maleleel, fillu de Cainan, 38 fillu di Enos, fillu de Set, fillu de Adamu, fillu de Deus.
Sa tentazioni de Gesùs.
4,1 E Gesùs, plenu de Spiridu Santu, fiat torrau de su Giordanu; e fiat istetiu cundusiu de su Spiridu in su desertu, 2 po coranta dìs, essendi tentasi de su diaulu. E in cuddas dìs no hiat pappau nudda; e a pustis chi fianta passaus, hiat tentu famini. 3 E su diaulu dd'hiat nau: «Si tui ses Fillu de Deus, nara a custa perda chi si furrit a pani». 4 E Gesùs dd'hiat arrespustu: «Est iscrittu: S'omini non bivit de su solu pani».
5 A pustis su diaulu dd'hiat cundusiu asuba de unu monti artu e in d' unu momentu de tempus dd'hiat mostraus totus is regnus de su mundu; 6 e su diaulu dd'hiat nau: «Deo ti hap' a donai totu custa potenzia e totu custa gloria; poita chi m' est istetia cunsignada e dda dongu a chini bollu. 7 Si duncas tui mi adoras, hat essiri totu de tui». 8 Ma Gesùs respundendi dd'hiat nau : «Est iscrittu: Has adorai a su Signori Deus tuu e has a serbiri a issu solu».
9 A pustis dd' hiat cundusiu a Gerusalemmi e dd'hiat postu in s' oru de sa teulada de su templu, e dd'hiat nau: «Si tui ses Fillu de Deus, ghettatinci de innoi a basciu, 10 poita chi est iscrittu: issu po tui hat a donai ordini a is angelus suus, a finis ch'issus ti tengant in custudia; 11 e issus ti 'ndi hant a pesai asuba de is manus, a finis chi tui no imburchinis cun su pei in calincuna perda».
12 E Gesùs respundendi dd'hiat nau: «Est istetiu nau: No has a tentai a su Signori Deus tuu». 3 E su diaulu, acabada, dogna tentazioni, s' indi fiat andau de issu, po unu certu tempus.
Gesus bogau de Nazareth.
14 E Gesùs, in sa virtudi de su Spiridu, s'indi fiat torrau in Galilea; e sa fama de issu si fiat sparta po su paisu totu a ingiriu. 15 E issu imparàt a sa genti ind'is sinagogas insoru, essendi glorificau de totus.
16 E fiat andau a Nazareth, aundi fiat istetiu allevau; e, a su solitu suu, fiat intrau, in dì de sabudu, in sa sinagoga, e s' indi fiat pesau po liggiri. 17 E dd'hianta donau su liburu de su profeta Isaias; e issu dd'hiat abertu e hiat agatau su logu aunde inci fiat iscrittu: 18 «Su Spiridu de su Signori est asuba de mei, poita Issu m'hat untu po evangelizzai a is poberus ; 19 m' hat mandau po predicai liberamentu a is presoneris e recuberamentu de sa vista a is zurpus; po 'ndi mandai liberus a is opprimius e po predicai s' anno aggradessiu de su Signori».
20A pustis, serrasi su liburu, dd'hiat torrau a su ministru e si fiat postu a sezziri; e is ogus de totus, in sa sinagoga, fianta fisciaus a issu.
21 E issu ddis hiat cumenzau a nai: «Oi est istetia cumplia custa scrittura a is origas bostas». 22 E totus ddi fianta testimongius e si maraviglianta de is paraulas de grazia chi ddi bessìanta de sa bucca, e naranta: «No est cussu su fillu de Giuseppi ?». 23 E issu ddis hiat nau: «De su totu bosaturus m' heis a nai su proverbiu : Medicu, cura a tui e totu! Cantu heus intendiu chi est istetiu fattu in Capèrnaum, faiddu ancora innoi, in sa patria tua». 24 Ma issu hiat nau: «In beridadi nau a bosaturus chi nisciunu profeta est arricìu in sa patria sua. 25 Anzis nau a bosu in beridadi chi a is dìs di Elias, candu su celu fiat istetiu serrau tres annus e ses mesis, tantuchì inci fiat istetia una grandu famini in totu su paisu, inci fianta medas viudas in Israeli; 26 eppuru Elias non fiat istetiu mandau a nisciuna de issas, ma a una viuda in Sarepta de sa Sidonia. 27 E a su tempus de su profeta Eliseu, inci fianta medas leprosus in Israeli; puru nisciunu de issus fiat istetiu limpiau, ma Naamàn de sa Siria».
28 Ascurtendi custas cosas, totus, in sa sinagoga, si fianta plenus de feli; 29 e s 'indi fianta pesaus e dd'hianta bogau foras de sa çittadi, e dd'hianta cundusiu finzas a s' oru de su monti aundi sa çittadí insoru fiat fabbricada, po 'ndi ddu sciusciai a basciu. 30 Ma Gesùs fiat passau in mesu de issus e s'indi fiat andau.
Sanamentu de s' indimoniau de Capèrnaum.
31 E fiat calau a Capèrnaum, çittadi de sa Galilea, e ddis imparàt in is dìs de sabudu. 32 E issus fianta maravigliaus de sa dettrina sua, poita chi sa paraula sua fiat cun autoridadi.
33 E in sa sinagoga inci fiat un omini chi teniat unu spiridu de dimoniu impuru, su cali hiat bogau unu zerriu mannu, 34 narendi «Eh, ita 'nc 'est intre nosu e tui, o Gesùs Nazarenu? Ses beniu po mandai a nosu in perdizioni? Deu sciu chini ses tui: su Santu de Deus!». 35 E Gesùs ddu hiat zerriau, narendi: «Beni mudu e bessi foras de issu!». E su dimoniu, a pustis de hai ghettau a cudd' omini innì in mesu, s'inci fiat bessiu de issu, senza de ddi fai nisciunu dannu. 36 E totus si fianta spantaus, e fueddànt is unus a is aterus, narendi: «Cali est custa paraula chi cun autoridadi e potenzia cumandat a is ispiridus impurus, e issus bessint?». 37 E sa fama de issu si spargiat in dogna logu de su paisu circunstanti.
Sanamentu de sa sorga de Simoni e aterus sanamentus.
38 A pustis Gesùs, bessiu de sa sinagoga, fiat intrau in sa domu de Simoni. E sa sorga de Simoni fiat molestada de una grandu calentura; e hianta fattu a Gesùs una dimanda po issa. 39 E Gesùs, inclinau asuba de issa, hiat zerriau a sa calentura, chi dda hiat lassada; e cudda s' indi fiat subitu pesada e si fiat posta a ddus serbiri.
40 E in su calai de sa dì, totus cuddus chi teniant a genti malàdia de diversas maladìas, ddus hianta cundusius a Gesùs, su cali, postas is manus asuba a dognunu de issus, ddus hiat sanaus. 41 Is dimonius ancora bessìanta foras de medas, zerriendi e narendi: «Tui ses su Fillu de Deus !». E issu severamenti ddus proibiat de nai chi sciessint ch'issu fiat su Cristu.
42 De pustis, candu si fiat fatta dì, fiat bessiu po andai in d' unu logu desertu; e is turbas ddu circànt e fiant andadas finzas aunde fiat issu, e ddu trattenianta po chi non s' indi andessit de issus. 43 Ma issu ddis hiat nau: «Mi cumbenit evangelizzai su regnu de Deus ancora ind'is ateras çittadis, essendi chi po custu seu stetiu mandau».
44 E andàt predichendi ind' is sinagogas de sa Galilea.
Sa pisca miraculosa; is primus discipulus.
5,1 E fiat suççediu chi mentras su populu dd'hiat serrau a ingiriu po ascurtai sa paraula de Deus, e issu s' ind'aturàt strantaxu in s'oru de su lagu de Gennesarèt, 2 hiat bistas duas barchittas arrimadas in terra; e is piscadoris s' indi fianta calaus e sciaquànt is rezzas. 3 E issu fiat arziau in d'una de cuddas barcas, sa cali fiat de Simoni, e dd'hiat pregau de si stesiai unu pagu de terra; e sezziu in sa barca imparàt a su populu.
4 E candu hiat acabau de fueddai, hiat nau a Simoni: «Allargatì in altu, e calai is rezzas bostas po piscai». 5 E Simoni respundendi dd'hiat nau: «Maistu, totu sa notti nosu si seus cansaus, senza de pigai nudda; ma, a su fueddu tuu, hap'a calai is rezzas». 6 E, fattu aici, hiant inserrau una grandu cantitadi de piscis; e is rezzas insoru fiant accanta de si segai. 7 E fianta fendi accinnus a is cumpangius, chi fiant in s'atera barchitta, de beniri a ddus aggiudai ; e arribaus cuddus, hianta plenas tot e is duus barcas, de manera chi fianta calendi a fundu.
8 Candu hiat bista custa cosa, Simoni Perdu fiat arrutu a is genugus de Gesùs, narendi: «Signori, stesiatindi de mei poita chi deu seu omini peccadori». 9 Poita chi issu e totus is cumpangius suus si fianta spantaus po sa cantidadi de piscis, chi hianta pigaus ; 10 e aici e totu Giacu e Giuanni, filius de Zebedeu, is calis fianta cumpangius de Simoni. E Gesùs hiat nau a Simoni: «No timas; de immoi a innantis has a piscai a ominis bius». 11 E issus, arrimadas is barcas a terra, hianta lassau dogna cosa e ddi fiant andaus avatu.
Sanamentu de unu leprosu.
12 E fiat suççediu chi mentras issu s' agatàt in d'una de cuddas çittadis, eccu un omini plenu de lepra, su cali, bistu a Gesùs, si fiat ghettau cun sa facci in terra e dd'hiat pregau, narendi : «Signori, si tui bolis, mi podis limpiai». 13 E Gesùs, distendiu sa manu, dd'hiat toccau, narendi: «Si, ddu bollu, beni limpiu». E subitu sa lepra s' indi fiat andada de issu. 14 E Gesùs ddi hiat cumandau de non ddu nai a nisciunu. «Anzis,» hiat nau «bai a ti mostrai a su saçerdotu e fai s'offerta de sa purificazioni tua, comenti Moisè hat cumandau, in testimonianza a issus».
15 Ma sa fama de issu si spargiat sempri prus; e medas turbas si cungreganta po ddu ascurtai, e po essiri sanadas de is maladìas insoru. 16 Ma issu s' ind'andàt in is desertus e 'nci aturàt preghendi.
Sanamentu de unu paralìticu.
17 Fiat suççediu una de cuddas dìs, chi issu fiat imparendi a su populu; e inci fiant innì sezzius de is fariseus e de is dettoris de sa lei, is calis fianta benius de dogna bidda de sa Galilea e de sa Giudea, e de Gerusalemmi; e sa potenzia de su Signori si mostràt fendi sanamentus.
18 I eccu ominis chi asuba de unu lettixeddu portànt a un omini paralìticu e circanta de ddu portai a intru, e de ddu poniri ananti de Gesùs. 19 E no hendu agatada nisciuna manera po ddu portai a intru, po causa de sa cracca, fiant arziaus in sa teulada, e a traversu de is teulas, dd'hianta calau impari cun su lettixeddu innì in mesu, ananti de Gesùs.
20 E issu, bista sa fidi insoru, hiat nau a cuddu: «Omini, ti sunti perdonaus is peccaus tuus».
21 E is iscrittoris de sa lei e is fariseus hianta cumenzau a qûistionai narendi: «Chini est custu chi frastimat? Chini podit perdonai peccaus, si no che Deus sceti ?».
22 Ma Gesùs, conotus is raxonamentus insoru, ddis hiat nau: «Ita raxonais bosaturus in is corus bostus ? 23 Cali cosa est prus facili, su nai : Ti sunti perdonaus is peccaus, ovveru su nai: Pesatindi e cammina ? 24 Ma a finis chi sciais chi su Fillu de s' omini tenit in terra autoridadi de perdonai is peccaus: deu nau a tui», hiat nau a su paralìticu, «pigandi su lettixeddu e baitindi a domu tua». 25 E subitu cuddu in presenzia de issus, s'indi fiat pesau, e pigau su lettu s' indi fiat andau a domu sua, donendi gloria a Deus. 26 E totus cantus si fianta spantaus e donanta gloria a Deus; e, plenus de timori, naranta: «Oi nosu heus bistu cosas incredibilis».
Vocazioni de Levi.
27 A pustis issu s' indi fiat bessiu e si fiat postu a castiai unu pubblicanu, nomenau Levi, chi fiat sezziu ananti de su bancu de sa gabella, e dd'hiat nau: «Sighimì». 28 E issu, lassendi dogna cosa, s'indi fiat pesau e dd'hiat sighiu.
29 E Levi ddi hiat fattu unu cumbidu mannu in domu sua; e 'nci fiat una cantitadi manna de pubblicanus e de aterus, chi fianta sezzius in sa mesa cun issu. 30 E is scrittoris de sa lei de innì e is fariseus murrungianta cuntra de is discipulus de Gesùs, narendi: «Poita pappais e buffais cun is pubblicanus e cun is peccadoris ?».
31 E Gesùs, respundendi, ddis hiat nau: «Non sunt is sanus chi tenint bisongiu de su medicu, ma is malàdius. 32 Deu non seu beniu po zerriai a pentimentu a is giustus, anzis a is peccadoris».
De su giaunài.
33 E issus dd'hianta nau: «Is discipulus de Giuanni giaunant e pregànt medas bortas; aici e totu is de is fariseus: is tuus inveci pappant e buffant». 34 E issu ddis hiat nau: «Podeis bosaturus fai giaunai a is amigus de su sposu, candu su sposu est impari cun issus ? 35 Hant a beniri is dìs chi su sposu hat essiri bogau de accanta de issus; insaras, in cuddas dìs, hant a giaunai».
38 Ddis hiat nau ancora in similitudini : «No'nc' est nisciunu chi pongat a unu bistiri becciu un arrogu de unu bistiri nou; osinò segat su nou, e a su becciu non s' adattat s' arrogu bogau de su nou. 37 E nisciunu ponit binu nou in urdis beccius; osinò su binu nou segai cuddus urdis e si spargit, e is urdis bandant a mali; 38 ma su binu nou si depit poniri in urdis nous. 39 E nisciunu, candu hat buffau binu becciu, indi bolit de su nou, poita chi narat: «Su becciu est su mellus».
Gesùs, meri de su sabudu.
6,1 E fiat suççediu chi in su 'sabudu issu passàt in mesu de logus seminaus; e is discipulus suus seganta spigas e ddas frigànt in is manus e ddas pappànt.
2 E algunus de is fariseus hianta nau: «Poita feis bosaturus su chi non cumbenit in dì de sabudu?». 3 E Gesùs ddis hiat arrespustu: «No heis liggiu bosaturus su ch' hiat fattu Davìd candu hiat tentu famini, issu e is chi fianta cun issu? 4 Comente issu fiat intrau in sa domu de Deus e 'nd'hiat pigaus e pappaus is panis de presentazioni, e ind'hiat donau a is cumpangius puru, mentras chi a is saçerdotus sceti est licitu de 'ndi pappai ?».
5 E ddis hiat nau: «Su Fillu de s' omini est signori puru de su sabudu».
Sanamentu de un omini cun d'una manu siccada.
6 In d' un' ateru sabudu fiat suççediu ch'issu fiat intrau in sa sinagoga e fiat imparendi a sa genti. E innì 'nci fiat un omini, chi portàt siccada sa manu deretta. 7 E is scrittoris de sa lei e is fariseus fianta castiendi si issu in dì de sabudu hiat a fai unu sanamentu, po agatai de aundi ddu incolpai.
8 Ma issu, chi conosciat is pensamentus insoru, hiat nau a cudd'omini chi teniat sa manu siccada : «Pesatindi e atura in mesu». E issu s'indi fiat pesau e fiat aturau strantaxu. 9 E Gesùs ddis hiat nau: «Deu hap' a dimandai a bosaturus si in is dìs de sabudu cumbenit de fai beni o de fai mali, de salvai a una persona o de dda bocciri». 10 A pustis ddus hiat castiaus totus a ingiriu, e hiat nau a cudd'omini: «Distendi sa manu tua». E issu hiat fattu aici. E sa manu ddi fiat benia sana comente s'atera.
11 Ma cuddus si fianta plenus de feli, e fueddànt intre issus ita hiant a podiri fai a Gesùs.
Elezioni de is doxi apòstolus
12 E fiat suççediu in cuddas dìs ch'issu fiat bessiu a su monti po pregai, e hiat passau sa notti fendi orazioni a Deus. 13 E, a pustis chi si fiat fatta dì, hiat zerriaus a sei is discipulus suus, e 'nd'hiat eligius doxi, a is calis ancora ddus hiat nomenaus apòstolus : 14 Simoni, chi hiat nomenau ancora Perdu, e Andria fradi de issu, e Giacu e Giuanni, e Filippu e Bartumeu; 15 e Matteu e Tommasu, e Giacu de Alfeu, e Simoni nau Zelota; 16 e Giudas de Giacu, e Giudas Iscariota, su cali a pustis fiat beniu traitori.
Su discorsu in basciu de su monti.
17 A pustis fiat calau impari cun issus e si fiat firmau in d'una planura cun sa moltitudini de is discipulus e cun d'una grandu cantitadi de populu de totu sa Giudea e de Gerusalemmi e de sa marina de Tiru e de Sidoni, is calis fianta benius po ddu ascurtai e po essiri sanaus de is maladias insoru; 18 e is chi fianta molestaus de spiridus impurus fianta sanaus ; 19 e totu sa genti circàt de ddu toccai, poita chi una potenzia bessiat de issu e ddus sanàt a totus.
20 E issu, arzaus is ogus a is discipulus suus, naràt: «Biadus bosu, poberus, poita chi su regnu de Deus esti de bosaturus.
21 Biadus bosu, chi immoi teneis famini, poita chi heis essiri saziaus. Biadus bosu, chi immoi plangeis, poita chi heis arriri.
22 Bosaturus heis essiri biadus candu heis essiri stetius odiaus de is ominis, e candu heis essiri stetius scomunigaus e ingiuriaus de issus, e candu su nomini bostu hat essiri stetiu refudau comente malu, po causa de su Fillu de s'omini. 23 Allirgaisì in cudda dì e sartai de su gosu, poita, eccu, su premiu bostu est mannu ind'is celus, poita chi is babbus de issus hanti fattu aici e totu a is profetas.
24 Ma guai a bosaturus, arriccus, poita bosu teneis su consolu bostu!
25 Guai a bosaturus, chi seis saziaus, poita chi heis a teniri famini! Guai a bosaturus chi immoi arrieis, poita chi heis arruiri in luttu e in plantu!
26 Guai, candu totus is ominis hant hai nau beni de bosaturus! Poita chi is babbus de issus hanti fattu aici e totu a is falsus profetas.
27 Ma a bosaturus, chi ascurtais, deu nau: Amai a is inimigus bostus, fei beni a cuddus chi odiant a bosu; 28 benedixei a chini maledixit a bosaturus, e pregai po cuddus chi a bosu faint ingiuria. 29 A chini t'arropat in d'una trempa, furriaddi s'atera ancora; e a chini t'indi pigat su mantu, lassaddi pigaitindi ancora sa tunica. 30 dona a chini ti dimandat e non torris a dimandai a chini t'indi pigat su tuu. 31 E comenti boleis chi is ominis fazzant a bosaturus, ancora bosu fei aici e totu a issus. 32 E si amais a chini amat a bosu, ita grazia 'nd'heis a teniri? Is peccadoris ancora amant a chini ddus amat. 33 E si feis su beni a chini fait su beni a bosu, cali grazia ind’heis a teniri? Is peccadoris puru faint aici e totu. 34 E si donais in prestidu a cuddus, de is calis sperais de torrai a teniri, ita grazia indi teneis? Is peccadoris puru donant in prestidu po ’ndi torrai a pigai atterettantu. 35 Ma bosu amai a is enemigus bostus, fei su beni e donai in prestidu, senza de nisciuna speranza de torrai a teniri; e su premiu bostu hat essiri mannu, i heis essiri fillus de s'Altissimu; poita chi issu est benignu cun is ingratus e is malus. 36 Siais plenus de cumpassioni, comenti est plenu de cumpassioni su Babbu bostu
37 E non giudicheis e no heis essiri giudicaus, non cundenneis e no heis essiri cundennaus, assolvei i heis essiri assòlvius 38 donai e hat essiri donau a bosu: una mesura bona, calcada, movia e a cuccuru hat essiri donada a bosu in su sinu; poita chi cun sa mesura cun sa cali mesurais, hant a mesurai ancora a bosaturus».
39 Ddis hiat nau ancora in parabola: «Podit unu zurpu cundusiri a unu zurpu? No hant arruiri tot e is duus in d'unu fossu?
40 No 'nc' est discipulu chi siat de prus de su maistu; ma dogna discipulu hat essiri perfettu si est comente su maistu suu.
41 E ita castias tui su fustigu, chi est in s'ogu de su fradi tuu, e intantu non t'acatas de sa biga chi est in s'ogu tuu e totu? 42 Ovveru, comenti podis nai a fradi tuu: Fradi, lassa chi deu t'indi boghi cuddu fustigu chi portas in s'ogu, candu tui e totu non bis sa biga chi est in s'ogu tuu? Ipocritu, bogandi ainnantis sa biga de s' ogu tuu, e a pustis has a circai de 'ndi bogai su fustigu chi est in s'ogu de su fradi tuu.
43 Poita chi no'nc'est arburi bona chi fazzat fruttus malus, nè arburi mala chi fazzat fruttus bonus. 44 Pota chi dogna arburi si conoscit de is fruttus suus; de fattu no s' arregollint figus de is ispinas e nè mancu si binnennant axinas de s'arrù. 45 S'omini bonu de su tesoro bonu de su coro suu indi bogat su beni, e s' omini malu de su malu indi bogat su mali; poita chi sa bucca fueddat de su chi abbundat in su coru.
46 E poita mi zerriais bosaturus: Signori! Signori ! e no feis su chi deu nau? 47 Chinisisiat benit a mei e ascurtat is paraulas mias e ddas ponit in pratica, deu hap'a mostrai a chini assimbillat. 48 Issu assimbilat a un omini chi fabbricat una domu; issu hat iscavau e hat iscavau finzas a fundu, e hat postu su fundamentu asuba de sa perda; i essendi benia una plena, s'arriu hat imbistia cudda domu ma no 'ndi dda pozia sciusciai, poita chi su fandamentu fiat a pizzus de sa rocca. 49 Ma chini ascurtat e non ponit in pratica assimbillat a un omini chi hat fabbricada una domu asuba de sa terra, senza de fundamentu; e candu s'arriu dd'hat imbistia est arruta subitu, e s'arremoriu de cudda domu est istetiu mannu».
Su centurioni de Capèrnaum.
7,1 Candu Gesùs hiat acabau de nài totus custas paraulas, ascurtendiddu su popolu, fiat intrau in Capèrnaum.
2 E unu çertu centurioni teniat a unu serbidori e ddu stimàt meda; e custu fiat malàdiu e accanta de morriri. 3 E su centurioni, candu, hiat intendiu fueddai de Gesùs, ddi hiat mandaus algunus anzianus de is giudeus, preghendiddu de beniri a salvai a su serbidori suu.
4 E cuddus anzianus fiant andaus a Gesùs e ddu pregànta cun calori, narendi: «Issu est dignu chi tui ddi cunçedas custa cosa; 5 poita ch'issu stimata sa nazioni nosta, i est issu chi hat fabbricada a nosaturus sa sinagoga». 6 E Gesùs s'indi fiat andendi cun issus; e candu s'agatàt già no meda attesu de sa domu, su centurioni ddi hiat mandaus de is amigus po ddi nai: «Signori, no ti donghis incomodu, poita chi deu no seu dignu chi tui intris asutta de sa teulada mia; 7 po cussu no mi seu cretiu dignu nè mancu de beniri a tui; ma nara unu fueddu, e su serbidori miu hat essiri sanau. 8 Poita chi deu puru, chi seu un omini assuggettau a cumandus, tengu de is sordaus asutta de mei; e nau a custu: Bai, e issu bandat; e a s'ateru: Beni, e issu benit; e a su serbidori miu: Fai custa cosa, e issu dda fait» 9 Intendius custus fueddus, Gesùs si fiat maravigliau de issu e furriausì a su populu chi ddu sighiat, hiat nau: «Deu nau a bosaturus chi nè mancu in Israeli hap 'agatau una fidi tantu forti».
10 E candu is chi fiant istetius mandaus fianta torraus a domu, hiant agatau a su serbidori sanau.
Su fillu de sa viuda de Nain.
11 A pustis fiat suççediu ch'issu fiat andau in d'una çittadi nomenada Nain; e impari cun issu camminànt is discipulus suus e grandu genti. 12 E candu fiat arribau accanta de sa porta de sa çittadi, eccu, indi portànt a foras unu mortu, fillu unicu de sa mamma sua, e custa fiat viuda; e cun issa inci fiat meda genti de sa çittadi.
13 E su Signori, biendi a cudda femina ind'hiat tentu cumpassioni e dd' hiat nau: «No plangias» . 4E accostausì, hiat toccau su baulu; is chi ddu portanta si fianta firmaus, e issu hiat nau: «Piccioccheddu, a tui nau, pesatindi!» 15 E su mortu s' indi fiat pesau a sezziri e hiat cumenzau a fueddai. E Gesùs ddu hiat donau a sa mamma.
16 E totus cantus si fianta spantaus e donanta gloria a Deus, narendi: «Unu grandu profeta est nasciu in mesu de nosaturus e: «Deus hat visitau a su populu suu». 17 E custu fueddu, chi si naràt po Gesùs, si fiat ispartu in totu sa Giudea e in totu su paisu de ingiriu.
S'ambasciada de Giuanni Battista.
18 E is discipulus de Giuanni, hianta fattu rapportu a custu de totus custas cosas. 19 E Giuanni, zerriaus a sei duus de is discipulus suus, ddus hiat mandaus a Gesùs narendi: «Ses tui cuddu chi depit benni, ovveru indi heus aspettai a un ateru?»
20 E cuddus ominis si fianta presentaus a Gesùs e dd'hianta nau, «Giuanni Battista hat mandaus nosaturus a tui poi ti nai: Ses tui cuddu chi depit beniri, ovveru indi heus aspettai a un ateru?» 21 (In cudd'ora e totu Gesùs hiat sanaus a medas de maladìas e de afflizionis e de spiridus malus; e a medas zurpus hiat donau su biri). 22 E Gesùs respundendi ddis hiat nau: «Andai a nai a Giuanni is cosas chi heis bistas e intendias: chi is zurpus torrant a biri; is zoppus camminant, is leprosus sunti limpiaus, is surdus intendint, is mortus torrant in vida e is poberus sunt evangelizzaus; 22 e biada est cuddu chi non si est scandalisau in mei».
24 E candu is chi fiant istetius mandaus de Giuanni s' indi fiant andaus, Gesùs hiat pigau a nai a su populu po Giuanni: «Ita seis andaus bosaturus a biri in su desertu? Una canna movia a de su bentu? 25 Ma ita seis bessius a biri? Un omini bestiu de bestimentas moddis ? Eccu, cuddus chi portant bestiris magnificus e bivint in delizias, aturant in is palazius de is reis. 26 Ma ita seis bosaturus bessíus a biri? Unu profeta? Sì, nau a bosu, e prus che unu profeta. 27 issu est cuddu de su cali est iscrittu: Eccu, deu mandu s'angelu miu ananti de tui, su cali hat a preparai s' arruga tua ananti de tui. 28 Deu nau a bosu chi intre is nascius de femina no'nci est nisciunu maggiori de Giuanni; ma su prus piticu in su Regnu de Deus est prus mannu de issu.
29 E totu su populu chi ddu hat ascurtau e is pubblicanus chi sunt istetius battiaus de su battisimu de Giuanni hanti giustificau a Deus; 30 ma is fariseus e is dottoris de sa lei hanti refudau a dannu insoru su cunsillu de Deus, non fendisì battiai de Giuanni.
31 A chini duncas hapu deu a assimbilai is ominis de custa generazioni? E a chini sunti similis? 32 Sunti similis a is pipius sezzius in sa plazza, chi si zerriant s'unu cun s'ateru, e nanta: Nosu heus sonau a bosu su flautu e bosaturus no heis ballau; nosu heus bogaus lamentus e bosaturus no heis plantu. 33 De fattu est beniu Giuanni Battista, chi non pappat pani e non buffat binu, e bosu narais: Issu portat unu dimoniu. 34 Est beniu su Fillu de s'omini, chi pappat e buffat, e bosaturus narais: eccu unu pappadori e unu buffadori de binu, un amicu de is pubblicanus e de is peccadoris. 35 Ma sa Sapienzia est istetia giustificada de totus is fillus suus».
Sa peccadora chi ungit is peis de Gesùs.
38 E unu de is fariseus ddu hiat pregau de pappai cun issu ; e, intrau in sa domu de su fariseu, si fiat sezziu in sa mesa.
37 I eccu una femina de cudda çittadi, sa cali fiat peccadora, hendu scipiu ch'issu fiat sezziu in sa mesa in domu de su fariseu, hiat portau unu piticu vasu de ollu odorosu; 38o aturendi a is peis de issu, de a palas, plangendi, hiat cumenzau a ddi sfundiri is peis de plantu e si ddus asciutàt cun is pilus suus e totu e basàt is peis de issu e 'nci spargiat asuba s'ollu.
39 E su fariseu chi ddu hiat cumbidau, hendu bista costa cosa, hiat nau a intru de sei: «Cussu, si fessit profeta, hiat a sciri chini e cali siat sa femina chi ddu toccat; poita chi est una peccadora».
40 E Gesùs respundendi dd'hiat nau: «Simoni, ti depu nai cosa» . E issu hiat nau: «Maistu, nara».
41 E Gesùs hiat nau : «Unu prestadori teniat a duus depidoris; unu ddi depiat cincuxentus munedas, e s' ateru cinquanta. 42 Ma sicomenti custus non tenianta de ita pagai, hiat perdonau su depidu a tot e is duus. Cali de issus ddu hat a stimai de prus ?» 43 E Simoni hiat arrespustu: «Deu creu chi siat cuddu, a su cali hat perdonau de prus».
E Gesùs dd'hiat nau: «Tui has giudicau beni». 44 E furriausì a sa femina hiat nau a Simoni: «Bis costa femina? deu seu intrau in domu tua, e tui no has ghettau aqua asuba de is peis mius, ma issa m' hat isfundiu de plantu is peis e ddus hat asciuttaus cun is pilus suus. 45 Tui no m'has donau nè mancu unu basidu ; ma issa, de candu seu intrau no hat acabau de mi basai is peis. 46 Tui no has untu cun ollu sa conca mia; ma issa hat ispartu ollu asuba de is peis mius. 47 Po tanti deu ti nau: a issa sunti perdonaus is peccaus suus, chi sunti medas, poita chi issa hat meda amau; ma a chini pagu est perdonau, pagu amat ». 48 A pustis hiat nau a cudda: « Sunti perdonaus is peccaus tuus». 49 E is chi fianta sezzius in sa mesa hianta cumenzau a nai intre issus: « Chini est custu, su cali ancora perdonat is peccaus?» 50 Ma Gesus hiat nau a sa femina: « Sa fidi tua ti hat salvada; baitindi in paxi ».
Parabola de su seminadori.
8,1 De pustis issu andàt a ingiriu de çittadi in çittadi e de bidda in bidda, predichendi i evangelizzendi su Regnu de Deus.
2 E fianta cun issu is doxi, e çertas feminas, is calis fiant istetias sanadas de spiridus malus e de maladias: Maria nomenada Maddalena, de sa cali fianta bessius setti dimonius; 3 e Giuanna, mulleri de Cuza, amministradori di Erodi; e Susanna, e ateras medas, is calis ddus aggiudànt cun is ricchesas insoru.
4 E sicomenti fiat benia una grandu multitudini e andàt a issu sa genti de dogna çittadi, issu hiat nau in parabola: 5 « Un omini fiat bessiu a seminai su lori suu; e mentras ch'issu fiat ghettendi su semingiu, una parti 'ndi fiat arruta a longu de s'arruga, e fiat istetia pistada cun is peis, e is pillonis de su celu si dd'hianta totu pappada.
6 E parti 'ndi fiat arruta asuba de sa perda, e subitu chi fiat nascia si fiat siccada, poita chi non teniat umidesa.
7 E parti 'ndi fiat arruta in mesu de is ispinas; e is ispinas, nascias impari, dd'hiant allupada.
8 E parti 'ndi fiat arruta in su terrenu bonu, i essendu nascia hiat donau fruttu, centu po unu ». Narendi custas cosas, Gesus zerriàt: « Chini tenit origas po ascurtai, ascurtit».
9 Eis discipulus suus dd'hianta preguntau ita fessit cudda parabola.
10 E issu ddis hiat nau: « A bosaturus est cunçediu de conosciri is misterius de su Regnu de Deus, ma a is aterus si ponint ananti in parabolas, a finir chi biendi non biant e ascurtendi no ascurtint.
11 Sa parabola est costa: Sa semingiu est sa paraula de Deus. 12 Cuddus a longu de s' arruga sunti cuddus, chi hant ascurtau; ma a pustis benit su diaulu e 'ndi bogat sa paraula de su coru insoru, de manera chi no creant e no siant salvaus.
13 Cuddus in sa perda sunti cuddus, is calis a pustis chi hant ascurtau arricint sa paraula cun gosu; ma custus, sicomenti non portant arrexini, creint po unu momentu e in su tempus de sa prova s' indi torrant in palas.
14 Cuddu poi chi est arrutu intre is ispinas sunti cuddus chi hant ascurtau, e in su camminu aturant suffogaus de is curas e de is ricchesas e de is plaxeris de sa vida, e non donant fruttu.
15 Cuddu poi chi est in terra bona sunti cuddus, is calis a pustis chi hant intendia sa paraula, dda cunservant in d' unu coru onestu e bonu, e portant fruttu chi resistit.
Parabola de sa lantia.
16 E nisciunu chi hapat alluta una lantia, dda coberit cun d'unu vasu o dda ponit asutta de unu lettu; anzis dda ponit asuba de su candelobru, a finis chi cuddus ch' intrant biant sa luxi. 17 Poita chi no'nc'est cosa secreta chi non si depat fai manifesta, nè cosa acuada chi non depat essiri conota o beniri a luxi. 18 Castiai duncas comenti ascurtais; poita a chini tenit hat essiri donau, ma a chini non tenit ddi hat essiri pigau puru su chi pensat de teniri».
Sa famiglia de Gesus.
19 Intanto fianta benius a issu sa mamma e is fradis suus; e no si ddi potiant accostai po sa cracca ch' inci fiat. 20 E ddi fiat istetiu referiu: « Sa mamma tua e is fradis tuus sunt a foras, bolenditì biri. » 21 E issu, arrespundendi, hiat nau a cuddus: « Mamma mia e fradis mius sunti custus, chi ascurtant sa paraula de Deus e dda ponint in pratica. »
Gesus calmat sa tempestadi.
22 Fiat suççediu in d'una de cuddas dìs ch'issu fiat intrau in d'una barchitta impari cun is discipulus suus e ddis hiat nau: «Passeus a s' ateru oru de su lagu ». E hianta pigau su largu. 23 E in su mentras chi fianta navighendi, issu si fiat dormiu; e unu bentu furiosu fiat calau in su lagu, tantu chi sa barca si pleniat de aqua e fiat in perigulu. 24 E cuddus si fiant accostaus e ddu hianta scidau, narendi: « Su meri, su meri, seus perdius! » E issu scidausindi hiat zerriau a su bentu e a s' aqua, e custa si fiat calmada e si fiat fattu bonanza. 25 A pustis ddis hiat nau: « Aund' est sa fidi bosta?» E issus, spantaus e maravigliaus, naranta s'unu a s' ateru: « Chini est custu chi cumandat puru a is bentus e a s' aqua, e ddu obedint?»
S'indimoniau Gherasenu.
26 A pustis si fianta dirigius a su paisu de is Gherasenus, chi est a facci de sa Galilea.
27 E candu fiat calau in terra ddi fiat beniu ananti un omini de sa çittadi, su cali portàt dimonius, e già de meda tempus non portàt prus nisciuna bestimenta, e non biviat in nisciuna domu, ma a intru de is tumbas. 28 E biendi a Gesus hiat bogau unu zerriu mannu, e si ddi fiat inclinau e hiat nau a boxi arta: « Ita 'nc' est intre mei e tui, o Gesus, fillu de su Deus Altissimu? Deu ti pregu de no mi treulai ». 29 Poita chi Gesus fiat cumandendi a su spiridu impuni de bessiri foras de cudd'omini; essendu chi già de meda tempus ddu teniat sottomittiu a sa voluntadi sua; e fiat tentu custodiau cun cadenas e cun truncus de arburi, e issu segàt is funis e fiat trasportau de su dimoniu in is desertus. 30 E Gesus dd'hiat dimandau: «Cali est su nomini tuu? » E issu hiat nau: « Legioni », poita chi medas dimonius fiant intraus a intru de cudd' omini. 31 E custus dimonius pregànt a Gesus chi non ddis cumandessit de s'indi andai in s'abissu.
32 E innì, in su monti, inci fiat pascendi unu cumoni de medas porcus; e cuddus diaulus ddu hianta pregau chi ddis permittessit de intrai in custus porcus. E Gesus si dd'hiat permittiu. 33 E is diaulus, bessius de cudd'omini, fiant intraus in is porcus; e su cumoni s' inci fiat fuliau de su preçipiziu in su lagu, e si fiat allupau.
34 E is pastoris, bistu su chi fiat suççediu s' indi fianta fuius e ind' ianta sparta sa boxi in sa çittadi e in is biddas. 35 E sa genti fiat bessia po castiai su chi fiat suççediu, e, benia aunde Gesus, hiat agatau a cudd'omini, de su cali is diaulus fianta bessius, chi fiat bestiu e in sentidu, sezziu a is peis de Gesus, e hianta timiu; 36 e cuddus ch'hianta bistu hianta nau a issus comenti s'indimoniau fiat istetiu liberau. 37 E insaras totu su populu de a ingiriu de is Gherasenus hiat dimandau a Gesus de s' indi andai de issus, poita chi fianta plenus de grandu timori. E issu s 'indi fiat arziau in sa barchitta po s' indi torrai.
38 E s' omini de su cali fianta bessius is diaulus, ddu pregàt de podiri aturai cun issu. Ma Gesus inci ddu hiat bogau, narendi: 39 « Torra a domu tua, e nara cantus grandus cosas Deus ti hat fattas ». E issu s' indi fiat andau, narendi po totu sa çittadi cantus cosas Gesus ddi hiat fattas.
Sa femina cun su flussu de sanguni; sa filla de Jairu.
40 E fiat suççediu chi candu Gesus fiat torrau, su populu ddu hiat arriciu, poita chi totus ddu fiant aspettendi.
41 I eccu fiat beniu un omini, nomenau Jairu, su cali fiat capu de sa sinagoga, e ghettausì a is peis de Gesus, ddu pregàt de intrai in domu sua, 42 poita ch'issu teniat a una filla unica, de doxi annus a s' incirca, chi fiat morendi. E in su mentras ch' issu 'nci fiat andendi, su populu ddu ingiriàt.
42 E una femina, sa cali già doxi annus teniat unu flussu de sanguni, e hiat ispendiu cun is medicus totu sa ricchesa sua, senza de podiri essiri sanada de nisciunu, 44 si fiat accostada de a palas e hiat toccau s'oru de sa bestimenta de issu; e in cuddu momentu su flussu de sanguni fiat acabau. 45 E Gesus hiat nau: « Chin 'est chi m' hat toccau? ». E sicomenti totus naranta chi no, Perdu e is cumpangius suus hianta nau: « Su meri, su populu t'ingìriat e ti stringit; e tui naras: Chini est chi m' hat toccau? » 46 Ma Gesus hiat nau: « Calincunu m' hat toccau poita chi hapu conotu chi de mei est bessia una virtudi ». 47 E sa femina candu hiat bistu chi Gesus si fiat acatau de sa cosa, si fiat accostada totu tremendi e inclinadasì a issu hiat nau a sa presenzia de totu su populo po cali raxoni issa ddu hiat toccau e correnti subito fiat sanada. 48 E issu dd'hiat nau: « Filla, sa fidi tua t' hat salvada; baitindi in paxi».
49 Mentras ch'issu fiat ancora fueddendi, fiat arribau unu de sa domu de su capu de sa sinagoga, po nai a custu: «Filla tua est morta; no donghis prus fastidiu a su Maistu ». 50 Ma Gesus, ch' hiat in tendiu, hiat arrespustu: « No timas; crei solamenti, e hat essiri salva. » 51 E intrau in sa domu, no hiat permittiu a nisciunu de intrai, foras chi a Perdu, a Giacu e a Giuanni, e a su babbu e a sa mamma de sa picciocchedda. 52 E totus fianta plangendi e attitendi po issa. Ma Gesus hiat nau: « Non plangiais; issa no est morta, ma est dormia ». 53 E cuddus s' arriìanta de issu, sciendi beni chi fiat morta. 54 E issu pigada sa manu de sa picciocchedda, hiat zerriau narendi: « Picchiocchedda, pesatindi! ». 55 E su spiridu fiat torrau in issa, chi subitu s'indi fiat pesada; e Gesus hiat cumandau chi ddi donghessint a pappai. 66 E su babbu e sa mamma de issa si fianta spantaus; ma issu ddis hiat cumandau de no nai a nisciuna su chi fiat suççediu.
Sa missioni de is doxi.
9,1 E issu, zerriaus impari is doxi discipulus suus, ddis hiat donau virtudi e potenzia asuba de totus is dimonius e de sanai maladìas. 2 E ddus hiat mandaus a predicai su Regnu de Deus e a sanai a is malàdius. 3 E ddis hiat nau: « Non pigheis nudda po su viaggiu, nè bastoni, nè bucciacca, nè pani, nè dinai; e non porteis duus tunicas a dognunu. 4 In sa domu, in sa cali heis essiri intraus, in cudda aturai e de cudda torraisindi a andai. 5 E s'inci sunt algunus, chi non bolint arriciri a bosaturus, bosu, bessendi de cudda çittadi, scutulai su pruini de is peis bostus in testimonianza contra de issus ». 6 E is doxi s'indi fianta bessius e fiant andaus a ingiriu de bidda in bidda, evangelizzendi e fendi sanamentus in dogna logu.
Erodi e Giuanni Battista.
7 I Erodi su tetrarca hiat intendiu fueddai de totus cuddus fattus, e s' indi fiat azzicau, poita chi medas naranta chi Giuanni fiat resuscitau de is mortus, e aterus naranta chi Elias fiat apparessiu, e aterus ancora chi fiat torrau in vida unu profeta, de cuddus antigus. 91 Erodi hiat nau: « Deu hapu fattu truncai su zugu a Giuanni; chini duncas est cussu, de su cali intendu custas cosas ? ». E circàt de ddu biri.
Primu multiplicamentu de is panis.
10 I essendi torraus is apostolus hianta fatta a Gesus su rapportu de totus is cosas chi hianta fattas. E issu ddus hiat pigaus cun sei, e s' indi fiat andau in disparti accanta de una çittadi nomenada Betsaida. 11 E is turbas, chi ddu hianta scipiu, hianta sighiu a Gesus; e custu ddas hiat arricidas e ddis fueddàt de su Regnu de Deus e sanàt a cuddus chi tenianta bisongiu di essiri sanaus.
12 Fiat accanta de su calai de sa dì; e is doxi si fiant accostaus e dd'hianta nau: « Bogandi a totu custa genti a finis chi s' indi andint in is biddas e in sa campagna de a ingiriu po alloggiai e po agatai ita pappai; poita innoi seus in d' una logu desertu. »
13 E issu hiat nau: « Donaiddis bosaturus ita pappai ». E cuddus hianta nau: « Non teneus chi cincu panis e duus piscis, si no andaus nosu a comparai su pappai po totu custa genti ». 14 Poita ch' inci fiant innì cincumila ominis a s'incirca. E issu hiat nau a is discipulus suus: « Feiddus corcaisì a cìrculus de cinquanta ». 15 E aici hianta fattu corcai a totus. 16 E issu, pigaus is cincu panis e is duus piscis, e alzaus is ogus a su celu, ddus hiat benedixius e ddus hiat segaus, e a pustis ddus donàt a is discipulus po chi ddus ponessint ananti de sa genti.
17 E totus hianta pappau e si fianta saziaus; e 'ndi fiant istetias bogadas doxi crobis de is arrogus abbarraus.
Sa cunfessioni de Perdu.
16 E fiat suççediu chi mentras issu fiat preghendi in disparti, is discipulus fianta cun issu; e ddis hiat dimandau: « Chini narat sa genti chi deu seu? ». 19 E issus dd'hiant arrespustu: « Algunus nanta Giuanni Battista, e aterus Elias, e aterus chi est torrau in vida unu profeta de cuddus antigus ». 20 E issu ddis hiat nau: « E bosu chini narais chi deu seu? ». E Perdu, respundendi, hiat nau: « Su Cristu de Deus ».
21 E issu ddus hiat proibius severamenti de nai casta cosa a calincunu, 22 aggiungendi: « Cumbenit chi su Fillu de s' omini suffrat meda, e siat refudau de is anzianus e de is capus de is saçerdotus e de is iscrittoris de sa lei, e chi siat bocciu e torrit in vida a sa terzia dì ».
De su pigai sa cruxi.
23 E naràt a totus: « Si algunu bolit beniri avatu de mei, arrenunzit a sei e totu e s'indi pighit dogna dì asuba de is palas sa cruxi sua e mi sigat. 24 Poita chi dognunu chi bolit salvai sa vida sua, dda hat a perdiri, ma chini hat hai perdia sa vida po amori miu, dd'hat a salvai. 25 De fattu ita hiat a profittai a un omini de guadangiai totu su mundu, perdendi o fendi dannu a sei e totu? 26 Poita chi dognunu chi s' hat essiri bregungiau de mei e de is paraulas mias, su Fillu de s' omini hat a teniri bregungia de issu, candu hat essiri beniu in sa gloria sua e de su Babbu e de is angelus santus. 27 E nau a bosu sa beridadi: Inci sunt algunus presentis innoi, is calis no hant a tastai sa morti finzaschì no hapant bistu su Regnu de Deus ».
Sa transfigurazioni.
28 Ottu dìs a s' incirca a pustis de custus fueddus, issu hiat pigau cun sei a Perdu, a Giuanni e a Giacu, e fiat arziau asuba de su monti po pregai. 29 E fiat suççediu chi mentras issu fiat preghendi, sa bisura de sa facci sua si fiat cambiada, e sa bestimenta sua fiat benia candida luxenti. 30 I eccu fueddanta cun issu duus ominis, is calis fianta Moisè i Elias; 31 e custus, apparessius in gloria, fueddanta de sa morti sua, ch'issu depiat fai in Gerusalemmi.
32 E Perdu cun is cumpangius fianta plenus de sonnu; e candu s' indi fianta scidendi hianta bista sa gloria sua e is duus ominis chi fianta cun issu.
33 E fiat suççediu chi mentras cuddus fianta po ddu lassai, Perdu hiat nau a Gesus: « Su meri, est beni chi nosu siaus innoi; heus a fai duncas tres tendas, una po tui, una po Moisè e una po Elias », non sciendi su chi naressit.
34 E in su momentu chi fiat fueddendi aici, fiat benia una nui e ddus hiat umbraus, e is discipulus hianta timiu, candu cuddus fiant intraus in sa nui. 35 E fiat benia de sa nui una boxi, ch'hiat nau: « Custu est Fillu miu, su stimau; ascurtaiddu ».
36 E in su momentu chi cudda boxi si fiat fatta intendiri, Gesus si fiat agatau solu. E issus fiant aturaus citius e no hianta nau a nisciunu, in cuddas dìs, nisciuna de is cosas chi hianta bistu.
Sanamentu de unu piccioccheddu lunàticu.
37 Sa di a pustis, essendi calaus de su monti, fiat benia a attoppai a Gesus una grandu cantitadi de genti. 38 I eccu, un omini de mesu de sa gemi hiat zerriau narendi: « Maistu, deu t' indi pregu, castia a fillu miu, chi est s' unicu miu ! 39 Eccu, unu spiridu ddu pigat e subitu ddu fait zerriai, e ddu torcit fendiddi bogai sguma de bucca, e appenas s'indi bandat de issu, lassendiddu senza de nisciuna forza. 40 E deu hapu pregau a is discipulus tuus de 'ndi ddu bogai, ma no 'nci sunt arrenescius ».
41 E Gesus hiat arrespustu : « O generazioni incredula e mala, finzas a candu hap' aturai deu cun bosaturus e hap'a suffriri a bosaturus ? Porta innoi a fillu tuu ». 42 E mentras issu fiat ancora in camminu, su dimoniu ddu hiat maltrattau e avolotau. Ma Gesus hiat zerriau a su spiridu impuru, e hiat sanau a su piccioccheddu e ddu hiat torrau a su babbu.
43 E totus fianta spantaus de sa grandesa de Deus. E mentras chi totus fianta maravigliaus de is cosas fattas de Gesus, custu hiat nau a is discipulus suus: 44 «Bosaturus cunservai custus fueddus in is origas: Su Fillu de s' omini stait po essiri donau in manus de is ominis ». 45 Ma issus non cumprendianta cuddu fueddu, chi po issus fiat cobertu de unu velu, de manera chi no ddu potìanta cumprendiri; e timìanta de ddi dimandai custa cosa.
Su maggiori in su Regnu de is celus.
46 A pustis fiat nascia intre issus una qûistioni, chini fessit su prus mannu de issus.
47 E Gesus, conotu su pensamentu de su coru insoru, hiat pigau po manu a unu piccioccheddu, si ddu fiat postu accanta, 48 e hiat nau a cuddus: « Dognunu chi arricit a custu piccioccheddu in su nomini miu, arricit a mei; e dognunu chi arricit a mei, arricit a Cuddu chi m' hat mandau; poita chini est su prus piticu intre totus bosaturus, cuddu est mannu ».
« Chini no est contra de bosaturus est po bosaturus ».
49 E Giuanni respundendi hiat nau: « Su meri, nosu heus bistu unu çertu, chi in su nomini tuu, inci bogàt a is dimonius, e nosu si ddu heus proibiu, poita chi no s'accumpangiat cun nosu ». 50 Ma Gesus dd'hiat nau: « No ddu proibais, giachì chini no est contra de bosaturus est po bosaturus ».
Is Samaritanus inci bogant a Gesus.
51 E fiat suççediu chi cumplendusì su tempus ch'issu depiat essiri arriciu in celu issu hiat fattu su firmu proponimentu de s' indi andai a Gerusalemmi; 52 e hiat mandaus ananti de sei algunus missus, is calis fiant intraus in d'una bidda samaritana po ddi preparai alloggiu. 53 Ma cuddus de sa bidda non ddu hianta bofiu arriciri, poita chi teniat sa bisura d'essiri dirìgiu a Gerusalemmi.
54 Candu hianta bista custa cosa, is discipulus suus Giacu e Giuanni hianta nau: « Signori, bolis tui chi nosu nareus chi calit fogu de su celu e ddus consumit? ».
55 Ma issu, furriausì, ddus hiat disapprovaus. 56 E s'indi fiant andaus in d' un' atera bidda.
De su sighiri a Gesus.
57 Mentras camminánt in s' arruga, unu çertu dd'hiat nau: « Deu ti hap'a sighiri in calisiollat logu chi has andai ». 58 E Gesus dd'hiat nau: « Is margianis teninti tanas, e is pillonis de su celu teninti nius, ma su Fillu de s'omini non tenit aundi arrimai sa conca».
59 A un ateru issu hiat nau: « Sighimì! » E cuddu dd'hiat nau: « Signori, permittimì chi ainnantis deu bandi a interrai a babbu miu ». 60 Ma Gesus dd'hiat nau: « Lassa chi is mortus interrint a is mortus insoru, ma tui bai e annunzia su Regnu de Deus».
61 Un ateru ancora hiat nau: «Signori, deu t'hap'a sighiri, ma ainnantis permittimì de andai a saludai a is de domu mia ». 62 Ma Gesus dd' hiat nau: « Nisciunu, su cali, a pustis chi hat posta sa manu a s'arau, si furriat a castiai in palas, est adattau a su Regnu de Deus».
Sa missioni de is settanta.
10,1 A pustis de custas cosas Gesus ind'hiat eligius aterus settanta, e ddus hiat mandaus a duus a duus ainnantis de issu, in dogna çittadi e in dogna logu aund'issu depiat andai.
2 E ddis hiat nau: « Manna est sa regorta, ma pagus sunt is operajus; pregai duncas a su Signori de sa regorta ch'issu mandit operajus in sa regorta sua. 3 Andai; eccu, deu mandu a bosaturus comente angionis in mesu de is lupus. 4 Non porteis nè bussa, nè bucciacca, nè sabbatas, e non saludeis a nisciunu in su camminu.
5 E in sa domu in sa cali heis essiri intraus, narai ainnantis de totu: Paxi a custa domu, 5 E si innì s'inci agatat unu fillu de paxi, sa paxi bosta hat aturai asuba de issu; osinò hat a torrai a bosaturus. 7 E aturai in cudda domu pappendi e buffendi de su chi tenint, poita chi s' operaju est dignu de su premiu suu. Non passeis de domu in domu.
8 E in sa çittadi, in sa cali heis essiri intraus, si inci seis arricius, pappai de su chi hant a poniri ananti de bosaturus; 9 e sanai a is malàdius chi'nci hant essiri, e narai a issus: Su Regnu de Deus s' est accostau a bosaturus. 10 Ma in sa çittadi in sa cali heis essiri intraus e no heis essiri stetius arricius, bessei in is plazzas, e narai: 11 Su pruini e totu chi de sa çittadi bosta s'est attaccau a is peis nostus, ddu scutulaus contra de bosaturus; de s'arrestu sciais chi su Regnu de Deus s'est accostau a bosaturus. 12 Deu nau a bosu chi, in cudda dì, hat essiri trattada cun prus benevolenzia Sodoma che cudda çittadi.
13 Guai a tui, Chorazin ! guai a tui, Betsaida ! Poita si in Tiru e in Sidoni fessint suççedias is operas de potenzia chi sunti suççedias a intru de bosaturas, già antigamenti s' hiant essiri pentidas cun siliziu, sezzendi in su cinixu. 14 Po cussu Tiru e Sidoni, in su giudiziu, hant essiri trattadas cun prus benevolenzia che bosaturas. 15 E tui, Capérnaum, has essiri fursis alzada finzas a su celu? Finzas a s'inferru has essiri abbasciada !
16 Chini ascurtat a bosaturus ascurtat a mei; chini dispreziat a bosaturus dispreziat a mei; e chini dispreziat a mei, dispreziat a Cuddu chi m' hat mandau ».
17 E cuddus settanta s'indi fianta torraus plenus de allirghia, narendi : « Signori, is dimonius puru sunti sottomittius a nosu in su nomini tuu ». 18 E issu ddis hiat nau: « Deu femu castiendi a Satanassu, chi fiat arruendi de su celu comente lampu. 19 Eccu, deu hapu donada a bosaturus potenzia de pistai cun is peis a serpentis e a scorpionis, e asuba de dogna potenzia de s'inimigu; e nudda hat a fai dannu a bosaturus. 20 De s' arrestu non siais allirgus poita is ispiridus sunti sottomittius a bosu, ma allirgaisì prus prestu chi is nominis bostus sunt iscrittus in is celus ».
21 In cudd' ora e totu Gesus hiat esultau in su Spiridu Santu, e hiat nau: «Deu ti dongu grazias, o Babbu, Signori de su celu e de sa terra, poita chi Tui has acuadas custas cosas a is sabius e a is dottus, e ddas has fattas conosciri a is piccioccheddus piticus ! Sì, o Babbu, poita chi aici ti est plaxiu. 22 Dogna cosa m' est istetia donada de Babbu miu, e nisciunu scit chin' est su Fillu foras che su Babbu, nè chin'est su Babbu, foras che su Fillu e cuddu a su cali su Fillu ddu hat bofiu fai sciri ».
23 A pustis, furriausì a is discipulus suus, ddis hiat nau in disparti: « Biadus is ogus chi bint is cosas chi bosaturus bieis ! 24 Poita chi deu nau a bosaturus chi medas profetas e reis hanti disigiau de biri is cosas chi bosu bieis e non ddas hanti bistas o de intendiri is cosas chi bosu intendeis e non ddas hant intendias.
Parabula de su bonu Samaritanu.
25 I eccu, unu çertu dottori de sa lei s' indi fiat pesau, tentendiddu e narendi: « Maistu, ita hap'a fai deu po eredai sa vida eterna? » 26 E issu dd'hiat nau: « In sa lei ita inc 'est iscrittu? Comenti 'nci liggis? ». 27 E cuddu dd'hiat arrespustu: « Tui has amai a su Signori Deus tuu cun totu su coru tuu e cun totu s'anima tua e cun totu sa forza tua e cun totu sa menti tua, e a su prossimu tuu comente a tui e totu ». 28 E Gesus dd'hiat nau: « Tui has arrespustu beni; fai custu e has a biviri».
29 Ma cuddu, bolendusi giustificai, hiat nau a Gesus: « E chin' est su prossimu miu? ».
30 E Gesus, torrendi a pigai su fueddu, hiat nau: « Un omini fiat calendi de Gerusalemmi a Gericu e si fiat attoppau in ladronis, is calis, a pustis de ddu hai spollau e fertu, s' indi fiant andaus lassendiddu mesu mortu. 31 Po casu unu saçerdotu calàt po cudd'arruga, e candu ddu hiat bistu fiat passau ainnantis de s'atera parti. 32 Aici e totu unu Levita fiat beniu in cuddu logu, hiat bistu e fiat passau ainnantis de s atera parti.
33 Ma unu Samaritanu, chi fiat viaggendi, fiat arribau accanta de issu, e candu ddu hiat bistu, indi hiat tentu cumpassioni; 34 e si fiat accostau e hiat fasciadas is feridas de issu, ghettendinci asuba ollu e binu; a pustis ddu hiat carrigau a pizzus de su cuaddu suu e ddu hiat condusiu a una locanda, e si fiat pigau cura de issu. 35 E a su cras hiat bogau de bucciacca duus munedas e ddas hiat donadas a su locanderi, narendiddi: Teni cura de issu; e su chi has a spendiri in prus, torrendi a susu, ti dd'hap' a pagai.
36 Cali duncas de custus tres ti parit chi siat istetiu su prossimu de cuddu chi si fiat attoppau in is ladronis? ». 37 E issu hiat nau: « Su chi hiat tentu cumpassioni de issu ». E Gesus ddi hiat nàu: « Bai, e fai tui puru aici e totu ».
Marta e Maria.
38 E fiat suççediu chi mentras fiant in camminu, issu fiat intrau in d'una çerta bidda; e una çerta femina, nomenada Marta, ddu hiat arriciu in domu sua.
39 E custa teniat a una sorri, nada Maria, sa cali ancora, postasì a sezziri a is peis de Gesus, fiat ascurtendi sa paraula de issu. 40 Intantu Marta chi fiat affainada in medas servizius, fiat benia e hiat nau: «Signori, non t'importat nudda chi sorri mia m'hapat lassada sola a serbiri? Naraddi duncas chi mi donghit aggiudu ».
41 Ma Gesus, respundendi, dd'hiat nau: «Marta, Marta, tui ti pigas affannu e ti confundis po medas cosas, e de una sceti 'nc' est bisongiu; 42 ma Maria hat scioperada po sei sa parti bona, e custa non ddi hat essiri pigada. »
Su Paternoster.
11,1 E fiat suççediu chi mentras issu fiat in d' unu çertu logu preghendi, candu hiat acabau, unu de is discipulus suus dd'hiat nau: « Signori, impara a nosaturus a pregai, comente Giuanni puru hat imparau a is discipulus suus. 2 E issu ddis hiat nau: « Candu pregais, narai aici:
Babbu nostu, chi ses in is celus, siat santificau su nomini tuu; bengat su Regnu tuu; sa voluntadi tua siat fatta, aici in celu, comente in sa terra; 3 dona a nosaturus dogna dì su pani nostu neçessariu; 4 e perdona a nosu is peccaus nostus, poita chi nosu puru perdonaus is depidus a dogna depidori nostu; e no indusas a nosu in tentazioni ».
Parabola de s'amigu molestu.
5 A pustis ddis hiat nau: « Si calincunu de bosaturus tenit a un amigu e bandat aunde issu a mesu notti e ddi narat: Amigu, prestami tres panis, 6 poita est beniu aunde mei un amigu in viaggiu e no tengu ita ddi poniri ananti; 7 e si de a intru cuddu arrespundit: No mi treulis; sa porta est già serrada e is pipius mius sunti cun mei in su lettu ; deu non m' indi pozzu pesai po ti ddus donai; 8 deu nau a bosaturus chi mancai cuddu non s' indi pesit po si ddus donai a nomini de amigu, puru, po sa insistenzia de s' ateru s'ind'hiat a pesai po ddi donai totu su chi ddi fait bisongiu.
9 Deu ancora nau a bosu: Dimandai, e a bosu hat essiri donau; circai i heis agatai; toccai sa porta e hat essiri abertu; 10 poita chinisiollat dimandat, arricit; e chini circat, agatat; e a chini toccat sa porta hat essiri abertu.
11 E Chin 'est cuddu babbu intre bosaturus, su cali, si su fillu ddi dimandat unu pani, ddi donghit una perda? Ovveru, si ddi dimandat unu pisci, in cambiu de su pisci, ddi donghit unu serpenti? 12 Ovveru ancora si ddi dimandat un ou, ddi donghit unu scorpioni ? 13 Si duncas bosaturus, puru essendi malus, scieis fai bonus arregalus a is fillus bostus, cantu prus su Babbu bostu celesti hat a donai su Spiridu Santu a cuddus chi si ddu dimandant?».
Su frastimu de is fariseus.
14 E issu fiat boghendi a unu dimoniu mudu; e fiat suççediu chi, bogau su dimoniu, su mudu hiat fueddau; e sa genti si fiat spantada. 15 Ma calincunu de mesu de sa genti hiat nati: « Issu inci bogat a is diaulus po Belzebù, prinçipi de is diaulus ». 16 E aterus, tentendiddu, dimandanta de issu unu signali de su celu.
17 Ma issu, conotus is pensamentus insoru, hiat nau: «Dogna regnu, dividiu in mesu de sei e totu, est desertu, e domu contra domu arruit. 18 E si puru Satanassu est dividiu in sei e totu, comenti hat a podiri aturai in peis su regnu suu, giachì narais chi deo inci bogu a is diaulus po Belzebù? 19 E si deo inci bogu a is dimonius po Belzebù, is fillus bostus po chini mai inci ddus bogant? Po cussu issus e totus hant essiri is giugis bostus. 20 Ma si deo inci bogu a is dimonius po su didu de Deus, bolit nai chi su Regnu de Deus est arribau a bosaturus.
21 Candu un omini biazzu, armau de conca a peis, aturat a guardia de sa domu sua, is benis suus sunti segurus. 22 Ma candu unu prus forti de issu arribat e ddu bincit, custu si ddi pigat totus is armas, in is calis si teniat seguru, e spartit is cosas suas.
23 Chini no est cun mei est contra de mei: e chini no arregollit cun mei, disperdit.
24 Candu su spiridu impuru est bessiu de un omini, issu handat a ingiriu in logus siccaus circhendi reposu e no agatendiddu, narat: Deu hap'a torrai a domu mia, de aundi seu bessiu; 25 e, beniu, dd'agatat scovada e alliqûidida; 26 insaras bandat e pigat cun sei setti aterus ispiridus peus de issu: e intraus totus, inci aturant; e s' ultimu stadu de cudd'omini est peus de su primu ».
27 Mentras chi issu fiat fueddendi aici, fiat suççediu chi una femina, de mesu de sa genti, hiat alzada sa boxi e ddi hiat nati: c Biadu su sinu chi t' hat portati e biadas is tittas chi has suidas! » 28 Ma issu hiat nau: «Anzis, biadus cuddus chi ascurtant e ponint in pratica sa paraula de Deus ».
Su signali de Gionàs.
29 E, crescendi sa genti, issu hiat pigau a nai: « Custa generazioni est una generazioni mala; issa circat unu signali, e signali non ddi hat essiri donau foras che su signali de Gionás. 30 Poita chi comente Gionàs est istetiu unu signali po is Ninivitus, aici e tottu hat, essiri su Fillu de s'omini po custa generazioni. 31 Sa reina de su Mesudì hat a torrai in vida in su giudiziu cun is ominis de custa generazioni e ddus hat a cundennai; poita chi issa fiat benia de is lìmitis de sa terra po ascurtai sa sapienzia de Salomoni: i eccu, innoi 'nc' est prus de Salomoni. 32 Is Ninivitus hant a torrai in vida in su giudiziu cun custa generazioni e dd' hant a cundennai; poita chi issus si fianta cunvèrtius a is paraulas de Gionàs; i eccu, innoi 'nc'est prus che Gionàs.
Sa lantia de su corpus.
33 E nisciunu, candu hat allutu una candela, dda ponit in logu acuau, nè asutta de su moi; anzis dda ponit asuba de su candelobru, a finis chi is chi intrant biant sa luxi. 34 Sa lancia de su corpus est s' ogu tuu; candu s' ogu tuu est sanu, totu su corpus tuu hat essiri illuminau; ma candu s' ogu tuu est malu, puru su corpus tuu est scuriosu. 35 Castia duncas chi sa luxi chi est in tui non siat iscuriu. 36 Si duncas totu su corpus tuu tenit luxi, senza de teniri nisciuna parti scuriosa, issu hat essiri totu illuminau comente candu sa lantia cun su splendori suu ti fait luxi ».
Gesus fueddat contra de is fariseus e de is dottoris de sa lei.
37 Mentras chi issu fiat fueddendi, unu fariseu ddu hiat cumbidau a prandiri aunde issu. E Gesus, intrau, si fiat sezziu in sa mesa.
38 E su fariseu, bistu ch' issu, ainnantis de prandiri, non si fiat sciaquau, si fiat spantau. 39 E su Signori dd'hiat nau: « Bosaturus fariseus limpiais su de a foras de su calixi e de su platu, ma su de a intru de bosaturus est totu violentu e malu. 40 Tontus ! Chini hat fattu su de a foras, no hat fattu puru su de a intru? 41 Ma donai in limosina de su chi teneis; i eccu, dogna cosa est limpia po bosaturus.
42 Ma guai a bosaturus, fariseus ! poita chi bosu pagais sa deçima de sa menta e de sa ruda e de dogna legumini, e non pigais cura de su giudiziu e de s' amori de Deus! Custas cosas cumbeniat a fai, senza de lassai cuddas.
43 Guai a bosaturus, fariseus ! poita chi amais is primas cadiras in is sinagogas e is saludus in is plazzas.
44 Guai a bosaturus! poita chi seis comente is tumbas, chi non si bint, e a pizzus de is calis s'inci camminat, senza de ddu sciri ».
45 E unu de is dottoris de sa lei, respundendi, dd'hiat nau: «Maistu, fueddendi aici, tui fais ingiuria a nosu puru ». 46 E issu hiat nau: « E guai a bosaturus puru, dottoris de sa lei! poita chi carrigais a sa genti de pesus chi non podit portai, e bosu non toccais cuddus pesus mancu cun d' unu didu.
47 Guai a bosaturus! poita chi fabbricais is monumentus de is profetas, chi is babbus bostus hanti boccius. 48 Bosu duncas seis testimongius acconsenzientis de is operas de is babbus bostus; poita chi issus ddus hanti boccius, e bosu ddis fabbricais monumentus.
49 Po cussu ancora hat nau sa sapienzia de Deus: Deu hap'a mandai a issus profetas e apostolus, e issus indi hant a bocciri e indi hant a persighiri; 50 a finis chi siat torrau a dimandai a custa generazioni su sanguni de totus is profetas, chi est istetiu spartu finzas de sa creazioni de su mundu, 51 balit a nai de su sanguni de Abeli finzas a su sanguni de Zaccaria, chi est istetiu bocciu intre s' altari e su templu; sì, nau a bosu, hat essiri torrau a dimandai a custa generazioni.
52 Guai a bosaturus, dottoris de sa lei ! poita chi indi heis pigada sa crai de sa scienzia. Bosaturus non seis intraus i heis impedius a cuddus chi intrànt ».
53 E candu issu fiat bessiu de innì, is iscrittoris de sa lei e is fariseus hianta cumenzau a si essiri meda inqûietaus e a ddi bogai de bucca prus e prus arrespustas, 54 po ddu spiai e po ddu ciappai in errori in calincunu fueddu.
Discorsu de Gesus cun is discipulus.
12,1 Intantu, essendi benia sa genti a migliaris finzas a si poniri peis is unus cun is aterus, Gesus hiat cumenzau a nai a is discipulus suus: « Ainnantis de totu, castiasì de su fermentu de is fariseus, chi est ipocrisia. 2 Nudda est cobertu, chi non depat essiri scobertu; e nudda est secretu, chi non depat essiri conotu. 3 Po cussu totu su chi bosu heis hai nau a su scuriu, hat essiri ascurtau a sa luxi; e su chi heis hai nau in is origas ind 'is aposentus, hat essiri predicau asuba de is teuladas de is domus.
4 E nau a bosaturus, amigus mius: Non timais a cuddus chi boccint su corpus e chi a pustis non podint fai nudda de prus. 5 Ma deu hap 'a mostrai a bosaturus a chini depeis timiri: timei a cuddu, chi a pustis chi hat bocciu tenit potenzia de ghettai in sa Geenna; sì, nau a bosu, timei a cuddu. 6 Forsas chi no si bendint cincu cruculeus po duus dinareddus? Eppuru, nè manc' unu de custus est istetiu scaresciu ananti de Deus. 7 Anzis is pilus pure de sa conca bosta sunti totus numeraus; no timais bosu baleis prus de medas cruculeus.
8 E nau a bosaturus: Chinisiollat hat hai cunfessai a mei ananti de is ominis, su Fillu de s' omini ancora hat a cunfessai a issu ananti de is angelus de Deus; 9 ma chini hat hai arrennegau a mei ananti de is ominis, hat essiri arrennegau ananti de is angelus de Deus.
10 E a chinisiollat hat hai nau fueddu contra de su Fillu de s'omini, ddi hat essiri perdonau; ma a chini hat hai frastimau contra de su Spiridu Santu, non ddi hat essiri perdonau.
11 Candu poi hant a portai a bosaturus ananti de is sinagogas e de is magistraus e de is autoridadis, no atureis in pensamentu comenti o ita heis a nai in defensioni bosta, 12 poita chi su Spiridu Santu, in cuddu momentu e totu, hat imparai a bosaturus su chi depeis nai ».
Parabola de su riccu tontu.
13 E unu çertu de mesu de sa genti dd'hiat nau: «Maistu, nara a fradi miu de sparziri cun mei s' eredadi ». 14 E issu hiat nau a cuddu: « Omini, chini m' hat fattu giugi o sparzidori intre bosaturus? »
15 A pustis hiat nau a issus: «Donai attenzioni e castiaisì de dogna avarizia, poita chi, po cantu unu siat arriccu, sa vida non benit de is benis suus ».
16 E ddis hiat nau custa parabola: « Su campu de un omini riccu hiat portau meda fruttu. 17 E issu fiat qûistionendi a intru de sei e totu e narendi: Ita hap'a fai, poita no tengu aundi poniri is arregortas mias ? 18 E hiat nau : Custu hap'a fai; hap'a sciusciai is solajus mius e indi hap 'a fabbricai prus mannus, e inci hap 'a poniri totus is arregortas e is benis mius; 19 e hap'a nai a s'anima mia: Anima mia, tui tenis medas benis cunservaus po medas annus, discansatì, pappa, buffa e gosa! 20 Ma Deus dd'hiat nau: Tontu ! costa notti e tutu s'anima tua hat essiri torrada a zerriai; e de chini hat essiri su chi has apparicciau?
21 Aici est de chini fait tesorus po sei, e non benit arriccu in Deus ».
Is inqûietudinis po su tempus benideru.
22 A pustis hiat nau a is discipulus suus: « Po cossu nau a bosaturus: Non tengais pensamentu po sa vida, de ita heis a pappai; nè po su corpus, de ita heis essiri bestius. 23 Sa vida est prus che su pappai, e su corpus prus che sa bestimenta. 24 Donai attenzioni a is crobus; no seminant e no arregollint, non tenint rebustu nè solaju, eppuru Deus ddus nutrit; cantu non seis bosaturus prus che is pillonis? 25 E chini de bosaturus, mancai si donghit traballu meda, podit aggiungiri unu cùbitu sceti a s'artaria sua?
26 Si duncas non podeis mancu una cosa pitica, poita pigais pensamentu de is ateras? 27 Donai attenzioni a is lillus, comenti crescinti. Non traballant nè filant; ma deu nau a bosu chi nè mancu Salomoni cun totu sa gloria sua no est istetiu bestiu comente unu de cuddus. 28 E si s'erba de sa campagna, chi oi inc'est e cras est ghettada in su forru, Deus dda bestit in cudda manera, cantu prus no hat a bestiri a bosu, genti de pagu fidi? 29 Bosaturus pura no atureis a circai su chi heis a pappai o su chi heis a buffai, e no abbarreis suspendius. 30 Poita totus cuddas cosas sunt is gentis de su mundu chi ddas circant, ma su Babbu bostu scit chi teneis bisongiu de totus custas cosas. 31 Anzis circai su Regnu de issu, e totus custas cosas a bosu hant essiri aggiuntas.
32 No timas, piticu cumoni; poita chi su Babbu bostu s' est cumplaxiu de donai a bosu su Regnu.
33 Bendei is benis bostus, e fei limosina; feisì de is bussas chi no imbeccint; unu tesoru, chi no acabit mai, in celu, aundi non s' accostat su ladroni e sa tingia non fait malannus. 34 Poita chi aund'est su tesoru bostu, innì e totu hat essiri su coru bostu.
Parabola de is serbidoris billadoris.
35 Sianta cintus is lumbus bostus, e is lantias allutas; 38 e bosu siais similis a ominis chi aspettant a su meri insoru, candu est po torrai de is nuzias, a finis chi, candu siat beniu e siat tocchendi sa porta, subitu ddi abergiant. 37 Biadus cuddus serbidoris chi su meri, candu hat essiri torrau, hat agatai billendi. In beridadi nau a bosu ch'issu s' hat a cingiri e ddus hat a fai sezziri in sa mesa e s' hat accostai po ddus serbiri. 38 E mancai benessit in sa segunda vigilia, e mancai benessit in sa terzia vigilia, e ddus agatessit aici, biadus issus. 39 E sciais custu, chi si su meri de domu sciessit a cali ora su furoni benit, issu hiat a billai e no hiat a lassai arruinai sa domu. 40 Bosaturus ancora siais lestus, poita in cudd' ora chi non pensais su Fillu de s' omini benit ».
41 E Perdu hiat nau: «Signori, naras a nosu custa parabola, ovveru puru a totus?»
42 E su Signori hiat nau: « Cali est mai cudd' ecónomu fideli e sabiu chi su meri hat a poniri asuba de sa genti de serviziu, po ddis donai in su tempus sua sa mesura de trigu?
43 Biadu cuddu serbidori chi su meri, candu hat arribai, hat agatai fendi aici. 44 In beridadi nau a bosu chi ddu hat a poniri asuba de totus is benis suus.
45 Ma si cuddu serbidori naressit in su coru: Su meri tardat a beniri; e cumenzessit a arropai a is serbidoris e a is serbidoras, e a pappai e a buffai e a s' imbriagai; 46 su Meri de cuddu serbidori hat a beniri sa di ch' issu non dd'aspettat, e a s'ora ch'issu non scit, e ddu hat a fai smembrai a colpus de acciottu, e ddi hat a donai su logu suu in mesu de is traitoris.
47 E cuddu serbidori chi hat conota sa voluntadi de su meri e non s' est apparicciau e no hat fatta segundu sa voluntadi de issu, hat essiri arropau cun medas colpus ; 48 e chini non dd'hat conota, e hat fattu cosas de ddu fai arropai, hat a pigai pagus colpus; ma a chini meda est istetiu donau, meda ddi hat essiri torrau a dimandai, e a chini est istetiu meda cunfiau, tanti prus ddi hat essiri torrau a dimandai. »
Çertus in is famiglias po causa de Gesus.
49 « Deu seu beniu a ghettai fogu in sa terra; e ita bollu, candu già est allutu?
50 Ma depu essiri battiau de unu battisimu, e comenti seu angustiau finzas chi non siat cumpliu ! 51 Pensais bosaturus chi deu seu beniu a poniri paxi in terra? No, nau a bosu, anzis disunioni. 52 Poita chi, finzas de immoi, s'inci hant essiri cincu personas in d'una domu, hant essiri divididas, tres contra de duus e duus contra de tres. 53 Su babbu hat essiri dividiu contra de su fiIlu, e su fillu contra de su babbu; sa mamma contra de sa filla, e sa filla contra de sa mamma; sa sorga contra de sa nura e sa nura contra de sa sorga ».
Is signalis de is tempus.
54 A pustis naràt ancora a is turbas: « Candu bosaturus bieis beniri una nui a susu de Ponenti, subitu narais: Hat a próiri ! E aici suççedit. 55 E candu sulat su bentu Mesugiornali, narais: Hat a fai basca! E aici suççedit. 56 Ipocritus, beni scieis conosciri sa facci de sa terra e de su celu; e comenti non scieis bosaturus conosciri custu tempus?
57 E poita ancora non scieis conosciri de bosaturus e totu su chi est giustu ? 58 De fattu, candu tui bandas aunde su giugi impari cun s' avversariu tuu, circa, mentras ses in s'arruga, de ti liberai de issu; chi a is bortas issu non t'inci portit ananti de su giugi, e su giugi non ti donghit in manu de su sergenti, e su sergenti non ti ghettit in presoni. 59 Deu ti ddu nau: No hiasta a bessiri de inguni ainnantis chi no hessis pagau finzas a s'ultimu dinareddu ».
Sa morti de algunus Galileus e sa turri de Siloe.
13,1 In cuddu tempus e totu fianta benius algunus po nai a Gesus su fattu de cuddus Galileus, de is calis Pilatu hiat ammesturau su sanguni cun is sacrifiizius insoru.
2 E issu ddis hiat arrespustu: «Ita pensais chi custus Galileus fessint peccadoris prus de totus is aterus Galileus, poita chi hanti fattu custas cosas a issus? 3 No, nau a bosaturus; anzis si non si penteis, totus heis a morriri aici e totu.
4 Ovveru, pensais bosaturus chi cuddus dexiottu, asuba de is calis fiat arruta sa turri in Siloe e ddus hiat boccius, fessint culpàbilis prus de totus is chi bivint in Gerusalemmi?
5 No, nau a bosaturus; anzis si bosu non si penteis, totus heis a morriri aici e totu ».
Parabola de sa figu infecunda.
6 Naràt a pustis custa parabola: « Unu çertu teniat una figu plantada in sa bingia sua, e fiat andau a'nci circai fruttu e no 'nd' hiat agatau.
7 E hiat nau a su chi traballát sa bingia : Eccu, sunti tres annus chi bengu a circai fruttu in custa figu e no 'ndi agatu; segadda; poit' est chi rendit ancora inutili sa terra?
8 E cuddu dd'hiat arrespustu: Su meri, lassadda ancora occannu, finzas chi deu dda hapa scarzada e stercorada. 9 Fursis hat a donai fruttu in su tempus chi benit, osinò dd' has a segai».
Sanamentu de una femina paralitica.
10 E issu fiat imparendi a sa genti in d'una sinagoga in dì de sabudu. 11 I eccu una femina chi teniat già dexiott'annus unu spiridu de maladìa, e fiat totu incurvada e non si podiat aderezzai de nisciuna manera. 12 E Gesus, candu dd'hiat bista, dd'hiat zerriada a sei; e dd'hiat nau: « Femina, ses isciolta de sa maladìa tua ». 13 E hiat postas is manus asuba de issa, e in su momentu cudda si fiat aderezzada, e donàt gloria a Deus.
14 E su capu de sa sinagoga, inqûietu chi Gesus dda hessit sanada in dì de sabudu, hiat pigau a nai a sa genti: « Inci sunti ses dìs po traballai; benei duncas in cuddas po essiri sanaus e no in dì de sabudu! ».
15 E Gesus dd'hiat respustu e hiat nau: «Ipocritus! dognunu de bosaturus no isciollit fursis de sa pappadroxa, in dì de sabudu, su boi suu o su molenti suu po ddu portai a buffai? 16 E custa, chi pura est filla de Abramu, e chi Satanassu hat tentu accapiada già dexiott'annus, non cumbeniat chi fessit isciolta de custa cadena in dì de sabudu? ».
17 E mentras chi fiat narendi custas cosas, totus is inimigus suus aturanta sbregungius; e totu sa genti s'allirgàt de totus is cosas gioriosas fattas de Gesus.
Parabolas de su granu de senapi e de su fermentu.
18 Naràt a pustis: « A chini est simili su Regnu de Deus? E a ita ddu hapu dea a assimbilai ? 19 Issu est simili a unu granu de senapi, chi un omini hat pigau e ghettau in s'ortu suu; i est cresciu, i est beniu un'arburi, e is pillonis de su celu si sunti reparaus in is ramus suus ».
20 De nou hiat nau: « A ita hapu deu a assimbilai su Regnu de Deus? 21 Issu est simili a su fermentu, chi una femina hat pigau e postu in tres mois de farra, finzaschì totu siat axedada ».
Sa porta strinta.
22 E issu passàt in mesu de çittadis e de biddas, imparendi e fendi camminu facci a Gerusalemmi.
23 E una çertu dd'hiat nau: « Signori, sunti pagus is salvaus ?». 24 E issu ddis hiat nau: «Sforzaisì de intrai po sa porta strinta, poita chi medas, ddu nau a bosu, hant a circai de intrai e no hant a podiri. 25 De candu su meri de sa domu s'indi hat essiri pesau e hat hai serrada sa porta, bosu heis a cumenzai a aturai in foras e a toccai sa porta, narendi: Signori, aberi a nosu! E issu hat a respundiri: Deu no sciu de aundi bosaturus siais. 26 Insaras heis a pigai a nai: Heus pappau e buffau a sa presenzia tua, e tui has imparau in is plazzas nostas. 27 Ma issu hat a nai: Deu nau a bosaturus: No sciu de aundi siais; attesu de mei, bosaturus totus chi committeis cosas iniquas ! 28 Innì inci hat essiri su plantu e su zicchirriu de dentis, candu heis a biri a Abramu e a Isaccu e a Giacobbu e a totus is profetas in su Regnu de Deus, e bosaturus bogaus a foras ! 29 E hat a beniri genti de Levanti e de Ponenti, de Settentrioni e de Mesudì, e s' hant a sezziri in sa mesa in su Regnu de Deus. 30 I eccu, inci sunti de is ultimus chi hant essiri primus, e inci sunti de is primus chi hant essiri ultimus ».
Paraulas contra di Erodi e de Gerusalemmi.
31 In cudda dì e totu algunus fariseus si ddi fiant accostaus, narendi: « Parti, e baitindi de innoi, poita chi Erodi ti bolit fai morriri ».
32 E issu ddis hiat nau: « Andai e narai a cuddu margiani: Eccu deu inci bogu a is dimonius e fazzu sanamentus oi e cras, e a sa terzia dì seu a su fini. 33 De su restu mi cumbenit camminai oi e cras e pusticràs; poita non podit essiri mai chi unu profeta morgiat a foras de Gerusalemmi.
34 Gerusalemmi ! Gerusalemmi ! chi donas morti a is profetas e boccis a colpus de perda cuddus chi ti sunti mandaus, cantus bortas deu hapu bofiu arregolliri a is fillus tuus, in sa manera chi sa pudda arregollit a is piticus suus asutta de is alas, e bosaturus no heis bofiu! 35 Eccu, sa domu bosta est lassada deserta . Nau a bosu: no m'heis a biri finzaschì no heis a nai: Benedittu su chi benit in nomini de su Signori ! ».
Sanamentu de un omini idròpicu.
14,1 E fiat suççediu chi essendi issu intrau in domude unu de is prinçipalis fariseus, in dì de sabudu po pappai, issus ddi teniant is ogus a pizzus.
2 I eccu, in ci fiat ananti de issu unu çertu omini idrópicu. 3 E Gesus hiat pigau a nai a is dottoris de sa lei e a is fariseus: «Est liçitu in dì de sabudu de fai sanamentus, o no? » 4 E cuddus fiant abbarraus citius. E issu, pigau po manu a cuddu, ddu hiat sanau e inci ddu hiat bogau.
5 E ddis hiat nau : «Chini de bosaturus, si su molenti o su boi ddi arruit in d'unu puzzu, no'ndi ddu bogat subito a foras, mancai fessit sabudu? ». 6 E issus non podiant arrespundiri nudda in contrariu.
Parabolas de is primus logus e de is cumbidus.
7 Biendi a pustis comente is cumbidaus scioberanta po sei is primus logus, ddis hiat postu ananti una parabola, narendi: 8 « Candu de calincunu has essiri cumbidau a nuzias, non ti pongas a sezziri in su primu logu; chi a is bortas no'nci siat unu cumbidau prus de respettu che tui, 9 e su chi hat cumbidau a tui e a issu non bengat a ti nai: Lassa su logu a custu ! E insaras con bregungia tua ti has a depiri poniri in s'ultimu logu. 10 Ma candu has essiri cumbidau, baitì a sezziri in s' ultimu logu, a finis chi, candu siat beniu su chi t' hat cumbidau, ti nerit: Amigu, alza prus a susu ! Insaras hat essiri po tui un onori in facci de totus is chi prandint con tui. 11 Giachì, chini inalzat a sei e totu, hat essiri abbasciau; e chini si abbasciat, hat essiri inalzau ».
12 Naràt ancora a su chi ddu hiat cumbidau: « Candu tui fais unu prandiu o una cena, no cumbidis nè a is amigus tuus, né a is fradis tuus, né a is parentis tuus, né a is bixinus arriccus; a finis chi issus puru, a sa borta insoru, non ti cumbidint e ti torrint sa revesa. 13 Anzis, candu fais unu cumbidu, zerria a is poberus, a is mutilaus, a is zoppus, a is zurpus, 14 e has essiri biadu, poita chi issus non ti podint torrai sa revesa; ma sa revesa t' hat essiri torrada in sa resurrezioni de is giustus ».
Parabola de su cumbidu mannu.
15 Intendias custas cosas, unu de is chi fiant in sa mesa, dd' hiat nau: « Biade chini hat a pappai pani in su Regnu de Deus!
16 E Gesus dd'hiat nau : « Un omini hiat fattu unu cumbidu mannu e hiat cumbidau a medas. 17 E a s'ora de su prandiu hiat mandau a su serbidori suu a nai a is cumbidaus: Benei, poita chi est apparicciau. 18 Ma totus a una boxi hianta cumenzau a bogai scusas. Su primu dd' hiat nau: Hapu comporau unu campu e tengu bisongiu de ddu andai a biri. Ti pregu de mi teniri comenti scusau. 19 E un ateru hiat nau: Hapu comporau cincu parigas de bois, e bandu a ddus provai. Ti pregu de mi teniri comenti scusau. 20 E un ateru hiat nau: Hapu pigau mulleri, e po cussu no pozzu beniri. 21 E su serbidori, candu fiat torrau, hiat nau custas cosas a su meri. Insaras su meri de domu, inqûietu, hiat nau a su serbidori: Bessi subitu in is plazzas e in is arrugas de sa çittadi, e condusi innoi a is poberus e a is mutilaus e a is zurpus e a is zoppus.
22 A pustis su serbidori hiat nau: Signori, est istetiu fattu su chi has cumandau, e inc' est logu ancora.
23 E su meri hiat nau a su serbidori: Bessi po is arrugas e a longu de is cresuras e obbliga sa genti a intrai, a finis chi sa domu mia siat plena. 24 Poita chi nau a bosaturus chi nisciunu de cuddus ominis cumbidaus hat a tastai nudda de su prandiu miu ».
De sa previdenzia.
25 E meda genti camminàt cun issu; e furriausì ddis hiat nau: 26 « Si algunu benit a mei e no odiat a su babbu suu, e a sa mamma, e a sa mulleri, e a is fillus, e a is fradis, e a is sorris, anzis a sa vida sua e totu, non podit essiri discipulu miu. 27 E chinisiollat non portat sa cruxi sua e non benit avatu de mei non podit essiri discipulu miu.
28 De fattu, chini de bosaturus, bolendi fabbricai una turri, non si ponit ainnantis a sezziri po fai su contu de cantu hat a spendiri e po castiai si tenit tantu de dda podiri acabai ? 29 Chi a is bortas, candu hat ghettaus is fundamentus, e non potendidda acabai, totus is chi hant a biri non cumenzint a si fai beffas de issu, 30 narendi: Cust'omini hat cumenzau a fabbricai e no hat poziu acabai !
31 Ovveru cali rei, andendi a fai gherra a un ateru rei, non si ponit ainnantis a sezziri po azaminai si, cun deximila sordaus, podit andai contra de s' ateru, chi benit contra de issu con bintimila? 32 Osinó, mentras cuddu est ancora attesu, ddi hat a mandai un'ambasceria po ddi dimandai paxi. 33 Aici duncas dognunu de bosaturus, su cali non renunziat a totu su chi tenit, non podit essiri discipulu miu.
34 Bonu est su sali ; ma si su sali puru benit isciapidu, con ita cosa si hat a cundiri ? 35 No est bonu né po su terrenu, né po su stercorai: est fuliau. Chini tenit origas po ascurtai, ascurtit ».
Parabolas de sa brebei e de sa dramma perdias.
15,1 E totus is pubblicanus e is peccadoris si fiant accostendi a issu po ddu ascurtai. 2 E is fariseus e is scrittoris de sa lei indi murrungianta, narendi: « Custu arricit a is peccadoris e pappat cun issus ».
3 E issu ddis hiat nau custa parabola: 4 « Chini de bosaturus, tenendi centu brebeis, s' indi perdit una, non lassat in su desertu is norantanoi e non bandat avatu de sa perdia, finzas chi non dd'hapat agatada? 5 E, agatada chi siat, si dda carrigat totu allirgu asuba de is palas; 6 e, torrau a domu, zerriat a totus is amigus e a is bixinus e ddis narat: Allirgaisì cun mei, poita chi hapu agatada a sa brebei mia, chi hemu perdia! 7 Deu nau a bosu chi aici 'nci hat essiri gosu in celu po unu peccadori sceti chi si siat pentiu prus che po norantanoi giustus, chi non tenint bisongiu de pentimentu.
8 Ovveru, cali est sa femina, chi tenendi doxi drammas, si indi perdit una, no alluat sa candela e non scovit sa domu e non circhit cun dogna attenzioni, finzas chi non dd'hapat agatada? 9 E, agatada chi dd'hapat, zerriat a is amigas e a is bixinas, narendi: Allirgaisì cun mei, poita chi hapu agatada sa dramma, chi hemu perdia! 10 Aici, nau a bosu, inci hat essiri gosu ananti de is angelus de Deus po unu peccadori chi s'est convertiu ».
Parabola de su fillu spendidori.
11 Hiat nau ancora: « Un omini teniat a duus fillus. 12 E su prus piticu de issus hiat nau a su babbu: Babbu, donamì sa partide is benis chi mi spettat. E su babbu hiat sparzius intre issus is benis. 13 E pagus dìs a pustis su fillu prus piticu hiat arregolta dogna cosa e s'indi fiat partiu a unu paisu allargu, e inguni hiat scialaquaus is benis suus, bivendu libertinamenti.
14 Candu poi issu hiat ispendiu totu su suu, una grandu carestia fiat bema in cuddu paisu, e issu hiat cumenzau a s' agatai in bisongiu. 15 E fiat andau a si poniri con d' unu çittadinu de cuddu paisu; e custu ddu hiat mandau in is campus suus a pasturai porcus. 16 E issu disigiàt de si saziai de is siliquas, chi pappànt is porcus; ma nisciunu s' indi donàt.
17 Insaras, torrau in sei, hiat nau: Cantus mercenarius de babbu miu tenint pani a fuliadura, e deu seu innoi morendi de su fammi! 18 M' indi hapu a pesai e hap' andai aunde babbu miu e ddi hapu a nai: Babbu, deu hapu peccau contra de su celu e ananti de tui ; 9 no seu prus dignu di essiri nau fillu tuu; faimì comenti unu de is mercenarius tuus !
20 E, pesausindi, s'indi fiat torrau aunde su babbu. E candu fiat ancora attesu, su babbu ddu hiat bistu e ind'hiat tentu cumpassioni, e fiat curtu a ddu imbrassai e a ddi donai medas basidus. 21 E su fillu dd'hiat nau: Babbu, deu hapu peccau contra de su celu e ananti de tui; no seu prus dignu di essiri nau fillu tuu!... 22 Ma su babbu hiat nau a is serbidoris: Prestu! Portai innoi sa bestimenta prus bella e besteiddu, e poneiddi un aneddu a su didu e sabbatas a is peis; 23 e portai a foras su vitellu ingrassau, e bocceiddu; e pappeus e fazzaus festa; 24 poita chi custu fillu miu fiat mortu, i est torrau in vida; fiat perdiu, i est istetiu agatau. E hianta cumenzau a fai festa.
25 Intantu su fillu prus mannu fiat a is campus; e candu, in su torrai, si fiat accostau a sa domu, hiat intendius is sonus e is ballus; 26 e zerriau unude is serbidoris, ddi hiat dimandau ita fessit custa cosa. 27 E issu dd'hiat nau: Fradi tuu est arribau immoi immoi; e babbu tuu hat fattu bocciri a su vitellu ingrassau, poita chi hat torrau a tenni a su fillu sanu e salvu. 28 Ma issu si fiat inqûietau e non boliat intrai; e su babbu fiat bessiu a foras e ddu fiat preghendi de intrai.
29 E issu hiat respustu a su babbu: Eccu, tantus annus ti seu ser bendi, e no hapu mai violau nisciunu cumandu tuu; e tui no mi has donau mai unu cabrittu po fai festa con is amigus mius; 30 ma candu est beniu custu fillu tuu, chi hat pappaus is benis tuus in cumpangia de is bagassas, tui has bocciu po issu su vitellu ingrassau!
31 E su babbu dd'hiat nau: Fillu, tui ses sempri con mei, e totus is cosas mias sunti tuas. 32 Ma cumbeniat a fai festa e a s' allirgai, poita chi custu fradi tuu fiat mortu, i est torrau in vida; fiat perdiu, i est istetiu agatau ».
Parabola de s' ecònomu traitori.
16,1 E hiat nau ancora a is discipulus: « Inci fiat un omini arriccu, su cali teniat a un ecònomu; e custu ddi fiat istetiu accusau de si pappai is benis suus.
2 E ddu hiat fattu zerriai e dd'hiat nau: Ita est custu, chi intendu de tui? Donami contu de s'amministrazioni tua, poita chi tui non podis prus amministrai.
3 Insaras s'ecònomu hiat nau a intru de sei: Ita hap 'a fai, giachì su meri m' indi pigat s'amministrazioni? Vangai non pozzu, a dimandai sa limosina tengu bregungia. 4 Sciu deu ita hap' a fai, a finis chi, candu hap'essiri bogau de su serviziu miu, inci siat chini mi hat arriciri in domu sua.
5 E, zerriaus unu po unu a is depidoris de su meri, hiat nau a su primu: Cantu depis a su meri miu? 6 E cuddu hiat nau: Centu carradeddas de ollu. E issu dd' hiat nau: Piga sa scrittura tua, e sezzi, e a lestu scriindi cinquanta. 7 A pustis hiat nau a un ateru: E tui cantu depis? E cuddu hiat nau: Centu corus de trigu. E dd'hiat nau: Piga sa scrittura tua, e scriindi ottanta.
8 E su meri hiat laudau a s' ecònomu traitori, poita chi hiat operau cun furberia. Poita chi is fillus de custu seculu, cantu a sa generazioni insoru, sunti prus avvertius de is fillus de sa luxi.
9 Deu puru nau a bosaturus: Feisì amigus po mesu de is ricchesas ingustas, a finis chi, candu hant a torrai de mancu, issus arriciant a bosaturus in is abitazionis eternas.
10 Chini est fideli in is cosas prus piticas, est fideli puru in su meda. 11 Si duncas non seis istetius fidelis in is ricchesas ingiustas, chini mai hat a cunfiai a bosaturus is veras? 12 E si non seis istetius fidelis in s' allenu, chini mai hat a donai a bosaturus su bostu?
3 Nisciunu serbidori podit serbiri a duus meris; poita chi o hat odiai a s' unu e hat amai a s' ateru, o s' hat a uniri cun s' unu e hat a dispreziai s' ateru. Bosu non podeis serbiri a Deus e a is ricchesas ».
S' autoridadi de sa lei.
14 Fiant ascurtendi totus custas cosas is fariseus, is calis amanta su dinai, e s'arriìanta de Gesus.
15 E custu ddis hiat nau: «Bosaturus seis cuddus chi giustificant a issus e totu ananti de is ominis; ma Deus conoscit is corus bostus; poita su chi pois ominis est sublimi, ananti de Deus est abbominazioni.
16 Sa lei e is profetas sunt istetius finzas a Giuanni; de insaras a pustis su Regnu de Deus est evangelizzau, e dognunu inc' intrat a forza. 17 Est prus façili chi passint su celu e sa terra che arruiri unu solu puntu de sa lei.
18 Chinisiollat inci bogat a sa mulleri, e indi sposat a un' atera, committit adulteriu; e chini sposat a sa femina repudiada de su maridu, committit adulteriu ».
Parabola de s' omini riccu e de su poberu Lazaru.
19 « Inci fiat unu çertu omini riccu, chi fiat bestiu de purpura e de bissu, e dogna dì fiat prandius magnificus. 20 E unu poberu, nomenau Lazaru, aturàt corcau accanta de su portoni de cuddu; fiat plenu de gliagas, 21 e disigiàt de si bogai su fammi cun su chi arruiat de sa mesa de su riccu; anzis is canis puru andànt a ddi lingiri is ulceras.
22 E fiat suççediu chi su poberu fiat mortu e fiat istetiu portau de is angelus in su sinu de Abramu; fiat mortu puru su riccu e fiat istetiu interrau. 23 In su logude is mortus, essendi issu in turmentus, hiat alzaus is ogus, e de attesu hiat bistu a Abramu, e a Lazaru in su sinu de issu; 24 e zerriendi hiat nau: Babbu Abramu, teni cumpassioni de mei, e manda a Lazaru a sfundiri s'estremidadi de su didu in s'aqua, po m'infriscai sa lingua; poita chi deu seu in custa fiamma turmentau meda!
25 E Abramu hiat nau: Fillu, arregordatì chi is benis tuus ddus has arricius in vida tua, e chi Lazaru in sa propria manera hat arriciu is malis; ma issu immoi est innoi consolau, e tui ses meda turmentau. 26 E in prus de totu custu, intre nosaturus e bosaturus inc' est un abissu mannu, de manera chi chini hiat a boliri passai de innoi a bosaturus, no hiat a podiri, nè de innì hiant a podiri. passai a nosu.
27 E cuddu hiat nau: Ti pregu duncas, o babbu, chi ddu mandis a domo de babbu miu; 28 poita chi tengu cincu fradis; a finis chi attestit a issus, e non bengant issus puru in custu logu de turmentus.
28 E Abramu hiat nau : Tenint a Moisè e a is profetas; ascurtint a issus.
30 E issu hiat nau: No, babbu Abramu; ma si unu de is mortus bandat a issus, si hant a cunvertiri.
31 Ma Abramu dd'hiat nau: Si no ascurtant a Moisè e a is profetas, non si hant a lassai persuadiri né mancu si unu de is mortus torressit in vida ».
Is iscandalus; su perdonu; sa potenzia de sa fidi; is serbidoris inutilis.
17,1 Hiat nau a pustis a is discipulus suus: « Est impossibili chi non suççedant is iscandalus; ma guai a cuddu, po su cali suççedint 2 Mellus hiat essiri po issu chi una mola ddi fessit appiccada a su zugu, e chi fessit ghettau amari, prus prestu che scandalisai unu sceti de custus piticus !
3 Donai attenzioni a bosaturus e totu! Si su fradi tuu hat hai peccau, reprendiddu; e si s' hàt essiri pentiu, perdonaddi; 4 e mancai hessit peccau contra de tui setti bortas sa di, e setti bortas si furriessit a tui, narendi: Mi pentu; perdonaddi ».
5 E is apostolus hianta nau a su Signori: « Aumenta a nosaturus sa fidi ». 6 E su Signori hiat nau: « Si tenestis fidi, cant' est unu granu de senapi, bosu hestis a nai a 'custu sicòmoru: Srexinatì e piantati in mari. E hiat obbediri a bosu.
7 Chini de bosaturus, tenendi a unu serbidori aradori o pastori, candu torrat de is campus, ddi hat a nai: Lestu! passa,de innoi e sezzitì in sa mesa? 8Anzis, no ddi hat a nai: Apparicciamì sa cena e accapiatì su bistiri po mi serbiri, finzas chi deo hapa pappau e buffau, e a pustis has a pappai e buffai a sa borta tua? 9 Fursis chi s' hat a reconosciri obbligau a cuddu serbidori, chi hat effettuaus is cumandus suus? 10 Aici bosaturus ancora, candu heis fattas totus is cosas cumandadas narai: Seus serbidoris inutilis; heus fattu totu su chi femus obbligaus a fai ».
Sanamentu de dexi leprosus.
11 E fiat suççediu chi, andendi a Gerúsalemmi, issu passàt in mesu de sa Samaria e de sa Galilea. 12 E candu fiat intrendi in d'una çerta bidda, ddi fianta benius ananti dexi leprosus, is calis si fianta firmaus allargu, 13 e arziendi sa boxi hianta nau: « Gesus, su meri, teni cumpassioni de nosaturus!» 14 E candu ddus hiat bistus, ddis hiat nau: « Andai a si mostrai a is saçerdotus ». E fiat suççediu chi, in su mentras andànt, issus fiant istetius limpiaus.
15 E unu de issus, biendisì sanau, fiat torrau in palas, donendi gloria a Deus a boxi arta; 16 e si fiat ghettau asuba de sa facci sua, a is peis de Gesus, ringraziendiddu; e custu fiat unu Samaritanu.
17 E Gesus respundendi hiat nau: « Non sunt istetius is dexi limpiaus? E aundi sunt is noi? 18 Non s'est agatau chini torressit in palas po donai gloria a Deus, foras chi custu strangiu? » 19 A pustis hiat nau a cuddu: « Pesatindi e baitindi; sa fidi tua ti hat salvau ».
Sa benida de su Regnu de Deus.
20 A pustis is fariseus dd' hianta dimandau candu hiat a beniri su Regnu de Deus, e issu respundendi ddis hiat nau: «Su Regnu de Deus non benit in manera chi si pozzat biri: 21 e non si hat a nai: Alloddu innoi, o: Alloddu inni! Poita chi, eccu, su Regnu de Deus est a intru de bosaturus ».
22 Hiat nau a pustis a is discipulus suus: « Hat a beniri tempus chi bosu heis a disigiai de biri unu sceti de is dìs de su Fillu de s'omini, e no ddu heis a biri. 23 E hant a nai a bosaturus: Alloddu innoi, alloddu innì ! No andeis, no currais avatu. 24 Poita chi, comenti su lampu lampat e luxit de una parti a s' atera de su celu, aici hat essiri su Fillu de s' omini in sa dì sua. 25 Ma cumbenit chi ainnantis issu sufrat meda e chi siat refudau de custa generazioni.
26 E comenti fiat suççediu a is dìs de Noè, aici ancora hat a suççediri a is dìs de su Fillu de s'omini; 27 pappanta, buffanta, piganta mulleri e piganta maridu, finzas a sa di chi Noè fiat intrau in s' arca; e fiat beniu su diluviu, chi ddus hiat fattus morriri a totus cantus.
28 Aici ancora fiat suççediu a is dìs de Lot: pappanta, buffanta, comparanta, bendìanta, plantanta, fabbricanta; 29 e, in sa dì chi Lot fiat bessiu de Sodoma, fiat propiu de su celu fogu e zulfuru, chi ddus hiat boccius a totus cantus. 30 Aici e totu hat a suççediri sa dì chi su Fillu de s'omini si hat a mostrai.
31 Cudda dì chini hat essiri asuba de sa teulada de sa domu, e hat a teniri in domu sa roba sua, non calit po 'ndi dda bogai; aici e totu chini s' hat agatai in sa campagna, non s' indi torrit in palas. 32 Arregordaisì de sa mulleri de Lot. 33 Chinisiollat hat hai circau de salvai a sa vida sua, dda hat a perdiri; ma chini dda hat hai perdia, dda hat a fai biviri. 34 Deu nau a bosaturus chi, cudda notti, de duus chi hant' essiri in d' unu lettu, unu hat essiri pigau, e s' ateru hat essiri lassau. 35 Duus feminas hant essiri molendi impari: una hat essiri pigada, e s' atera hat essiri lassada ». 36 E is discipulus dd' hianta nau: « Aundi, Signori?» E issu ddis hiat nau: « Aund'est su cadàveru, inni s' hant a reuniri is aquilas ».
Parabola de su giugi iniquo.
18,1 Ddis naràt a pustis una parabola po ddis mostrai chi cumbenit pregai continuamenti senza de si cansai.
2 Naràt: « In d'una çerta çittadi inci fiat unu giugi chi non timiat a Deus e non teniat respettu a nisciunu. 3 In cudda çittadi e totu inci fiat una viuda, sa cali beniat aunde issu, narendi: Faimì giustizia contra de s'inimigu miu! 4 E po meda tempus issu no hiat bofiu, ma a pustis hiat nau a intru de sei: Mancai deu non tima a Deus e non tenga respettu a nisciunu, 5 puru, giachì custa viuda mi molestat, ddi hap' a fai giustizia, a finis chi non bengat sempri a mi segai sa conca ».
6 E su Signori hiat nau: «Ascurtai su chi narat su giugi iniquu. 7 E Deus no hat a fai giustizia a is elìgius suus chi zerriant a Issu dì e notti, e ddus hat a fai aspettai meda tempus? 8 Deu nau a bosaturus chi Issu ddis hat a fai giustizia cun prontesa. Ma candu su Fillu do s'omini hat essiri beniu, hat agatai sa fidi in terra?»
Parabola de su fa riseu e de su pubblicanu.
9 Hiat nau a pustis custa parabola po algunus chi in sei e totu si creint giustus, e a is aterus non ddus tenint in nisciunu contu:
10 «Duus ominis fiant alzaus a su templu po pregai; s'unu fiat fariseu e s'ateru pubblicanu. 11 Su fariseu, aturendi strantaxu, pregàt de sei e totu in custa manera: 0 Deus, deu ti dongu grazias chi deu non seu comenti s'arrestu de is ominis, furonis, ingiustus, adulterus; né mancu comente cussu pubbblicanu. 12 Deu giaunu duas bortas sa xida, e pagu sa deçima de cantu tengu.
13 Intantu su pubblicanu, aturendi attesu, no fiat atreviu nè mancu de alzai is ogus a su celu, ma arropendisì su pettus, naràt: 0 Deus, siasta placau cun mei, chi seu peccadori!
14 Deu nau a bosaturus: Custu, prus prestu che' s'ateru, s'indi fiat torrau giustificau a domu sua; poita chinisiollat inalzat a sei e totu hat essiri abbasciau, ma chini s'abbasciat hat essiri inalzau ».
Gesu benedixit a is pipius.
15 E ddi, fiant istetius presentaus ancora is pipius, po chi ddus tocchessit. E is discipulus, bista custa cosa, ddus
reprendiant a zerrius. 16 Ma Gesus, zerriaus a sei is pipius hiat nau: Lassai is pipius beniri a mei e non ddus proibais, poita chi de talis esti su Regnu de Deus. 17 In beridadi nau a bosaturus: Chini, correnti unu pipiu, no hat hai arriciu su Regnu de Deus, no inci hat intrai po nudda ».
Su giovanu riccu.
18 E uno de is capus de sa sinagoga ddi hiat fattu custa dimanda: « Maistu bonu, ita hap'a fai deu po eredai sa villa eterna? ».
19 E Gesus dd'hiat nau: « Poit'est chi mi naras bonu? Nisciunu est bonu, foras chi unu sceti, Deus. 20 Tui conoscis is cumandamentus: No has a committiri adulteriu; no has a bocciri; no has a furai; no has a testimoniai su falso; onora a babbu tuu e a mamma tua ».
21 E cuddu hiat nau: « Totu custu deu ddu hapu fattu finzas de sa gioventudi mia ».
22 Intendiu custu, Gesus dd'hiat nau: «Una cosa sceti ti mancat ancora: Bendi totu su chi tenis, e sparziddu a is poberus, e has a teniri unu tesoru' in celu. A pustis beni, e sighimì ».
23 Ma cuddu, intendia custa cosa, ind'hiat tentu unu grandu displaxeri, poita chi fiat meda riccu.
24 E Gesus, biendi chi si fiat displaxiu meda, hiat nau: « Ita cosa diffiçili esti chi is chi tenint ricchesas pozzant intrai in su Regnu de Deus! 25 Est infattu prus façili a unu camelu de passai po s'ogu de un agu, che a unu riccu de intrai in su Regnu. de Deus ».
26 E is chi ascurtànt hianta nau: « E chini podit essiri salvau? ». 27 E issu hiat nau: «Is cosas impossìbilis a is ominis sunti possìbilis a Deus ».
28 E Perdu hiat nau: « Eccu, nosu heus lassadas a is cosas nostas, e ti heus sighiu ». 29 E issu ddis hiat nau: « In beridadi nau a bosu: No 'nc'est nisciunu chi hapat lassau domu, o mulleri, o fradis, o babbu e mamma, o fillus, po amori de su Regnu de Deus, 30 su cali no arriciat meda prus in custu tempus e in su seculu benideru, vida eterna».
Gesus fait sciri sa passioni sua.
31 A pustis, pigaus cun sei is doxi, ddis hiat nau: « Eccu, nosu arziaus a Gerusalemmi, e hant essiri cumplidas totus is cosas scrittas de is profetas po su Fillu de s'omini. 32 Poita chi issu hat essiri donau in manus de is Gentilis, e hat essiri beffau e ingiuriau e imbruttau de salia; 33 e ddu hant a flagellai e a pustis ddu hant a bocciri; ma a sa terrzia dì, issu hat a torrai in vida ».
34 E issus no hianta cumprendiu nudda de custas cosas; e custu fueddu fiat po issus acuau, e non cumprendiant is cosas, chi fianta nadas.
Su zurpu de Gericu.
35 E fiat suççediu chi candu issu s'accostàt a Gericu, unu zurpu fiat sezziu a una parti de s'arruga dimandendi limosina. 36 E custu, candu hiat intendiu totu sa genti chi fiat passendi, hiat dimandau ita cosa fessit. 37 E ddi hianta fattu sciri chi Gesus su Nazareu fiat passendi. 38 E issu hiat bogau unu zerriu, narendi : « Gesus, fillu de Davìd, teni cumpassioni de mei! ». 39 E cuddus chi camminànt ainnantis ddu zerrianta po chi si citessit; ma issu prus a forti puru zerriàt: « Fillu de Davìd, temi cumpassioni de mei! ».
40 E Gesus si fiat firmau e hiat cumandau de si ddu portai. E candu si fiat agatau accanta de Gesus, custu ddi hiat dimandau: 41 « Ita bolis chi deu fazza po tui?» E cuddu hiat nau: « Signori, chi deu recuberi su biri! ». 42 E Gesus ddi hiat nau: « Recubera sù biri; sa fidi tua ti hat salvau » . 43 E cuddu subitu hiat torrau a biri e ddi andàt avatu, donendi gloria a Deus. E totu su populu, bista custa cosa, hiat donau laudi a Deus.
Zaccheu.
19,1 A pustis, essendi intrau in Gericu, Gesus passàt in mesu de sa çittadi. 21 I Eccu un omini, nomenau Zaccheu, su cali fiat capu de is pubblicanus, e fiat puru riccu. 3 E circát de biri a Gesus in persona; ma non podiat po causa de sa cracca, poita chi fiat piticu de altaria. 4 Insaras fiat curtu ainnantis, e fiat arziau a pizzus de unu sicómoru po ddu biri, poita ch' issu fiat po passai de innì. 5 E candu Gesus fiat arribau in cuddu logu, hiat castiau a susu, e dd'hiat nau: « Zaccheu, calatindi a lestu, poita chi oi mi cumbenit alloggiai in domu tua ». 6 E issu subitu fiat calau e ddu hiat arriciu, plenu de allirghia.
7 E totus, biendi custa cosa murrungianta, narendi: « Issu est intrau aunde un omini peccadori, po 'nci alloggiai ».
8 Ma Zaccheu, aturendi strantaxu, hiat nau a su Signori: « Eccu, Signori, sa mesidadi de is benis mius deu dda dongu a is poberus, e si de alguna cosa hapu imbrogliau a calincunu, deu ddi torru quatturu bortas prus ». 9 E Gesus dd'hiat nau: « Oi est benia saludi a custa domu, poita chi custu puru est fillu de Abramu; 10 poita chi su Fillu de s' omini est beniu a circai e a salvai su chi fiat perdiu ».
Parabola de is dexi minas.
11 E comente issus fiant ascurtendi, Gesus hiat aggiuntu una parabola; poita chi fiat accanta de Gerusalemmi, e issus creiant chi su Regnu de Deus si hiat a mostrai in cuddu momentu.
12 Hiat nau duncas: « Un omini nobili s' indi fiat andau in d' unu paisu allargu, po si fai donai unu regnu, e a pustis torrai. 13 E zerriaus a dexi serbidoris suus, ddis hiat donadas dexi minas, e ddis hiat nau: Negoziai, finzas chi deu benga.
14 E is çittadinus suus ddu odianta, e hianta mandada un'ambasceria avatu de issu, narendi: Nosu non boleus chi cussu regnit asuba de nosaturus. 15 E fiat suççediu chi candu issu fiat torrau, a pustis de hai tentu su regnu, issu hiat fattu zerriai a cuddus serbidoris a is calis hiat donau su dinai, po sciri su chi dognunu hiat guadangiau in su negoziai.
16 Fiat beniu su primu, narendi: Signori, sa mina tua ind' hat guadangiadas aturas dexi. 17 E issu dd'hiat nau: Beni stait, bonu serbidori! Poita tui ses istetiu fideli in cosa pitica, sciasta chi tenis su cumandu asuba de dexi çittàdis.
18 Fiat beniu su segundu, narendi: Signori, sa mina tua hat guadangiau cincu minas. 19 E issu hiat nau a custu puru: E tui teni su cumandu asuba de cincu çittadis.
20 E un ateru fiat beniu, narendi: Signori, eccu sa mina tua, chi deu tenemu cunservada in d'unu muccadori; 21 poita' chi hapu timiu de tui, chi ses un omini severu: tui pigas su chi no has postu e messas su chi no has seminau. 22 E su meri dd'hiat nau: Deu ti hapu a giudicai cun su fueddu tuu, serbidori malu! Tui sciiasta chi deu seu un omini severu, chi pigu su chi no hapu postu e messu su chi no hapu seminau; 23 poita duncas no has postu su dinai miu in manus de is bancheris; e deu, a su torrai, ddu hemu a retirai cun s'interessu ?
24 E hiat nau a cuddus chi fiant inn1i: Pigaindi sa mina a cussu, e donaidda a su chi tenit is dexi minas. 25 E ddi fiat istétiu nau: Signori, cuddu tenit già dexi minas. 26 E su meri hiat respustu: Deu nau a bosaturus : a dognunu chi tenit hat essiri donau, ma a chini non tenit ddi hat essiri pigau puru su chi tenit.
27 De su restu portai innoi cuddus inimigus chi non bolianta chi deu regnessi asuba de issus, e scannaiddus a sa presenzia mia ».
Intrada de Gesus a Gerusalemmi.
28 Nau custu, Gesus camminàt ainnantis arziendi a Gerusalemmi.
29 E fiat suççediu chi candu issu fiat istetiu accanta de Betfage e de Betania, accanta de su monti nau de is Olias, hiat mandaus a duus discipulus, 30 narendi: «Andai in cudda bidda, innì a facci; candu inci heis essiri intraus, heis agatai accappiau unu molenteddu, asuba de su cali no hat sezziu mai nisciunu; sciolleiddu e portaimiddu. 31 E si calincunu dimandat a bosu: Poit'esti chi ddu sciolleis? heis a nai aici: Su Signori indi tenit bisongiu ».
32 E cuddus chi fiant istetius mandaus fiant andaus e hiant agatau comenti issu ddis hiat nau; 33 e mentras chi issus fiant isciollendi a su molenteddu, is meris ddis hianta nau: « Poit' esti chi sciolleis cuddu molenteddu?». 34 E issus hianta nau: «Su Signori indi tenit bisongiu ». 35 E ddu hianta portau a Gesus; e hianta ghettadas is bestìmentas insoru a pizzus de su molenteddu, e inci hianta fattu arziai a Gesus. 36 E mentras chi issu fiat camminendi, distendiant is bestimentas insoru, in s' arruga.
37 E candu issu fiat già accanta de sa calada de su monti de is Olias totu sa multitudini de is discipulus, cun grandu allirghia, hiat cumenzau a laudai a Deus a boxi arta, po totus is operas de potenzia, chi hianta bistas; 38 narendi : « Benedittu su Rei chi benit in nomini de su Signori! Paxi in celu e gloria in is logus altissimus! ». 39 E algunus de is fariseus de mesu de sa genti ddi hianta nau: « Maistu, reprendi a is discipulus tuus ! ». 40 E issu hiat respustu: « Deu nau a bosaturus chi si cussus si hant a citiri, is perdas hant a zerriai! ».
41 E candu fiat istetiu accanta de sa çittadi e dda hiat bista, hiat plantu asuba de issa, 42 narendi: «Oh, si tui puru, a su mancu in custa dì, hiasta conotas is cosas, chi spettant a sa paxi! Ma immoi custas sunt acuadas a is ogus tuus! 43 Poita chi hant a beniri po tui de is dìs, in is calis is inimigus tuus ti hant a ingiriai de trinceras e fortificazionis e ti hant a stringiri de dogna parti, 44 e hant a ghettai a terra a tui, e a is fillus tuus a
intru de tui; e no hant a lassai in tui perda a pizzus de perda; poita chi tui no has conotu su tempus de sa visitazioni tua! ».
Purificamentu de su templu.
45 A pustis, intrau in su templu, hiat cumenzau a indi bogai is chi bendìanta, narendi a issus: 46 « Est iscrittu: Sa domu mia hat essiri una domu de orazioni; ma bosu dda heis fatta una grutta de ladronis ».
47 E dogna dì issu fiat imparendi in su templu. E is capus de is saçerdotus e is scrittoris de sa lei e is primus de su populu circanta de ddu perdiri; 48 e no agatànt ita fai, giachì totu su populu aturàt suspendiu, ascurtendiddu.
Su battisimu de Giuanni.
20,1 In d'una de cuddas dìs, candu issu fiat in su templu imparendi a su populu i evangelizzendi, fiat suççediu chi fiant arribaus is capus de is saçerdotus e is scrittoris de sa lei, impari cum is anzianus, 2 e dd' hianta nau: « Nara a nosu cun cali autoridadi tui fais cussas cosas, o chin' est chi ti hat donau cussa autoridadi ». 3 E issu ddis hiat arrespustu: « Deu puru hap' a fai a bosaturus una dimanda. Naraimì : 4 Su battisimu de Giuanni fiat de parti de su celu, o de parti de is ominis?».
5 E cuddus fueddànt intre issus, narendi: « Si naraus: de su celu, issu hat a nai: poita duncas non ddi heis cretiu? 6 E si naraus: de is ominis, totu cantu su populu hat a bocciri a nosu a colpus de perda, poita chi est persuadiu chi Giuanni fiat unu profeta ». 7 E hianta respustu chi no sciianta, de aundi fessit. 8 E Gesus ddis hiat nau: « Né mancu deu nau a bosu cun cali autoridadi fazzu custas cosas ».
Parabola de is bingiateris malus.
9 A pustis hiat pigau a nai a su populu custa parabola: « Un omini hiat plantau una bingia, e dda hiat cunsignada a çertus traballantis, e fiat aturau attesu meda tempus.
10 In su tempus giustu hiat mandau unu serbidori a cuddus traballantis, a finis chi ddi donessint de su fruttu de sa bingia; ma is traballantis ddu hianta arropau, e inci ddu hianta bogau senza de nudda. 11 De nou hiat mandau a un ateru serbidori ; e cuddus, a pustis de hai arropau e ingiuriau a custu puru, inci ddu hianta bogau senza de nudda. 12 E issu indi hiat mandau ancora unu terzu; ma cuddus hianta fertu a custu puru, e inci ddu hianta bogau a foras. 13 Insaras su meri de sa bingia hiat nau: Ita hap'a fai deu? Inci hap'a mandai a fillu miu stimau; fursis ddi hant a portai respettu.
14 Ma is traballantis, candu ddu hianta bistu, si fianta consillaus impari, narendi: Custu est s' erederu, circheus de ddu bocciri, a finis chi s'eredadi bengat nosta. 15 E ddu hianta bogau a foras e ddu hianta bocciu. Ita duncas hat a fai a issus su meri de sa bingia? 16 Issu hat a beniri e hat a destruiri a cuddus traballantis, e hat a donai sa bingia a aterus ». E issus, intendiu custu, hianta nau: « Aici non siat! ».
17 E Gesus ddus hiat castiaus in facci, e hiat nau: Ita bolit nai d uncas su chi est iscrittu: Sa perda, chi is fabbricadoris hanti refudada, s'est furriada a perda angulari ? 18 Chinisiollat hat arruiri asuba de cudda perda, hat essiri arrogau, e cuddu asuba de su cali issa hat arruiri hat essiri annichilau ».
Sa qûistioni de su tributu.
19 E is scrittoris de sa lei e is capus de is saçerdotus hianta circau, in cudd'ora, de ddi poniri is manus a pizzus, ma hianta timiu a su populu. Infattu si fiant acataus beni chi Gesus hiat nau cudda parabola po issus. 20 I essendisì postus a ddu osservai, ddi hianta màndaus de is spias, chi si fazzessint biri giustus; po ddu acciappai in faddina in su discursu, po ddu podiri donai in manus de su magistrau e de s' autoridadi de su guvernadori.
21 E cuddus ddi hianta fattu una dimanda narendi: «Maistu, nosu scieus chi tui fueddas e imparas beni, e chi non tenis reguardu a is personas, ma chi tui mostras s'arruga de Deus in beridadi. 22 Est liçitu a nosaturus de pagai su tributu a Cesari? O no? ».
23 Ma issu, acatausi de sa furberia insoru, ddis hiat nau: 24 «Mostraimì una muneda. De chini portat s'immagini e sa scrittura? ». Hianta respustu: « De Cesari ». 25 E issu ddis hiat nau: « Torrai duncas a Cesari su chi est de Cesari, e a Deus su chi est de Deus ».
26 E non ddu hianta poziu acciappai in fueddus ananti de su populu; e maravigliaus de sa respusta sua, si fianta citius.
Is sadduceus e sa resurrezioni.
27 A pustis si fiant accostaus algunus de is sadduceus, is calis nanta chi no inc'est resurrezioni, e ddi hianta fattu custa dimanda. 28 «Maistu, Moisè hat iscrittu a nosu chi si su fradi de calincunu, tenendi mulleri, morit senza de fillus, su fradi de issu depat pigai cudda mulleri e creai fillus a su fradi. 29 Inci fianta duncas setti fradis; e su primu, pigada mulleri, fiat mortu senza de fillus. 30 Su segundu, e a pustis su terzu, dda hianta pigada; 31 aici fiat suççediu a totus e setti; no hianta lassau fillus'e fianta mortus. 32 E a su fini fiat morta sa femina puru. 33 Duncas, in sa resurrezioni, issa de chini hat essiri sa mulleri, poita chi totus e setti dda hanti tenta po mulleri ?»
34 E Gesus ddis hiat nau: «Is fillus de custu seculu pigant mulleris e maridus; 35 ma cuddus chi hant essiri cretius dignus de pigai parti a cuddu seculu e a sa resurrezioni de is mortus non pigant né mulleri né maridu, 36 poita chi non podint prus rnorriri, essendi issus similis a is angelus, i essendi fillus de Deus, poita sunti fillus de sa resurrezioni.
37 Chi poi is mortus torrint in vida, Moisé puru ddu hat accinnau accanta de s'arrù, candu issu nomenat a su Signori su Deus de Abramu e su Deus de Isaccu e su Deus de Giacobbu. 38 No est unu Deus de mortus, ma de biventis; poita chi po Issu totus bivint ».
39 E algunus de is scrittoris de sa lei ddi hianta nau: « Maistu, has nau beni! » 40 E non tenianta prus su coraggiu de ddi fai dimandas.
Su Cristu fillu de Davìd.
41 E issu ddis hiat nau: «Comenti si narat chi su Cristu siat fillu de Davìd? 42 Davìd e totu narat in su liburu de is Salmus: Su Signori hat nau a su Signori miu: Sezzitì a sa deretta mia, 43 finzas chi deu hapa postus is enemigus tuus po banghittu de is peis tuus. 44 Davìd duncas ddu narat signori suu; e comenti mai Issu ddi est fillu? »
Gesus reprendit a is scrittoris de sa lei.
45 E, mentras totu su populu fiat ascurtendi, hiat nau a is discipulus suus: 46 Castiaisì de is scrittoris de sa lei, is calis si cumplaxint de passillai cun bestimentas longas, e amant a is saludus in is plazzas e a is primas cadiras in is sinagogas e a is primus logus in is cumbidus; 47 is calis consumant is domus de is viudas, tenendi mancai s'aspettu de fai longas orazionis. Custus hant a teniri una cundenna prus manna».
Su dinareddu de sa viuda.
21 1 A, pustis, arziaus is ogus, hiat bistus de is riccus chi ghettànt in sa cascitta is offertas insoru; 2 hiat bistu puru a una viuda poberitta, chi inci hiat ghettau duus dinareddus; 3 e hiat nau: « In beridadi nau a bosu chi custa pobera viuda hat ghettau prus de totus; 4 poita chi totus cuddus, in is offertas, hanti ghettau de su chi tenint in prus; ma cussa inci hat ghettau, de sa poberesa sua, totu su chi teniat».
Su sermoni profeticu: prinçipiu de doloris.
5 A pustis, narendi algunus chi su templu fiat ornau de bellas perdas e de offertas, issu hiat nau: 6 «Custas cosas chi bosu castiais, hat a beniri tempus chi no hat essiri lassada innoi perda a pizzus de perda, senza di esseri destruida ».
7 E ddi hianta dimandau: «Maistu, candu hat a suççediri custa cosa? E cali hat essiri su signali chi custas cosas hant essiri po suççediri?» 8 E issu hiat nau: «Castìaisì de no essiri sedusius! Poita chi medas hant a beniri cun su nomini miu narendi: Seu deu; e: Su tempus est accanta. No andeis avatu de cuddus. 9 E candu heis intendiri gherras e turbamentus, non siais spantaus; poita chi custas cosas depint suççedìri ainnantis; ma no hat essiri subitu su fini ».
10 Insaras ddis hiat nau: « Genti s' indi hat a pesai contra de genti, e regnu contra de regnu; 11 inci hant essiri terremotus mannus, e in medas logus pestilenzias e carestias; inci hant essiri puru fenòmenus spantosus e grandus signalis de su celu.
12 Ma, ainnantis de totu custu, a bosaturus hant a poniri is manus asuba, e hant a persighiri a bosu e consignai a is sinagogas e ghettai in presoni e portai a is reis e a is guvernadoris, po causa de su nomini miu. 13 Ma custu hat a renèsciri a bosaturus po testimonianza.
14 Poneisì duncas in coru de non pensai ainnantis is difesas bostas; 15 poita chi deu hap' a donai a bosaturus una bucca e una sapienzia, contra de sa cali totus is ininimigus bostus no hant a podiri nai né fai nudda.
16 E bosu heis essiri traixius finzas de is babbus e de is mammas e de is fradis e de is parentis e de is amigus; e de bosaturus indi hant a fai morriri ; 17 i heis essiri odiaus de totus po causa de su nomini miu, 18 ma nè mancu unu pilu de sa conca bosta hat essiri perdiu; 19 cun sa sufferenzia bosta heis a possediri is animas bostas.
Sighit su sermoni profeticu: sa grandu tribulazioni.
20 Candu poi heis a biri a Gerusalemmi ingiriada de esercitus, insaras sciais chi est accanta sa destruzioni sua. 21 Insaras cuddus chi s'hant agatai in sa Giudea, s' indi fuant a is montis; e cuddus chi s'hant agatai a intru de issa, s' indi partant; e cuddus chi s' hant agatai in is campus, no intrint in issa. 22 Poita custus sunti dìs de venganza; a finis chi sianta cumplidas totus is cosas iscrittas. 23 Guai a is feminas chi, in cuddas dìs, hant essiri pringias, e a cuddas chi hant allattai! Poita chi in custu paisu inci hat essiri una grandu disisperazioni e ira asuba de custu populu, 24 Issus hant essiri passaus a filu de spada, e hant essiri condusius presoneris in mesu de totus is gentis; e Gerusalemmi hat essiri pistada cun is peis de is Gentilis, finzas chi is tempus de is Gentilis sianta cumplius.
Sighit su sermoni profeticu: sa torrada de su Fillu de s'omini.
25 E inci hant essiri signalis in su soli e in sa luna e in is istellas; e in terra angustia e confusioni de is gentis, e romuriu de su mari e de is undas, 26 spasimendi is ominis po su timori e po su aspettai is cosas chi hant a suççediri a totu su mundu; poita chi is potenzias de is celus hant essiri commovias. 27 E insaras si hat a biri su Fillu de s'omini benendi a intru de una nui, cun potenzia e grandu gloria. 26 E candu totus custas cosas hant a cumenzai à suççediri castiai in altu e arziai sa conca bosta, poita chi s' est accostendi sa redenzioni bosta ».
29 A pustis ddis hiat nau in parabola: « Castiai sa figu e totus is arburis. 30 Candu cumenzant già à infloriri, bosu, biendi custu, conosceis de bosaturus e totu chi già est accanta su stadi. 31 Aici ancora bosaturus, candu heis a biri suççediri cuddas cosas, sciais chi est accanta su Regnu de Deus. 32 In beridadi nau a bosu chi no hat a passai custa generazioni, senza de suççediri totus custas cosas. 33 Hant a passai su celu e sa terra, ma no hant a passai is paraulas mias.
Sighit su sermoni profeticu: vigilanzia.
34 Castiai a bosaturus e totu chi a is bortas is corus bostus non sianta carrigaus de crapula, né de imbriaghesa, né de curas de custa vida; e chi cudda dì no arribit a bosu a s'improvvisu, comenti un accappiu; 35 poita chi hat a beniri a pizzus de totus cuddus chi bivint in totu sa terra. 36 Billai duncas, preghendi in dogna tempus, a finis chi tengais sa forza de scampai de totu cuddu chi depit suççediri, e de aturai strantaxus ananti de su Fillu de s'omini ».
37 E, sa dì, issu aturàt imparendi in su templu; e, a sa notti, s' indi bessiat po abbarrai in su monti nau de is Olias. 38 E totu su populu, su mangianu, in su obbresciri, andàt a issu in su templu po ddu ascurtai.
Su pattu de sa traizioni.
22,1 Fiat accanta sa festa de is Azzimus, nada sa pasca; 2 E is capus de is saçerdotus e is scrittoris de sa lei circanta sa manera de ddu perdiri; poita chi timiant a su populu.
3 E Satanassu fiat intrau in Giudas, chi fiat nomenau Iscariota, chi fiat de su numeru de is doxi; 4 e Custu s' indi fiat andau a fueddai cun is capus de is saçerdotus e cun is capitanus, de comenti ddu hiat a donai in is manus insoru. 5 E issus s'indi fianta allirgaus e hianta fattu cun issu pattu de ddi donai dinai. 6 E issu si fiat obbligau, e fiat circhendi un'opportunidadi de ddu consignai a issus senza de avolotu.
S'ultima Pasca; sa Santa Cena.
7 E fiat benia sa di de is Azzimus, in sa cali si depiat sacrificai sa Pasca; 8 e Gesus hiat mandau a Perdu e a Giuanni, narendi: « Andai a s'apparicciai sa Pasca, a finis chi dda pappeus ». 9 E issus dd'hianta nau: «Aundi bolis chi dda appariccieus? ». 10 E issu ddis hiat nau: « Eccu, candu heis essiri intraus in sa çittadi, heis attoppai a un omini chi portat una màriga de qua; andaiddi avatu in a domu in sa cali hat intrai, 11 e narai a su meri de sa domu: su Maistu ti mandat a nai: und'est sa sala, aundi deu hapu a paradi sa pasca cun is discipulus mius? 12 E issu hat a mostrai a bosu una sala manna, alliqûidida; in guni heis apparicciai ». 13 E issus, andaus, hiant agatau coment'issu ddis hiat nau; e hiant apparicciada sa Pasca.
14 E candu fiat benia s'ora, issu si fiat sezziu in sa mesa cun is doxi apostolus. 15 E ddis hiat nau: « Deu hapu meda disigiau de pappai custa Pasca cun bosaturus, ainnantis chi deu suffra; 16 poita chi nau a bosaturus chi non dda hapu a pappai prus, finzas chi non siat cumplida in su Regnu de Deus ». 17 E pigau unu calixi, hiat donau grazias e hiat nau: « Pigaiddu e sparzeiddu intre bosaturus; 18 poita chi nau a bosu chi no hapu a buffai prus de custu fruttu de su sermentu, finzas chi no siat beniu su Regnu de Deus ».
19 A pustis, pigau su pani, hiat donau grazias e ddu hiat segau, e ddu hiat donau a issus, narendi: « Custu est su corpus miu, chi est donau po bosaturus; fei custu in regordamentu de Mei ». 20 Aici e totu, a pustis de sa cena, hiat faltu po su calixi, narendi: « Custu calixi est su pattu nou in su sanguni miu, chi est spartu po bosaturus.
21 De su restu, eccu, sa manu de cuddu chi, mi traixit est cun mei asuba de custa mesa. 22 E su Fillu de s'omini s'indi bandat, comenti est stabilessiu; ma guai a cudd' omini, de su cali issu est traixiu ».
23 E issus hianta pigau a si dimandai is unus cun is aterus chini mai de issus hiat essiri su chi hiat a fai custa cosa.
Certu intre is apostolus.
24 E fiat naxiu puru intre issus unu certu: chini de issus pariat chi fessit su maggiori. 25 E issu hiat nau: « Is reis de is gentis ddas dominant, e cuddus chi tenint autoridadi asuba de issas sunti naus benefattoris. 26 No aici bosaturus; anzis su prus mannu in mesu de bosaturus siat comente su prus piticu; e su chi guvernat comente cuddu chi serbit. 27 Infattu, chin' est su maggiori, su chi est sezziu in sa mesa, o su chi serbit? No est fursis su chi est sezziu in sa mesa? Eppuru deu seu in mesu de bosaturus comente cuddu chi serbit.
28 E bosu seis cuddus chi heis persistiu cun mei in is tentazionis mias; 29 e deu, a sa borta mia, dispongu de su Regnu po bosaturus, comenti su Babbu miu indi hat dispostu po mei; 30 a finis chi bosu pappeis e buffeis a sa mesa mia, in su Regnu miu, e chi siais sezzius in tronu a giudicai is doxi tribús de Israeli.
Perdu avvisau.
31 Simoni, Simoni, eccu, Satanassu hat dimandau de cerriri a bosaturus comente su trigu; 32 ma deu hapu pregau po tui, a finis chi sa fidi tua non bengat de mancu; e tui, càndu has essiri torrau in tui, confirma a is fradis tuus. »
33 E Perdu ddi hiat nau: « Signori, cun tui deu seu prontu a andai finzas in presoni, e finzas a sa morti » .
34 Ma issu hiat nati: « Deu nau a tui, Perdu, chi oi no hat a cantai su caboni, ainnantis chi tui no hapas tres bortas negau de mi conosciri » .
Is duus spadas.
35 A pustis ddis hiat nau: «Candu hapu mandau a bosaturus senza de bussa, né de bucciacca, né de sabatas, heis tentu mancanza de calincuna cosa? ». E issus hianta nati: « De nudda ».
36 E issu hiat nau: « Ma immoi chini tenit una bussa dda pighit, e aici e totu chini tenit una bucciacca; e chini no indi tenit bendat sa bestimenta sua e si comparit una spada. 37 Poita nati a bosaturus chi si depit cumpliri in mei custu chi est iscrittu: Issu est istetiu contau intre is malfattoris. E is cosas, chi sunt iscrittas po mei, sunt accanta de suççediri ».
38 E issus hianta nati: « Signori, eccu innoi duus spadas ! ». E issu hiat nau: « Bastat aici ».
Gesus in Getsemani.
3s A pustis fiat bessiu e fiat andau, comenti a su solitu, a su monti de is Olias; e ddi andànt avatu is discipulus puru.
40 E arribau in su logu, ddis hiat nau : « Pregai, a finis chi no intreis in tentazioni ». 41 Insaras issu fiat istetiu stesiau de cuddus casi cant' est una tirada de perda; e postusì a genugus, pregàt narendi: 42 « Babbu, si tui bolis, pigandi de mei custu calixi! puru, no sa voluntadi mia, ma sa tua siat fatta l ». 43 E ddi fiat apparessiu de su celu un angelu, su cali ddu fiat cunfortendi. 44 I essendi issu in agonia, pregàt cun sempri prus fervori. E su sudori suu fiat beniu comente grumus de sanguni, chi arruiant in terra.
45 A pustis, pesausindi de s'orazioni, fiat beniu a is discipulus e ddus hiat agataus dormendi de tristesa, 46 e ddis hiat nau : « Poit' est chi dormeis? Pesaisindi e pregai, a finis chi no intreis in tentazioni ».
Arrestu de Gesus.
47 Mentras ch'issu fiat ancora fueddendi, eccu una cantitadi de genti; e su chi fiat nau Giudas, unu de is doxi, andàt ananti de cuddus, e si fiat accostau a Gesus po ddu basai. 48 E Gesus dd'hiat nau: « Giudas, cun d' unu basidu traixis a su Fillu de s'omini? ».
48 E is chi fianta cun Gesus, bistu su chi fiat po suççediri, hianta nau: « Signori, heus arropai nosu cun sa spada?»
50 E unu de issus hiat fertu a su serbidori de su summu saçerdotu, e ddi hiat bogada s' origa deretta. 51 Ma Gesus ddis hiat nau: « Lassai, non prus! ». E toccada s'origa de cuddu, ddu hiat sanau.
52 E Gesus hiat nau a is capus de is saçerdotus e a is capitanus de su templu e a is anzianus chi fianta benius contra de issu: «Esti contra de unu ladroni chi seis bessius a foras cun spadas e cun bastonis? 53 Mentras chi deu femu dogna di cun bosaturus, in su templu, no mi heis postas is manus a pizzus; ma custa est s'ora bosta, e sa potenzia de is tenebras!».
Su rennegamentu de Perdu.
54 E ddu hianta pigau, e ddu hianta portau, e ddu hianta condusiu a intru de sa domu de su summu saçerdotu; e Perdu andàt avatu, de attesu.
55 E hianta alluttu unu fogu in mesu de sa corti, e si fianta postus a sezziri impari; e Perdu si fiat postu a sezziri in mesu de issus.
56 E una serbidoredda, biendiddu sezziri accanta de su fogu, ddu hiat castiau a fisciu, e hiat nau: « Cussu puru fiat cun issu ». 57 E issu hiat negau, narendi « Femina, dea no ddu conosciu ».
58 Pagu a pustis un ateru, chi ddu hiat bistu, hiat nau: « Tui puru ses de cuddus». E Perdu hiat nau: « O omini, dea no ddu seu ».
59 E, passada casi un'ora, un ateru hiat assegurau cun forza: « Po çertu, custu puru fiat cun issa; de fattu esti Galileu ».
60 E Perdu hiat nau: « O omini, deu non sciu su chi tui ses narendi ». E subitu, mentras chi issa fiat ancora fueddendi, su caboni hiat cantau.
61 E su Signori, furriausì, hiat castiau a Perdu; e Perdu si fiat arregordau de su fueddu de su Signori, coment' issu hiat nau: « Oi, ainnantis chi cantit su caboni, mi has a rennegai tres bortas ». 62E Perdu fiat bessiu a foras, e hiat plantu amaramenti.
Gesus ananti de su Sinedriu.
63 E is ominis chi teniant a Gesus, ddu beffanta, arropendiddu. 64 E a pustis chi ddu hianta bendau, ddi dimandànt: « Inserta chini ti hat arropau ». 65 E naranta contra de issu medas aterus frastimus.
66 E, fattasì dì, si fianta reunius is anzianus de su populu e is capus de is saçerdotus e is scrittoris de sa lei, e ddu hianta condusiu in su sinedriu insoru, 67 narendi: « Si tui ses su Cristu, naraddu a nosu ».
E issu ddis hiat nau: « Mancai ddu naressi, bosu non ddu hestis a creiri; 68 e si deu fazzessi dimandas, bosaturus no hestis a respundiri. 69 Ma de immoi ainnantis su Fillu de s' omini hat essiri sezziu a sa deretta de sa potenzia de Deus ».
70 E totus hianta nau: « Tui duncas ses su Fillu de Deus?». E issu ddis hiat nau: « Bosu ddu narais; deu ddu seu ». 71 E issus hianta nau: «Ita teneus prus bisongiu de testimongius? Poita chi nosu e totu ddu heus intendiu de sa bucca sua ».
Gesus ananti de Pilatu e di Erodi.
23,1 Insaras totus s' indi fianta pesaus e ddu hianta condusiu a Pilatu; 2 e hianta cumenzau a ddu accusai, narendi: « Nosu heus agatau a custu perturbendi sa nazioni e narendi chi non si depint pagai is tributus a Cesari, e narendi chi issu est su Cristu, su Rei ». 3 E Pilatu dd' hiat dimandau : « Tui ses su Rei de is Giudeus? » E issu respundendi dd'hiat nau: « Tui ddu naras » 4 E Pilatu hiat nau a is capus de is saçerdotus e a is gentis: « Deu no agatu in cust'omini nisciuna culpa ». 5 Ma issus instanta, narendi: « Issu commovit a su populu, imparendi po totu sa Giudea, cumenzendi de sa Galilea finzas a innoi ».
6 E Pilatu, intendiu custu, hiat dimandau si s'omini fiat Galileu; 7 i hendu scipiu ch' issa fiat de sa giurisdizioni di Erodi, ddu hiat mandau a Erodi, su cali, in cuddas dìs, s' agatàt issu puru in Gerusalemmi.
8 I Erodi, bistu a Gesus, s' indi fiat allirgau meda; poita de meda tempus teniat disigiu de ddu biri, po is cosas chi ascurtát de issu; e speràt de biri calincunu signali fattu de issu. 9 E ddi hiat fattu medas dimandas ; ma Gesus no ddi hiat arrespustu nudda. 10 E fiant inguni is capus de is saçerdotus e is scrittoris de sa lei, accusendiddu cun violenzia. 11 Erodi, cun is sordaus suus, a pustis de ddu hai ingiuriau e beffau, ddu hiat bestiu de unu mantu biancu e ddu hiat torrau a mandai a Pilatu. 12 In cudda dì Erodi e Pilatu fianta benius amigus; poita, po su passau, fiant istetius enemigus s' unu cun s' ateru.
13 E Pilatu, zerriaus impari is capus de is saçerdotus e is magistraus e su populu, 14 ddis hiat nau: « Bosu mi heis portau ananti cust'omini comenti perturbadori de su populu: i eccu, deu ddu hapu interrogau a sa presenzia bosta, e no hapu agatau in cudd' omini nisciuna de is culpas, de is calis ddu accusais. 15 Ma né mancu Erodi; poita chi ddu hat torrau a mandai a nosu; i eccu chi issu no hat fattu nisciuna cosa digna de morti. 16 Duncas ddu hapu a castigai e a pustis ddu hapu a lassai andai ».
17 E in dogna festa issu ddis depiat lassai liberu unu presoneri. 18 E totu sa genti hiat zerriau, narendi: « A morti cussu, e lassa liberu a Barabba ». 19 Custu fiat istetiu ghettau in presoni po causa de un avolotu, cun omicidiu, suççediu in sa çittadi.
20 De nou Pilatu ddis hiat fueddau, bolendi liberai a Gesus; 21 ma issus, a s' oppostu, zerriànt: « Poniddu in cruxi, poniddu in cruxi! ». 22 E po sa terzia borta issu ddis hiat nau: « Ma ita mali hat fattu issu? Deu no hapu agatau in issu nisciuna cosa digna de morti; duncas ddu hapu a castigai e a pustis a lassai andai ». 23 Ma issus fiant instanzia cun zerrius mannus, dimandendi chi fessit postu in cruxi; e is zerrius insoru si fianta fendi prus fortis. 24 E Pilatu hiat sentenziau chi fessit fattu su chi dimandanta; 25 e ddis hiat liberau su chi fiat istetiu ghettau in presoni po avolotu e morti, su cali issus hianta dimandau; e hiat lassau Gesus a sa voluntadi insoru.
Su camminu de su Golgota.
26 Candu indi ddu portànt, hianta pigau unu çertu Simoni Cireneu, chi beniat de is campus, e ddi hianta postu a pizzus sa cruxi, po chi dda portessit avatu de Gesus.
27 E ddu sighiat una grandu cantitadi de populu e de feminas, is calis si fiant arropendi su pettus e fianta fendi lamentus po issu. 28 E Gesus, furriausì a issas, hiat nau: « O fillas de Gerusalemmi, non plangiais asuba de mei, ma plangei asuba de bosateras e totu e de is fillus bostus; 29 poita chi, eccu, benint dìs chi si hat a nai: Biadas is sterilis, e biadus is sinus chi no hanti conçebiu, e biadas is tittas chi no hant allattau! 30 Insaras hant a pigai a nai a is montis: Arruei a pizzus de nosu ! e a is montixeddus: Coberei a nosu ! 31 Poita, si aici est istetiu fattu a s' arburi birdi, ita hat essiri fattu a sa siccada? ».
32 Cun issu fianta condusius ancora aterus duus, chi fianta malfattoris, po essiri mortus.
Sa cruçifissioni.
33 E candu fiant arribaus a su logu nau su Craniu, inguni hianta postu in cruxi a issu e a is malfattoris, s' unu a manu deretta, e s' ateru a manu manca. 34 E Gesus naràt: « Babbu, perdona a issus, poita chi no scint su chi faint ».
E, sparzendi is bestimentas de issu, hianta tirau a sorti.
35 E su populu aturàt castiendi; e is magistraus si fianta beffas de issu, narendi: « Issu hat salvau a is aterus, salvit a sei e totu, si issu est su Cristu de Deus, s' Eligiu ! 36 Is sordaus puru ddu beffant; s'accastànt po ddi presentai axedu, 37 e narànt: « Si tui ses su Rei de is Giudeus, salva a tui e totu ! ».
38 E inci fiat puru una scrittura, prus in artu de sa conca sua: « Custu est su Rei de is Giudeus ».
39 E unu de is malfattoris appiccaus ddu frastimàt, narendi: « Non ses tui su Cristu? Salva a tui e totu e a nosu ! » 40 Ma s' ateru ddi zerriàt, narendi: «Non tenis né mancu timori de Deus, poita chi ses in sa propria pena? 41 E nosu, in beridadi, inci seus giustamenti, poita pagaus sa pena de is azionis nostas; ma custu no hat committiu nisciunu delittu ». 42 A pustis naràt: «Gesus, arregordatì de mei, candu has essiri beniu in su Regnu tuu! » 43 E Gesus dd'hiat nau: « In beridadi, deu ti ddu nau, oi has essiri cun mei in su Paradisu ».
44 Fiat già casi sa sesta ora, e si fiat fattu scuriu asuba de totu sa terra, finzas a sa nona. 45 Su soli si fiat scurigau, e su velu de su templu si fiat segau po mesu.
46 E Gesus hiat bogau unu grandu zerriu e a pustis hiat nau: «Babbu, deu remittu su spiridu miu in is manus tuas ». E nau custu fiat spírau.
47 E su centurioni, bistu su chi fiat suççediu, hiat donau gloria a Deus, narendi: « In beridadi cust' omini fiat giustu ». 48 E totu sa genti chi assistiat a cuddu spettaculu, castiadas is cosas suççedias, si arropat su pettus e s' indi torràt.
49 Ma totus is conoscentis de issu, e is feminas chi ddu hiant accumpangiau de sa Galilea, s' indi aturanta castiendi de attesu su chi suççediat.
S'interru.
50 I eccu, un omini nau Giuseppi, membru de su Sinedriu, omini bonu e giustu, 51 su cali no hiat pigau parti a sa deliberazioni o a s'opera de is aterus, e fiat de Arimatea, çittadi de is Giudeus, e aspettàt issu puru su Regnu de Deus; 52 custu fiat andau aunde Pilatu e hiat dimandau su corpus de Gesus. 53 E ddu hiat calau de sa cruxi e ddu hiat fasciau cun d' unu lenzoru, e ddu hiat postu in d' unu monumentu scavau in sa rocca, aundi nisciunu fiat ancora stetiu postu. 54 Fiat sa dì de sa Preparazioni, e fiat po cumenzai su sabudu.
55 E is feminas, chi de sa Galilea fianta benias impari con Gesus, hiant accumpangiau a Giuseppi e hianta castiau su monumentu e comenti inci fiat corcau su corpus de Gesus. 56 A pustis s' indi fianta torradas, e hiant apparicciaus arómatus e profumus; e su sabudu si fianta discansadas, segundu su comandamentu.
Sa resurrezioni.
24,1 E in su primu dì de sa xida, su mangianu chizzi, fiant andadas a su monumentu, portendi is arómatus apparicciaus. 2 E hiant agatau sa perda fuliada de su monumentu; 3 i, essendi intradas, no hiant agatau su corpus de su Signori Gesus. 4 E mentras fianta suspendias po custa cosa, eccu si fianta mostraus duus ominis in bestimentas luxentis. 5 I, essendi issas plenas de timori, e abbascendi sa facci a terra, cuddus hianta nau: « Poiti est chi circais su chi bivit in mesu de is mortus? » 6 Issu no est innoi, ma est torrau in vida; arregordaisì comente issu hat fueddau a bosu, candu fiat ancora in Galilea, 7 narendi chi cumbeniat chi su Fillu de s' omini fessit donau in is manus de ominis peccadoris, e chi fessit postu in cruxi, e torrau in vida sa terzia dì ». 8 E issas si fiant arregordadas de is paraulas de Gesus; 9 e s'indi fianta torradas de su monumentu, e hianta fattu su rapportu de totu custu a is undixi e a totus is aterus. 10 E fianta Maria Maddalena, cun Giuanna e cun Maria mamma de Giacu; e is ateras chi fianta cun issas hianta nau custas cosas a is apostolus. 11 E cuddas paraulas fianta partas a issus unu fueddai vanu, e non ddas hianta cretias. 12 Ma Perdu, pesausindi, fiat curtu a su monumentu; i essendisì inclinau hiat bistu a terra is lenzorus sceti; e s' indi fiat andau, spantendisì a intru de sei de su chi fiat suççediu.
Is duus discipulus in Emmaus.
13 I eccu, cudda di e totu, duus de issus fiant andendi a una bidda nomenada Emmaus, attesu de Gerusalemmi sessanta stadius; 14 e fianta fueddendi impari de totu su chi fiat suççediu. 15 E mentras fianta fueddendi e fendisì dimandas s' unu cun s' ateru, fiat suççediu chi Gesus e totu si fiat accostau e camminàt cun issus. 16 Ma is ogus de issus fianta impedius de ddu conosciri.
17 E issu ddis hiat nau: « Calis fueddus sunti custus, chi teneis s' unu cun s' ateru in su camminai? » E issus fiant aturaus tristus.
18 E unu de issus, nomenau Cleopas, dd'hiat respustu: « Tui sceti, bivendi in Gerusalemmi, non conoscis is cosas chi inci sunti suççedias custas dìs? »
19 « Calis? » hiat nau. E issus hianta respustu: « Su fattu de Gesus Nazarenu, chi estistetiu unu profeta, potenti in operas e in paraulas, ananti de Deus, e ananti de totu su populu, 20 e comenti is capus de is saçerdotus e is magistraus nostus ddu hanti cundennau a morti e ddu hanti postu in cruxi. 21 E nosu speramus chi fessit issu su futuru redentori de Israeli; ma, cun totu custu, sunti già tres dìs chi custas cosas sunti suççedias. 22 Beru esti chi algunas feminas de mesu de nosaturus, hanti fattu spantai a nosu; essendi andadas custu mangianu chizzi a su monumentu, 23 e no hendu agatau su corpus de issu, sunti benias a nai chi hanti bistu finzas un' apparizioni de angelus, is calis narant ch' issu bivit. 24 E algunus de is nostus sunt andaus a su monumentu e hant agatau aici, comenti hanti nau is feminas; ma a Gesus non ddu hanti bistu ».
25 Insaras Gesus ddis hiat nau: « O insensaus e addasiaus de coru a creiri a totus is cosas, chi is profetas hanti nau ! 26 No cumbeniat fursis chi su Cristu suffressit custas cosas po intrai in sa gloria sua ? » 27 E cumenzendi de Moisé e de totus is profetas, issu ddis hiat esplicadas, in totus is Scritturas, is cosas chi spettànt a issu.
28 E candu si fiant accostaus a sa bidda, aunde cuddus andànt, issu fiat biri de andai prus ainnantis. 29 E issus ddi hianta fattu forza, narendi: « Attura cun nosu, poita si fait notti, e cumenzat a scurigai ». E issu fiat intrau po aturai cun issus.
30 E mentras chi issu fiat sezziu in sa mesa cun issus, fiat suççediu chi hiat pigau su pani e ddu hiat benedixiu; e ddu hiat segau e donau a issus. 31 E si fiant abertus is ogus insoru e ddu hianta conotu; ma issu ddis fiat isparessiu. 32 E hianta nau s'unu a s' ateru: «Non fiat ardendi su coru nostu a intru de nosaturus, candu fueddàt in s' arruga, esplichendi a nosu is Scritturas »? 33 E s' indi fianta pesaus, in cudd'ora e totu, e s' indi fianta torraus a Gerusalemmi, e hiant agataus reunius a is undixi e a is cumpangius insoru, 34 is calis naranta: « Su Signori veramenti est torrau in vida, i est apparessiu a Simoni ».
35 Insaras cuddus hianta contau is cosas suççedias a issus in s' arruga, e comenti Gesus fiat istetiu conotu de issus in su segai su pani.
Apparizioni de Gesus a is undixi.
36 E mentras ch' issus fianta fueddendi de custas cosas, Gesus e totu si fiat mostrau in mesu de issus e ddis hiat nau: « Paxi a bosaturus! » 37 Ma issus, plenus de spantu e de timori, si pensànt de biri a unu spiridu. 38 E issu ddis hiat nau: « Poit'esti chi seis turbaus? E poita nascint custus pensamentus in is corus bostus? 39 Castiai is manus mias e is peis mius; seu deu ! Toccaimì e castiai; unu spiridu non tenit pezza e ossus, comenti bieis chi tengu ». 40 Nau custu, ddis hiat mostrau is manus e is peis. 41 E sicomenti, po s'allirghia, no creiant ancora, e aturànt maravigliaus, issu ddis hiat nau: « Teneis innoi nudda, de pappai? » 42 E issus dd'hianta donau un arrogu de pisci arrostiu. 43 E issu indi hiat pigau e hiat pappau a sa presenzia de issus.
44 A pustis ddis hiat nau: « Custas sunt is cosas chi deu naramu a bosu, candu femu cun bosaturus, chi cumbeniat chi si cumplessint totus is cosas scrittas po mei in sa lei de Moisé, in is profetas e in is salmus ». 45 Insaras hiat abertu sa menti a issus po cumprendiri is Scritturas; 46 a pustis ddis hiat nau: «Aici est iscrittu chi su Cristu hiat a suffriri e hiat a resuscitai de is mortus sa terzia dì; 47e chi in su nomini suu hiant essiri predicaus su pentimentu e su perdonu de is peccaus a totus is gentis, cumenzendi de Gerusalemmi. 48 E bosu seis testimongius de custas cosas. 49 I eccu, deu seu po mandai asuba de bosaturus sa promissa de Babbu miu; ma bosu aturai in sa çittadi de Gerusalemmi, finzas chi non siais bestius de sa potenzia de altu ».
S' ascensioni.
50 A pustis ddus hiat condusius a foras, finzas a Betania; e, alzadas is manus, ddus hiat benedixius.
51 E fiat suççediu chi in su mentras ddus fiat benedixendi, s' indi fiat partiu de issus e fiat istetiu portau a susu, in su celu. 52 E issus a pustis chi ddu hiant adorau, s' indi fianta torraus totus allirgus a Gerusalemmi.
53 E aturanta sempri in su templu, laudendi e benedixendi a Deus.