Su Santu Evangeliu de nostu Signori Gesł Cristu segundu Santu Luca. Tradusiu in su dialettu sardu meridionali. Si bendit in Roma, Napoli, Milano, Firenze (Firenze, Tipografia Claudiana, 1900).

Traduttore non indicato. Traduzione fatta seguendo la versione del Diodati.

Cap. 9, pp. 37-43.

Luca cap. 9

Sa missioni de is doxi.

9,1 E issu, zerriaus impari is doxi discipulus suus, ddis hiat donau virtudi e potenzia asuba de totus is dimonius e de sanai maladģas. 2 E ddus hiat mandaus a predicai su Regnu de Deus e a sanai a is malądius. 3 E ddis hiat nau: « Non pigheis nudda po su viaggiu, nč bastoni, nč bucciacca, nč pani, nč dinai; e non porteis duus tunicas a dognunu. 4 In sa domu, in sa cali heis essiri intraus, in cudda aturai e de cudda torraisindi a andai. 5 E s'inci sunt algunus, chi non bolint arriciri a bosaturus, bosu, bessendi de cudda ēittadi, scutulai su pruini de is peis bostus in testimonianza contra de issus ». 6 E is doxi s'indi fianta bessius e fiant andaus a ingiriu de bidda in bidda, evangelizzendi e fendi sanamentus in dogna logu.

Erodi e Giuanni Battista.

7 I Erodi su tetrarca hiat intendiu fueddai de totus cuddus fattus, e s' indi fiat azzicau, poita chi medas naranta chi Giuanni fiat resuscitau de is mortus, e aterus naranta chi Elias fiat apparessiu, e aterus ancora chi fiat torrau in vida unu profeta, de cuddus antigus. 91 Erodi hiat nau: « Deu hapu fattu truncai su zugu a Giuanni; chini duncas est cussu, de su cali intendu custas cosas ? ». E circąt de ddu biri.

Primu multiplicamentu de is panis.

10 I essendi torraus is apostolus hianta fatta a Gesus su rapportu de totus is cosas chi hianta fattas. E issu ddus hiat pigaus cun sei, e s' indi fiat andau in disparti accanta de una ēittadi nomenada Betsaida. 11 E is turbas, chi ddu hianta scipiu, hianta sighiu a Gesus; e custu ddas hiat arricidas e ddis fueddąt de su Regnu de Deus e sanąt a cuddus chi tenianta bisongiu di essiri sanaus.

12 Fiat accanta de su calai de sa dģ; e is doxi si fiant accostaus e dd'hianta nau: « Bogandi a totu custa genti a finis chi s' indi andint in is biddas e in sa campagna de a ingiriu po alloggiai e po agatai ita pappai; poita innoi seus in d' una logu desertu. »

13 E issu hiat nau: « Donaiddis bosaturus ita pappai ». E cuddus hianta nau: « Non teneus chi cincu panis e duus piscis, si no andaus nosu a comparai su pappai po totu custa genti ». 14 Poita ch' inci fiant innģ cincumila ominis a s'incirca. E issu hiat nau a is discipulus suus: « Feiddus corcaisģ a cģrculus de cinquanta ». 15 E aici hianta fattu corcai a totus. 16 E issu, pigaus is cincu panis e is duus piscis, e alzaus is ogus a su celu, ddus hiat benedixius e ddus hiat segaus, e a pustis ddus donąt a is discipulus po chi ddus ponessint ananti de sa genti.

17 E totus hianta pappau e si fianta saziaus; e 'ndi fiant istetias bogadas doxi crobis de is arrogus abbarraus.

Sa cunfessioni de Perdu.

18 E fiat suēēediu chi mentras issu fiat preghendi in disparti, is discipulus fianta cun issu; e ddis hiat dimandau: « Chini narat sa genti chi deu seu? ». 19 E issus dd'hiant arrespustu: « Algunus nanta Giuanni Battista, e aterus Elias, e aterus chi est torrau in vida unu profeta de cuddus antigus ». 20 E issu ddis hiat nau: « E bosu chini narais chi deu seu? ». E Perdu, respundendi, hiat nau: « Su Cristu de Deus ».

21 E issu ddus hiat proibius severamenti de nai casta cosa a calincunu, 22 aggiungendi: « Cumbenit chi su Fillu de s' omini suffrat meda, e siat refudau de is anzianus e de is capus de is saēerdotus e de is iscrittoris de sa lei, e chi siat bocciu e torrit in vida a sa terzia dģ ».

De su pigai sa cruxi.

23 E narąt a totus: « Si algunu bolit beniri avatu de mei, arrenunzit a sei e totu e s'indi pighit dogna dģ asuba de is palas sa cruxi sua e mi sigat. 24 Poita chi dognunu chi bolit salvai sa vida sua, dda hat a perdiri, ma chini hat hai perdia sa vida po amori miu, dd'hat a salvai. 25 De fattu ita hiat a profittai a un omini de guadangiai totu su mundu, perdendi o fendi dannu a sei e totu? 26 Poita chi dognunu chi s' hat essiri bregungiau de mei e de is paraulas mias, su Fillu de s' omini hat a teniri bregungia de issu, candu hat essiri beniu in sa gloria sua e de su Babbu e de is angelus santus. 27 E nau a bosu sa beridadi: Inci sunt algunus presentis innoi, is calis no hant a tastai sa morti finzaschģ no hapant bistu su Regnu de Deus ».

Sa transfigurazioni.

28 Ottu dģs a s' incirca a pustis de custus fueddus, issu hiat pigau cun sei a Perdu, a Giuanni e a Giacu, e fiat arziau asuba de su monti po pregai. 29 E fiat suēēediu chi mentras issu fiat preghendi, sa bisura de sa facci sua si fiat cambiada, e sa bestimenta sua fiat benia candida luxenti. 30 I eccu fueddanta cun issu duus ominis, is calis fianta Moisč i Elias; 31 e custus, apparessius in gloria, fueddanta de sa morti sua, ch'issu depiat fai in Gerusalemmi.

32 E Perdu cun is cumpangius fianta plenus de sonnu; e candu s' indi fianta scidendi hianta bista sa gloria sua e is duus ominis chi fianta cun issu.

33 E fiat suēēediu chi mentras cuddus fianta po ddu lassai, Perdu hiat nau a Gesus: « Su meri, est beni chi nosu siaus innoi; heus a fai duncas tres tendas, una po tui, una po Moisč e una po Elias », non sciendi su chi naressit.

34 E in su momentu chi fiat fueddendi aici, fiat benia una nui e ddus hiat umbraus, e is discipulus hianta timiu, candu cuddus fiant intraus in sa nui. 35 E fiat benia de sa nui una boxi, ch'hiat nau: « Custu est Fillu miu, su stimau; ascurtaiddu ».

36 E in su momentu chi cudda boxi si fiat fatta intendiri, Gesus si fiat agatau solu. E issus fiant aturaus citius e no hianta nau a nisciunu, in cuddas dģs, nisciuna de is cosas chi hianta bistu.

Sanamentu de unu piccioccheddu lunąticu.

37 Sa di a pustis, essendi calaus de su monti, fiat benia a attoppai a Gesus una grandu cantitadi de genti. 38 I eccu, un omini de mesu de sa gemi hiat zerriau narendi: « Maistu, deu t' indi pregu, castia a fillu miu, chi est s' unicu miu ! 39 Eccu, unu spiridu ddu pigat e subitu ddu fait zerriai, e ddu torcit fendiddi bogai sguma de bucca, e appenas s'indi bandat de issu, lassendiddu senza de nisciuna forza. 40 E deu hapu pregau a is discipulus tuus de 'ndi ddu bogai, ma no 'nci sunt arrenescius ».

41 E Gesus hiat arrespustu : « O generazioni incredula e mala, finzas a candu hap' aturai deu cun bosaturus e hap'a suffriri a bosaturus ? Porta innoi a fillu tuu ». 42 E mentras issu fiat ancora in camminu, su dimoniu ddu hiat maltrattau e avolotau. Ma Gesus hiat zerriau a su spiridu impuru, e hiat sanau a su piccioccheddu e ddu hiat torrau a su babbu.

43 E totus fianta spantaus de sa grandesa de Deus. E mentras chi totus fianta maravigliaus de is cosas fattas de Gesus, custu hiat nau a is discipulus suus: 44 «Bosaturus cunservai custus fueddus in is origas: Su Fillu de s' omini stait po essiri donau in manus de is ominis ». 45 Ma issus non cumprendianta cuddu fueddu, chi po issus fiat cobertu de unu velu, de manera chi no ddu potģanta cumprendiri; e timģanta de ddi dimandai custa cosa.

Su maggiori in su Regnu de is celus.

46 A pustis fiat nascia intre issus una qūistioni, chini fessit su prus mannu de issus.

47 E Gesus, conotu su pensamentu de su coru insoru, hiat pigau po manu a unu piccioccheddu, si ddu fiat postu accanta, 48 e hiat nau a cuddus: « Dognunu chi arricit a custu piccioccheddu in su nomini miu, arricit a mei; e dognunu chi arricit a mei, arricit a Cuddu chi m' hat mandau; poita chini est su prus piticu intre totus bosaturus, cuddu est mannu ».

« Chini no est contra de bosaturus est po bosaturus ».

49 E Giuanni respundendi hiat nau: « Su meri, nosu heus bistu unu ēertu, chi in su nomini tuu, inci bogąt a is dimonius, e nosu si ddu heus proibiu, poita chi no s'accumpangiat cun nosu ». 50 Ma Gesus dd'hiat nau: « No ddu proibais, giachģ chini no est contra de bosaturus est po bosaturus ».

Is Samaritanus inci bogant a Gesus.

51 E fiat suēēediu chi cumplendusģ su tempus ch'issu depiat essiri arriciu in celu issu hiat fattu su firmu proponimentu de s' indi andai a Gerusalemmi; 52 e hiat mandaus ananti de sei algunus missus, is calis fiant intraus in d'una bidda samaritana po ddi preparai alloggiu. 53 Ma cuddus de sa bidda non ddu hianta bofiu arriciri, poita chi teniat sa bisura d' essiri dirģgiu a Gerusalemmi.

54 Candu hianta bista custa cosa, is discipulus suus Giacu e Giuanni hianta nau: « Signori, bolis tui chi nosu nareus chi calit fogu de su celu e ddus consumit? ».

55 Ma issu, furriausģ, ddus hiat disapprovaus. 56 E s'indi fiant andaus in d' un' atera bidda.

De su sighiri a Gesus.

57 Mentras camminįnt in s' arruga, unu ēertu dd'hiat nau: « Deu ti hap'a sighiri in calisiollat logu chi has andai ». 58 E Gesus dd'hiat nau: « Is margianis teninti tanas, e is pillonis de su celu teninti nius, ma su Fillu de s'omini non tenit aundi arrimai sa conca».

59 A un ateru issu hiat nau: « Sighimģ! » E cuddu dd'hiat nau: « Signori, permittimģ chi ainnantis deu bandi a interrai a babbu miu ». 60 Ma Gesus dd'hiat nau: « Lassa chi is mortus interrint a is mortus insoru, ma tui bai e annunzia su Regnu de Deus».

61 Un ateru ancora hiat nau: «Signori, deu t'hap'a sighiri, ma ainnantis permittimģ de andai a saludai a is de domu mia ». 62 Ma Gesus dd' hiat nau: « Nisciunu, su cali, a pustis chi hat posta sa manu a s'arau, si furriat a castiai in palas, est adattau a su Regnu de Deus».