© Vangeli "Su Fueddu" 2000-06.
Traduzione dal greco in sardo campidanese, variante del Sarcidano isilese, di Antioco e Paolo Ghiani.
Traduzione dal greco in sardo logudorese di Socrate Seu.
Consulenza esegetica e filologica di Antonio Pinna e Antonio Piras.
Lc 21,01-36  vedi note 2001 su trad. Ghiani 25-28.34-36 x I AVV C

(††) dopo un termine che appare solo una volta in tutto il Nuovo Testamento

(†) dopo un termine che appare solo una volta in Lc.

L'accento delle parole, ove non indicato, cade sulla penultima vocale.

 

Ghiani 2000 Ghiani 2003 Seu Proposta 1 Modifiche  
 

1 E Gesus si fut postu a castiai, e at biu is chi nci poniant is ofertas insoru in s’aposentu de is orarias, e fiant arricus.
 

2 Ma at biu puru, una fiuda abbisongiosa getendinci duus soddus,
 

3 e at nau: "Deaderus, si ddu nau dču: sa fiuda, custa pobora, nci at getau prus de totus.
 

4 Ca totus po ponni in s'oferta ant pigau de cussu chi teniant in prus, issa po contras, at pigau de su pagu chi teniat, at postu totu su beni chi teniat.

 

Lc 21,01 Pesčit, duncas, sos ojos e bidčit pessones ricas betendhe sas ofertas issoro in su logu ‘e sas ofertas.

 


Lc 21,02 Bidčit posca una pňvera batěa ‘etčndhebbi duos minudos,

 

 

Lc 21,03 e nerzčit: “In veridade bos naro chi custa batěa mancari pňvera b’at betadu piůs de totu cantos.

 

Lc 21,04 Difatis, totu custos an betadu in sas ofertas de su chi lis subraěat, pero issa, in sa povertade sua, b’at betadu totu su ch’aěat pro viver”.

 
 

5 E in s'interis chi unuscantus fueddŕnt de su tempru, comenti fiat cuncordau cun totu sa petzeria bella e cun is donus fatus po impromissa, at nau:
 

6 "Totu custas cosas chi bieis, at a lompiri sa di chi no ant a lassai perda in pitzus de perda chi non nd’at čssiri sciusciada".
 

7 Aici dd'ant fatu custa pregonta narendiddi: "Su maistu, candu duncas ant a čssiri custas cosas e cali su sinnali candu custas cosas funt po sussčdiri?".


 
 

Lc 21,05 E sigomente bi ndh’aěat calicunos chi de su tempiu fin nerzendhe chi fit adornadu ‘e bellas pedras e donos de promissas, nerzčit:
 

 

Lc 21 “Dei custas cosas che sezis mirendhe, no s’at a lassare una pedra subra s’ŕtera chi no siat dirruta.
 

Lc 21,07 Assoras lu preguntčin nerzendhe: “Su Mastru, candh’est, duncas, chi custas cosas an a sutzeder? e candho custas cosas an a esser acanta a sutzeder, su signale ite at a esser?”.

 

8 E at nau: "Castiai de non si fai cullunai , ca medas ant a benniri a nňmini miu, narendi: "Seu deu", e, "Su tempus est acostendi"; non sodigheis infatu insoru.

9 E candu eis a intčndiri de gherras e de rivolutzionis, non si sprameis, ca innantis depint sussediri custas cosas, ma no at a čssiri illuegu s'acabu".
 

10 Tandus ddis narŕt: "S'at a pesai una genti contras a s'atra e un’arrčnniu contras a s'atru
 

11 e nci at ari terremotus mannus e a logus famini e pestas, nci at ari spantus e de su celu sinnalis mannus.
 

12 Ma innantis de totu custas cosas ant a cicai de si cassai e s'ant a ponni in fatu e s'ant a intregai a is sinagogas e a is presonis, e si nd'ant a ingolliri ananti de urreis e guvernadoris po mori de su nňmini miu.
 

13 (Aěci) eis a tenniri manera de fai a testimongius.
 

14 Poneisě duncas in coru de non s'aprontai innantis (su de nai) po si difendiri.
 

15 Deu s'ap’a donai fueddus e sabiori chi totus
is nemigus de bosatrus no ant a podiri arresistiri e contrannarri.
 

16 E fintzas e is babbus e is mamas de bosatrus e totu, e fradis e parentis e amigus s'ant a intregai a genti chi nd'at a fai morri unuscantus de bosatrus.
 

17 E totus s'ant a tirriai po mori de su nňmini miu.
 

18 Ma nemancu unu pilu de sa conca de bosatrus s'at a perdiri.
 

19 Ma bosatrus abarrai firmus e s'eis a salvai.

 

Lc 21,08 Gesůs assoras nerzčit: “Abbaidade de no bos fagher trampare; medas difatis an a benner in nůmene meu nerzendhe: ‘So eo?’ e ‘Su tempus est acurtzu’. No lis ponzedas fatu!
 

Lc 21,09 Candho azis a intendher de gherras e rebellěas, no bos assustedas, ca cheret ch’innantis custas cosas sutzedan, ma sa finitěa no at a esser luego.
 

Lc 21,10 Tandho si ponzčit a lis narrer: “S’at a pesare unu pňbulu contr’a s’ŕteru pňbulu e unu regnu contr’a s’ŕteru regnu,
 

Lc 21,11 b’at a ŕer tremutos e in paritzos logos caristěas e pestilentzias, no solu, ma fintzas signos mannos dae su chelu.
 

Lc 21,12 Pero innantis de totu custu bos an a ponner sas manos subra e bos an a persighire, intreghčndhebbos a sas sinagogas e a sas presones, trazendhebboche a dainanti ‘e res e guvernadores pro more ‘e su nůmene meu.
 

Lc 21,13 Pro ‘ois custa at a esser s’ocajone ‘e dare testimoněa.
 

Lc 21,14 Ponědebbos in mente, duncas, de no bos aprontare sa defensa ‘ostra in antětzipu;
 

Lc 21,15 ca eo bos apo a dare limba e sabidorěa, de manera chi sos chi bos sun contra no an a esser capatzes ne de bos cuntrastare ne de bos contraěgher.
 

Lc 21,16 Ma bos an a intregare fintzas sos babbos e-i sas mamas, sos frades, sos parentes e-i sos amigos, e de ‘ois ndh’an a bochire,
 

Lc 21,17 e azis a esser in odiu a totugantos pro more ‘e su nůmene meu,
 

Lc 21,18 ma nemmancu unu pilu ‘e sa conca ‘ostra s’at a isperder.
 

Lc 21,19 Est sendhe costantes chi bos azis a salvare sa vida ‘ostra.

 
 

Lc 21,20 Candho posca azis a bider a Gerusalemme inghiriada de esčrcitos, tandho ischedas chi sa ruěna sua est acurtzu.
 

Lc 21,21 Tandho sos chi sun in sa Giudea si che fůan a s’ala ‘e sos montes, sos chi sun intro ‘e sa tzitade si ch’andhen atesu e-i sos chi s’agatan in sos saltos a sa tzitade no bi recůan.
 

Lc 21,22 Ca an a esser dies, cussas, de torrada ‘e sos contos, a tales chi si cumprat su ch’est istadu iscritu.
 

Lc 21,23 Iscuras sas fčminas rŕidas e-i sas chi an a esser dendhe sa tita in cussas dies: ca b’at a ŕer disacatu mannu subra custa terra e aěru contr’a-i custu pňbulu,
 

Lc 21,24 E an a růer fertos a ispada e los an giugher presoneris a sa ‘e totu sos pňbulos paganos; e a Gerusalemmte l’an a apetigare cussos pňbulos, fintzas chi sos tempos de-i cussos pňbulos no sian cumpridos.

 

Lc 21,25 Ddu at ari sinnalis in su soli, in sa luna e in is isteddus, e in sa terra atropelliu de gentis po s’arretumbu de su mari e de s’unda,

Lc 21,26 e is ominis s’ant a dismaiai po sa timorěa e s’abettu de su chi est giai lompendi in su mundu. Ca is fortzas de is celus ant’essiri treuladas.

Lc 21,27 E tandus ant a biri su Fillu de s’omini benendi ind’una nui cun fortza e gloria manna.

Lc 21,28 E candu ant a cumentzai a sussediri custas cosas pesaisindi e artzai sa conca poita ca sa liberatzioni de bosatrus est acanta».

 

Lc 21,25 E b’at a ŕer signos in su sole, sa luna e-i sos isteddhos, e subra sa terra angustěa ‘e pňbulos in pelea pro su chimentu ‘e su mare e de sas tempestas,
 

Lc 21,26 cun sos ňmines morzendhe de sa timňria e de s’aisetu ‘e su ch’at a dever sutzeder a su mundhu, ca sas potentzias de sos chelos an a esser iscunvoltadas.
 

Lc 21,27 Tandho an a bider su Fizu ‘e ňmine ‘enzendhe in una nůe cun potentzia e gloria manna.
 

Lc 21,28 Assoras, candho custas cosas an a comintzare a sutzeder, ponědebbos reos e pesade sa conca, ca sa salvatzione ‘ostra est acurtzu”.

 
 

Lc 21,29 E ddis at nau unu contu: «Castiai sa mata de sa figu e totus is matas;

Lc 21,30 Candu funt giai abutonendi, biendidda, de sči de bosatrus e totu cumprendeis ca s’istadi est giai acanta.

Lc 21,31 Aici e totu bosatrus candu bieis sussediri custas cosas cumprendeis ca s’arrenniu de Deus est acanta.

Lc 21,32 Si ddu nau deaderus, si nau ca no at a passai custa generatzioni innantis chi totu sussedat.

Lc 21,33 Su celu e sa terra ant a passai, ma is fueddus mius no ant a passai.

 

Lc 21,29 E lis nerzčit una similitůdine: “Osservade s’ŕlvure ‘e sa figu e totu sas ŕlvures:
 

Lc 21,30 candho sun giai frunzendhe, abbaidčndhelas cumprendhides bois matessi chi s’istěu est giai acurtzu.
 

Lc 21,31 Gai e totu ois puru, candho azis a bider sutzedendhe custas cosas, ischedas chi su regnu ‘e Deus est acurtzu.
 

Lc 21,32 In veridade bos naro chi no ch’at a barigare custa generatzione innantis chi totu custu sutzedat.
 

Lc 21,33 Su chelu e-i sa terra ch’an a barigare, pero no ch’an a barigare sas parŕulas mias.

 
 

Lc 21,34 Avertéi, tandus, chi su coru de bosatrus non s’ingrait cun satzaduras e imbriagheras e pistighingius de sa vida e icussa dě non si nd’arruat in pitzus de suncůna;

Lc 21,35 comenti de unu lobu at a lompiri a pitzus de totus is chi bivint in sa faci de totu sa terra.

Lc 21,36 Abarrai iscidus e pregai in donnia tempus (donnia ora) po tenniri sa fortza de si ndi campai de totu su chi depit sussediri e de cumparri ananti de su Fillu de s’omini».

 

Lc 21,34 Istade a s’atenta chi sos coros bostros no si fetan graes cun rebbotadas, imbreagheras e contivizos de-i custa vida e chi cussa die no bos růat subra a s’improvisu
 

Lc 21,35 coment’e una piŕdiga; issa, difatis, at a benner subr’a totugantos sos chi viven subra sa cara ‘e totu sa terra.
 

Lc 21,36 Bizade, assoras, in d-onzi momentu, preghendhe pro ŕer sa fortza ‘e fuire dae totu su ch’est acanta a sutzeder e bos presentare in dainanti a su Fizu ‘e ňmine.

 
 

Lc 21,37 In s’interis Gesus adeddě fiat in su tempru donendi imparu, ma adenoti nci bessiat e nci passŕt sa noti in su monti de is Olivarius comenti ddi narŕnt.

Lc 21,38 E totu su populu a mengianeddu andŕt anca fut issu a su tempru po dd’ascurtai.

 
     
         
         
     
         
     
     
   

 

Discussione

 
 

 

 

alto