Su Santu Evangeliu de nostu Signori Gesù Cristu segundu Santu Luca. Tradusiu in su dialettu sardu meridionali. Si bendit in Roma, Napoli, Milano, Firenze (Firenze, Tipografia Claudiana, 1900).
Traduttore non indicato. Traduzione fatta seguendo la versione del Diodati.
Cap. 16, pp. 66-68
Parabola de s' ecònomu traitori.
16 1 E hiat nau ancora a is discipulus: « Inci fiat un omini arriccu, su cali teniat a un ecònomu; e custu ddi fiat istetiu accusau de si pappai is benis suus.
2 E ddu hiat fattu zerriai e dd'hiat nau: Ita est custu, chi intendu de tui? Donami contu de s'amministrazioni tua, poita chi tui non podis prus amministrai.
3 Insaras s'ecònomu hiat nau a intru de sei: Ita hap 'a fai, giachì su meri m' indi pigat s'amministrazioni? Vangai non pozzu, a dimandai sa limosina tengu bregungia. 4 Sciu deu ita hap' a fai, a finis chi, candu hap'essiri bogau de su serviziu miu, inci siat chini mi hat arriciri in domu sua.
5 E, zerriaus unu po unu a is depidoris de su meri, hiat nau a su primu: Cantu depis a su meri miu? 6 E cuddu hiat nau: Centu carradeddas de ollu. E issu dd' hiat nau: Piga sa scrittura tua, e sezzi, e a lestu scriindi cinquanta. 7 A pustis hiat nau a un ateru: E tui cantu depis? E cuddu hiat nau: Centu corus de trigu. E dd'hiat nau: Piga sa scrittura tua, e scriindi ottanta.
8 E su meri hiat laudau a s' ecònomu traitori, poita chi hiat operau cun furberia. Poita chi is fillus de custu seculu, cantu a sa generazioni insoru, sunti prus avvertius de is fillus de sa luxi.
9 Deu puru nau a bosaturus: Feisì amigus po mesu de is ricchesas ingiustas, a finis chi, candu hant a torrai de mancu, issus arriciant a bosaturus in is abitazionis eternas.
10 Chini est fideli in is cosas prus piticas, est fideli puru in su meda. 11 Si duncas non seis istetius fidelis in is ricchesas ingiustas, chini mai hat a cunfiai a bosaturus is veras? 12 E si non seis istetius fidelis in s' allenu, chini mai hat a donai a bosaturus su bostu?
3 Nisciunu serbidori podit serbiri a duus meris; poita chi o hat odiai a s' unu e hat amai a s' ateru, o s' hat a uniri cun s' unu e hat a dispreziai s' ateru. Bosu non podeis serbiri a Deus e a is ricchesas ».
S' autoridadi de sa lei.
14 Fiant ascurtendi totus custas cosas is fariseus, is calis amanta su dinai, e s'arriìanta de Gesus.
15 E custu ddis hiat nau: «Bosaturus seis cuddus chi giustificant a issus e totu ananti de is ominis; ma Deus conoscit is corus bostus; poita su chi po is ominis est sublimi, ananti de Deus est abbominazioni.
16 Sa lei e is profetas sunt istetius finzas a Giuanni; de insaras a pustis su Regnu de Deus est evangelizzau, e dognunu inc' intrat a forza. 17 Est prus façili chi passint su celu e sa terra che arruiri unu solu puntu de sa lei.
18 Chinisiollat inci bogat a sa mulleri, e indi sposat a un' atera, committit adulteriu; e chini sposat a sa femina repudiada de su maridu, committit adulteriu ».
Parabola de s' omini riccu e de su poberu Lazaru.
19 « Inci fiat unu çertu omini riccu, chi fiat bestiu de purpura e de bissu, e dogna dì fiat prandius magnificus. 20 E unu poberu, nomenau Lazaru, aturàt corcau accanta de su portoni de cuddu; fiat plenu de gliagas, 21 e disigiàt de si bogai su fammi cun su chi arruiat de sa mesa de su riccu; anzis is canis puru andànt a ddi lingiri is ulceras.
22 E fiat suççediu chi su poberu fiat mortu e fiat istetiu portau de is angelus in su sinu de Abramu; fiat mortu puru su riccu e fiat istetiu interrau. 23 In su logu de is mortus, essendi issu in turmentus, hiat alzaus is ogus, e de attesu hiat bistu a Abramu, e a Lazaru in su sinu de issu; 24 e zerriendi hiat nau: Babbu Abramu, teni cumpassioni de mei, e manda a Lazaru a sfundiri s'estremidadi de su didu in s'aqua, po m'infriscai sa lingua; poita chi deu seu in custa fiamma turmentau meda!
25 E Abramu hiat nau: Fillu, arregordatì chi is benis tuus ddus has arricius in vida tua, e chi Lazaru in sa propria manera hat arriciu is malis; ma issu immoi est innoi consolau, e tui ses meda turmentau. 26 E in prus de totu custu, intre nosaturus e bosaturus inc' est un abissu mannu, de manera chi chini hiat a boliri passai de innoi a bosaturus, no hiat a podiri, nè de innì hiant a podiri. passai a nosu.
27 E cuddu hiat nau: Ti pregu duncas, o babbu, chi ddu mandis a domu de babbu miu; 28 poita chi tengu cincu fradis; a finis chi attestit a issus, e non bengant issus puru in custu logu de turmentus.
28 E Abramu hiat nau : Tenint a Moisè e a is profetas; ascurtint a issus.
30 E issu hiat nau: No, babbu Abramu; ma si unu de is mortus bandat a issus, si hant a cunvertiri.
31 Ma Abramu dd'hiat nau: Si no ascurtant a Moisè e a is profetas, non si hant a lassai persuadiri nè mancu si unu de is mortus torressit in vida ».