Su Santu Evangeliu de nostu Signori Gesù Cristu segundu Santu Luca. Tradusiu in su dialettu sardu meridionali. Si bendit in Roma, Napoli, Milano, Firenze (Firenze, Tipografia Claudiana, 1900).

Traduttore non indicato. Traduzione fatta seguendo la versione del Diodati.

Cap. 21, pp. 82-85

Luca 21

Su dinareddu de sa viuda.

21 1 A, pustis, arziaus is ogus, hiat bistus de is riccus chi ghettànt in sa cascitta is offertas insoru; 2 hiat bistu puru a una viuda poberitta, chi inci hiat ghettau duus dinareddus; 3 e hiat nau: « In beridadi nau a bosu chi custa pobera viuda hat ghettau prus de totus; 4 poita chi totus cuddus, in is offertas, hanti ghettau de su chi tenint in prus; ma cussa inci hat ghettau, de sa poberesa sua, totu su chi teniat».

Su sermoni profeticu: prinçipiu de doloris.

5 A pustis, narendi algunus chi su templu fiat ornau de bellas perdas e de offertas, issu hiat nau: 6 «Custas cosas chi bosu castiais, hat a beniri tempus chi no hat essiri lassada innoi perda a pizzus de perda, senza di esseri destruida ».

7 E ddi hianta dimandau: «Maistu, candu hat a suççediri custa cosa? E cali hat essiri su signali chi custas cosas hant essiri po suççediri?» 8 E issu hiat nau: «Castìaisì de no essiri sedusius! Poita chi medas hant a beniri cun su nomini miu narendi: Seu deu; e: Su tempus est accanta. No andeis avatu de cuddus. 9 E candu heis intendiri gherras e turbamentus, non siais spantaus; poita chi custas cosas depint suççedìri ainnantis; ma no hat essiri subitu su fini ».

10 Insaras ddis hiat nau: « Genti s' indi hat a pesai contra de genti, e regnu contra de regnu; 11 inci hant essiri terremotus mannus, e in medas logus pestilenzias e carestias; inci hant essiri puru fenòmenus spantosus e grandus signalis de su celu.

12 Ma, ainnantis de totu custu, a bosaturus hant a poniri is manus asuba, e hant a persighiri a bosu e consignai a is sinagogas e ghettai in presoni e portai a is reis e a is guvernadoris, po causa de su nomini miu. 13 Ma custu hat a renèsciri a bosaturus po testimonianza.

14 Poneisì duncas in coru de non pensai ainnantis is difesas bostas; 15 poita chi deu hap' a donai a bosaturus una bucca e una sapienzia, contra de sa cali totus is inimigus bostus no hant a podiri nai nè fai nudda.

16 E bosu heis essiri traixius finzas de is babbus e de is mammas e de is fradis e de is parentis e de is amigus; e de bosaturus indi hant a fai morriri ; 17 i heis essiri odiaus de totus po causa de su nomini miu, 18 ma nè mancu unu pilu de sa conca bosta hat essiri perdiu; 19 cun sa sufferenzia bosta heis a possediri is animas bostas.

Sighit su sermoni profeticu: sa grandu tribulazioni.

20 Candu poi heis a biri a Gerusalemmi ingiriada de esercitus, insaras sciais chi est accanta sa destruzioni sua. 21 Insaras cuddus chi s'hant agatai in sa Giudea, s' indi fuant a is montis; e cuddus chi s'hant agatai a intru de issa, s' indi partant; e cuddus chi s' hant agatai in is campus, no intrint in issa. 22 Poita custus sunti dìs de venganza; a finis chi sianta cumplidas totus is cosas iscrittas. 23 Guai a is feminas chi, in cuddas dìs, hant essiri pringias, e a cuddas chi hant allattai! Poita chi in custu paisu inci hat essiri una grandu disisperazioni e ira asuba de custu populu, 24 Issus hant essiri passaus a filu de spada, e hant essiri condusius presoneris in mesu de totus is gentis; e Gerusalemmi hat essiri pistada cun is peis de is Gentilis, finzas chi is tempus de is Gentilis sianta cumplius.

Sighit su sermoni profeticu: sa torrada de su Fillu de s'omini.

25 E inci hant essiri signalis in su soli e in sa luna e in is istellas; e in terra angustia e confusioni de is gentis, e romuriu de su mari e de is undas, 26 spasimendi is ominis po su timori e po su aspettai is cosas chi hant a suççediri a totu su mundu; poita chi is potenzias de is celus hant essiri commovias. 27 E insaras si hat a biri su Fillu de s'omini benendi a intru de una nui, cun potenzia e grandu gloria. 26 E candu totus custas cosas hant a cumenzai a suççediri castiai in altu e arziai sa conca bosta, poita chi s' est accostendi sa redenzioni bosta ».

29 A pustis ddis hiat nau in parabola: « Castiai sa figu e totus is arburis. 30 Candu cumenzant già a infloriri, bosu, biendi custu, conosceis de bosaturus e totu chi già est accanta su stadi. 31 Aici ancora bosaturus, candu heis a biri suççediri cuddas cosas, sciais chi est accanta su Regnu de Deus. 32 In beridadi nau a bosu chi no hat a passai custa generazioni, senza de suççediri totus custas cosas. 33 Hant a passai su celu e sa terra, ma no hant a passai is paraulas mias.

Sighit su sermoni profeticu: vigilanzia.

34 Castiai a bosaturus e totu chi a is bortas is corus bostus non sianta carrigaus de crapula, nè de imbriaghesa, nè de curas de custa vida; e chi cudda dì no arribit a bosu a s'improvvisu, comenti un accappiu; 35 poita chi hat a beniri a pizzus de totus cuddus chi bivint in totu sa terra. 36 Billai duncas, preghendi in dogna tempus, a finis chi tengais sa forza de scampai de totu cuddu chi depit suççediri, e de aturai strantaxus ananti de su Fillu de s'omini ».

37 E, sa dì, issu aturàt imparendi in su templu; e, a sa notti, s' indi bessiat po abbarrai in su monti nau de is Olias. 38 E totu su populu, su mangianu, in su obbresciri, andàt a issu in su templu po ddu ascurtai.