Su Santu Evangeliu de nostu Signori Gesù Cristu segundu Santu Luca. Tradusiu in su dialettu sardu meridionali. Si bendit in Roma, Napoli, Milano, Firenze (Firenze, Tipografia Claudiana, 1900).
Traduttore non indicato. Traduzione fatta seguendo la versione del Diodati.
Cap. 6, pp. 23-27.
Gesus, meri de su sabudu.
6 1 E fiat suççediu chi in su sabudu issu passàt in mesu de logus seminaus; e is discipulus suus seganta spigas e ddas frigànt in is manus e ddas pappànt.
2 E algunus de is fariseus hianta nau: « Poita feis bosaturus su chi non cumbenit in dì de sabudu? ». 3 E Gesus ddis hiat arrespustu: « No heis liggiu bosaturus su ch' hiat fattu Davìd candu hiat tentu famini, issu e is chi fianta cun issu? 4 Comente issu fiat intrau in sa domu de Deus e 'nd'hiat pigaus e pappaus is panis de presentazioni, e ind'hiat donau a is cumpangius puru, mentras chi a is saçerdotus sceti est licitu de 'ndi pappai ? ».
5 E ddis hiat nau: « Su Fillu de s' omini est signori puru de su sabudu ».
Sanamentu de un omini cun d'una manu siccada.
6 In d' un' ateru sabudu fiat suççediu ch'issu fiat intrau in sa sinagoga e fiat imparendi a sa genti. E innì 'nci fiat un omini, chi portàt siccada sa manu deretta. 7 E is scrittoris de sa lei e is fariseus fianta castiendi si issu in dì de sabudu hiat a fai unu sanamentu, po agatai de aundi ddu incolpai.
8 Ma issu, chi conosciat is pensamentus insoru, hiat nau a cudd'omini chi teniat sa manu siccada : « Pesatindi e atura in mesu ». E issu s'indi fiat pesau e fiat aturau strantaxu. 9 E Gesus ddis hiat nau: « Deu hap' a dimandai a bosaturus si in is dìs de sabudu cumbenit de fai beni o de fai mali, de salvai a una persona o de dda bocciri ». 10 A pustis ddus hiat castiaus totus a ingiriu, e hiat nau a cudd'omini: « Distendi sa manu tua ». E issu hiat fattu aici. E sa manu ddi fiat benia sana comente s'atera.
11 Ma cuddus si fianta plenus de feli, e fueddànt intre issus ita hiant a podiri fai a Gesus.
Elezioni de is doxi apòstolus
12 E fiat suççediu in cuddas dìs ch'issu fiat bessiu a su monti po pregai, e hiat passau sa notti fendi orazioni a Deus. 13 E, a pustis chi si fiat fatta dì, hiat zerriaus a sei is discipulus suus, e 'nd'hiat eligius doxi, a is calis ancora ddus hiat nomenaus apòstolus : 14 Simoni, chi hiat nomenau ancora Perdu, e Andria fradi de issu, e Giacu e Giuanni, e Filippu e Bartumeu; 15 e Matteu e Tommasu, e Giacu de Alfeu, e Simoni nau Zelota; 16 e Giudas de Giacu, e Giudas Iscariota, su cali a pustis fiat beniu traitori.
Su discorsu in basciu de su monti.
17 A pustis fiat calau impari cun issus e si fiat firmau in d'una planura cun sa moltitudini de is discipulus e cun d'una grandu cantitadi de populu de totu sa Giudea e de Gerusalemmi e de sa marina de Tiru e de Sidoni, is calis fianta benius po ddu ascurtai e po essiri sanaus de is maladìas insoru; 18 e is chi fianta molestaus de spiridus impurus fianta sanaus ; 19 e totu sa genti circàt de ddu toccai, poita chi una potenzia bessiat de issu e ddus sanàt a totus.
20 E issu, arzaus is ogus a is discipulus suus, naràt: « Biadus bosu, poberus, poita chi su regnu de Deus esti de bosaturus.
21 Biadus bosu, chi immoi teneis famini, poita chi heis essiri saziaus. Biadus bosu, chi immoi plangeis, poita chi heis arriri.
22 Bosaturus heis essiri biadus candu heis essiri stetius odiaus de is ominis, e candu heis essiri stetius scomunigaus e ingiuriaus de issus, e candu su nomini bostu hat essiri stetiu refudau comente malu, po causa de su Fillu de s'omini. 23 Allirgaisì in cudda dì e sartai de su gosu, poita, eccu, su premiu bostu est mannu ind'is celus, poita chi is babbus de issus hanti fattu aici e totu a is profetas.
24 Ma guai a bosaturus, arriccus, poita bosu teneis su consolu bostu!
25 Guai a bosaturus, chi seis saziaus, poita chi heis a teniri famini! Guai a bosaturus chi immoi arrieis, poita chi heis arruiri in luttu e in plantu!
26 Guai, candu totus is ominis hant hai nau beni de bosaturus! Poita chi is babbus de issus hanti fattu aici e totu a is falsus profetas.
27 Ma a bosaturus, chi ascurtais, deu nau: Amai a is inimigus bostus, fei beni a cuddus chi odiant a bosu; 28 benedixei a chini maledixit a bosaturus, e pregai po cuddus chi a bosu faint ingiuria. 29 A chini t'arropat in d'una trempa, furriaddi s'atera ancora; e a chini t'indi pigat su mantu, lassaddi pigaitindi ancora sa tunica. 30 dona a chini ti dimandat e non torris a dimandai a chini t'indi pigat su tuu. 31 E comenti boleis chi is ominis fazzant a bosaturus, ancora bosu fei aici e totu a issus. 32 E si amais a chini amat a bosu, ita grazia 'nd'heis a teniri? Is peccadoris ancora amant a chini ddus amat. 33 E si feis su beni a chini fait su beni a bosu, cali grazia indheis a teniri? Is peccadoris puru faint aici e totu. 34 E si donais in prestidu a cuddus, de is calis sperais de torrai a teniri, ita grazia indi teneis? Is peccadoris puru donant in prestidu po ndi torrai a pigai atterettantu. 35 Ma bosu amai a is enemigus bostus, fei su beni e donai in prestidu, senza de nisciuna speranza de torrai a teniri; e su premiu bostu hat essiri mannu, i heis essiri fillus de s'Altissimu; poita chi issu est benignu cun is ingratus e is malus. 36 Siais plenus de cumpassioni, comenti est plenu de cumpassioni su Babbu bostu
37 E non giudicheis e no heis essiri giudicaus, non cundenneis e no heis essiri cundennaus, assolvei i heis essiri assòlvius 38 donai e hat essiri donau a bosu: una mesura bona, calcada, movia e a cuccuru hat essiri donada a bosu in su sinu; poita chi cun sa mesura cun sa cali mesurais, hant a mesurai ancora a bosaturus ».
39 Ddis hiat nau ancora in parabola: « Podit unu zurpu cundusiri a unu zurpu? No hant arruiri tot e is duus in d'unu fossu?
40 No 'nc' est discipulu chi siat de prus de su maistu; ma dogna discipulu hat essiri perfettu si est comente su maistu suu.
41 E ita castias tui su fustigu, chi est in s'ogu de su fradi tuu, e intantu non t'acatas de sa biga chi est in s'ogu tuu e totu? 42 Ovveru, comenti podis nai a fradi tuu: Fradi, lassa chi deu t'indi boghi cuddu fustigu chi portas in s'ogu, candu tui e totu non bis sa biga chi est in s'ogu tuu? Ipocritu, bogandi ainnantis sa biga de s' ogu tuu, e a pustis has a circai de 'ndi bogai su fustigu chi est in s'ogu de su fradi tuu.
43 Poita chi no'nc'est arburi bona chi fazzat fruttus malus, né arburi mala chi fazzat fruttus bonus. 44 Poita chi dogna arburi si conoscit de is fruttus suus; de fattu no s' arregollint figus de is ispinas e né mancu si binnennant axinas de s'arrù. 45 S'omini bonu de su tesoro bonu de su coro suu indi bogat su beni, e s' omini malu de su malu indi bogat su mali; poita chi sa bucca fueddat de su chi abbundat in su coru.
46 E poita mi zerriais bosaturus: Signori! Signori ! e no feis su chi deu nau? 47 Chinisisiat benit a mei e ascurtat is paraulas mias e ddas ponit in pratica, deu hap'a mostrai a chini assimbillat. 48 Issu assimbilat a un omini chi fabbricat una domu; issu hat iscavau e hat iscavau finzas a fundu, e hat postu su fundamentu asuba de sa perda; i essendi benia una plena, s'arriu hat imbistia cudda domu ma no 'ndi dda pozia sciusciai, poita chi su fundamentu fiat a pizzus de sa rocca. 49 Ma chini ascurtat e non ponit in pratica assimbillat a un omini chi hat fabbricada una domu asuba de sa terra, senza de fundamentu; e candu s'arriu dd'hat imbistia est arruta subitu, e s'arremoriu de cudda domu est istetiu mannu ».