Su Santu Evangeliu de nostu Signori Gesł Cristu segundu Santu Luca. Tradusiu in su dialettu sardu meridionali. Si bendit in Roma, Napoli, Milano, Firenze (Firenze, Tipografia Claudiana, 1900).

Traduttore non indicato. Traduzione fatta seguendo la versione del Diodati.

Cap. 11, pp. 47-51.

Luca cap. 11

Su Paternoster.

11,1 E fiat suēēediu chi mentras issu fiat in d' unu ēertu logu preghendi, candu hiat acabau, unu de is discipulus suus dd'hiat nau: « Signori, impara a nosaturus a pregai, comente Giuanni puru hat imparau a is discipulus suus. 2 E issu ddis hiat nau: « Candu pregais, narai aici:

Babbu nostu, chi ses in is celus, siat santificau su nomini tuu; bengat su Regnu tuu; sa voluntadi tua siat fatta, aici in celu, comente in sa terra; 3 dona a nosaturus dogna dģ su pani nostu neēessariu; 4 e perdona a nosu is peccaus nostus, poita chi nosu puru perdonaus is depidus a dogna depidori nostu; e no indusas a nosu in tentazioni ».

Parabola de s'amigu molestu.

5 A pustis ddis hiat nau: « Si calincunu de bosaturus tenit a un amigu e bandat aunde issu a mesu notti e ddi narat: Amigu, prestami tres panis, 6 poita est beniu aunde mei un amigu in viaggiu e no tengu ita ddi poniri ananti; 7 e si de a intru cuddu arrespundit: No mi treulis; sa porta est gią serrada e is pipius mius sunti cun mei in su lettu ; deu non m' indi pozzu pesai po ti ddus donai; 8 deu nau a bosaturus chi mancai cuddu non s' indi pesit po si ddus donai a nomini de amigu, puru, po sa insistenzia de s' ateru s'ind'hiat a pesai po ddi donai totu su chi ddi fait bisongiu.

9 Deu ancora nau a bosu: Dimandai, e a bosu hat essiri donau; circai i heis agatai; toccai sa porta e hat essiri abertu; 10 poita chinisiollat dimandat, arricit; e chini circat, agatat; e a chini toccat sa porta hat essiri abertu.

11 E Chin 'est cuddu babbu intre bosaturus, su cali, si su fillu ddi dimandat unu pani, ddi donghit una perda? Ovveru, si ddi dimandat unu pisci, in cambiu de su pisci, ddi donghit unu serpenti? 12 Ovveru ancora si ddi dimandat un ou, ddi donghit unu scorpioni ? 13 Si duncas bosaturus, puru essendi malus, scieis fai bonus arregalus a is fillus bostus, cantu prus su Babbu bostu celesti hat a donai su Spiridu Santu a cuddus chi si ddu dimandant?».

Su frastimu de is fariseus.

14 E issu fiat boghendi a unu dimoniu mudu; e fiat suēēediu chi, bogau su dimoniu, su mudu hiat fueddau; e sa genti si fiat spantada. 15 Ma calincunu de mesu de sa genti hiat nau: « Issu inci bogat a is diaulus po Belzebł, prinēipi de is diaulus ». 16 E aterus, tentendiddu, dimandanta de issu unu signali de su celu.

17 Ma issu, conotus is pensamentus insoru, hiat nau: «Dogna regnu, dividiu in mesu de sei e totu, est desertu, e domu contra domu arruit. 18 E si puru Satanassu est dividiu in sei e totu, comenti hat a podiri aturai in peis su regnu suu, giachģ narais chi deu inci bogu a is diaulus po Belzebł? 19 E si deu inci bogu a is dimonius po Belzebł, is fillus bostus po chini mai inci ddus bogant? Po cussu issus e totus hant essiri is giugis bostus. 20 Ma si deu inci bogu a is dimonius po su didu de Deus, bolit nai chi su Regnu de Deus est arribau a bosaturus.

21 Candu un omini biazzu, armau de conca a peis, aturat a guardia de sa domu sua, is benis suus sunti segurus. 22 Ma candu unu prus forti de issu arribat e ddu bincit, custu si ddi pigat totus is armas, in is calis si teniat seguru, e spartit is cosas suas.

23 Chini no est cun mei est contra de mei: e chini no arregollit cun mei, disperdit.

24 Candu su spiridu impuru est bessiu de un omini, issu handat a ingiriu in logus siccaus circhendi reposu e no agatendiddu, narat: Deu hap'a torrai a domu mia, de aundi seu bessiu; 25 e, beniu, dd'agatat scovada e alliqūidida; 26 insaras bandat e pigat cun sei setti aterus ispiridus peus de issu: e intraus totus, inci aturant; e s' ultimu stadu de cudd'omini est peus de su primu ».

27 Mentras chi issu fiat fueddendi aici, fiat suēēediu chi una femina, de mesu de sa genti, hiat alzada sa boxi e ddi hiat nau: « Biadu su sinu chi t' hat portau e biadas is tittas chi has suidas! » 28 Ma issu hiat nau: «Anzis, biadus cuddus chi ascurtant e ponint in pratica sa paraula de Deus ».

Su signali de Gionąs.

29 E, crescendi sa genti, issu hiat pigau a nai: « Custa generazioni est una generazioni mala; issa circat unu signali, e signali non ddi hat essiri donau foras che su signali de Gionąs. 30 Poita chi comente Gionąs est istetiu unu signali po is Ninivitus, aici e totu hat essiri su Fillu de s'omini po custa generazioni. 31 Sa reina de su Mesudģ hat a torrai in vida in su giudiziu cun is ominis de custa generazioni e ddus hat a cundennai; poita chi issa fiat benia de is lģmitis de sa terra po ascurtai sa sapienzia de Salomoni: i eccu, innoi 'nc' est prus de Salomoni. 32 Is Ninivitus hant a torrai in vida in su giudiziu cun custa generazioni e dd' hant a cundennai; poita chi issus si fianta cunvčrtius a is paraulas de Gionąs; i eccu, innoi 'nc'est prus che Gionąs.

Sa lantia de su corpus.

33 E nisciunu, candu hat allutu una candela, dda ponit in logu acuau, nč asutta de su moi; anzis dda ponit asuba de su candelobru, a finis chi is chi intrant biant sa luxi. 34 Sa lancia de su corpus est s' ogu tuu; candu s' ogu tuu est sanu, totu su corpus tuu hat essiri illuminau; ma candu s' ogu tuu est malu, puru su corpus tuu est scuriosu. 35 Castia duncas chi sa luxi chi est in tui non siat iscuriu. 36 Si duncas totu su corpus tuu tenit luxi, senza de teniri nisciuna parti scuriosa, issu hat essiri totu illuminau comente candu sa lantia cun su splendori suu ti fait luxi ».

Gesus fueddat contra de is fariseus e de is dottoris de sa lei.

37 Mentras chi issu fiat fueddendi, unu fariseu ddu hiat cumbidau a prandiri aunde issu. E Gesus, intrau, si fiat sezziu in sa mesa.

38 E su fariseu, bistu ch' issu, ainnantis de prandiri, non si fiat sciaquau, si fiat spantau. 39 E su Signori dd'hiat nau: « Bosaturus fariseus limpiais su de a foras de su calixi e de su platu, ma su de a intru de bosaturus est totu violentu e malu. 40 Tontus ! Chini hat fattu su de a foras, no hat fattu puru su de a intru? 41 Ma donai in limosina de su chi teneis; i eccu, dogna cosa est limpia po bosaturus.

42 Ma guai a bosaturus, fariseus ! poita chi bosu pagais sa deēima de sa menta e de sa ruda e de dogna legumini, e non pigais cura de su giudiziu e de s' amori de Deus! Custas cosas cumbeniat a fai, senza de lassai cuddas.

43 Guai a bosaturus, fariseus ! poita chi amais is primas cadiras in is sinagogas e is saludus in is plazzas.

44 Guai a bosaturus! poita chi seis comente is tumbas, chi non si bint, e a pizzus de is calis s'inci camminat, senza de ddu sciri ».

45 E unu de is dottoris de sa lei, respundendi, dd'hiat nau: «Maistu, fueddendi aici, tui fais ingiuria a nosu puru ». 46 E issu hiat nau: « E guai a bosaturus puru, dottoris de sa lei! poita chi carrigais a sa genti de pesus chi non podit portai, e bosu non toccais cuddus pesus mancu cun d' unu didu.

47 Guai a bosaturus! poita chi fabbricais is monumentus de is profetas, chi is babbus bostus hanti boccius. 48 Bosu duncas seis testimongius acconsenzientis de is operas de is babbus bostus; poita chi issus ddus hanti boccius, e bosu ddis fabbricais monumentus.

49 Po cussu ancora hat nau sa sapienzia de Deus: Deu hap'a mandai a issus profetas e apostolus, e issus indi hant a bocciri e indi hant a persighiri; 50 a finis chi siat torrau a dimandai a custa generazioni su sanguni de totus is profetas, chi est istetiu spartu finzas de sa creazioni de su mundu, 51 balit a nai de su sanguni de Abeli finzas a su sanguni de Zaccaria, chi est istetiu bocciu intre s' altari e su templu; sģ, nau a bosu, hat essiri torrau a dimandai a custa generazioni.

52 Guai a bosaturus, dottoris de sa lei ! poita chi indi heis pigada sa crai de sa scienzia. Bosaturus non seis intraus i heis impedius a cuddus chi intrąnt ».

53 E candu issu fiat bessiu de innģ, is iscrittoris de sa lei e is fariseus hianta cumenzau a si essiri meda inqūietaus e a ddi bogai de bucca prus e prus arrespustas, 54 po ddu spiai e po ddu ciappai in errori in calincunu fueddu.