Su Santu Evangeliu de nostu Signori Gesù Cristu segundu Santu Luca. Tradusiu
in su dialettu sardu meridionali. Si bendit in Roma, Napoli, Milano, Firenze (Firenze,
Tipografia Claudiana, 1900).
Traduttore non indicato. Traduzione fatta seguendo la versione del Diodati.
Cap.1, pp. 3-8.
1,1 Essendi chi medas si sunti postus a fai su rapportu de is cosas, chi sunt
arricidas in mesu de nosaturus cun prena çertesa, 2 comente a nosu ddas
hanti refertas cuddus chi primus ddas hanti bistas e chi a pustis sunt istetius
ministrus de sa paraula, 3 est partu beni a mei puru, chi hapu cun grandu cura
scobertu finzas de su prinçipiu totus is cosas, de ti ddas iscriri in
ordini, o ottimu Teofilu, 4 a finis chi pozzas arreconosciri sa çertesa
de is cosas, chi t'hant imparadas.
5 In su tempus di Erodi, rei de sa Giudea, inci fiat unu çertu saçerdotu
nomenau Zaccaria, de s'ordini de Abia; e sa mulleri, chi si naràt Elisabetta,
fiat de is fillas de Aaronni.
6 Tot e is duus fianta giustus ananti de Deus, camminendi irreprensibilis in
tot is cumandamentus e leis de su Signori.
7 E non tenianta fillus, poita chi Elisabetta fiat sterili, e tot e is duus
fiant avanzaus in edadi.
8 E fiat suççediu chi mentras issu fiat fendi is funzionis de
saçerdotu in s'ordini de sa classi sua, ananti de Deus, 9 segundu s'usu
de su saçerdoziu, ddi fiat toccau in sorti de intrai in su templu de
su Signori po fai su profumu; 10 e totu sa multitudini de su populu aturàt
preghendi in foras, in su tempus de su profumu.
11 E ddi fiat appartu un angelu de su Signori, chi abbarràt strantaxu
a manu deretta de s'altari de is profumus. 12 E Zaccaria, candu dd'hiat bistu,
si fiat turbau e si fiat plenu de timori.
13 Ma s'angelu dd'hiat nau: «No timas, Zaccaria, poita chi s'orazioni
tua est istetia ascurtada, i Elisabetta, mulleri tua, t'hat a partoriri unu
fillu, e tui dd'has a nomenai Giuanni. 14 E tui 'ndi has a tenniri gosu e allirghia,
e medas hant a pigai plaxeri de su nascimentu de issu. 15 Poita chi hat essiri
mannu ananti de Deus, e no hat a buffai né binu né sidru, e finas
de su sinu de sa mamma hat essiri plenu de Spiridu Santu; 16 e a medas de is
fillus de Israeli ddus hat a convèrtiri a su Signori Deus insoru; 17
e hat andai ananti de issu, cun su spiridu e cun sa potenzia de Elias, po furriai
is corus de is babbus a is fillus e is disubbidientis a is pensamentus de is
giustus, po preparai a su Signori unu populu beni dispustu. »
18 E Zaccaria hiat nau a s'angelu: « De aundi deu hap 'a conosciri custa
cosa? poita deu seu becciu, e mulleri mia est avanzada in edadi ». 19
E s'angelu dd'hiat arrespustu: « Deu seu Gabrieli, chi stau a sa presenzia
de Deus, e seu stetiu mandau a ti fueddai e a ti portai custa bona nova. 20
I eccu, has aturai mudu e senza de podiri fueddai finzas a sa dì chi
custa cosa hat a suççediri, poita chi no has cretiu a is paraulas
mias, chi s'hant a cumpliri in su tempus insoru ».
21 Intantu su populu fiat aspettendi a Zaccaria, e si maravigliàt ch'issu
si stentessit in su templu. 22 Ma de pustischì s' indi fiat bessiu, non
ddus podiat fueddai; e issus hianta cumprendiu chi Zaccaria hiat bista una visioni
in su templu; e issu ddis fiat fendi accinnus, e fiat aturau mudu.
23 E candu fiat passau su tempus de su ministeriu suu, s' indi fiat andau a
domu sua. 24 E passadas cuddas dìs, sa mulleri de issu, Elisabetta, fiat
benia pringia, e po cincu mesis si fiat acuada, narendi: 25 Aici m'hat fattu
su Signori, in is dìs chi m'hat castiada, po destruiri su disonori miu
in mesu de is ominis ».
26 In su sestu mesi s' angelu Gabrieli fiat istetiu mandau de Deus in d' una
çittadi de sa Galilea, nomenada Nazareth, 27 a una virgini, sposada a
un omini zerriau Giuseppi, de sa domu de David; e su nomini de sa virgini fiat
Maria.
28 E s' angelu fiat intrau aunde issa e hiat nau: « Salva siasta, o aggradessia;
su Signori est cun tui ».
29 E issa si fiat turbada po cudda paraula, e raxonàt intre issa ita
bollessit nai cuddu saludu.
30 E s'angelu dd'hiat nau: « No timas, Maria, poita has agatada grazia
de Deus. 31 Eccu, tui has arriciri fruttu in su sinu, e has a partoriri unu
fillu, e dd' has a nomenai Gesus. 32 Issu hat essiri mannu, e hat essiri nau
Fillu de s'Altissimu, e su Signori Deus ddi hat a donai su tronu de Davìd,
babbu suu; 33 e hat a regnai po tot e is seculus asuba de sa domu de Giacobbu,
e de su regnu suu no 'nci hat essiri acabu ».
34 E Maria hiat nau a s'angelu: « Comenti hat a suççediri
custa cosa, candu deu non conosciu a omini? »
35 E s'angelu dd'hiat arrespustu: « Su Spiritu Santu hat a beniri asuba
de tui, e sa virtudi de s'Altissimu t' hat umbrai; po custu ancora su chi nascit
Santu hat esseri nau fillu de Deus.
36 I eccu Elisabetta, sa parenti tua, portat issa puru in sa beccesa sua unu
fillu in su sinu; e custu est su sestu mesi po issa, chi fiat nada sterili.
37 Poita nisciuna cosa est impossibili po Deus».
38 E Maria hiat nau: « Eccu sa serbidora de su Signori! Mi siat fattu
segundu sa paraula tua!» E s'angelu s'indi fiat andau de issa.
39 E in cuddas dìs Maria si fiat movia po s'indi andai de pressi
a is montis, in d'una çittadi de Giudas; 40 e fiat intrada in sa domu
de Zaccaria, e hiat saludau a Elisabetta.
41 E fiat suççediu chi candu Elisabetta hiat intendiu su saludu
de Maria, sa creatura hiat sartau in su sinu de issa; i Elisabetta fiat istetia
piena de Spiridu Santu, 42 e sclamendi a boxi arta hiat nau: «Tui ses
beneditta intre is feminas, e benedittu su fruttu de su sinu tuu! 43 E de aundi
mai mi benit custu, chi sa mamma de su Signori miu siat benia aunde mei?
44 Poita, eccu, subitu chi sa boxi de su saludu tuu m'est arribada a is origas,
sa creatura hat sartau po gosu in su sinu miu. 45 Biada cudda chi hat cretiu!
Poita chi a is cosas chi ddi sunt istetias nadas de parti de su Signori hat
a sighiri su complimentu » .
46 Insaras Maria hiat nau: « S'anima mia magnificat a su Signori, 47 e
su spiridu miu s'est allirgau in Deus, Salvadori miu,
48 poita ch' Issu hat castiau a s' umilidadi de sa serbidora sua, eccu de immoi
innantis totus is generazionis m' hant a nai biada,
49 poita su Potenti m' hat fattu grandus cosas, e Santu est su nomini suu,
50 e sa misericordia sua bandat de generazioni a generazioni po cuddus chi ddu
timint.
51 Issu cun su brazzu hat fattu cosas fortis; Issu hat disperdius a is superbus
cun is pensamentus de su coru insoru; 52 hat fuliau a is potentis de su tronu,
e hat alzau in altu a is umilis;
53 hat plenu de benis a is famius, e a is arriccus ddus hat bogaus isbuidus.
54 Hat sollevau a Israeli, serbidori suu, arregordendusì de sa compassioni
sua, 55 comente Issu hiat fueddau a is antigus nostus, a Abramu e a sa descendenzia
sua, po sempri ».
56 E Maria fiat aturada cun Elisabetta tres mesis a s'incirca; e a pustis s'
indi fiat torrada a domu sua.
57 I essendisì compliu po Elisabetta su tempus de partoriri, issa hiat
partoriu unu fillu. 58 E is bixinus e is parentis de issa hiant intendiu chi
su Signori hiat magnificada po issa sa misericordia sua, e s' allirganta cun
issa.
59 E a s' ottava di fianta benius po circunçidiri a su pipiu; e ddu zerrianta
Zaccaria, cun su nomini de su babbu. 60 E sa mamma de issu hiat arrespustu:
« No, anzis hat esseri nomenau Giuanni». 61 E cuddus dd'hianta nau:
«No'nci est nisciunu in sa parentela tua chi tengat custu nomini ».
62 E cun accinnus hianta preguntau a su babbu cali boliat chi fessit su nomini
de issu. 63 E issu hiat dimandada una tauletta e inc' hiat iscrittu: «
Su nomini suu est Giuanni ». E totus si fianta maravigliaus.
64 E subitu sa bucca sua si fiat aberta e sa lingua sua si fiat isciolta; e
issu fueddàt benedixendi a Deus. 65 E totus is bixinus insoru si fianta
spantaus ; e sa boxi de totus custas cosas si fiat sparta in totu su paisu de
is montis de sa Giudea; 66 e totus cuddus chi ddas hiant intendias, ddas hianta
cunservadas in coru, narendi : « Chini mai hat essiri custu pipiu?»
Poita chi sa manu de su Signori fiat cun issu.
67 E Zaccaria, su babbu, fiat istetiu plenu de Spiridu Santu e hiat profetizzau,
narendi:
68 « Benedittu su Signori Deus de Israeli; poita ch' issu hat visitau
e redimiu a su populu suu; 69 e hat alzau a nosu unu corru de saludi in sa domu
de Davìd, serbidori suu, 70 comente Issu hiat promittiu po bucca de is
santus profetas suus finzas de s'antighidadi; 71 salvamentu de is enemigus nostus,
e de sa manu do totus is chi odiant a nosaturus; 72 po teniri misericordia a
is babbus nostus, e po s'arregordai de su santu pattu suu, 73 chi hiat giurau
a Abramu, babbu nostu, de liberai a nosaturus de is manus de is enemigus nostus,
74 po chi senza de timori Ddu serbessimus 75 in santitadi e in giustizia, a
sa presenzia sua, totus is dìs de sa vida nosta.
76 E tui, o pipieddu, has essiri nau profeta de s' Altissimu; poita chi has
andai innantis a sa facci de su Signori a preparai is vias suas; 77 po donai
a su populu suu cunoscenzia de saludi in perdonu de is peccaus insoru; 78 po
is visceras de misericordia de su Deus nostu, po is calis hat visitau a nosu
s' Orienti de artu; 79 po donai luxi a cuddus chi fianta corcaus in is tenebras
e in s'umbra de sa morti; po fai derettus is passus nostus in su camminu de
sa paxi ».
80 Intantu su pipiu cresciat e si fiat fendi forti in su spiridu; e fiat aturau
ind'is desertus finzas a sa dì chi si depiat mostrai a Israeli.