Su Santu Evangeliu de nostu Signori Gesù Cristu segundu Santu Luca. Tradusiu in su dialettu sardu meridionali. Si bendit in Roma, Napoli, Milano, Firenze (Firenze, Tipografia Claudiana, 1900).

Traduttore non indicato. Traduzione fatta seguendo la versione del Diodati.

Cap. 8, pp. 32-37.

Luca cap. 8

Parabola de su seminadori.

8,1 De pustis issu andàt a ingiriu de çittadi in çittadi e de bidda in bidda, predichendi i evangelizzendi su Regnu de Deus.

2 E fianta cun issu is doxi, e çertas feminas, is calis fiant istetias sanadas de spiridus malus e de maladìas: Maria nomenada Maddalena, de sa cali fianta bessius setti dimonius; 3 e Giuanna, mulleri de Cuza, amministradori di Erodi; e Susanna, e ateras medas, is calis ddus aggiudànt cun is ricchesas insoru.

4 E sicomenti fiat benia una grandu multitudini e andàt a issu sa genti de dogna çittadi, issu hiat nau in parabola: 5 « Un omini fiat bessiu a seminai su lori suu; e mentras ch'issu fiat ghettendi su semingiu, una parti 'ndi fiat arruta a longu de s'arruga, e fiat istetia pistada cun is peis, e is pillonis de su celu si dd'hianta totu pappada.

6 E parti 'ndi fiat arruta asuba de sa perda, e subitu chi fiat nascia si fiat siccada, poita chi non teniat umidesa.

7 E parti 'ndi fiat arruta in mesu de is ispinas; e is ispinas, nascias impari, dd'hiant allupada.

8 E parti 'ndi fiat arruta in su terrenu bonu, i essendu nascia hiat donau fruttu, centu po unu ». Narendi custas cosas, Gesus zerriàt: « Chini tenit origas po ascurtai, ascurtit».

9 Eis discipulus suus dd'hianta preguntau ita fessit cudda parabola.

10 E issu ddis hiat nau: « A bosaturus est cunçediu de conosciri is misterius de su Regnu de Deus, ma a is aterus si ponint ananti in parabolas, a fini chi biendi non biant e ascurtendi no ascurtint.

11 Sa parabola est custa: Sa semingiu est sa paraula de Deus. 12 Cuddus a longu de s' arruga sunti cuddus, chi hant ascurtau; ma a pustis benit su diaulu e 'ndi bogat sa paraula de su coru insoru, de manera chi no creant e no siant salvaus.

13 Cuddus in sa perda sunti cuddus, is calis a pustis chi hant ascurtau arricint sa paraula cun gosu; ma custus, sicomenti non portant arrexini, creint po unu momentu e in su tempus de sa prova s' indi torrant in palas.

14 Cuddu poi chi est arrutu intre is ispinas sunti cuddus chi hant ascurtau, e in su camminu aturant suffogaus de is curas e de is ricchesas e de is plaxeris de sa vida, e non donant fruttu.

15 Cuddu poi chi est in terra bona sunti cuddus, is calis a pustis chi hant intendia sa paraula, dda cunservant in d' unu coru onestu e bonu, e portant fruttu chi resistit.

Parabola de sa lantia.

16 E nisciunu chi hapat alluta una lantia, dda coberit cun d'unu vasu o dda ponit asutta de unu lettu; anzis dda ponit asuba de su candelobru, a finis chi cuddus ch' intrant biant sa luxi. 17 Poita chi no'nc'est cosa secreta chi non si depat fai manifesta, nè cosa acuada chi non depat essiri conota o beniri a luxi. 18 Castiai duncas comenti ascurtais; poita a chini tenit hat essiri donau, ma a chini non tenit ddi hat essiri pigau puru su chi pensat de teniri».

Sa famiglia de Gesus.

19 Intantu fianta benius a issu sa mamma e is fradis suus; e no si ddi potiant accostai po sa cracca ch' inci fiat. 20 E ddi fiat istetiu referiu: « Sa mamma tua e is fradis tuus sunt a foras, bolenditì biri. » 21 E issu, arrespundendi, hiat nau a cuddus: « Mamma mia e fradis mius sunti custus, chi ascurtant sa paraula de Deus e dda ponint in pratica. »

Gesus calmat sa tempestadi.

22 Fiat suççediu in d'una de cuddas dìs ch'issu fiat intrau in d'una barchitta impari cun is discipulus suus e ddis hiat nau: «Passeus a s' ateru oru de su lagu ». E hianta pigau su largu. 23 E in su mentras chi fianta navighendi, issu si fiat dormiu; e unu bentu furiosu fiat calau in su lagu, tantu chi sa barca si pleniat de aqua e fiat in perigulu. 24 E cuddus si fiant accostaus e ddu hianta scidau, narendi: « Su meri, su meri, seus perdius! » E issu scidausindi hiat zerriau a su bentu e a s' aqua, e custa si fiat calmada e si fiat fattu bonanza. 25 A pustis ddis hiat nau: « Aund' est sa fidi bosta?» E issus, spantaus e maravigliaus, naranta s'unu a s' ateru: « Chini est custu chi cumandat puru a is bentus e a s' aqua, e ddu obedint?»

S'indimoniau Gherasenu.

26 A pustis si fianta dirigius a su paisu de is Gherasenus, chi est a facci de sa Galilea.

27 E candu fiat calau in terra ddi fiat beniu ananti un omini de sa çittadi, su cali portàt dimonius, e già de meda tempus non portàt prus nisciuna bestimenta, e non biviat in nisciuna domu, ma a intru de is tumbas. 28 E biendi a Gesus hiat bogau unu zerriu mannu, e si ddi fiat inclinau e hiat nau a boxi arta: « Ita 'nc' est intre mei e tui, o Gesus, fillu de su Deus Altissimu? Deu ti pregu de no mi treulai ». 29 Poita chi Gesus fiat cumandendi a su spiridu impuru de bessiri foras de cudd'omini; essendu chi già de meda tempus ddu teniat sottomittiu a sa voluntadi sua; e fiat tentu custodiau cun cadenas e cun truncus de arburi, e issu segàt is funis e fiat trasportau de su dimoniu in is desertus. 30 E Gesus dd'hiat dimandau: «Cali est su nomini tuu? » E issu hiat nau: « Legioni », poita chi medas dimonius fiant intraus a intru de cudd' omini. 31 E custus dimonius pregànt a Gesus chi non ddis cumandessit de s'indi andai in s'abissu.

32 E innì, in su monti, inci fiat pascendi unu cumoni de medas porcus; e cuddus diaulus ddu hianta pregau chi ddis permittessit de intrai in custus porcus. E Gesus si dd'hiat permittiu. 33 E is diaulus, bessius de cudd'omini, fiant intraus in is porcus; e su cumoni s' inci fiat fuliau de su preçipiziu in su lagu, e si fiat allupau.

34 E is pastoris, bistu su chi fiat suççediu s' indi fianta fuius e ind' ianta sparta sa boxi in sa çittadi e in is biddas. 35 E sa genti fiat bessia po castiai su chi fiat suççediu, e, benia aunde Gesus, hiat agatau a cudd'omini, de su cali is diaulus fianta bessius, chi fiat bestiu e in sentidu, sezziu a is peis de Gesus, e hianta timiu; 36 e cuddus ch'hianta bistu hianta nau a issus comenti s'indimoniau fiat istetiu liberau. 37 E insaras totu su populu de a ingiriu de is Gherasenus hiat dimandau a Gesus de s' indi andai de issus, poita chi fianta plenus de grandu timori. E issu s 'indi fiat arziau in sa barchitta po s' indi torrai.

38 E s' omini de su cali fianta bessius is diaulus, ddu pregàt de podiri aturai cun issu. Ma Gesus inci ddu hiat bogau, narendi: 39 « Torra a domu tua, e nara cantus grandus cosas Deus ti hat fattas ». E issu s' indi fiat andau, narendi po totu sa çittadi cantus cosas Gesus ddi hiat fattas.

Sa femina cun su flussu de sanguni; sa filla de Jairu.

40 E fiat suççediu chi candu Gesus fiat torrau, su populu ddu hiat arriciu, poita chi totus ddu fiant aspettendi.

41 I eccu fiat beniu un omini, nomenau Jairu, su cali fiat capu de sa sinagoga, e ghettausì a is peis de Gesus, ddu pregàt de intrai in domu sua, 42 poita ch'issu teniat a una filla unica, de doxi annus a s' incirca, chi fiat morendi. E in su mentras ch' issu 'nci fiat andendi, su populu ddu ingiriàt.

42 E una femina, sa cali già doxi annus teniat unu flussu de sanguni, e hiat ispendiu cun is medicus totu sa ricchesa sua, senza de podiri essiri sanada de nisciunu, 44 si fiat accostada de a palas e hiat toccau s'oru de sa bestimenta de issu; e in cuddu momentu su flussu de sanguni fiat acabau. 45 E Gesus hiat nau: « Chin' est chi m' hat toccau? ». E sicomenti totus naranta chi no, Perdu e is cumpangius suus hianta nau: « Su meri, su populu t'ingìriat e ti stringit; e tui naras: Chini est chi m' hat toccau? » 46 Ma Gesus hiat nau: « Calincunu m' hat toccau poita chi hapu conotu chi de mei est bessia una virtudi ». 47 E sa femina candu hiat bistu chi Gesus si fiat acatau de sa cosa, si fiat accostada totu tremendi e inclinadasì a issu hiat nau a sa presenzia de totu su populu po cali raxoni issa ddu hiat toccau e comenti subitu fiat sanada. 48 E issu dd'hiat nau: « Filla, sa fidi tua t' hat salvada; baitindi in paxi».

49 Mentras ch'issu fiat ancora fueddendi, fiat arribau unu de sa domu de su capu de sa sinagoga, po nai a custu: «Filla tua est morta; no donghis prus fastidiu a su Maistu ». 50 Ma Gesus, ch' hiat in tendiu, hiat arrespustu: « No timas; crei solamenti, e hat essiri salva. » 51 E intrau in sa domu, no hiat permittiu a nisciunu de intrai, foras chi a Perdu, a Giacu e a Giuanni, e a su babbu e a sa mamma de sa picciocchedda. 52 E totus fianta plangendi e attitendi po issa. Ma Gesus hiat nau: « Non plangiais; issa no est morta, ma est dormia ». 53 E cuddus s' arriìanta de issu, sciendi beni chi fiat morta. 54 E issu pigada sa manu de sa picciocchedda, hiat zerriau narendi: « Picciocchedda, pesatindi! ». 55 E su spiridu fiat torrau in issa, chi subitu s'indi fiat pesada; e Gesus hiat cumandau chi ddi donghessint a pappai. 66 E su babbu e sa mamma de issa si fianta spantaus; ma issu ddis hiat cumandau de no nai a nisciuna su chi fiat suççediu.