Su Santu Evangeliu de nostu Signori Gesù Cristu segundu Santu Luca. Tradusiu in su dialettu sardu meridionali. Si bendit in Roma, Napoli, Milano, Firenze (Firenze, Tipografia Claudiana, 1900).

Traduttore non indicato. Traduzione fatta seguendo la versione del Diodati.

Cap. 22, pp. 85-91

Luca 22

Su pattu de sa traizioni.

22,1 FIAT accanta sa festa de is Azzimus, nada sa pasca; 2 E is capus de is saçerdotus e is scrittoris de sa lei circanta sa manera de ddu perdiri; poita chi timiant a su populu.

3 E Satanassu fiat intrau in Giudas, chi fiat nomenau Iscariota, chi fiat de su numeru de is doxi; 4 e Custu s' indi fiat andau a fueddai cun is capus de is saçerdotus e cun is capitanus, de comenti ddu hiat a donai in is manus insoru. 5 E issus s'indi fianta allirgaus e hianta fattu cun issu pattu de ddi donai dinai. 6 E issu si fiat obbligau, e fiat circhendi un'opportunidadi de ddu consignai a issus senza de avolotu.

S'ultima Pasca; sa Santa Cena.

7 E fiat benia sa di de is Azzimus, in sa cali si depiat sacrificai sa Pasca; 8 e Gesus hiat mandau a Perdu e a Giuanni, narendi: « Andai a s'apparicciai sa Pasca, a finis chi dda pappeus ». 9 E issus dd'hianta nau: «Aundi bolis chi dda appariccieus? ». 10 E issu ddis hiat nau: « Eccu, candu heis essiri intraus in sa çittadi, heis attoppai a un omini chi portat una màriga de aqua; andaiddi avatu in sa domu in sa cali hat intrai, 11 e narai a su meri de sa domu: Su Maistu ti mandat a nai: Aund'est sa sala, aundi deu hapu a pappai sa Pasca cun is discipulus mius? 12 E issu hat a mostrai a bosu una sala manna, alliqûidida; inguni heis apparicciai ». 13 E issus, andaus, hiant agatau coment'issu ddis hiat nau; e hiant apparicciada sa Pasca.

14 E candu fiat benia s'ora, issu si fiat sezziu in sa mesa cun is doxi apostolus. 15 E ddis hiat nau: « Deu hapu meda disigiau de pappai custa Pasca cun bosaturus, ainnantis chi deu suffra; 16 poita chi nau a bosaturus chi non dda hapu a pappai prus, finzas chi non siat cumplida in su Regnu de Deus ». 17 E pigau unu calixi, hiat donau grazias e hiat nau: « Pigaiddu e sparzeiddu intre bosaturus; 18 poita chi nau a bosu chi no hapu a buffai prus de custu fruttu de su sermentu, finzas chi no siat beniu su Regnu de Deus ».

19 A pustis, pigau su pani, hiat donau grazias e ddu hiat segau, e ddu hiat donau a issus, narendi: « Custu est su corpus miu, chi est donau po bosaturus; fei custu in regordamentu de Mei ». 20 Aici e totu, a pustis de sa cena, hiat fattu po su calixi, narendi: « Custu calixi est su pattu nou in su sanguni miu, chi est spartu po bosaturus.

21 De su restu, eccu, sa manu de cuddu chi, mi traixit est cun mei asuba de custa mesa. 22 E su Fillu de s'omini s'indi bandat, comenti est stabilessiu; ma guai a cudd' omini, de su cali issu est traixiu ».

23 E issus hianta pigau a si dimandai is unus cun is aterus chini mai de issus hiat essiri su chi hiat a fai custa cosa.

Certu intre is apostolus.

24 E fiat naxiu puru intre issus unu certu: chini de issus pariat chi fessit su maggiori. 25 E issu hiat nau: « Is reis de is gentis ddas dominant, e cuddus chi tenint autoridadi asuba de issas sunti naus benefattoris. 26 No aici bosaturus; anzis su prus mannu in mesu de bosaturus siat comente su prus piticu; e su chi guvernat comente cuddu chi serbit. 27 Infattu, chin' est su maggiori, su chi est sezziu in sa mesa, o su chi serbit? No est fursis su chi est sezziu in sa mesa? Eppuru deu seu in mesu de bosaturus comente cuddu chi serbit.

28 E bosu seis cuddus chi heis persistiu cun mei in is tentazionis mias; 29 e deu, a sa borta mia, dispongu de su Regnu po bosaturus, comenti su Babbu miu indi hat dispostu po mei; 30 a finis chi bosu pappeis e buffeis a sa mesa mia, in su Regnu miu, e chi siais sezzius in tronu a giudicai is doxi tribús de Israeli.

Perdu avvisau.

31 Simoni, Simoni, eccu, Satanassu hat dimandau de cerriri a bosaturus comente su trigu; 32 ma deu hapu pregau po tui, a finis chi sa fidi tua non bengat de mancu; e tui, candu has essiri torrau in tui, confirma a is fradis tuus. »

33 E Perdu ddi hiat nau: « Signori, cun tui deu seu prontu a andai finzas in presoni, e finzas a sa morti » .

34 Ma issu hiat nau: « Deu nau a tui, Perdu, chi oi no hat a cantai su caboni, ainnantis chi tui no hapas tres bortas negau de mi conosciri » .

Is duus spadas.

35 A pustis ddis hiat nau: «Candu hapu mandau a bosaturus senza de bussa, nè de bucciacca, nè de sabatas, heis tentu mancanza de calincuna cosa? ». E issus hianta nau: « De nudda ».

36 E issu hiat nau: « Ma immoi chini tenit una bussa dda pighit, e aici e totu chini tenit una bucciacca; e chini no indi tenit bendat sa bestimenta sua e si comparit una spada. 37 Poita nau a bosaturus chi si depit cumpliri in mei custu chi est iscrittu: Issu est istetiu contau intre is malfattoris. E is cosas, chi sunt iscrittas po mei, sunt accanta de suççediri ».

38 E issus hianta nau: « Signori, eccu innoi duus spadas ! ». E issu hiat nau: « Bastat aici ».

Gesus in Getsemani.

39 A pustis fiat bessiu e fiat andau, comenti a su solitu, a su monti de is Olias; e ddi andànt avatu is discipulus puru.

40 E arribau in su logu, ddis hiat nau : « Pregai, a finis chi no intreis in tentazioni ». 41 Insaras issu fiat istetiu stesiau de cuddus casi cant' est una tirada de perda; e postusì a genugus, pregàt narendi: 42 « Babbu, si tui bolis, pigandi de mei custu calixi! puru, no sa voluntadi mia, ma sa tua siat fatta ! ». 43 E ddi fiat apparessiu de su celu un angelu, su cali ddu fiat cunfortendi. 44 I essendi issu in agonia, pregàt cun sempri prus fervori. E su sudori suu fiat beniu comente grumus de sanguni, chi arruiant in terra.

45 A pustis, pesausindi de s'orazioni, fiat beniu a is discipulus e ddus hiat agataus dormendi de tristesa, 46 e ddis hiat nau : « Poit' est chi dormeis? Pesaisindi e pregai, a finis chi no intreis in tentazioni ».

Arrestu de Gesus.

47 Mentras ch'issu fiat ancora fueddendi, eccu una cantitadi de genti; e su chi fiat nau Giudas, unu de is doxi, andàt ananti de cuddus, e si fiat accostau a Gesus po ddu basai. 48 E Gesus dd'hiat nau: « Giudas, cun d' unu basidu traixis a su Fillu de s'omini? ».

48 E is chi fianta cun Gesus, bistu su chi fiat po suççediri, hianta nau: « Signori, heus arropai nosu cun sa spada?»

50 E unu de issus hiat fertu a su serbidori de su summu saçerdotu, e ddi hiat bogada s' origa deretta. 51 Ma Gesus ddis hiat nau: « Lassai, non prus! ». E toccada s'origa de cuddu, ddu hiat sanau.

52 E Gesus hiat nau a is capus de is saçerdotus e a is capitanus de su templu e a is anzianus chi fianta benius contra de issu: «Esti contra de unu ladroni chi seis bessius a foras cun spadas e cun bastonis? 53 Mentras chi deu femu dogna di cun bosaturus, in su templu, no mi heis postas is manus a pizzus; ma custa est s'ora bosta, e sa potenzia de is tenebras!».

Su rennegamentu de Perdu.

54 E ddu hianta pigau, e ddu hianta portau, e ddu hianta condusiu a intru de sa domu de su summu saçerdotu; e Perdu andàt avatu, de attesu.

55 E hianta alluttu unu fogu in mesu de sa corti, e si fianta postus a sezziri impari; e Perdu si fiat postu a sezziri in mesu de issus.

56 E una serbidoredda, biendiddu sezziri accanta de su fogu, ddu hiat castiau a fisciu, e hiat nau: « Cussu puru fiat cun issu ». 57 E issu hiat negau, narendi « Femina, dea no ddu conosciu ».

58 Pagu a pustis un ateru, chi ddu hiat bistu, hiat nau: « Tui puru ses de cuddus». E Perdu hiat nau: « O omini, dea no ddu seu ».

59 E, passada casi un'ora, un ateru hiat assegurau cun forza: « Po çertu, custu puru fiat cun issa; de fattu esti Galileu ».

60 E Perdu hiat nau: « O omini, deu non sciu su chi tui ses narendi ». E subitu, mentras chi issa fiat ancora fueddendi, su caboni hiat cantau.

61 E su Signori, furriausì, hiat castiau a Perdu; e Perdu si fiat arregordau de su fueddu de su Signori, coment' issu hiat nau: « Oi, ainnantis chi cantit su caboni, mi has a rennegai tres bortas ». 62 E Perdu fiat bessiu a foras, e hiat plantu amaramenti.

Gesus ananti de su Sinedriu.

63 E is ominis chi teniant a Gesus, ddu beffanta, arropendiddu. 64 E a pustis chi ddu hianta bendau, ddi dimandànt: « Inserta chini ti hat arropau ». 65 E naranta contra de issu medas aterus frastimus.

66 E, fattasì dì, si fianta reunius is anzianus de su populu e is capus de is saçerdotus e is scrittoris de sa lei, e ddu hianta condusiu in su sinedriu insoru, 67 narendi: « Si tui ses su Cristu, naraddu a nosu ».

E issu ddis hiat nau: « Mancai ddu naressi, bosu non ddu hestis a creiri; 68 e si deu fazzessi dimandas, bosaturus no hestis a respundiri. 69 Ma de immoi ainnantis su Fillu de s' omini hat essiri sezziu a sa deretta de sa potenzia de Deus ».

70 E totus hianta nau: « Tui duncas ses su Fillu de Deus?». E issu ddis hiat nau: « Bosu ddu narais; deu ddu seu ». 71 E issus hianta nau: «Ita teneus prus bisongiu de testimongius? Poita chi nosu e totu ddu heus intendiu de sa bucca sua ».